ผมตื่นขึ้นจากงีบหลับและเห็นว่าตัวเองนอนไปหนึ่งชั่วโมงแล้ว ผมอยู่บนเตียงและเริ่มคิดถึงสภาพความเป็อยู่ในอนาคตต่อจากนี้ ในตอนแรกที่ได้ยินว่าจะต้องมาอยู่กับพ่อที่ซานดิเอโก ผมรู้สึกโกรธมาก ในนิวยอร์คผมมีกลุ่มผู้หญิงที่เต็มใจทำสิ่งที่ผม้าเกือบทุกครั้ง ใช่ ผมเป็คาสโนว่าตัวจริง เด็กอายุสิบแปดคนไหนที่อยากจะยอมแพ้เื่ของการใช้ชีวิตอิสระ และมีสาว ๆ ล้อมหน้าล้อมหลังบ้าง
แต่หลังจากได้เจอลิซ่าอีกครั้ง ผมก็เริ่มเห็นประโยชน์ของการย้ายมาซานดิเอโกทันที ตามที่ได้อธิบายไปแล้ว เมื่อผมเริ่มคิดถึงเธอ ขาหนีบของผมก็เริ่มสั่น และมันก็หนักขึ้นเรื่อย ๆ ผมไม่เคยสงสัยเลยว่าทำไมพ่อถึงเลือกเธอให้เป็ภรรยาใหม่ ความคิดของผมฟุ้งซ่านไปถึงขั้นที่ปรารถนาที่อยากจะมีเพศสัมพันธ์กับเธอ แต่ผมก็ไม่เคยคิดหรอกนะว่ามันจะทำได้สำเร็จง่าย ๆ ถ้าทำได้ผมคงจะได้เอากับเมียใหม่พ่อ เฮ้อ….แต่นี้ผมชักอยากจะมีความสุขแบบพ่อทุกคืนซะแล้วสิ..
ด้วยความคิดสุดแสนจะลามกจกเปรตมันเกือบทำให้ท่อนเอ็นของผมตั้งโด่ชูชันออกมานอกกางเกง แต่ผมไม่ควรรีบร้อนจนเกินไป มันจะต้องไม่เป็เหมือนวัวตัวผู้แสนบ้าคลั่งทุกอย่างจะต้องค่อยเป็ค่อยไป ผมจะเป็เพื่อนของพ่อ และเป็ลูกชายที่เขาจะต้องภูมิใจ ผมจะเป็แบบอย่างให้กับน้องชายของผมและเป็เพื่อนที่เขาไว้ใจได้ ต้องคอยห่วงใยของแม่เลี้ยงของผม อาจจะใช้เวลาสักระยะหนึ่ง แต่เมื่อผมทำสำเร็จ ผมก็จะได้เก็บเกี่ยวผลแห่งความพยายาม ซึ่งมันจะหอมหวานมากในตอนนั้น...
---
จากนั้นผมลุกจากเตียงไปหาลิซ่า เมื่อมาถึงโถงทางเข้าก็ได้ยินเสียงมาจากในบ้าน ผมตามเสียงมาที่ห้องครัวซึ่ง พบกับลิซ่าและเด็กชายตัวเล็ก ๆ กำลังคุยกันอยู่ ผมกระแอมเล็กน้อยเพื่อให้พวกเขารู้ว่าผมอยู่ในห้อง
“นอนพักผ่อนสยายไหมเจสันเป็ยังไงบ้าง” เสียงลิซ่าเอ่ยขึ้น
“เยี่ยมครับ” ผมตอบด้วยรอยยิ้มและโบกมือให้ไบรอัน
“แล้วเ้าตัวเล็กคนนี้เป็ใครล่ะ”
ไบรอันวิ่งมาหาผมและยิ้มให้ผมในขณะที่เกือบจะะโ
“ผมชื่อไบรอัน ส่วนนายคือเจสันพี่ชายของผม”
ผมจับมือเขาและยิ้ม
“ยินดีที่ได้รู้จักไบรอัน ผมหวังว่าเราจะเป็เพื่อนที่ดีต่อกันได้นะ”
“ผมด้วย” เขาตอบกลับแทบจะทันที
“คุณหิวไหม เจสัน?” ลิซ่าเอ่ยถามขึ้น
“ไม่ครับ ผมทานอาหารบนเครื่องบินมาแล้วตอนนี้ ผมสนใจทัวร์รอบๆ คฤหาสน์นี้และบริเวณรอบๆ มากกว่า”
“ดี งั้นเริ่มทัวร์กันเลย” ลิซ่าพูดพร้อมกับชี้ไปรอบๆ ครัว”อย่างที่คุณเห็นนี่คือห้องครัว จิมมักจะพูดติดตลกเกี่ยวกับห้องครัวว่าเป็ห้องของเขา ฉันต้องยอมรับว่าฉันชอบทำอาหาร ดังนั้นจึงมีปัญหามากในการไม่เห็นด้วยกับเขาเสมอ ฉันชอบห้องนี้นะและใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่นี่ ถ้างั้นไปต่อกันเถอะ”
“อุ้มผมหน่อย” ไบรอันพูดพร้อมกับยกแขนมาให้ ผมยกตัวไบรอันขึ้นคล้องแขนเขาแล้วเดินตามลิซ่าไป
10 นาทีต่อมา ผมเริ่มคุ้นเคยกับบ้านหลังนี้และประทับใจมากขึ้นเรื่อยๆ
“สุดท้าย แต่ไม่ท้ายสุด เรามีห้องออกกำลังกาย” ลิซ่าพูดขณะเปิดประตูห้องขนาดใหญ่
“ว้าว ผมพูดไม่ออกเลยมันเยี่ยมมาก” ผมพูดขณะกวาดตามองไปรอบๆ โรงยิมท้องถิ่นของผมในนิวยอร์กยังไม่ได้มีอุปกรณ์ครบครันมากขนาดนี้ มีม้านั่ง เครื่องยกน้ำหนัก เครื่องออกกำลังกาย และเครื่องคาร์ดิโอมากมาย สุดห้องมีผนังกระจกและอีกด้านของผนังเป็สระว่ายน้ำในร่มขนาดใหญ่ ที่มุมของบริเวณสระว่ายน้ำมีสปาและซาวน่า
“ฉันพยายามจะมาที่นี่สามถึงสี่ครั้งต่อสัปดาห์ ถ้าคุณออกกำลังกายด้วย บางทีเราอาจทำร่วมกันในบางวัน” ลิซ่ากล่าวขึ้นพร้อมมองหน้าผม
“นั่นเยี่ยมไปเลย ผมสัญญาว่าจะต้องมาแน่นอน”
ครึ่งชั่วโมงต่อมาเราใช้เวลาดูบริเวณบ้าน สวนหลังบ้านแยกจากบ้านในละแวกนั้น มีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่และสนามเทนนิส ในขณะที่ลิซ่าพาผมไปรอบๆ ผมใช้ทุกโอกาสเพื่อสำรวจเรือนร่างลิซ่า เธอช่างเป็ผู้หญิงที่เซ็กส์ซี่เสียนี่กระไร เมื่อเราเดินขึ้นบันได ผมเดินตามหลัง ดังนั้นจึงสามารถดูบั้นท้ายและขาของเธอที่เพรียวบางและผิวสีแทนได้ และเมื่อเธอไม่รู้ ผมก็ตรวจสอบด้านหน้าด้วย หน้าอกของเธออยู่ประมาณคัพ C แต่ดูเหมือนว่าจะใหญ่ขึ้นเมื่ออยู่บนโครงเล็ก ๆ ของลิซ่า ทุกอย่างกำลังค่อย ๆ เป็ไปตามแผนที่วาง ผมจึงทำสิ่งนี้อย่างรอบคอบที่สุด..
“ฉันต้องเริ่มทำอาหารเย็นแล้ว” ลิซ่าพูดขณะเข้าไปในครัว
“มา เจสัน เราเล่นไปห้องของผมกัน” ไบรอันพูดขึ้นแววตาสดใส และท่าทางตื่นเต้น
“ไบรอันลูกรัก แม่ว่าตอนนี้พี่เจสันอันเขาน่าจะโตเกินเล่นกับลูกแล้วนะจ๊ะ” ลิซ่าตอบอย่างรวดเร็วพร้อมกับเหลือบมองมาที่ผม
“ถ้าคุณไม่้าลูกมือในการเตรียมอาหาร ผมก็ยินดีที่จะเล่นกับเ้าตัวเล็กนะ” ผมพูดพร้อมกับยิ้มให้ลิซ่า
“ไม่ต้องมีคนช่วยหรอกเจสัน งั้นคุณสองคนก็ไปเล่นกันเถอะ”
น้องชายของผมมีท่าทางลิงโลดดีใจอย่างที่สุด”มานี่ เจสัน เราเล่นในห้องผมได้นะ”
ขณะที่ผมเริ่มเดินตามเขาผมก็ได้ยินเสียงของลิซ่าจากด้านหลัง”เจสันบอกไบรอันได้นะเมื่อคุณเล่นกับเขามากพอแล้ว เราไม่ได้คาดหวังให้คุณอยู่กับเขาตลอดเวลา”
ผมเหลียวหลังมองไหล่ลิซ่าแล้วพูดด้วยแววตาเป็ประกายว่า”ผมคิดถึงการมีน้องชายครับเลยอยากใช้เวลากับเขาบ้าง”
“น่ารักจังงั้นขอให้สนุกนะจ๊ะ” ผมได้ยินลิซ่ากระซิบขณะออกจากครัว ก่อนที่จะเดินตามไบรอันไปที่ห้องของเขา..
จบบท