"ไม่ ไม่ ไม่~ ฉันไม่ไปฉันไม่ยอม
ลงไปโลกมนุษย์เด็ดขาด"
"เเต่สกาย คุณต้องไปคุณเป็คนเดียว
ที่มีพลังเก่งเกล้าที่สุดคุณต้องทำภารกิจนี้"
"เเล้วทำไมคุณไม่ทำล่ะ"
สกายพูดขึ้นด้วยความสงสัย
"ผมทำไม่ได้พลังผมมีขีดจำกัดถ้าไม่ได้
อยู่ในโลกเนรมิตส่วนพลังคุณไม่มีจำกัด
ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหนคุณก็รู้ดี"
"ก็ใช่เเต่ถ้าฉันไปเเล้ว ใครล่ะจะดูเเล
เ้ากระต่ายน้อยพวกนี้"
สกายพูดขึ้นพร้อมเดินไปอุ้มกระต่ายมาโอบกอดเเล้วมองไปที่สโตล
"โอ้ว~ ดูสิ รูบี้ มินนี่ คอรัส สฮาน่า
ช่างน่าสงสารใครล่ะจะดูเเลพวกเขา
คุณหรอคุณจะดูเเลพวกเขาหรอ"
"ใช่ผมจะดูเเลให้คุณ"
สโตลตอบด้วยความมั่นใจเเต่สีหน้าสกายนั้นสิ้นหวังกับคำตอบนี้มาก
"คุณโกหก"
"ไม่นะสกายผมพูดจริ๊ง"
"ฉันเก่งสุดเื่ดูออกว่าใครโกหกคุณ
ดูเเลพวกเขาไม่ได้คุณเกลียดกระต่าย"
"ใช่ที่ไหน"
"ใช่สิคุณเคยบอกฉันว่าอึของพวกเขา
เหมือนไข่มุกในชานม"
"ก็....ก็มันมันจริงนิ"
สโตลตอบด้วยความเขิน
"นั่นไงเห็นอยู่ว่าโกหก"
สกายพูดขึ้นพร้อมส่ายหัวไปมาอยู่ๆสโตลก็ฉุดคิดไอเดียขึ้นได้
"เอางี้มั้ยผมมีวิธี"
สกายมองคิ้วขมวดด้วยความสงสัยสโตลยิ้มกรุบกริบเเบบไม่น่าไว้ใจ
.
.
.
.
"ไม่เอาหน่าไม่มีวิธีอื่นเเล้วหรอ"
สกายสิ้นหวังมากเมื่อรู้ไอเดียจากสโตล
"เอาเถอะหน่าสกาย"
"นี่ฉันจะต้องไปหายัยริสซี่จริงๆหรอเนี่ย"
สกายพูดขึ้นพร้อมกับสีหน้าหงุดหงิดสโตลมองดูเขาด้วยความสิ้นหวัง
"เอาหน่า~เพื่อเ้าต่ายน้อยของเธอไง"
สโตลพูดขึ้นพร้อมหัวเราะในใจสกายไม่รีรอมุ่งตรงไปยังเขตเเดนของริสซี่ทันทีในเขตเเดนของริสซี่มีเเต่สายรุ่งเเละพวกของวิ้งวับจนทำให้สกายอดเเซะริสซี่ไม่ได้
"ฉันว่าริสซี่น่าจะ้าหมอด่วนฉันเชื่อว่า
เมื่อทุกคนอ่านมาถึงตอนนี้ก็คงจะคิดเเบบฉัน
เเหละจริงมั้ย"
สกายค่อยๆเดินเข้าไปอย่างช้าๆเเละกรอกสายตามองรอบๆไปด้วย
"อร๊ายยยยยยย~"
เสียงกรีดร้องดังขึ้นสกายสะดุ้งโหยงก่อนจะหันหน้าไปมอง
"สกายเธอ อย่า เหยียบ พรมฉัน"
ริสซี่พูดขึ้นพร้อมชี้ไปที่พรมข้างหน้าสกาย
"เเล้วเธอจะกรี๊ดทำไมริสฉันไม่ได้จะเผา
เเดนเธอซักหน่อย"
"เธอจะไปรู้อะไรเธอไม่เข้าใจเเฟชั่น"
ริสซี่พูดขึ้นพร้อมเดินเข้ามามองหน้าสกายก่อนจะทำสีหน้าสงสัย
"เธอมาที่นี่ทำไม"
"คือ...
สกายไม่กล้าที่จะขอให้ริสซี่ช่วยเพราะเมื่อ5ปีก่อนสกายเคยฝากกระต่ายตัวนึงไว้กับริสซี่ซึ่งนางจับกระต่ายกิน
"ใช่~มันเป็เื่ที่ฉันรับไม่ได้อย่างเเรงเลย
ทุกคนที่รักสัตว์ก็คิดอย่างนั้น"
"คืออะไรล่ะพูดมาสักทีลูกอ๊อดติดคอรึไงย่ะ"
"ริสเธอจะต้องสัญญากับฉันก่อนว่าเธอ
จะไม่ทำเเบบนั้นอีก"
"อะไรของเธอ"
ริสซี่สับสนเเละมึนงงกับคำตอบของสกาย
"ฉันจะฝากเธอดูเเลกระต่าย"
ริสซี่ได้ยินก็ดีใจมากจนเธออั้นที่จะกรี๊ดความดีอกดีใจออกมาไม่ได้เเต่สกายก็พูดขัดขึ้นมาก่อน
"เเต่เธอ ห้าม กิน กระต่าย ของ ฉัน อีก
เข้าใจมั้ย"
ริสซี่ดีใจมากจนกรี๊ดออกมาก่อนที่จะพรวดพราดเข้ามากอดสกายเเละจุ๊บหน้าผากเธอ
"ขอบคุณนะที่ไว้ใจฉัน"
สีหน้าดีใจของริสซี่ค่อยๆหายไปเเล้วยกนิ้วชี้ไปข้างหลังสกาย
"เธอเหยียบพรมฉันอยู่"
ริสซี่พูดขึ้นด้วยความเ็า
"อุ้ย..sorryจ้า"
สกายพูดขึ้นพร้อมเดินออกมาจากริสซี่ก่อนจะวิ่งหนีไปริสซี่หันไปมองด้วยความงง
"อะไรของนาง ?
.
.
.
"เป็ไงเธอพร้อมรึยัง"
สกายดูกังวลมากกับภารกิจนี้เธอตอบด้วยเสียงสั่นๆ
"ฉันพร้อมเเล้ว"
เมื่อจบประโยคสโตลก็เนรมิตประตูมิติขึ้นเพื่อส่งสกายไปยังดาวโลกสกายคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปในประตูมิติ
.
.
.
ดาวโลก planet earth
.
.
.
พื้นสั่นะเืไปทั่วทุกทิศผู้คนต่างหวาดกลัวพากันวิ่งหนีตายจากอะไรซักอย่างที่กำลังโผล่ขึ้นมาจากผิวน้ำเด็กน้อยคนนึงหลงจากพ่อเเม่อยู่บนชายฝั่งเ้าสัตว์ประหลาดตัวนั้นก็กำลังจะเขมือบเด็กคนนั้น
"ม่ายยยยยยย~
ตึ่ง
.
.
.
.
.
.
.
โปรดติดตามตอนต่อไป
serpent king
2K
