ข้าผู้มีสายเลือด 12 สัตว์เทพที่แข็งแกร่งที่สุด

หลังจากที่ หลงหยุน และ หลานหยู ทั้ง 2 คนนั้นได้มาถึง หอคอยอาวุธแล้วนั้นเอง แล้วได้ทำการเดินไปที่ห้อง แห่งดาบ แล้วเมื่อหลง หยุนนั้นได้เขาได้ทำการเข้ามาในสถานที่แห่งนี้เขา ก็ได้สังเกตุว่าสถานที่ในห้องนี้นั้น ตามพนังจะมีดาบมากมายหลานชนิดเขาได้สังเกตว่าได้มีดาบเพลิงดาบอะไรอีกมากมายตอนนี้เขากำลังสนใจอยู่นั้นเอง แล้วพวกเขาทั้งสองคนก็ได้มาอยู่จุดกลางของห้องหลังจากได้เดินทางกันมา

" นี่คือห้องแห่ง ดาบรู้กันดีว่าห้องนี้จะมีอาวุธดาบมากมายหลายชนิดให้พวกเจ้านั้นได้เลือกใช้งานกันเจ้าต้องการอาวุธแบบไหนล่ะเดี๋ยวข้าพอแนะนำให้ได้เพราะมันจะมีป้ายราคาคะแนนที่พวกเจ้าต้องจ่ายในการซื้ออาวุธของที่นี่ด้วย" 

ส่วนทางหลงหยุนหลังจากเขาได้ยินแบบนั้นเอาก็ได้ลองคิดทันทีว่าเขาจะเอาอาวุธแบบไหนกันเพราะว่าเขายังไม่รู้เลยว่าตัวเองน่าจะเหมาะกับอะไรอาวุธหนักอย่างนี้อาวุธมีธาตุอย่างเช่นไฟพวกนี้ดีทำให้เขานั้นต้องคิดหนักอย่างมากแต่แล้วเขาก็ได้ตัดสินใจว่าเขานั้นจะทำการเดินดูอาวุธภายในนี้ก่อนก็ได้แล้วค่อยตัดสินใจเมื่อเขาคิดได้อย่างนั้นเขานั้นก็ได้หนีทำการบอกหญิงสาวคนนั้นทันที 

"ข้าขอดูเดินดูอาวุธภายในนี้ก่อนได้หรือไม่เดี๋ยวข้าตัดสินใจแล้วจะทำการเลือกเอง"

ส่วนเมื่อหญิงสาวได้ยินแบบนั้นนางก็ได้ทำกันพยักหน้าให้กับหลงหยุนพร้อมกับกล่าวไปว่า

"ก็ได้เจ้าตัดสินใจเอาเองแล้วกันเชิญดูได้ตามสบาย"

เมื่อหลานหยูเธอนั้นได้เห็นว่าหลงหยุนมีสีหน้าดีใจอย่างมากที่จะได้เดินในหอคอยอาวุธเพื่อจะดูอาวุธภายในหอคอยนี้เธอนั้นก็ไม่ได้คิดจะบ่นอะไรก็ปล่อยให้หลงหยุนดูอาวุธเพื่อจะหาอาวุธของตัวเองนั้นเองได้หันไปหาที่หลงหยุนพร้อมกับกล่าวกับ หลงหยุนว่า

"เอาล่ะแล้วเจ้าจะทำยังไงล่ะที่นี้เจ้าจะเดินดูอาวุธทุกอย่างภายในนี้หรือไงกัน" 

ส่วนทางด้านของหลงหยุนหลังจากที่ได้ยินหลายหยูเธอนั้นได้พูดแบบนั้นเขานั้นก็ได้ทำการพยักหน้าในทันทีแล้วเมื่อตัวของหลานหยูก็เธอนั้นได้เห็นว่าหลงหยุนคิดจะดูอาวุธทั้งหมดภายในนี้ห้องจริงๆเธอนั้นก็ไม่ได้กล่าวอะไรกับเขาอีกปล่อยให้เขานั้นทำการเดินไปสำรวจอาวุธต่างๆภายในที่แห่งนี้นั้นเองหลงหยุนเขานั้นก็ได้ทำการเริ่มดูอาวุธที่วางไว้ติดกำแพงก่อนเลย โดยตัวของหลงหยุนเขานั้นได้ไปสังเกตถึงดาบที่วางอยู่บนชั้นผนังที่เป็นรูปร่างแหลมคมสวยงามแล้วน้ำหนักเบาก่อนอย่างแรกดาบนี้นั้นเหมือนมีลายที่เป็นคลื่นลมมีแกนกลางของอสูรติดอยู่ที่กลางดาบสีเขียวนั้นเองเขานั้นได้สนใจเป็นอย่างมากก่อนเป็นอันดับแรกในทันทีแล้วจากนั้นเขาก็ให้ทำการอ่านคำอธิบายที่อยู่ในดาบนี้

"หือ นี่มันดาบวายุงั้นหรอ" 

หลงหยุนเขานั้นได้ทำการมาดูอาวุธที่เป็นดาบก่อนเลยที่กำลังติดชั้นกำแพงอยู่เขานั้นได้เห็นว่าคำอธิบายของมันสร้างมาจากแกนของอสูรธาตุลมจนทำให้มันนั้นมีพลังธาตุวายุในการโจมตีได้สามารถปล่อยคลื่นลมเฉือนเพื่อทำลายศัตรูที่อยู่เบื้องหน้าได้แม้แต่สัตว์อสูรระดับหลอมรวมขั้นต่ำก็ได้รับบาดเจ็บอยู่และแถมเป็นอาวุธที่อยู่ในระดับกลางซะด้วยทำให้เขานั้นได้เห็นว่าหลังจากอ่านคำอธิบายแล้วคราวนั้นก็เริ่มสนใจดาบวายุนี้ทันทีเขาควรจะเอาดีหรือไม่แต่ตอนนี้เขาคอยไปดูดาบเล่มอื่นก่อนตัวของหลงหยุนเขานั้นก็ได้เจอกับดาบอีกเล่มนึงที่ตัวเขานั้นหลังจากค่ะอ่านคำอธิบายแล้วก็สนใจมันเป็นอย่างมาก ดาบผ่าปฐพี เป็นดาบที่ทำมาจากแร่เหล็กจำนวนมากกับอาวุธระดับสูง 1 อย่างผสมรวมกับสัตว์อสูรระดับหลอมรวมทำให้มานั้นเกิดเอามาเป็นดาบผ่าปฐพีที่สามารถฆ่าอสูรได้อย่างง่ายดายการโจมตีหนักหน่วงเป็นอย่างมากแม้แต่สัตว์อสูรที่เก่งๆก็ต้องยอมแพ้ให้กับดาบเล่มนี้มีพลังทำลายล้างสูงนี่คือคำอธิบายที่เขียนเอาไว้แล้วก็เขียนไว้ด้วยว่าดาบนี้ทำมาจากนักหลอมอาวุธระดับที่ 4 ของหอคอยอาวุธเรานี้เอง   

"มีแต่ดาบสุดยอดทั้งนั้นเลยนะเนี่ยข้าไม่คิดเลยว่าอาวุธชิ้นนี้จะเป็นอาวุธระดับปฐพีค่ะขอดูราคามาหน่อยเถอะ" 

แล้วเมื่อตัวของหลงหยุนเขานั้นได้เห็นราคาของดาบผ่าปฐพีทำให้ตัวของเขานั้นตกใจเป็นอย่างมากนั้นเองเพราะราคาที่มันมีเขียนตั้งเอาไว้คือ 5 ล้านคะแนนในการคิดจะแลกดาบนี้

"มันบ้าอะไรกันทำไมดาบเล่มนี้ถึงราคาแพงขนาดนี้ก็ถึงรู้อยู่หรอกว่ามันเป็นอาวุธระดับปฐพีแต่ไม่นึกว่ามันจะขนาดนี้ข้าต้องเก็บคะแนนขนาดไหนที่สามารถแลกดาบเล่มนี้ได้เนี้ย"

ตรวจทางด้านหลานหยูเมื่อเธอนั้นได้เห็นสีหน้าของหลงหยุนในตอนนี้ทำให้ตัวเธอนั้นหัวเราะออกมาแบบไม่เคยเป็นมาก่อนนั่นเองหลังจากได้เห็นสีหน้าอันตกใจของหลงหยุนที่เธอนั้นไม่ได้เคยเห็นมาก่อนเลยสักนิดเดียว

"เจ้านี้มันโง่จริงๆเลยเอาระดับปฐพีมันจะมีใครสามารถแลกได้ซะที่ไหนกันเล่าต้องใช้เวลานานมากก่อนจะในการแลกได้แม้แต่ศิษย์สายในก็ต้องเก็บคะแนนเป็นปีถึงจะสามารถแลกเอาระดับปฐพีได้"

ส่วนทางด้านของหลงหยุนตัวของเขานั้นหลังจากได้ยินหลานหยูพูดออกมาแบบนั้นก็ทำให้ตัวของเขานั้นท้อใจเป็นอย่างมากนั้นเองแต่แล้วระหว่างที่เขากำลังท้อใจทันใดนั้นก็ได้มีเสียงดังก้องมาจากห้องที่หลานหยูนั้นได้บอกว่าเป็นห้องแห่งการทดสอบเสียงนี้ทำให้สถานที่แห่งนี้นั้นในหอคอยอาวุธทำให้ทุกคนนั้นต่างกับทรุดลงไปทันทีส่วนตัวของคุณหลง หยุนเขาก็สามารถสัมผัสอำนาจของเสียงนี้ได้มันเหมือนเสียงที่จะสามารถบดขยี้ทุกอย่างในที่แห่งนี้ได้ตลอดเวลา เป็นพลังที่ทรงอำนาจที่แม้แต่เขานั้นก็รู้สึกมันน่ากลัวเป็นอย่างมากเอาสัมผัสได้ว่าศักดิ์ศรีของมันและความแค้นนี้เป็นอะไรที่หวาดเกรงเป็นอย่างมากแม้เขาก็สามารถสัมผัสได้ถึงความทะนงตนของตัวมันที่ได้ปลดปล่อยออกมานั้นเองบางคนนั้นก็ได้สลบไปเลยบางทีส่วนบางคนก็แค่ทรุดลงไปเฉยๆ ใช้เวลาไม่นานทันใดนั้นคลื่นพลังนี้ที่ถูกได้ปล่อยออกมาจากห้องแห่งนั้นก็ได้หายไปในที่สุด ภายในเวลาไม่นานแล้วทำให้หอคอยอาวุธนั้นกลับมาสงบอีกครั้งหนึ่งส่วนทางของหลงหยุนเขาก็ได้มีความสงสัยเกิดขึ้นกับตัวของเขาแล้วในตอนนี้เขาได้สงสัยเป็นอย่างมากว่าพลังตะกี้ที่ถูกปลดปล่อยออกมามันคืออะไรกันแน่

"ตะกี้มันคืออะไรกันน่ะทำไมข้าสัมผัสได้ถึงพลังอำนาจของมันมากมายขนาดนั้น"

หลงหยุนตัวของเขานั้นได้สงสัยเป็นอย่างมากที่จู่ๆนั้นพลังอำนาจปลดปล่อยออกมาจากห้องที่หลานหยูเธอนั้นเป็นคนบอกว่าอย่าไปยุ่งกับห้องนี้เด็ดขาด ทางด้านของหลานหยูเธอนั้นก็ตอนนี้กำลังทรุดอยู่กับพื้นเหมือนกันแต่ก็ไม่ได้ถึงสลบไปเธอนั้นได้มองไปที่หลง หยุนที่ตอนนี้นะกำลังดูเธออยู่

"เจ้าเป็นไรมากหรือไม่ตะกี้มันคืออะไรพลังอำนาจนั้นนะ" 

"เจ้าอยากรู้งั้นหรอ" 

หลงหยุนเขาได้ทำการพยักหน้าให้กับตัวของหลานหยูทางของหลานหยูเธอนั้นก็ได้ทำการบอกหลงหยุนในทันทีว่า

"ถ้าเจ้าอยากเห็นนักเจ้าก็ลองไปดูด้วยตาของตัวเองสิที่ด้านนอกนั้นน่ะ" 

ส่วนทางหลงหยุนหลังจากเขาได้ยินแบบนั้นเขาก็ไม่รอช้าได้ทำการคิดจะออกไปดูด้านนอกทันทีทันใดนั้นเมื่อเขาได้ออกมาที่ด้านนอกเขาก็ได้เห็นว่าได้มีคนออกมาจากห้องนั้นพี่ได้ปลดปล่อยพลังออกมานั่นเองตอนนี้เขาได้เห็นคนๆหนึ่งที่เป็นชายคนหนึ่งแล้วน่าจะเป็นศิษย์ของนิกายนี้ได้มีอาการบาดเจ็บเลือดไหลออกมาที่ตัวทั้งหู จมูก ปาก ลูกตาแล้วแล้วเลือกได้ไหลออกมาจากรูขุมขนทั้งหมดบนร่างกาย เหมือนร่างกายนั้นจะบาดเจ็บสาหัสเป็นอย่างมากเลยได้หมดสติไป เขาได้เห็นชายแก่คนหนึ่งเหมือนผู้เป็นผู้อาวุโสของที่แห่งนี้กำลังดูลูกศิษย์ที่กำลังถูกพาตัวออกมาจากห้องแห่งนี้ทำให้เขานั้นเหนื่อยใจเป็นอย่างมาก 

"อีกแล้วงั้นหรอที่ต้องมีคนบาดเจ็บแบบนี้เมื่อไหร่จะมีคนปราบพยศมันได้แล้วมาเป็นกำลังหลักให้นิกายของเรา" 

ผู้อาวุโสคนนั้นได้กล่าวออกมาด้วยสีหน้าเหนื่อยใจทางด้านของหลงหยุนเขาได้เห็นผู้อาวุโสคนนั้นมีสีหน้าแบบนั้นเขาก็ได้ลองทำกันเดินเข้าไปถามทันทีว่า

"ผู้ว่าโสข้ามีเรื่องอยากจะถามท่านหน่อยคารวะท่านผู้อาวุโส" 

แล้วเมื่อผู้อาวุโสคนนั้นได้เห็นหลงหยุนได้เดินมาหาตัวเองพร้อมกับทำการคารวะคราวนั้นก็ได้หันไปที่หลงหยุนทันทีกับหลานหยูที่กำลังเดินมา 

"หือ มีอะไรอย่างนั้นหรอ" 

"ข้าคือศิษย์ใหม่ของที่นี่ข้าอยากรู้ว่าในประตูแห่งนั้นมันมีอะไรกันแน่ในห้องแห่งนั้นน่ะทำไมมันบอกว่าเป็นห้องแห่งการทดสอบถ้าเห็นคือมีคนบาดเจ็บออกมาแล้ว 2 รายที่ข้าเห็นในตอนนี้ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่" 

หลังจากได้ยินแบบนั้นเขานั้นก็ไม่ได้คิดจะปิดบังอะไรกับหลงหยุนเพราะอย่างไรทุกคนเขารู้กันอยู่แล้วให้ศิษย์ไหมได้รู้จะเป็นอะไรไป

"ในห้องแห่งนั้นมันมีอาวุธอยู่อันหนึ่งชื่อว่าอาวุธดาบแค้นมังกร"

ทางด้านของหลงหยุนหลังจากเขาได้ยินว่าอาวุธที่อยู่ในนั้นมันเป็นดาบก็ทำให้ตัวของเขานั้นตกใจไม่น้อยนั้นเองเขานั้นก็ได้ให้ความสนใจเป็นอย่างมากมันเป็นอาวุธแบบไหนกันถึงสามารถทำให้คนนั้นบาดเจ็บได้ขนาดนั้น

" ผู้อาวุโสช่วยเล่าให้หน่อยได้ไหมว่าดาบนี้มันมีความพิเศษอะไรถึงทำให้ทุกคนนั้นเข้ามาทดสอบ" 

"อยากจะฟังอย่างนั้นหรอ" 

หลงหยุนเขานั้นก็ได้ทำการพยักหน้าทางผู้อาวุโสที่ได้เห็นแบบนั้นก็ไม่ได้คิดจะปิดบังอะไรสักหน่อยเขาก็ได้เตรียมตัวในการเล่าเรื่องทันที 

"เรื่องมีอยู่มาว่า"