Secret Dungeon

"ใช่เรามาด้วยกันสองคนแต่เพื่อนของฉันจำเป็นต้องกลับไปก่อน ที่นี้ถึงคราวฉันถามกลับบ้าง มีบางอย่างระหว่างคุณและโอลิเวีย ?" เซเลียถาม

"เรื่องนี้คุณจำเป็นต้องถามโอลิเวียด้วยตัวเอง ผมไม่สามารถช่วยอะไรได้ ผมว่าคุณน่าจะหาข้อมูลต่ออีกสักอาจจะพอเข้าใจอะไรขึ้นมาก็ได้ ต้องขอโทษด้วย" เขาตอบ

"แสดงว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับคุณและโอลิเวียจริงๆ"

"อาจจะใช่ละมั้ง" เขารู้สึกไม่อยากพูดอะไรออกไปจริงๆ

"ได้โปรดบอกฉันว่าต้องทำสิ่งใดคุณถึงจะบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้กับฉันทราบได้ ฉันยอมทำทุกอย่าง" น้ำเสียงของเซเลียบางลงไม่แข็งกระด้างเหมือนที่พูดมาโดยตลอด

"ผมขอโทษจริงๆ ผมก็อยากจะบอกคุณด้วยตัวเองแต่หากว่าโอลิเวียยังไม่บอกอะไรคุณ ผมเองก็คงไม่มีสิทธิที่จะเล่าเรื่องของเธอให้คุณฟัง"

"คุณยังไม่รู้จักโอลิเวียดี ถ้าเธอไม่ต้องการที่จะพูดออกมา ต่อให้บังคับขู่เข็นเธอขนาดไหนเธอก็จะไม่พูดมันออกมา นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้ฉันต้องหาตัวคุณและเฝ้ารออยู่นาน"

"พวกคุณเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ ผมไม่สามารถบอกอะไรคุณได้แต่ผมพอจะบอกได้ว่าคุณควรจะไปที่ไหน ซึ่งคุณอาจจะทราบหรือไม่ทราบเรื่องราวที่เกิดขึ้นผมเองก็ไม่สามารถรับประกันได้ คุณต้องการให้ผมบอกหรือเปล่า " เขารู้สึกว่าตัวเองเริ่มใจอ่อนลงมาเล็กน้อย

"ที่ไหน ? ได้โปรดบอกฉัน"

"ร้านอาหาร......."

เขาบอกออกไปเพียงแค่นั้นและเก็บหางของหมาป่าที่หักออกเป็น2ท่อนลงในสร้อยคอของเขา ก่อนที่จะเดินออกมาจากสนามฝึกที่ 6 เซเลียไม่ได้ถามอะไรต่อ ถึงแม้ว่าเธอจะถามอะไรออกมาอีกเขาก็คงไม่พูดออกมา เธอก็คงจะรู้จึงไม่ได้ถามออกมาอีก

เข้ากลับไปที่บ้านพักของสถาบันและขึ้นห้องนอนที่อยู่บนชั้นสองทันทีเป็นอีกหนึ่งวันที่เหนื่อยจริงๆ

__________________________________________________________________________

เขาตื่นขึ้นมาในช่วงสายของวันเนื่องจากเมื่อวานเขาค่อนข้างนอนดึกไปหน่อย ทุกๆวันในตอนเช้าของเขาก็ยังเหมือนเดิม เขาไปร้านอาหารร้านประจำของเขาแต่การมาในวันนี้กับไม่เหมือนทุกวันเพราะมีคนรอเขาอยู่ที่นั้นก่อนแล้ว

"หลินๆนั่งกับพวกเราสิ" เสียงเรียกของนีลดังออกมาหลังจากเขาเข้ามาในร้านพวกเธอนั่งอยู่ที่ชั้นหนึ่งของร้านเขาไม่ได้พูดอะไรและนั่งลงกับพวกเธอ นีลที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเนลก็ลุกให้เขานั่งและเธอก็ลุกไปนั่งข้างเนลแทน

"นายยังไม่ให้เลขบัญชีของนายมาแล้วเราจะโอนเงินคือให้นายได้ยังไง" เนลกล่าว

"ใช่ๆแล้วก็เครื่องมือสื่อสารก็ยังไม่ได้คืนด้วย" นีลพูดเสริม

"โทษทีผมลืม ช่วงนี้ใจรอยบ่อย ต้องขอโทษด้วย" เขาตอบด้วยความรู้สึกผิดและสั่งอาหารกับพนักงาน

"เนลกับนีล ทานข้าวกันเสร็จแล้ว ?" เขาถามออกเพราะว่าเป็นโต๊ะนอกจากแก้วน้ำของพวกเธอก็ไม่มีอาหารหรือของว่างวางอยู่บนโต๊ะเลย จากนั้นเขาก็หยิบแท็บเล็ตและเครื่องมือสื่อสารออกมาและส่งให้เนล แต่ว่านีลเป็นคนรับไป

"กินแล้ว พวกเราจะขอเลขบัญชีของนาย แต่นายยื่นแท็บเล็ตของสถาบันมา ?" เนลถามออกมาเนื่องจากเขายื่นแท็บเล็ตให้และไม่ได้พูดอะไร

"อ๋อ โทษทีๆ นึกว่าพูดไปแล้ว กำลังจะบอกว่าให้แอดช่องทางติดต่อกันให้หน่อยเดี๋ยวส่งเลขบัญชีไปทางนั้น" เขาขอโทษอีกครั้งและสงสัยกับตัวเองว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาในวันนี้ ? อาจจะเป็นเพราะว่าเขาเพิ่งตื่นได้ไม่นานและรีบออกมาหาอะไรกินด้วยความหิวทำให้ยังคงมึนอยู่จึงทำตัวแปลกๆไป

"ขอบคุณอีกครั้งสำหรับทั้งสองทักษะที่นายยกให้กับกลุ่มของเรานะ เนลว่าจะยกทักษะทั้งสองอันให้ยาสกับฮาร์ทมันน่าจะเหมาะกับพวกเขามากกว่าเราสองคน เนลจะโอนเงินเพิ่มให้เป็นค่าทักษะสองอันนั้น ถ้าไม่ได้หลินมาช่วยและเป็นคนอื่นพวกเราคงใช้เวลาอีกหลายวันกว่าจะผ่านมันได้"

"บอกว่าไม่เป็นไรไง ถ้าโอนเงินมาเพิ่มครั้งหน้าจะไม่ไปช่วยแล้ว" เขาบอกออกไป

"ก็ได้ๆ ขอถามเหตุผลหน่อยได้ไหมว่าทำไมหลินถึงไม่อยากเข้ากลุ่มของพวกเรา เพราะเงินหรือเปล่าถ้าเป็นเรื่องนั้นเนลพอจะช่วยได้......." เนลพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ค่อยๆเบาลง

"ไม่ใช่เรื่องเงิน ขอบใจที่เป็นห่วง" เขาตอบพร้อมยิ้มออกมาเขาเข้าใจว่าเธอหมายถึงอะไร ถ้าเขาไม่เข้าใจว่าเธอเป็นห่วงเขาที่อาจจะต้องรีบหาเงินเพื่อทำอะไรบางอย่าง ก็คงกลายเป็นว่าเธอดูถูกเขาที่เห็นแก่เงิน

"หรือว่าเพราะฮาร์ทกับยาส ? อย่าโกรธพวกเขาเลย ทั้งสองคนแค่รับผิดชอบหน้าที่ของตัวเองเพื่อปกป้องเราสองคนตามคำสั่งของ.... พวกเขาไม่ได้ตั้งใจที่จะทำแบบนั้นจริงๆ แต่ไหนแต่ไรทั้งสองคนนั้นก็เป็นแบบนี้พยายามปกป้องเราในทุกๆเรื่อง ถึงแม้จะใจร้อนและทำผิดพลาดอยู่บ่อยครั้งแต่ทั้งสองก็เป็นคนดี ถ้าหลินได้สนิทกับทั้งสองคนละก็จะต้องเปลี่ยนความคิดแน่ๆ"

"ฮาร์ทกับยาส ? ผมไม่ได้ดูถูกพวกเขานะแต่พวกเขาไม่ได้อยู่ในสายตาของผมแม้แต่น้อย แต่ก็เป็นเรื่องจริงที่ผมไม่ค่อยชอบพวกเขา แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญที่ทำให้ผมไม่เข้ากลุ่มของเนล"

ฮาร์ท ? ชายตัวโตที่กล้าพูดจาข่มขู่เขา ยาส ? คนไร้ประโยชน์ที่รอบกัดเขา แน่นอนว่าเขาต้องไม่ชอบทั้งสองคนและมันคงจะอึดอัดไม่น้อยถ้าเขาเข้าร่วมกลุ่มของเนล

"ถ้าไม่ใช่ทั้งสองอย่างแล้วเป็นเพราะอะไรล่ะ" เนลถามออกมาด้วยสายตาที่มีร่องรอยแห่งความผิดหวังและความเศร้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บอกไม่ได้จริงๆ

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

Secret Dungeon

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บอกไม่ได้จริงๆ

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้