ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 130

        คนสอบถาม

        สี่วันหลังจากที่ฟื้นตื่นขึ้นมาจากการหมดสติไปประมาณเจ็ดวันเต็มๆเมื่อฟื้นตื่นขึ้นมาร่างกายของเดก็ดีขึ้นอย่างช้าๆในการพักฟื้นภายในสถานที่แห่งนี้

        ภายในสถานพักฟื้นนักผจญภัยแห่งนี้มันสามารถช่วยให้นักผจญภัยมากมายฟื้นฟูร่างกายได้รวดเร็วจริงๆ

        ในช่วงประมาณสามวันที่ผ่านมาหลังจากที่ฟื้นคืนสติมันเองก็ทำให้ร่างกายของเขาฟื้นฟูอย่างรวดเร็วเพราะมียาที่ช่วยในการรักษาแถมยังมีหมอที่ดูแลอย่างใกล้ชิด

        ไอเทมที่ชื่อว่ายาฟื้นฟูมันเป็นไอเทมชนิดพิเศษที่ได้มาในการหลอมขึ้นมาจากพวกที่มีความสามารถในการสร้างยาหรือพวกที่มีอาชีพเป็นหมอ

        นักเวทย์หรือว่านักบวชก็เป็นสิ่งที่สามารถใช้ความสามารถในการฟื้นฟูได้

        แต่ว่านั้นเองก็เป็นเพียงแค่การฟื้นฟูเฉพาะหน้าเท่านั้นมันไม่ใช่ว่าจะสามารถฟื้นฟูได้อย่างจริงๆเหมือนกับพวกหมอ

        คนที่มีความสามารถพิเศษหรือว่ามีสกิลหลักเป็นหมอความสามารถที่พวกเขาจะมีแตกต่างก็คือการสามารถสร้างไอเท็มอย่างเช่นยาฟื้นฟูได้

        อีกทั้งพวกเขายังมีความสามารถในการรักษานักผจญภัยในระดับสูงไม่เหมือนกับการรักษาหน้างานอย่างพวกนักเวทย์หรือว่านักบวช

        นี่คือข้อแตกต่างของคนที่มีสกิลหลักหรือว่าสกิลพิเศษเป็นหมอและก็คนธรรมดาทั่วไปที่มีสกิลพิเศษเป็นพวกนักบวช

        เดย์หลังจากที่พักฟื้นภายในสถานที่แห่งนี้มาสักพักใหญ่ๆร่างกายของเขาดีขึ้นเรื่อยๆ

        เพียงแค่ไม่กี่วันร่างกายของเขามีการฟื้นฟูรวดเร็วจนเห็นได้ชัดในตอนนี้บาดแผลทั่วทั้งร่างกายเริ่มหายไปร่างกายเองก็เริ่มกลับมาขยับเขยื้อนได้ตามปกติ

        เขาค่อยๆลุกขึ้นอย่างช้าๆบนเตียงในช่วงยามเช้าแสงแดดจากด้านนอกส่องผ่านเข้ามาด้านในช่วงสามวันที่ผ่านมาเขาสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น

        จนทำให้ตอนนี้ได้รู้เรื่องเกี่ยวกับทั้งหมดที่เกิดขึ้นหลังจากที่เขาสลบไป

        หลังจากที่เขาสลบไปดันเจี้ยนแห่งนั้นถูกพิชิตลงวันที่เหลือรอดออกมาจากภายในดันเจี้ยนมีประมาณยี่สิบคน

        เป็นอย่างที่ตัวของเดย์คิดเอาไว้ภายในดันเจี้ยนแห่งนั้นยังมีคนที่มีชีวิตรอดอยู่เพียงแต่ว่าตัวของพวกเขานั้นกระจายอยู่ตามสถานที่ต่างๆ

        นักผจญภัยที่เหลือรอดออกมาได้ส่วนใหญ่ยังไม่ได้ให้การกลับสำนักงานนักผจญภัยเป็นเพราะว่าพวกเขานั้นกำลังพักฟื้นอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้เดย์

        คนที่หลุดรอดออกมาจากสถานที่แห่งนั้นได้แน่นอนว่าตอนนี้ทั้งสภาพจิตใจและก็ร่างกายไม่พร้อม

        ต์การเปลี่ยนแปลงของดันเจี้ยนขนาดใหญ่ที่เกิดภัยพิบัติและยกระดับขึ้นการที่พวกเขารอดออกมาได้ถือว่าเป็นเรื่องที่ปาฏิหาริย์เป็นอย่างมาก

        การเกิดภัยพิบัติของดันเจี้ยนและมีคนรอดออกมาได้ไม่ใช่ว่าไม่เคยเกิดขึ้นแต่ว่ามันมีโอกาสน้อย

        สำหรับดันเจี้ยนที่เกิดภัยพิบัติของดันเจี้ยนแล้วจะสำนักงานนักผจญภัยจะคิดว่าดันเจี้ยนแห่งนั้นคงไม่มีผู้คนรอดออกมาจากสถานที่แห่งนั้น

        ส่วนใหญ่แล้วมันก็จะเป็นแบบนั้นเพราะว่าการเปลี่ยนแปลงหรือภัยพิบัติของดันเจี้ยนเป็นเรื่องที่ร้ายแรง

        ทางสำนักงานนักผจญภัยรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมากที่มีคนรอดออกมาจากเหตุการณ์ภัยพิบัติของดันเจี้ยน

        ในตอนนี้สำนักงานนักผจญภัยพยายามตามสืบเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

        สำนักงานนักผจญภัยเป็นสถานที่ที่ยึดมั่นเกี่ยวกับเรื่องสิทธิเป็นอย่างมากโดยเฉพาะส่วนตนอย่างหนักผจญภัย

        เพราะแบบนั้นในช่วงเวลาที่นักผจญภัยคนอื่นๆต่างพากันกำลังพักฟื้นอยู่พวกสำนักงานนักผจญภัยภัยจึงไม่เดินทางเข้ามาเพื่อที่จะสอบถามเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น

        สำนักงานนักผจญภัยจะทำการสอบถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ก็ต่อเมื่อพวกนักผจญภัยร่างกายนั้นดีขึ้นในระดับหนึ่งแล้วเท่านั้น

        ในตอนนี้พวกสำนักงานนักผจญภัยกำลังตามหาความจริงเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นกันอย่างสุดความ3 ารถ

        เป็นเพราะว่าการที่พิชิตดันเจี้ยนระดับเอสได้โดยที่มีนักผจญภัยที่เดินทางเข้าไปเพียงแค่ระดับบีและระดับเอถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิด

        เพราะแบบนั้นในตอนนี้พวกสำนักงานนักผจญภัยหรือตามหาความจริง

        เช้าวันที่สี่ในการพักฟื้นร่างกายของเดย์ดีขึ้นในระดับนึง

        ทางด้านของพวกสำนักงานนักผจญภัยก็เดินทางมาพบเขาในช่วงยามเช้าเพื่อพยายามจะสอบถามเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น

        พนักงานของสำนักงานนักผจญภัยสองคนเดินทางเข้ามาภายในห้องหนึ่งคนเป็นชายหนึ่งคนเป็นหญิงช่วงวัยน่าจะราวๆประมาณสามสิบปีเดินเข้ามาบริเวณด้านใน

        พวกเขาทั้งสองคนแต่งกายเรียบร้อยเหมือนชุดของชนชั้นสูงภายในอาณาจักรพวกเขาเดินเข้ามาภายในห้องเดินตรงมาที่เตียงของเดย์ที่กำลังนั่งพักฟื้นอยู่

        เดย์กำลังนั่งพักอยู่บนเตียงดวงตาของเขามองตรงไปที่พนักงานของสำนักงานทั้งสองคนที่เดินทางเข้ามา

        เท้าทั้งสองข้างของพวกเขาหยุดลงบริเวณด้านหน้าดวงตาของเดย์จ้องมองไปที่พวกเขา

        พนักงานทั้งสองคนเลื่อนเก้าอี้ภายในห้องแล้วก็มานั่งลงบริเวณข้างเตียงของเดย์ร่างกายของทั้งสองคนนั่งลงบริเวณด้านหน้า

        เดย์แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจังจ้องมองไปที่พวกเขา

        คนจากสำนักงานนักผจญภัยยกกระดาษภายในมือของตนเองขึ้นมาดูภายในนั้นระบุข้อมูลเกี่ยวกับการสัมภาษณ์พวกนักผจญภัยก่อนหน้านี้ที่จะเดินทางมาถึง

        เมื่อยกมันขึ้นมาดูแล้วก็พูดขึ้นมา “คนสุดท้ายที่จะให้ปากคำเกี่ยวกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงภายในดันเจี้ยนก่อนหน้านี้ ”

        เขาคือคนสุดท้ายที่คนพวกนี้เดินทางมาหาก่อนหน้านี้คนพวกนี้ไปสอบถามเกี่ยวกับนักผจญภัยที่เดินทางเข้าไปกับเดย์มาทั้งหมดแล้ว

        เดย์แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจังจ้องมองไปที่พวกเขาเองก็ใช้ใบหน้าจริงจังจ้องมองกลับมา “ เอาล่ะจะเริ่มถามจากส่วนไหนดีเดย์นักผจญภัยระดับบีเดินทางเข้าไปภายในดันเจี้ยนในฐานะทีมสนับสนุน ”

        “ รู้หรือเปล่าว่าภายในดันเจี้ยนเกิดภัยพิบัติ” คนผู้นั้นเริ่มทำการเอ่ยถามเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น

        เดย์พยักหน้าตอบรับกลับไปอย่างรวดเร็ว

        “ แล้วภายในดันเจี้ยนมันเกิดอะไรขึ้น ” 

        “ ไม่รู้… ”เดย์ตอบกลับไปด้วยสายตาอันว่างเปล่า

        หลังจากที่เขาตอบกลับไปแบบนั้นมันก็ทำให้ผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าถึงกับขมวดคิ้วทั้งสองข้างเข้าหากัน

        เขาทำการขมวดคิ้วทั้งสองข้างเข้าหากันและก็เหลือบสายตาของตนเองมองดูพวกข้อมูลภายในมือของตนเองอีกครั้ง“ พวกคนก่อนหน้านี้ก็บอกว่าไม่รู้ ”

        “ นี่ตัวของพวกนักผจญภัยทั้งหมดที่เดินทางเข้าไปภายในดันเจี้ยนจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างงั้นเหรอ” คนจากสำนักงานแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย

        มีบางอย่างแปลกๆก่อนหน้านี้ที่ตัวของมันนั้นเดินทางไปสอบถามพวกนักผจญภัยมากมายก่อนหน้านี้

        สิ่งที่พวกมันได้กลับมาก็คือคำตอบเดียวนั่นคือคำว่าไม่รู้ซึ่งมันเป็นเรื่องน่าแปลกประหลาดเป็นอย่างมากที่พวกเขาทั้งหมดทำการตอบกลับมาแบบเดียวกัน

        เดย์รู้ดีว่าคำตอบมันคงจะเป็นแบบนั้นอย่างแน่นอนเป็นเพราะว่าก่อนหน้าที่พวกคนจากสำนักงานนักผจญภัยจะเดินทางมาถึงเขาเป็นคนที่เดินทางไปบอกพวกนักผจญภัยที่รู้ความสามารถของเขาเอง

        เดย์ทำการบอกพลางข่มขู่เกี่ยวกับเรื่องของเขา

        แน่นอนว่าพวกนั้นยอมรับข้อเสนออย่างรวดเร็วเพราะว่าพวกเขาไม่ได้อยากมีปัญหากับเดย์

        พลังของเดย์นักผจญภัยพวกนั้นเป็นคนที่รู้ดีกว่าใครเพราะแบบนั้นเขาคงจะไม่กล้ามีปัญหากับคนที่สังหารมอนสเตอร์เอสได้อย่างแน่นอน

        เรื่องราวทั้งหมดมันเลยออกมาเป็นแบบนี้กลายเป็นว่าคำตอบทั้งหมดของพวกเขาตรงกันและก็ทางด้านของสำนักงานนักผจญภัยก็ไม่ได้ข้อมูลอะไรกับไปเลย  

        เดย์ยกยิ้มขึ้นที่มุมปากแล้วก็พูดกับไปกับพนักงานของสำนักงานนักผจญภัย“คำตอบมันก็ต้องเป็นแบบนี้เพราะว่าตัวของพวกผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นภายในนั้นเลย…” 

        เมื่อเดย์กล่าวออกมาแบบนั้นมันก็ทำให้ผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าขมวดคิ้วเข้าหากันมองเดย์ด้วยแววตาแปลกๆ

        “ ด้วยสายตาแบบนั้นหมายความว่ายังไงเหรอครับ… ”เดย์มองกลับไป

        จบบท