เป็นตัวร้ายเทพทรูทั้งที ต้องมีเหล่านางเอกเป็นฮาเร็มบ้าง

เมื่อผมตื่นขึ้นมาในยามสาย ของวันนี้ ผมก็เห็นกล่องรับอีเมลล์ของผมมีคนส่งจดหมายอีเล็คทรอนิค มาตรึม มันเป็๲ จดหมายเกี่ยวกับ อาวุธกาชา ที่ GM ของเกมส์ popu fire จะอัพในสัปดาห์หน้า และตอนนี้ผมกำลังติดสถานะ ถังแตก ทรัพย์จาง เนื่องจากไม่มีเงินเลย เพราะไม่ได้ทำงาน มัวแต่จับก้นผู้หญิงอยู่ ถึงแม้พี่ผมจะรวยล้นฟ้า มีเงินที่ได้จากรัฐบาลโลกอยู่ถึง พันล้านดอลล่า ก็ตาม 

ผมเองก็อยากขอเงินพี่อยู่หรอก แต่พี่ผมชอบพูดเสมอว่า [คนไม่ทำงานเขาไม่ให้กินข้าวหรอก] มาดักคอผมก่อนผมจะขอเงินทุกที ดังนั้น ปัญหานี้ ผมจึงไปปรึกษากับ โมริชิมะ หวานใจของผม
" จะทำไงถึงจะหาเงินได้ล่ะ โมริชิมะ ช่วยคิดหน่อย " ผมถามความเห็นของโมริชิมะ
" นายก็ไปแต่งนิยายกับเว็บ popu dream ที่กำลังดังในไทยอยู่ตอนนี้สิ นายอาจจะแต่งนิยายรุ่งก็ได้นะ " โมริชิมะ พูดติดตลก ขำๆ แต่ผมเอาจริง
ผมเริ่มเปิดไปหน้าเว็บ popu dream แล้วสมัคร แต่งนิยายทันที เมื่อเข้ามาถึงหน้าแรก ก็มีคำขวัญของเว็บตัวใหญ่ๆ โผล่ออกมา
[ เอาความฝัน มาสร้างรายได้กันเถอะ จะช้าอยู่ทำไม เพียงสมัครคลิกง่ายๆ กับเว็บ popu dream]
ผมสมัครทันที แล้วเริ่มแต่งนิยาย ซึ่งโมริชิมะ หวานใจของผม ก็มานั่งอ่านข้างๆ
มันเป็นเรื่องที่พระเอกที่ชื่อ ยตสึยะ สามารถระลึกชาติได้ ในขณะที่อยู่โรงพยาบาล เพราะประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เรื่องมีอยู่ว่า
ยตสึยะ พระเอกของเรื่อง จะไปปราบจอมมาร และรู้ว่า ตนเองจะไม่ได้กลับมาหา ฮิคาริ หญิงอันเป็นที่รักอีกแล้ว เขารู้จักเธอมาตั้งแต่เด็กๆ ทำให้รู้ว่า เธอต้องฆ่าตัวตายตามเขาแน่ๆ หากรู้ว่าเขาตาย ดังนั้น ในวันอำลาจากกัน ใต้ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ เขาจึงผนึกความทรงจำ ของฮิคาริ ทำให้เธอจำเขาไม่ได้ แล้วถามเขาว่า " คุณเป็นใครคะ " แต่ ยตสึยะไม่ตอบ กลับเดินจากไปแบบยิ้มๆ และเรื่องราวความรักของ ยตสึยะ กับ ฮิคาริ ก็เหมือนต้องคำสาป เมื่อ ยตสึยะ สามารถปราบจอมมารได้สำเร็จ แต่ตัวเขาเองก็ตาย เรื่องนี้รุ้กันในหมู่นักผจญภัยดี แต่ฮิคาริกลับไม่รู้
3 ปีต่อมาหลังจาก ยตสึยะ ตาย ฮิคาริ ก็ได้แต่งงานกับ อาราเอล จอมเวทย์มังกรที่มีชื่อเสียงโด่งดัง และมีลูกด้วยกันสองคน ความรักของทั้งสองช่างหวานซึ้งปานน้ำผึ้ง ทว่า...วันหนึ่ง อาราเอล ก็พบว่ามีคนร่ายเวทย์ปิดผนึกความทรงจำของฮิคาริ ภรรยาของเขา เขาจึงได้คลายมนต์ที่ยตสึยะร่ายไว้ ทำให้ ฮิคาริ จำได้ทุกอย่าง เธอเศร้าโศรก และหนีออกจากบ้านไป ไม่ช้าเธอก็มาถึงหลุมฝังศพของ ยตสึยะ เธอทำใจไม่ได้ที่ยตสึยะ ตายไปแล้ว แต่ตัวเธอกลับมีแต่ความสุข เธอจึงฆ่าตัวตายตาม ยตสึยะไป และอาราเอล ก็เศร้าใจจนคลุ้มคลั่ง ฆ่าลูกน้อยทั้งสอง แล้ว ฆ่าตัวตายตาม และทั้งหมดก็ได้ไปเกิดใหม่
เรื่องราวความรักความแค้นนี้เป็นดั่งคำสาป ที่ติดตัวยตสึยะไป พระเอกของเรื่อง จำเรื่องราวได้ทั้งหมด แต่ไม่อาจแก้ไขอะไรได้เลย....จบ
"แล้วตอนจบของเรื่องล่ะ เซริว นายคิดไว้รึยัง " โมริชิมะกล่าวถาม
" ยตสึยะ จะตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาลบ้า แล้วก็คิดว่าทุกอย่างเป็นสิ่งที่ตัวเองฝันไป " เซริว
" นายเป็นไรกับโรงบาลบ้ารึป่าว ทำไมทุกเรื่องของนายต้องไปจบที่โรงบาลบ้าด้วย " โมริชิมะ
ในขณะที่ผมกับโมริชิมะ กำลังต่อปากต่อคำกัน ก็มีคน โดเนท(บริจาค) เข้าบัญชีผม 3แสนบาท (เว็บ popu dream เปิดให้ โดเนทเงินให้นักเขียนที่ตัวเองชอบได้ )
" เฮ้ย ใครกันบริจาคให้นิยายของนายมากขนาดนี้ " โมริชิมะกล่าวด้วยความตกใจ
" เธอมีชื่อว่า ชาล็อต เห็นทีชั้นต้องไปเยี่ยมบ้านเธอซะหน่อยแล้ว " เซริวกล่าว แล้วรีบวิ่งไปหยิบ บัญชีธนาคารเพื่อไปถอนเงิน เพื่อเตรียมไปซื้อ กาชา ในสัปดาห์หน้า
...ขอให้ได้อาวุธกาชา ประเภทดาบด้วยเถอะ พระเจ้า เซริวคิด
****
3 ชั่วโมงผ่านไป... ผมกับโมริชิมะ ก็มาถึงคฤหาสต์แห่งหนึ่ง ที่นั่นมีสวนดอกไม้นานาพันธ์ ดูเหมาะสมกับฐานะ คนบริจาคเงินอย่าง ชาล็อตยิ่งนัก
" ขอโทษครับ คุณมาหาใครครับ " พ่อบ้านที่มีนามว่า เซบาส มาเปิดประตูต้อนรับพวกเราแล้วถามถึงจุดหมายที่มา
" ครับ ผมมาหาคุณ ชาล็อตครับ ผมเป็นคนแต่งเรื่อง อัศวินยตสึยะ กับการระลึกชาติ ครับ" เซริว
" ถ้างั้น รอแปปนะครับ " เซบาสกล่าว แล้วหายตัวไปแปปนึงก่อนจะกลับมา เชิญพวกผมเข้าไปในบ้าน
เมื่อผมเดินเข้ามาในคฤหาสต์ของ ชาล๊อต ก็เห็นเหล่าเมดสาวกำลังขะมักเขม้น เตรียมอาหาร ที่ดูหรูหราอยู่ แล้วชาล็อต กับ ซึจิมิ ก็เดินออกมา (ตัวละครรับเชิญจากเรื่อง ซึจิมิ ผจญภัยหลุดโลกแฟนตาซี )
เซบาสที่เห็นเช่นนั้นก็รีบโค้งคำนับ แล้วเชิญผมกับโมริชิมะนั่งลงตรงโต๊ะรับประทานอาหาร ผมนั่งลงแล้วพยายามจะกล่าวขอบคุณ ชาล็อต แต่ซึจิมิ ก็แทรกขึ้นมา
" ช่างเป็นนิยายที่ทำให้ผมประทับใจมากครับ " ซึจิมิ กล่าว เพราะพระเอกของเรื่อง คล้ายกับตัวซึจิมิ ที่ต้องผ่านเหตุการณ์ยากลำบากมามากมาย และสุดท้ายก็ไปตื่นในโรงพยาบาล เช่นกัน ดีที่ของซึจิมิ เป็นโรงพยาบาลธรรมด๊าธรรมดา ไม่ใช่โรงพยาบาลบ้า
ผมรีบหยิบของขวัญออกมา มันเป็นไอเทม กาชา ที่ผมเพิ่งเปิดได้ มันก็คือ ดาบกาชา ในเกมส์ popu fire 
" ในเมื่อ เซริว ให้ของขวัญผม ผมก็มีของขวัญให้คุณเหมือนกัน ตามผมมาสิ " ซึจิมิ กล่าวแล้วพาผมเข้าไปในห้องๆหนึ่ง ปล่อยให้ โมริชิมะ กับ ชาล็อตนั่งคุยกัน 
เมื่อเข้ามาถึงห้องด้านใน ซึจิมิ ก็กล่าวว่า
" แบมือของคุณมาสิ "
ผมจึงทำตามนั้น แล้ว ซึจิมิ ก็ประทับฝ่ามือลงบนมือผม แล้วภาพเหตุการณ์ต่างๆเกี่ยวกับ ดาร์ค อีริค ที่ซึจิมิ รู้ ก็เข้ามาในห้วงความทรงจำของผม 
คืนนั้น ซึจิมิ ฝันร้ายในโรงแรม Tiger land เขาบิดตัวไปมาอย่างกระสับกระส่ายเขาฝันถึงคนๆหนึ่งที่มีหน้าตาท่าทางไม่ต่างจากเขาเลย คนผู้นั้นมีนามว่าอีริค อยู่ในบ้านหลังหนึ่งที่ไม่ใหญ่มากนัก
เคร้ง เคร้ง
อีริคฟาดดาบไปมา อย่างวุ่นวายใจ เขาต้องตัดสินใจว่าจะเข้ากับ ฝ่ายแสง หรือฝ่ายความมืด ภายในวันนี้ ด้วยตัวเขาเข้าไปยุ่งเกี่ยว กับการต่อสู้ ของฝ่ายแสงและฝ่ายความมืด
เพราะไม่ว่าฝ่ายไหนได้ตัวเขาไปจะเป็นผุ้ชนะในมิตินี้ทันที เขามองรุปแม่ของเขาที่ถูกฝ่ายแสงจับไป และรุปพ่อและน้องๆของเขาที่ถูกฝ่ายมืดจับไป ไม่ว่าเขาเลือกฝ่ายไหนเขาก็ต้องสูญเสีย ไม่พ่อก็แม่ของเขา
หลังจากเขาเข้าห้องน้ำแล้ว ฝ่ายมืดและฝ่ายแสงต่างก็ส่งคนมารอฟังคำตอบของเขา และเมื่อคำประกาศนั่นออกมาหมายถึงสงครามที่จะเกิดขึ้นในมิติ พยัคฆ์ขาวแห่งนี้
อีริค เดินวนไปวนมาระหว่างพื้นที่ของ ฝ่ายมืดและฝ่ายแสง อย่างตัดสินใจไม่ได้ เมื่อเขาเดินไปยังพื้นที่ของใคร ฝ่ายนั้นก็จะยิ้มออกมาเพราะนึกว่า อีริค จะอยู่ฝ่ายตน
หลังจาก อีริคคิดอย่างรอบคอบแล้ว เขาก็ตะโกนออกไป
" ข้าจะอยู่ฝ่ายมืด " แต่ที่น่าตลกก็คือตัวเขายังยืนอยู่ในพื้นที่ของฝ่ายแสง ซึ่งตัวเขามองไม่เห็นทั้งสองฝ่ายนั่นเอง ว่าอยู่ตรงไหนเขาเลยเดินมั่วๆไปและคิดว่ามันเป็นพื้นที่ของฝ่ายมืด
" ฮะ อะไรนะ " พวกฝ่ายแสงพากันตกใจและคิดว่าอีริคคงจะประกาศผิดอะไรบางอย่าง ดังนั้นฝ่ายแสงจึงจับอีริคกลับไปยังฐานบัญชาการ ของตน ซึ่งที่นั่นมีสาวงามมากมายที่สวยงามราวกับนางฟ้าก็ไม่ปาน แต่ อีริคก็ทำเป็นไม่สนใจซักคน เพราะสาวๆเหล่านั้นต่างก็ไม่ใช่ของเขา พวกเธอต่างก็เป็นลูกศิษย์สาว ของวิหารพยัคฆ์ขาวแห่งนี้ โดยเฉพาะ มิยาบิ ที่เธอเป็นถึงลูกสาวของผู้สืบทอดวิหารพยัคฆ์ขาว เธอทั้งสาว ขาว สวย เด่นสะดุดตาเหนือกว่าใครๆ แต่มิยาบิ กลับเกลียด อีริคเป็นอย่างมาก
เมื่อฝ่ายมืดเห็นฝ่ายแสงจับ อีริคไป พวกเขาจึงถือว่าเป็นการประกาศสงคราม ดังนั้น มหาสงครามระหว่าง ฝ่ายแสง และฝ่ายมืดก็ได้เกิดขึ้นแล้ว
ตอนนี้ อีริค ยืนอยู่ในบททดสอบที่ว่า เขาคือ จอมมารกลับชาติมาเกิดจริงหรือ โดยมีสภาสูงของฝ่ายแสงเป็นผุ้ตัดสิน
อีริคเดินไปเปิดประตูห้องตามที่มีเสียงหญิงสาวมาบอก เพื่อช่วยแม่ตามเสียงของหญิงสาวอายุประมาณ 20 ต้นๆ และเขาก็ผ่านด่านทดสอบนี้ โดยเขาต้องเลือกอยู่ฝ่ายขาว และเป็นจอมปราชญ์ ช่วยฝ่ายขาวสู้กับฝ่ายมืด
ทว่า มิยาบิก็แกล้งเขาเมื่อเธอพูดว่า
" ที่เธอเดินไปนั้นเป็นพื้นที่ที่เธอคิดว่าเป็นด้านตรงข้ามกับคำตอบของเธอใช่หรือไม่" มิยาบิแกล้ง อีริคอย่างหน้าด้านๆ แต่ อีริค เพื่อช่วยแม่ ตามคำขู่ของมิยาบิ ว่าถ้าไม่เออออไปกับเธอ เธอจะฆ่าแม่ของเขาซะ
" ใช่แล้ว " กลายเป็นว่าคำตอบทั้งหมดของอีริค คือเขาเข้าใจผิดว่าเป็นคำตอบของฝ่ายมืด ซึ่งเป็นตรงกันข้ามกับคำตอบที่เขาเลือกทั้งหมด ดังนั้นอีริคจึงถูกพิพากษา ให้ประหารชีวิต ทั้งแม่ทั้งลูก
อีริค ยอมตายในฐานะ จอมมาร แทนที่จะเป็นจอมปราชญ์ของฝ่ายแสง มาช่วยสู้รบกับฝ่ายมืด เรื่องราวมันเป็นเช่นนั้นและมิยาบิยังใส่ไคล้เข้าไปอีกว่า อีริค เกิดในวันมืด เดือนมืด และปีมืด เขาเกิดมาเพื่อเป็นจอมราชาปีศาจที่หาได้ยากในรอบหมื่นปีอีกตะหาก
ศาลสูงของสภาเทพแสง สั่งให้ประหารชีวิตเขาในวันพรุ่งนี้ พร้อมกับแม่ของเขาโดยไม่รอลงอาญา
เมื่อข่าวนี้แพร่สะพัดออกไปในหมู่ จอมเวทย์สายขาว ทำให้พวกเขาและเธอ ต่างสาปแช่งอีริคให้ ตายวันตายพรุ่ง เลยทีเดียวกลับกัน เหล่าปีศาจกลับยินดีในความเสียสละของ อีริคเป็นอย่างมาก
" โอ้ ท่านดาร์ค อีริค ท่านยอมตายในฐานะจอมมาร แทนที่จะทรยศพวกเรา เหล่าปีศาจและมารร้าย " ปีศาจ ตนหนึ่ง นามว่ากันการ์ ร่ำไห้ให้กับ ดาร์ค อีริคที่เขาเคารพ
*-*จริงๆแล้ว อีริค ตอบคำถามของฝ่ายแสงว่าจะเข้าฝ่ายแสง และทรยศฝ่ายมืดนะครับ แต่ทว่า มิยาบิแกล้ง ให้คำตอบของ อีริค บิดเบือนไป กลายเป็นว่า อีริค ยอมตายในฐานะของจอมมาร ดีกว่าช่วยฝ่ายแสงมาสุ้รบกับฝ่ายมืด ซึ่งทำให้ฝ่ายมืดเข้าใจผิด
" ไม่ได้แล้ว พวกเราต้องไปช่วยท่านดาร์ค อีริคกัน ถึงแม้ต้องสละชีวิต พวกเราก็ยินดี " ปีศาจ นามว่า อูสกุล กล่าว
" ใช่แล้ว เราต้องไปช่วยท่านกัน " เหล่าปีศาจรวมตัวกันอย่างมากมายเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ของพวกปีศาจ ปกติ เผ่าใครก็เผ่ามัน ต่างคนก็ต่างสู้กับฝ่ายแสงแต่มาครั้งนี้ พวกเขารวมตัวกันเป็นหนึ่งเดียว เพื่อช่วย จอมมาร ในรอบหมื่นปี
กลับมาทางอีริค.........
เขาถูกพาตัวไปยังห้องๆหนึ่ง จริงๆแล้ว มันเป็นห้องที่ไว้ต้อนรับ จอมปราชญ์ คนใหม่ของฝ่ายแสง บอลลั่ม หนึ่งในสมาชิกสภาอาวุโส เดินเข้ามาหาอีริค พร้อมมอบของขวัญให้เขาก่อนเข้าสู่ลานประหาร
มันคือ.....พลังงานแสงสุดขั้วของจอมปราชญ์ฝ่ายแสงนั่นเอง ซึ่งถึงให้ อีริคไป ก็ใช้ไม่เป็น ไม่ต่างจากคนธรรมดาเลย มิยาบิ ที่จับกุม อีริคมา เผยรอยยิ้มอันชั่วร้าย ที่สามารถใส่ความ อีริคได้ อย่างเป็นเรื่องเป็นราว
ในที่สุดอีริคก็ถูกนำไปที่ลานประหาร
" แม่ครับไว้ชาติหน้า ผมต้องกลับมาตอบแทนแม่แน่ๆ ขอเป็น วัว เป็น ควาย กลับมาทดแทนคุณแม่นะครับ " อีริคกล่าว พร้อมกับเข้าไปสวมกอดแม่ ในขณะที่ประชาชนของมิติพยัคฆ์ขาวแห่งนี้ พากันโยนก้อนหินเข้าใส่พวกเขา พร้อมกับสาปแช่งไม่ให้ได้ผุดได้เกิด
อีริคมองไปยังหน้ามิยาบิ และเขาก็เกิดความปราณถนาอันแรงกล้าขึ้น เขาสาบานกับตัวเองว่าถ้าเกิดชาติหน้า จะเอาคนอย่างมิยาบิ มาเป็นเมียของเขาให้ได้ เพื่อแก้แค้น
และเขากับแม่ก็ถุกนำไปไว้ที่แท่นประหารก่อนจะถึงเวลาเที่ยงตรงที่เป็นเวลาประหาร
ทว่า........
กองทัพปีศาจได้บุกมากลางพิธีประหารในปัจจุบันทันด่วน พวกมันต่างยอมตายอย่างห้าวหาญ กันการ์ และ อุสกุล สองขุนพลปีศาจ ได้กระโดดไปตัดเชือกให้ กับ อีริค และแม่ของเขา
" ท่าน ดาร์ค อีริค จงเจริญ" เหล่าปีศาจพากันกู่ร้อง ฝ่ายแสงไม่นึกเลยว่าพวกมันจะสามารถรวมพลกันได้เกือบล้านเพื่อมาช่วย คนๆเดียว อย่าง อีริคไป
มิยาบิทำหน้าเครียดทันที เธอรีบบัญชาการทหารฝ่ายแสงเข้าต่อต้านกองทัพมืดในทันที พวกปีศาจต่างล้มตายตนแล้วตนเล่า แต่พวกมันก็เข้ามาเสริมช่องว่างอย่างไม่หยุดหย่อน แถมยังไม่กลัวตายอีกต่างหาก และพวกมันฆ่าทหารฝ่ายแสง รวมทั้ง สมาชิกสภาสูงของฝ่ายแสงได้มากมาย
สงครามดำเนินไปเป็นเวลา 7วัน 7คืน โดยมีเหล่าอสูรชั้นสูงเข้าร่วมด้วยในสงครามครั้งนี้ ในที่สุดฝ่ายแสงก็ทานการสุ้รบกับฝ่ายความมืดไม่ได้ พวกเขาพ่ายแพ้ และถูกจับเป็นเชลยรวมทั้งมิยาบิด้วย
" จะทำยังไงกับพวกสาวๆดีขอรับ ท่านดาร์ค อีริค " เหล่าปีศาจพากันนำของขวัญที่จับมาได้ให้กับ ดาร์ค อีริค จอมมารคนใหม่
" ปล่อยตัวไป ข้าต้องการแค่ มิยาบิคนเดียวเท่านั้น " ดาร์ค อีริคกล่าว ก่อนจะเดินอาดๆ ไปหามิยาบิ
จริงๆแล้ว มันมีมนต์บทหนึ่ง ในมนต์สเน่หา ที่ว่าด้วย การ จงรักจงหลงข้าอยู่...... กันการ์ขุนพลปีศาจคิด
แต่ ดาร์ค อีริค ต้องการเอาชนะใจเธอด้วยตัวเอง เขาเข้าไปจับมือของ มิยาบิ และดึงเข้าหาตัวเขาช้าๆ
" มิยาบิ จะเป็นอะไรไหมถ้าเจ้า ยอมมาเป็นราชินีของข้า และสอนข้าใช้เวทย์แสง " ดาร์ค อีริคกล่าวอย่างอ่อนโยน
" เจ้าต้องรับประกันความปลอดภัย ของประชาชนของข้า และตัวข้า " มิยาบิกล่าว ก่อนจะยอมเป็นราชินีของเขา และสอนเวทย์แสงให้ ด้วยความจำใจ
หลังจาก ดาร์ค อีริค จัดการธุระต่างๆแล้ว เขาก็ ได้ไปขอบคุณเหล่าอสูรต่างๆที่ยอมสละชีวิตเพื่อช่วยเหลือเขา โดยมีกันการ์ ขุนพลปีศาจยอมให้ขี่หลัง
สภาชิกสภาอาวุโสของฝ่ายมืด ได้เข้ามาหา ดาร์ค อีริค ใน สภาพโชกเลือดจากการต่อสู้ และได้มอบพลังแห่งความมืดสุดขั้วให้เขา ทำให้ ดาร์ค อีริค เป็นคนแรก และคนสุดท้าย ที่มีพลังของทั้งแสงและความมืด และเป็นจ้าวแห่งมิติพยัคฆ์ขาวนี้
และเขาคิดจะรวบรวมไพร่พล ไปช่วยตัวเขาในมิติอื่นๆด้วย ด้วยเครื่องเดินทางผ่านมิติ ขนาดใหญ่ที่เขาคิดขึ้น
กริ๊งงงงงงงงงงงงง
เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น ซึจิมิ ตื่นขึ้นมาจากฝันร้าย เขายังคงหาวอยู่บนที่นอน และคิดว่ามันเป็นเพียง ความฝันเท่านั้น..........จบ
****
" เป็นอย่างไรบ้างเซริว ตอนนี้เราก็มีชะตาร่วมกันแล้วนะ เพราะนาย ก็คือตัวของชั้นในมิตินี้ " ซึจิมิ กล่าว
****************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป