หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา

    ตายใต้ดอกโบตั๋น แม้เป็นผีก้สุขสำราญ

    เมิ่งเม่ยหน้าถอดสีแต่ยังปรับสีหน้าให้เป็นรอยยิ้มหวานหยด“ฝ่าบาทไม่รัก ไม่มีใจ เมิ่งเม่ยพูดมาตลอดว่ารอได้เสมอ เมิ่งเม่ยรอว่าสักวันฝ่าบาทจะหันกลับมา อีกครั้ง”น้ำเสียงสั่นเครือ ต้าหมิงคุนถอนกายใจยาวลุกขึ้นจากแท่นนั่ง“ขันทีส่ง แม่นางเมิ่งเม่ย ข้าไม่อาจอยู...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ