(จบแล้ว)ระบบร้านอาหารสามเวลาต่างโลก พระเอกเก่ง+เน้นอาหารไทย

ตอนที่ 222 เครื่องทำน้ำร้อนรุ่นสไลม์

ในประเทศไทยขนาดเป็นประเทศที่มีอากาศร้อน แต่เครื่องทำน้ำอุ่นกลับขายดีติดอันดับโลก เพียงเท่านี้ก็น่าจะตอบได้แล้วว่า การอาบน้ำร้อนมันมีประโยชน์มากขนาดไหน

ไม่ต้องพูดถึงประเทศญี่ปุ่น ที่เป็นเจ้าแห่งบ่อน้ำร้อน ที่ไม่ว่าจะเดินทางไปที่ไหนในประเทศดังกล่าว ก็มักจะพบเห็นโรงอาบน้ำและบ่อน้ำร้อนให้ใช้บริการอยู่ทั่วทุกหนแห่ง

ไม่เว้นแม้กระทั่ง การ์ตูนอนิเมชั่น ที่ตัวเอกทะลุมิติมาต่างโลก แทบทุกเรื่องก็มักจะต้องสร้างบ่อน้ำร้อนอยู่แทบทุกเรื่อง

ดังนั้นไหนๆ ไลท์ที่มีโอกาสทะลุมิติมาต่างโลกเหมือนกับตัวเองเหล่านั้น เขาก็ขอที่จะสร้างบ่อน้ำร้อนหรือเครื่องทำน้ำอุ่นเอาไว้ในโลก The Gloria ด้วยเช่นกัน

ไลท์ได้ตัดสินใจแล้วที่จะลองสร้างเครื่องทำน้ำอุ่นขึ้นมาและตัวช่วยที่เป็นหัวใจสำคัญในการสร้าง เครื่องทำน้ำอุ่นนี้ก็จะเป็นใครอื่นไปไม่ได้นอกเสียจาก เจ้าโปริ่ง

สัตว์เลี้ยงสารพัดประโยชน์ของเขานั่นเอง พ่อคครัวหนุ่มมองไปที่เจ้าโปริ่งด้วยความตื่นเต้น ก่อนที่จะลองให้เจ้าโปริ่งพ่นน้ำในตัว ที่ครั้งหนึ่งมันเคยเติมน้ำในบ่อปลาจนเต็มมาแล้วนั่นเอง

ฟิ้ว~ สายน้ำเล็กๆ ได้ถูกพ่นออกมาจากปากของเจ้าโปริ่ง มันตกลงมาบนมือของไลท์ ด้วยอุณหภูมิปกติ ที่ไม่มีทั้งร้อนและเย็น

“เจ้าโปริ่ง ลองพ่นน้ำ ที่ผสมกับหินของภูเขาไฟ ที่แกเคยกินมาก่อนได้หรือไม่??” ไลท์จำได้ว่า ก่อนที่เจ้าโปริ่งจะมาอยู่กับเขา ตัวของเจ้าสไลม์ตัวนี้ นั้นได้กินทุกอย่างที่ไม่เลือกหน้ามาก่อน ไม่ว่าจะเป็นดินจากเถ้าภูเขาไฟ น้ำแข็งจากเทือกเขาเหมันต์ที่หนาวเหน็บทางตอนเหนือของอาณาจักร

เจ้าโปริ่งขยิบตาปริบๆ เหมือนส่งสัญญาณว่ามันนั้นเข้าใจในสิ่งที่ไลท์ต้องการ ไลท์จึงชักมือก่อนจะเปลี่ยนเอาถาดใส่น้ำมารองวัดอุณหภูมิแทนที่ของมือตัวเอง ที่อาจจะโดนลวกได้

ฟู่...~!

สายน้ำเล็กได้ถูกพ่นออกมาจากปากของเจ้าโปริ่งอีกครั้ง แต่คราวนี้มีไอร้อนๆ จากควัน ที่ลอยออกมาตามสายน้ำที่ตกลงบนถาดอีกด้วย

ไลท์ไม่จำเป็นต้องใช้มือ จุ่มลงไปสัมผัสกับถาดรองน้ำ เขาก็พอจะรู้ว่า น้ำที่เจ้าโปริ่งพ่นออกมาต้องมีอุณหภูมิที่ร้อนมากแน่ๆ

“ยอดเยี่ยมๆ แต่ฉันขอให้แกช่วยปรับลดหินภูเขาไฟที่ผสมกับน้ำลงมาอีกหน่อยจะได้หรือไม่ เมื่อกี้มันร้อนเกินไป” ไลท์ปรับลดหินภูเขาไฟอยู่สองถึงสามครั้ง

จนในที่สุด เขาก็ได้อุณหภูมิที่เหมาะกับการอาบน้ำหรือแช่น้ำแล้ว และเพื่อเป็นการทดลองว่าเครื่องทำน้ำอุ่นของเขา มันจะใช้งานได้จริงๆ เขาจึงถือโอกาสนี้ อุ้มเจ้าโปริ่งไปยังห้องน้ำภายในบ้าน ก่อนจะใช้ให้เจ้าโปริ่งเติมน้ำลงในอ่างที่ว่างเปล่าจนเต็ม

“เอลล่าลองแช่ดูนะ เดี๋ยวพี่กับโทมัสและจิม จะไปอาบน้ำกันด้านนอกเอง” ไลท์ได้ยกห้องน้ำนี้ให้กับเอลล่าได้ใช้เป็นการส่วนตัวโดยเฉพาะ

ส่วนเขา โทมัสและจิม ก็ได้ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า จนเหลือแต่กางเกงซับในเพียงชิ้นเดียว เดินออกไปยังด้านหลังของบ้าน ที่ทางด้านของเอ็ดดี้และลูกหาบ หนึ่งในพนักงานของร้านที่ประจำอยู่ที่ฟาร์ม ได้มาต่อเติมบ้านของเขาให้มีรั้วไม้กั้น เพื่อความเป็นส่วนตัวมากขึ้นเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน

“มานี้มา มาอาบน้ำด้วยกันสิ” ไลท์กวักมือเรียกโทมัสและจิม ที่กำลังยืนงงๆ ไม่รู้จะทำอย่างไรกันดี

ทั้งนี้ไม่ใช่ว่าทั้งสองเกิดความอาย จนไม่กล้าอาบน้ำกับไลท์ เพียงแต่ว่า พื้นที่โล่งๆ ด้านหลังบ้านแบบนี้ ไม่มีแม้กระทั่งอ่างน้ำ แล้วพวกเขาจะตักน้ำอาบกันได้อย่างไร

“มั่วยืนงงอะไรกัน มายืนข้างๆ ฉันนี้” ไลท์ต้องเรียกถึงสองครั้งสองครา กว่าโทมัสและจิมที่เอาแต่ยืนงง ถึงจะยอมขยับตัว ก้าวเข้ามายืนอยู่ข้างๆ ไลท์

ภาพของชายสามคนที่เปลือยท่อนบน กำลังยืนจังก้าหันหน้าเข้าหาเจ้าโปริ่ง โดยเจ้าสไลม์ตัวกลมทั้งสามตัวที่แยกร่างออกมาได้ถูกวางขึ้นไปอยู่ด้านบนของขอบรั้วไม้ที่อยู่เหนือของพวกเขาไป 1 ช่วงตัว

มองดูแล้วช่างเป็นภาพที่หากใครมาเห็นคงต้องชวนเข้าใจผิดกันอย่างแน่นอน

แต่สำหรับไลท์แล้ว นี้แหละคือการอาบน้ำที่เขาโหยหามานาน นับตั้งแต่ทะลุมิติมายังโลก The Gloria

“เอาเลยเจ้าโปริ่ง!” ไลท์ยิ้มออกมาอย่างมีความสุขและในทันใดนั้น สายน้ำจากปากของเจ้าโปริ่งก็ได้ถูกพ่นลงมาออกมาเป็นสายน้ำ

น้ำอุ่นๆ กระทบเข้ากับร่างของชายหนุ่มทั้งสามคน สายน้ำทั้งสามสายได้ไหลตกลงมาราวกับฝนที่กำลังตกจากฟ้า ไม่มีผิด

“สดชื่นมากๆ เลย” โทมัสหลับตาลงด้วยความฟิน “ได้อาบน้ำอุ่นแบบนี้สบายมากเลยครับ...เชฟ” จิมใช้มือโอบอุ้มน้ำที่ตกลงมาใส่ตัว ยกขึ้นมาโป๊ะที่ใบหน้า

ส่วนทางด้านของพ่อครัวหนุ่มที่โหยหาการอาบน้ำด้วยฝักบัวมานาน ก็ถือโอกาสนี้ ยืนนิ่งๆ ปล่อยให้น้ำอุ่นๆ ไหลรินผ่านร่างของเขาไปอย่างช้าๆ

หลังจากอาบน้ำกันอยู่สักพักหนึ่ง ไลท์ โทมัสและจิม รวมไปถึงเจ้าโปริ่งก็ได้กลับเข้ามากันภายในบ้าน โดยมีเอลล่านั่งรอพวกเขาอยู่ด้านในก่อนแล้ว

ผมเผ้าของเธอเปียกปอนจนต้องใช้พลังเวทแห่งสายลม คอยช่วยปัดเป่าให้แห้งอยู่เนืองๆ หากแต่สิ่งที่ทำให้โทมัส จิมและไลท์ ดูสะดุดตากับเอลล่า น้องสาวของพวกเขาก็คงจะเป็นผิวหนังที่เปล่งประกาย ขาวอมชมพูของเธอ ที่ดูโดดเด่นขึ้นมานั่นเอง

“เป็นยังไงบ้าง ได้แช่น้ำอุ่น สบายไหม?” ไลท์เอ่ยถาม

“สบายจนเกือบจะเผลอหลับไปเลยค่ะ โชคดีที่มีเสียงของพี่โทมัสและพี่จิม ดังอยู่ตลอดๆ หนูเลยไม่เผลอหลับคาอ่างน้ำ คิคิ” เอลล่าหัวเราะคิกคัก หยอกล้อพี่ชายทั้งสองคนของเธอ ที่ส่งเสียงหนวกหูอยู่ตลอดเวลา

ซึ่งโทมัสกับจิม ที่ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเสร็จแล้ว ก็ได้ยืนประกบน้องสาวของพวกเขา พลางใช้ เวทแห่งสายลมช่วยปัดเป่า ผมที่เปียกปอนของเอลล่าอีกแรง

“เธอต้องลองอาบน้ำแบบเชฟไลท์เสียก่อน มันเหมือนกับเธอกำลังอาบน้ำกลางสายฝนที่อุ่นสบายเลยละ” โทมัสได้บอกเล่าประสบการณ์ที่ได้อาบน้ำด้วยฝักบัวเป็นครั้งแรกให้กับเอลล่าได้ฟัง

แน่นอนว่าเอลล่า พอได้ฟังการอาบน้ำที่แปลกใหม่นี้ ก็เกิดสนอกสนใจขึ้นมาบ้าง เพียงแต่ “อะแฮ่ม~” ไลท์ได้กระแอมออกมาเล็กน้อย

“เอาไว้คราวหลังนะ รอให้พี่ไม่ต้องใช้เจ้าโปริ่งคอยพ่นน้ำได้เมื่อไหร่ พี่สัญญาว่าจะให้เธอได้อาบเป็นคนแรกเลย ตกลงไหม” ไลท์ไม่กล้าบอกว่า เจ้าโปริ่งกับเขา นั้นได้เชื่อมประสานจิตวิญญาณเข้าไว้ด้วยกัน

ภาพที่เจ้าโปริ่งเห็น ไลท์ก็จะเห็นไปด้วย...สิ่งที่เจ้าโปริ่งได้สัมผัส ไลท์ก็จะรับรู้และสัมผัสสิ่งนั้นด้วยเช่นกัน!

ครั้นจะให้เจ้าโปริ่งกลายเป็นเครื่องทำน้ำอุ่นให้กับเอลล่า ไลท์คิดว่ามันคงจะไม่ดีแน่ๆ

เอลล่าหน้ามุ่ยไปเล็กน้อยเพราะผิดหวัง แต่สาวน้อยคนนี้ก็โตพอที่จะรู้อะไรเป็นอะไรแล้ว เธอไม่มีนิสัยที่เอาแต่ใจ...ในเมื่อไลท์บอกว่าคราวหลัง งั้นเธอก็จะรอให้ถึงวันนั้นอย่างมีความหวัง

ไลท์ลูบหัวของเอลล่า ด้วยความเอ็นดู ก่อนจะนำพาทุกคนกลับไปยังร้านอาหารสามเวลาที่อยู่ฝั่งตรงข้าม เพื่อเตรียมตัวขายอาหารในมื้อเย็น ซึ่งในวันนี้เมนูที่ไลท์จะทำก็ยังเป็นเมนูเดียวกับที่ขายเป็นประจำ

แต่ที่เพิ่มขึ้นมาก็คงจะเป็น เมนูที่เกี่ยวกับปลา โดยไลท์ตั้งใจที่จะทำ เมนู ‘ปลากะพงนึ่งมะนาว’ ให้กับทุกคนได้กิน

ปลากะพงนึ่งมะนาว นั้นเหมาะกับคนที่ควบคุมอาหารและไม่ควบคุมอาหาร สามารถรับประทานกันได้ทั้งสองกลุ่ม อีกทั้งคนที่ยังทานเผ็ดได้ไม่มากก็สามารถที่จะเขี่ยเอาพริกที่ราดเป็นน้ำออกได้ตามต้องการ

เฉกเช่นเดียวกับคนที่รับประทานเผ็ดได้ ก็สามารถที่จะเพิ่มระดับความเผ็ดให้มากขึ้นด้วยการราดน้ำเพิ่มเติมลงไปในเนื้อปลา กินควบคู่กันไป ให้ทั้งความเผ็ด หวาน เปรี้ยว ครบทุกรส

เหนือสิ่งอื่นใด ก่อนที่ไลท์จะเริ่มขั้นตอนการทำอาหาร ตัวเข้าก็ไม่ลืมที่จะ เปิดใช้งานพลังบริสุทธิ์ที่เขาได้รับมาจากระบบ ลงไปในอาหารมื้อนี้อีกด้วย

‘ท่านเจ้าของร่างต้องการเปิดใช้ พลังงานบริสุทธิ์หรือไม่...ใช่/ไม่ใช่?!’ [ใช่]

มีแสงวาบส่องสว่างขึ้นที่มือทั้งสองข้างของไลท์ ที่มีเพียงพ่อครัวหนุ่มเพียงคนเดียวที่สัมผัสถึงพลังที่แผ่กระจายออกมานี้ได้

ซึ่งการที่ไลท์ยอมปลดปล่อยพลังงานบริสุทธิ์ลงไปในอาหารมื้อนี้ ก็เพราะเขาเล็งเห็นว่า วันนี้ลูกค้าเกือบครึ่งของร้าน ล้วนเป็นพ่อบ้าน แม่บ้าน ที่มาออกกำลังกายกับเขาเมื่อช่วงเย็นที่ผ่านมา

และเขาไม่ต้องการให้ เหล่าพ่อบ้านแม่บ้าน ต้องตื่นขึ้นมาด้วยสภาพที่ดูไม่จืด ลุกเดินกันไม่ไหว เขาจึงใช้พลังบริสุทธิ์ที่มีผลในการช่วยรักษาร่างกายของคนอื่นผ่านอาหารของเขาเพื่อให้ทุกคนไม่ต้อง ทรมานกับการปวดกล้ามเนื้อมากนั่นเอง

ไลท์ลงมือทำอาหารมื้อเย็นนี้ด้วยตัวเองเกือบทั้งหมด โดยมีโทมัสและจิมคอยช่วยเป็นลูกมือ ส่วนทางด้านของเอลล่าและแอล ไลท์ก็ได้ให้สองพี่น้องออกไปนั่งเล่นอยู่กับกลุ่มของพริมโรส นาเดียและเมย่า

เนื่องจากตัวของเอลล่าพึ่งจะสระผมมาในก่อนหน้านี้ หากต้องมาทำครัวอีก เกรงว่า เอลล่าคงจะเสียเวลาต้องกลับมาสระใหม่อีกครั้งแน่ๆ

ไลท์ทำอาหารไปพร้อมๆ กับสอน แนะนำเทคนิคต่างๆ ให้กับโทมัสและจิม ที่ยืนเป็นลูกมือ คอยช่วยส่งวัตถุดิบให้กับไลท์

การทำปลากะพงนึ่งมะนาวนั้นไม่มีอะไรที่ยุ่งยากมากนัก เพราะหัวใจหลักๆ ของความอร่อยคือน้ำราดที่ถือเป็นจุดเด่น ที่ต้องอาศัยประสบการณ์ในการปรุงน้ำราด เพื่อให้ได้รสชาติที่กลมกล่อมครบทุกรสชาติ

ส่วนปลากะพงที่จะนำไปนึ่ง ขอเพียงล้างให้สะอาดและเป็นปลาที่สดใหม่ เพียงเท่านี้รสชาติของอาหารก็จะช่วยชูรสชาติให้แก่กันและกันได้อย่างลงตัว

ไม่นานนัก หลังจากต้มน้ำให้เดือดจนได้ที่ ปลากะพงกว่า 20 เตา ก็ถูกนำเข้าเตานึ่ง ที่ไลท์ได้ใช้เตาแก๊สแทนที่ของเตาฟืน โดยที่เขาเลือกใช้เตาแก๊สก็เพื่อต้องการที่จะควบคุมปริมาณไฟให้ได้ระดับที่สม่ำเสมอ

รั้งรออยู่ประมาณ 20 นาที ปลากะพงก็ได้ถูกยกออกจากเตา นำไปวางเรียงอยู่บนจานขนาดที่เท่ากับตัวปลา

ระหว่างนั้นไลท์ก็ได้ตักน้ำราดที่เขาได้ปรุงสำเร็จ ที่ประกอบด้วย กระเทียม พริกและมะนาว ตักราด ชโลมไปทั่วทั้งตัวปลา ตบท้ายด้วยการตกแต่งจานด้วยการโรยผักชี กระเทียมและกลีบมะนาวที่ฝานเป็นแว่น เพื่อตัดกลิ่นคาวจากปลาเป็นอันพร้อมเสิร์ฟ

“เสิร์ฟได้!” หลังจากไลท์ทำอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว ไลท์ก็ส่งสัญญาณให้กับโทมัสและจิม

ลูกมือทั้งสองตะโกนคำว่า ‘เสิร์ฟได้’ ด้วยน้ำเสียงที่ก้องกังวานไปทั่วทั้งครัว ที่ประกอบไปด้วยความมั่นอกมั่นใจในอาหารจานนี้ ที่พวกเขาพร้อมแล้วที่จะเสิร์ฟให้ถึงมือของลูกค้า ตามธรรมเนียมปฏิบัติที่ไลท์ได้สอนให้กับพนักงานในร้านอาหารสามเวลานั่นเอง

สิ้นเสียงคำว่า เสิร์ฟได้ ทางด้านของ สองตายายและคาห์น ก็ได้โผล่หน้าเข้ามาในช่องส่งอาหารที่เชื่อมกับห้องครัว ซึ่งถือเป็นอีกหนึ่งจุด ที่ไลท์ได้ต่อเติมเข้าไปในร้าน

สองตายายและคาห์น รับเอาปลากะพงที่มีฝาปิดครอบอยู่ด้านบน นำไปเสิร์ฟให้กับลูกค้าตามโต๊ะต่างๆ ที่ส่วนใหญ่แล้วเป็นกลุ่มคนที่มาออกกำลังกาย ต่างก็สั่งเมนูนี้ตามคำแนะนำของคาห์นที่ได้บอกพวกเขาเอาไว้ในก่อนหน้านี้ว่า ไลท์อยากให้ทุกคนได้ลองชิมกัน

และก็ไม่ผิดหวัง ทันทีที่คาห์นได้เปิดฝาครอบจานขึ้น ควันที่ฟุ้งตลบอบอวลก็ได้พวยพุ่งขึ้น

กลิ่นคาวจากปลา ได้ทำให้ผู้ที่ได้กลิ่นถึงกับชะงักไปเล็กน้อย...เพราะกลิ่นคาวปลาที่ควรจะเหม็น กลับไม่ได้เหม็นอย่างที่พวกเขาคิด

มันเป็นกลิ่นคาวปลาที่บ่งบอกถึงความสดที่ล้วนเป็นปลาสดใหม่

“ท่านไลท์จะทำเมนูแปลกใหม่อีกแล้ว?” หัวหน้าหน่วยที่นั่งรวมโต๊ะอยู่กับท่านบารอนและภรรยา ได้เอ่ยทัก พลางเช็ดไม้เช็ดมือให้สะอาด หลังจากใช้เวลาว่างจากการรออาหารมาเสิร์ฟเล่นหมากฮอสกับท่านบารอนไปพลางๆ

“ท่านหัวหน้าหน่วยก็ไม่เคยกินมาก่อนเหมือนกันเหรอ…ถ้าอย่างนั้นพวกเรามาลองกินมันไปพร้อมๆ กันเลยเถอะ” ท่านบารอนและภรรยา ไม่รอช้า รีบตักเอาเนื้อปลาสีขาวนวลวางลงบนจานของหัวหน้าหน่วย...พร้อมกับตักให้กับภรรยาและตนเองตามลำดับ

ทั้งสามมองหน้ากันไปมา...ไม่จำเป็นต้องให้สัญญาณ เนื้อปลาที่ราดชโลมไปด้วยน้ำราด ก็ได้ถูกส่งเข้าไปในปาก...อ่ำ!

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

ตารางการลงนิยายเวลา 18.00 หยุดทุกวันพุธครับ

เข้าไปร่วมพูดคุยกับไรท์หรือสมาชิกนักอ่านคนอื่นๆ ได้ที่แฟนเพจตามลิงค์ด้านล่างเลยนะครับ