เมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์!

    เล่มที่ 6 บทที่ 156 จอมเวทปฐพีคลั่ง

            ในสนามประลอง

            หวังเฉินรู้สึกสิ้นหวังอย่างยิ่งในใจ

            เจ้าจอมเวทปฐพีตรงหน้าทำไมถึงขี้ขลาดขนาดนี้นะ?

            ฉันแสดงท่าทีก้าวร้าวขนาดนี้แล้วและมิได้ใส่ใจที่จะใช้ท่าป้องกันใดๆ

            นายจะพุ่งเข้ามาอย่างไม่ลังเลหน่อยไม่ได้หรือไง?

            ให้ฉันจัดการนายก่อนที่เจ้าตัวเล็กทั้งสองจะตัดสินผลแพ้ชนะกัน?

            “เฮ้อ!”

            หวังเฉินถอนหายใจพลางคิดอย่างจนปัญญา

            “ฮิฮิ!”

            “ข้าชนะแล้วเจ้าค่ะ!”

            ทันใดนั้นปิงชิงน้อยก็ตะโกนอย่างตื่นเต้น แล้วบินไปข้างหน้าอย่างภาคภูมิใจเผชิญหน้ากับจอมเวทปฐพี

            “หืม?”

            เมื่อได้ยินเสียงหวังเฉินที่กำลังเหม่อลอยก็มองไปอย่างสงสัย

            “ซูซู พวกเธอสองคนตัดสินผลแพ้ชนะด้วยเป่ายิ้งฉุบได้อย่างไร?”

            เขาถามซูซูที่กำลังเศร้าซึมอย่างสงสัย

            “หงิงๆ …”

            “เจ้านาย พี่ปิงชิงรังแกข้าเจ้าค่ะ!”

            “ข้าออกได้แค่ค้อน!”

            ซูซูมองหวังเฉินอย่างน่าสงสารน้ำตาแทบจะไหลออกมา

            “ฮะ?”

            เมื่อได้ยินดังนั้นหวังเฉินเหลือบมองอุ้งเท้าน้อยๆ ของซูซู ก็เกือบจะหัวเราะออกมา

            “ไม่เป็นไรๆ พอจัดการคนตรงข้ามเสร็จ รอบหน้าก็ถึงตาเธอแล้ว!”

            เขากอดซูซูไว้ในอ้อมแขนพยายามกลั้นหัวเราะพลางพูดปลอบใจ

            ในเวลาเดียวกัน

            จอมเวทปฐพีตรงข้ามก็ทนไม่ไหวแล้ว

            “บัดซบ!”

            “ต้องโจมตีก่อนแล้ว! ถ้าไม่ลงมือตอนนี้ละก็ เวทมนตร์เสริมพลังจะหมดเวลาเอา!”

            จอมเวทปฐพีคิดในใจเขายกไม้เท้าเวทมนตร์ในมือขึ้นโดยตรง คลื่นพลังเวทมหาศาลพลุ่งพล่านทั่วร่าง

            ในพริบตาลูกบอลพลังเวทสีเหลืองอมน้ำตาลที่แผ่พลังเวทอันน่าเกรงขามก็รวมตัวกันอยู่ด้านหลังเขา

            พรึ่บ!

            เมื่อเขาใช้ความคิดควบคุมลูกบอลพลังเวทสีเหลืองอมน้ำตาลเหล่านั้นก็พุ่งตรงไปยังทิศทางที่หวังเฉินอยู่

            วินาทีต่อมา

            ตูมตูม ตูม!!

            ลูกบอลพลังเวทสีเหลืองอมน้ำตาลระเบิดออกอย่างต่อเนื่องแรงระเบิดรุนแรงทำให้สนามประลองสั่นสะเทือนหลายครั้งแสงพลังเวทเข้มข้นปกคลุมบริเวณที่หวังเฉินอยู่

            เมื่อเห็นฉากนี้แววตาของจอมเวทปฐพีก็ฉายแววดีใจ

            โดนแล้ว!

            เขาอุทานในใจ

            ทักษะนี้คือระเบิดเพลิงระดับB!พลังทำลายล้างนั้นน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!

            แม้แต่ผู้เปลี่ยนอาชีพที่เชี่ยวชาญด้านการป้องกันหากถูกโจมตีก็จะต้องได้รับบาดเจ็บไม่น้อย

            ไม่ต้องกล่าวถึงผู้ฝึกสัตว์อสูรที่พรสวรรค์ด้านคุณสมบัติทั้งสี่'แสนจะธรรมดา'

            “ฮ่าฮ่า!”

            “ดูเหมือนว่าชัยชนะในการต่อสู้ครั้งนี้จะง่ายกว่าที่คิดไว้!”

            ทันใดนั้นจอมเวทปฐพีก็คิดอย่างภาคภูมิใจในใจ

            แต่ในวินาทีต่อมา…

            สีหน้าของเขาก็แข็งค้างไปโดยปริยาย

            แสงพลังเวทเข้มข้นพลันถูกสายลมอันบ้าคลั่งพัดหายไป

            สิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาปรากฏขึ้นบนเวทีประลองอย่างสมบูรณ์แบบ

            สิ่งมีชีวิตนี้มีเกล็ดสีน้ำเงินเข้มปกคลุมทั่วทั้งตัวแผ่พลังงานที่น่าขนลุกออกมา

            …

            “ปรากฏตัวแล้ว!”

            “สัตว์อสูรของหวังเฉิน มังกรยักษ์ระดับสัตว์อสูรเทวะ!!”

            สวยงามมากเลยเหมือนงานศิลปะที่สมบูรณ์แบบที่สุดในโลก!

            “…”

            ในสนามกีฬาขนาดใหญ่ผู้ชมที่กำลังติดตามการแข่งขันระหว่างมหาวิทยาลัยเหยียนหลงและมหาวิทยาลัยปิงหวงต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์เมื่อเห็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งปรากฏบนจอถ่ายทอดสด

            ร่างกายที่เพรียวบางกล้ามเนื้อที่เต็มไปด้วยพลัง กรงเล็บมังกรและเขาที่น่าสะพรึงกลัว…

            ไม่มีสิ่งใดที่ไม่ทำให้พวกเขารู้สึกตื่นเต้น!

            “แข็งแกร่งมาก!”

            “สมแล้วที่เป็นมังกรศักดิ์สิทธิ์ ต่อให้จะเผชิญหน้ากับทักษะระดับ B ที่จอมเวทเลเวล 70 ปล่อยออกมายังไม่ได้รับบาดเจ็บเลย!”

            “โอ้พระเจ้า! พลังป้องกันเวทมนตร์ที่น่าสะพรึงกลัวนี้รู้สึกเหมือนการโจมตีของผู้เข้าแข่งขันมหาวิทยาลัยปิงหวงแทบไม่แตกต่างกับการเกาเลย!”

            “สิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้ ฉันก็อยากมีสักตัว!”

            “…”

            ผู้ชมต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์หลายคนจ้องมองร่างมหึมาบนจอภาพดวงตาแทบจะถลนออกมา

            สัตว์อสูรเทพในยุคที่เจตจำนงแห่งสวรรค์ตื่นขึ้นในดาวเคราะห์สีน้ำเงินนี้แทบจะเรียกได้ว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร

            หากเติบโตขึ้นมาละก็ย่อมต้องเป็นเจ้าแห่งดินแดน

            ในดันเจี้ยนต่อสู้

            “ในที่สุดก็ปล่อยมังกรยักษ์ออกมาแล้ว!”

            จอมเวทปฐพีมองร่างมหึมาตรงหน้าสีหน้าของเขาเปลี่ยนจากตกใจเป็นเคร่งขรึม

            สิ่งมีชีวิตตรงหน้าให้ความรู้สึกกดดันอย่างรุนแรง

            แม้กระทั่งในขณะนี้เขาสัมผัสได้ว่าร่างกายของตัวเองเชื่องช้าลงเล็กน้อยด้วยพลังที่ไม่รู้จัก

            แรงกดดันแห่งมังกร!

            ต้องเป็นแรงกดดันแห่งมังกรในตำนานอย่างแน่นอน!

            แต่…

            ในขณะนี้จอมเวทปฐพีไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเลยกลับรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยด้วยซ้ำ

            หวังเฉินไม่เคยใช้สัตว์อสูรมังกรยักษ์ในการแข่งขันรอบคัดเลือกเลยแม้แต่ครั้งเดียว

            แต่ตอนนี้เมื่อเผชิญหน้ากับเขากลับส่งมังกรยักษ์ออกมาโดยตรง

            นั่นหมายความว่า…

            “เขาก็รู้สึกกดดันจากฉันเช่นกัน!”

            จอมเวทปฐพีคิดอย่างตื่นเต้นในใจทำให้เขารู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาทันที

            “ฮ่าฮ่าฮ่า!”

            “วันนี้แหละฉันจะมาดูกันว่าพลังของมังกรยักษ์นั้นแข็งแกร่งขนาดไหน!”

            จอมเวทปฐพีคำรามเสียงดังเขายกไม้เท้าเวทมนตร์ในมือขึ้นพลังเวทมหาศาลยิ่งกว่าเดิมพลุ่งพล่านออกมาจากร่างกาย

            ในวินาทีต่อมา 

            พลังเวทสีเหลืองอมน้ำตาลที่เป็นรูปเป็นร่างก็ห่อหุ้มร่างกายของเขาทำให้เขากลายเป็นยักษ์สูงสิบเมตร

            ทักษะระดับAมนุษย์ปฐพี!

            หลังจากใช้ทักษะแล้วพลังกายจะเพิ่มขึ้นหลายเท่า ตราบใดที่พลังเวทยังไม่หมดมนุษย์ปฐพีก็จะสามารถฟื้นฟูบาดแผลของตัวเองได้อย่างต่อเนื่อง

            เรียกได้ว่าเป็นไพ่ตายของจอมเวทในการจัดการกับสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติขนาดใหญ่!

            “ให้ฉันลองวัดพลังของแกดูหน่อยเถอะ!”

            จอมเวทปฐพีที่แปลงร่างเป็นยักษ์คำรามเสียงดังเขาก้าวเท้าตรงไปยังปิงชิง

            ตึงตึง ตึง!!

            ในขณะนี้ร่างกายที่หนักอึ้งของเขากำลังก้าวเดินอยู่บนเวทีประลองทำให้เวทีทั้งหมดสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง ในชั่วขณะนั้นเขาก็มีพลังที่ไม่มีใครเทียบได้

            ยิ่งไปกว่านั้นภายใต้การเสริมพลังของทักษะเสริมพลังบนร่างกายของจอมเวทปฐพีความเร็วในการเคลื่อนที่ของเขาก็ยังคงรวดเร็วอย่างยิ่ง แทบจะในพริบตาเขาก็มาอยู่ตรงหน้าปิงชิง

            จากนั้นก็เหวี่ยงหมัดออกไปอย่างรุนแรง

            กำปั้นขนาดใหญ่ราวกับหินโม่บดขยี้ทำให้คลื่นอากาศบนเวทีประลองปั่นป่วนในชั่วพริบตา

            แต่…

            “โอ้โห! กลายเป็นตัวใหญ่ยักษ์แล้วเหรอ?”

            “คราวนี้สนุกแน่!”

            เมื่อเห็นฉากนี้ใบหน้าของปิงชิงไม่แสดงความหวาดกลัวเลย มันกลับมีแววตาตื่นเต้นสุดขีดเสียด้วยซ้ำ

            ร่างกายเล็กๆของจอมเวทปฐพีก่อนหน้านี้ ไม่สามารถปลุกเร้าความสนใจของมังกรได้เลย

            แต่ตอนนี้เจ้าตัวใหญ่ยักษ์ตัวนี้กลับปลุกเร้าจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่หลับใหลอยู่ในใจของเธอขึ้นมาอีกครั้ง

            “โอ้โห ฮ่าฮ่า! ให้ข้าลองดูหน่อยซิว่า เจ้าจะแข็งแกร่งขนาดไหน!”

            ปิงชิงส่งเสียงร้องด้วยความตื่นเต้นพลันเผยให้เห็นเขี้ยวแหลมในปากมังกรที่ดุดันน่าสะพรึง

            ครืนครืน ครืน!!

            คลื่นพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นในปากของปิงชิงในชั่วพริบตา มันก็กลายเป็นลูกบอลพลังงานขนาดมหึมาที่เปล่งประกายแสงสีน้ำเงินเข้ม

            ลมหายใจเยือกแข็ง!

            วินาทีต่อมา

            ลูกบอลพลังงานก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์พลังงานที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งปรากฏขึ้น

            ตามมาด้วย

            ในขณะที่กำปั้นของมนุษย์ปฐพีกำลังจะกระทบกับร่างกายของเธอลูกบอลพลังงานก็ถูกปิงชิงพ่นออกมากะทันหัน

            ครืนครืน ครืน…

            พลังงานระเบิดอย่างบ้าคลั่งลำแสงเยือกแข็งขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางกว่าหนึ่งเมตรพุ่งเข้าปะทะกับกำปั้นของมนุษย์ปฐพีด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ

            ในชั่วพริบตา

            กำปั้นของมนุษย์ปฐพีก็ถูกพลังอันบ้าคลั่งบดขยี้เป็นชิ้นๆจากนั้นลำแสงเยือกแข็งก็ยังคงพุ่งทะลุไปกระทบร่างของเขาอย่างรุนแรง

             

    คล้ายกับเรื่องเมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์! ที่คุณอ่าน