มหาศึกห้าแผ่นดิน

ริต้าคล้ายเพิ่งรู้สึกตัว เธอเห็นชายชุดดำ แวบผ่านหลังเธอ แล้วใช้อะไรบางอย่างปาดเข้าไปที่คอของคิมลี แล้วเข้ามาอุ้มเธอ กระโดดลงจากเวที ราวกับว่า ร่างของเธอเป็นตุ๊กตา 

ราเชนไม่พูดเพราะสายตาของเขากำลังมองด้านหน้าของเข้า ซึ่งยังมีทหารรับจ้างยืนเฝ้าอยู่นับสิบคน อยู่ตรงหน้าห้องน้ำของเขา

“ หากไม่อยากตาย อยู่นิ่งๆ” ราเชนยังคงอุ้มร่างของริต้า แล้ววิ่งไปไม่หยุด จนกระทั่งทหารรับจ้างที่เป็นฝรั่งเกือบสิบคน เห็นราเชน มาพร้อมกับริต้า ก็ยกมือให้หยุดก่อน แต่ว่าตอนนี้ ราเชนเหวี่ยงร่างให้มาขี่หลังของเขา แล้วเขาก็ดึงเข็มขัดสีเงินแวววาวออกมาจากเอว กลายเป็นกระบี่อ่อนเล่มหนึ่ง

“ กอดผมให้แน่นๆ”

ราเชนพูดจบ คมกระบี่อ่อนของเขาก็สะบัดออกไป กรีดที่ลำคอของทหารรับจ้าง ทั้งสี่คนที่อยู่ด้านหน้า ไร้เสียงร้อง ล้มลงไปในทันที ที่เหลือถือปืนขึ้นมากำลังจะยิงแต่ว่ามือซ้ายของราเชน กลับเหวี่ยงมีดสั้นขนาดเล็กราวกับใบไม้ มันพุ่งออกไป เจาะเข้าลำคอของทหารรับจ้างอีกสองคน อีกสี่คนไม่ทันยิงกระบี่อ่อนของเขาก็กรีดเข้าของลำคอของทั้งสี่ หัวหลุดกระเด็น ริต้าถึงกับกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ แต่ก็รีบเอามือปิดปากของตัวเองเอาไว้

ราเชนเข้ามาในห้องน้ำ ก็เปิดประตูเข้าไปห้องน้ำที่เขียนว่าชำรุด แล้วใช้เท้าถีบไปที่กำแพงห้องน้ำ

โครม !!

 ผนังปูนถูกราเชนกรีดเอาไว้จนเป็นรอย ดังนั้นพอถูกถีบแรงๆ จึงแตกออกมาอย่างง่ายดาย ราเชนวิ่งออกจากห้องน้ำ แล้วกระโดดขึ้นมอเตอร์ไซด์บิ๊กไบค์สีดำที่เตรียมเอาไว้ แล้วรีบเปลี่ยนเสื้อใส่ชุดหนังสีดำ แต่พอนึกขึ้นได้ว่า         ริต้านั้นยังอยู่ในชุดเสื้อชั้นใน จึงถอดเสื้อยืดของเขาให้กับเธอ 

“ จะอยู่ที่นี่ หรือจะไปกับผม” ราเชนเอ่ยพร้อมกับมองหน้าริต้าที่ยังคงมองราเชนด้วยสายตาเหมือนกับเห็นตัวประหลาด

ริต้าไม่พูดแต่ก้าวขาขึ้นไปบนรถมอเตอร์ไซด์สีดำ แนบหน้ากับแผ่นหลังราเชน และกอดเอวราเชนเอาไว้แน่น

ราเชนก็ไม่ถามอะไรอีก บิดคันเร่ง แล้วขับมอเตอร์ไซด์บิ๊คไบค์สีดำ วิ่งออกจากสนามกีฬาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทิ้งความสับสน วุ่นวาย ปั่นป่วน เอาไว้เบื้องหลัง

จนกระทั่งทั้งสอง มาอยู่ที่บังกะโลชายทะเลที่เงียบสงบแห่งหนึ่งจังหวัดชลบุรี

ราเชนนั่งเอนหลังมองไปที่ผิวน้ำทะเล ด้วยสายตาที่สงบนิ่ง แม้จะมีอาหารทะเล พร้อมเครื่องดื่มอยู่เต็มโต๊ะ ราเชนก็หาได้สนใจไม่ เช่นเดียวกันกับ ริต้าที่ได้แต่มองหน้าของราเชนด้วยสายตาที่สับสน จนต้องเอ่ยออกมาก่อน

“ คุณเป็นคนที่บริษัทจ้างมาคุ้มครองฉันจริงๆ ?”

ราเชนไม่หันมามองที่ริต้า แต่ส่ายหน้าเป็นคำตอบ

“ แล้วคุณเป็นใครกันแน่ ทำไมต้องช่วยฉันด้วย”

“ ถ้าหากว่า คุณรู้จักผมแล้วคุณต้องตาย คุณยังอยากรู้จักผมไหม?”

คราวนี้ราเชนหันไปจ้องหน้าริต้า แล้วนำเข็มขัดที่เป็นกระบี่อ่อนมาวางอยู่บนโต๊ะอาหาร ริต้ารู้สึกอากาศพลันเย็นระเยือกขึ้นทันที มีกลิ่นไอแห่งความตายกระจายออกมาจากตัวกระบี่อ่อน แต่แววตาของราเชนกลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยน

ริต้า จึงเชิดหน้าแล้วเอ่ยว่า

“ ฉันไม่ได้อยากรู้จักคุณ แค่อยากรู้ คุณช่วยฉันทำไม?”

“ ผมไม่ได้ช่วยคุณ ผมแค่ทำงานของผม”

“ ไม่ได้ช่วยฉัน แล้วพาฉันมาที่นี่ทำไม หรือว่าอยากนอนกับฉัน?”

ริต้ายื่นหน้ามาถามเขาใกล้ๆ โดยที่เสื้อเชิ๊ตสีขาวตัวใหญ่ที่สวมใส่ นั้นไม่อาจปกปิดหน้าอกที่ขาวนวล กลมได้รูป ที่ยื่นออกมาให้เห็นในระยะประชิดได้ 

ทำเอาราเชนถึงกับต้องอึ้งไป แต่ก็หาได้ขยับตัวหนีไม่

“ คุณกำลังเล่นกับไฟ” ราเชนตอบโต้ไปโดยที่ยังคงจ้องตาของริต้าไม่กระพริบเช่นกัน

“ แล้วไงล่ะ” ริต้าพูดแค่นี้ ก็โผเข้ามาใกล้ แล้วใช้ริมฝีปากบดเข้ากับปากของราเชน แล้วไสลิ้นของตัวเองบุกเข้ามาโจมตีราเชนก่อนทันที

มีหรือที่ลูกผู้ชายอย่างราเชนจะถอย เขาผ่านการฝึกฝนวิชาสยบหญิงสาวที่ถ่ายทอดกันมานับพันปี จากอาจารย์กามเทพ ผู้สืบทอดนักรักในตำนานอย่างเล่าไอ่ เรื่องแค่นี้ไม่ทำให้เขารู้สึกประหม่า หรือเคอะเขินอยู่แล้ว

ราเชนใช้ลิ้นสัมผันวนไปมา แล้วใช้มือซ้ายคลึงไปที่ต้นคอของริต้า มือขวาคลึงไปที่แก้มก้นของเธอ ริต้าถึงกับสะดุ้งเฮือก ยิ่งมาเจอชิวหามหาเสน่ห์พันปี ริต้าถึงกลับหลับตาพริ้มพราย จากนั้นเสื้อผ้าของริต้าก็ถูกราเชนปลดออกโดยที่เธอไม่รู้สึกตัว จนมารู้สึกตัวอีกที ร่างกายช่วงล่างของเธอ ก็มีบางสิ่งบางอย่างแปลกปลอมผ่านเข้ามา ริต้าถึงกับร้องครวญครางออกมาอย่างที่ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องส่งเสียงร้องออกมาเช่นนี้ ราเชนยังคงใช้วิชากดจุดสวาททั้ง 12 จุด พร้อมกับเค้นคลึง ร่างกายของริต้า จนสำลักความสุขไปแล้วสามสี่ครั้ง จนราเชนต้องยอมปล่อยน้ำแห่งความรักของตนออกมา เพื่อจบศึกในครั้งนี้

ริต้าตอนนี้กลายเป็นลูกแมวเชื่องๆ นอนซุกอกของราเชน แล้วเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบาว่า

“ คุณชื่ออะไร?”

“ ผมบอกแล้ว หากคุณรู้เรื่องของผม จะทำให้คุณต้องตาย”

“ ฉันไม่กลัว ยามที่ฉันอยู่ใกล้คุณ ฉันไม่กลัวสิ่งใดอีกแล้ว”

“ ราเชน”

“ ราเชน แปลว่าอะไร”

“ ราชาผู้เป็นใหญ่”

“ ฟังแล้วดูดีจังเลย ราเชนฉันอยากอยู่กับคุณแบบนี้ตลอดไปได้ไหม?”

“  ชีวิตคุณกับผม มันอยู่กันคนละโลก”

“ คนละโลก เลยเหรอ?”

“ ใช่ ชีวิตของผมมันอยู่แต่โลกมืด โลกแห่งความตาย ไม่สามารถอยู่ร่วมกับคนธรรมดาทั่วไปได้”

“ ฉันไม่สนใจ ทุกวันนี้ฉันก็ไม่ได้แตกต่างอะไรกับคนที่ถูกคุมขัง วันๆ เอาแต่ฝึกฝน

ทำงาน ไม่สามารถออกไปกินอาหาร เที่ยวกับเพื่อนๆ เหมือนกับคนทั่วๆไป อีกทั้งยังถูกคนมีเงินมีอำนาจ ตามติด คิดจะเอาฉันไปเป็นนางบำเรอของพวกมันอีก”

“ คิมลี?”

“ คิมลีมันก็แค่หนึ่งในนั้น ฉันไม่สนใจมัน แต่พอพ่อของมันจะได้เป็นประธานาธิบดี มันกลับกล้าบ้าเลือดขนาดนี้ คุณฆ่ามันอย่างนี้ แล้วคุณไม่กลัวคิมซูพ่อของคิมลีจะแก้แค้นเหรอ?”

“ ไม่ต้องห่วง หลังจากวันนี้พวกมันจะไม่สามารถตามตัวผมได้อีกแล้ว ตัวตนของผมจะหายไป”

ริต้าเอามือลูบที่ใบหน้าของราเชน เหมือนสงสัยอะไรบางอย่าง

ราเชนเอามือจับเอาไว้ไม่ให้ริต้าสัมผัส

“ นี่ไม่ใช่หน้าแท้ๆ ของคุณ?”

“ อืม งานเสร็จ ผมก็จะหายไป นี่คือ วิถีชีวิตของผม”

“ คุณเป็นนักฆ่า?”

ราเชนไม่ตอบแต่ยิ้มออกมา พร้อมกัยบีบเค้นหน้าอกของริต้า คล้ายกับว่าเขาเผลอพูดบางอย่างออกมา จนทำให้ริต้าล่วงรู้ว่า เขาคือนักฆ่า ริต้าเองก็แอ่นอกตอบรับ พร้อมกับร้องครวญคราง ราเชนใช้ปากดูดคลึงหัวนมชมพูของริต้า พร้อมกับยกแก้มก้นของริต้าขึ้นมาอีกครั้ง ริต้าก็ไม่ปฏิเสธเธอพร้อมควบม้าพยศอย่างราเชนด้วยความเต็มใจ ผิวขาวใสตัดกับผิวคล้ำดำกร้าน เคลื่อนไหวอยู่บนเตียงสปริงที่สั่นไหวไปตามคลื่นจังหวะแห่งความรัก ราวกับว่าโลกนี้มีแต่เพียงเขาและเธอเพียงสองคนเท่านั้น 

แต่บรรยากาศริมทะเลเช่นนี้ กลับมีคอนโดตึกสูงที่อยู่ไม่ห่างไกลเท่าไร ภายในห้องชั้นบนสุดมีคนกลุ่มหนึ่งกำลัง กำลังจ้องมองมอนิเตอร์ ด้วยกล้องจับความร้อน ทำให้เกิดภาพของทั้งสองกำลังเคลื่อนไหว คนกลุ่มนี้พอเห็นภาพก็ลืนน้ำลายลงคอ อย่างยากเย็น

“ น่าอิจฉาไอ้บ้านี่จัง แม่งล่อนักร้องเกาหลีเสียงครางลั่น อุณหภูมิในร่างร้อนฉ่าตลอดแบบนี้ ขอนาย ยกแม่นี่ให้พวกเราสักคืนได้ไหมพี่” ชายหนุ่มสวมแว่นออกอาการหื่นกามออกมาทางใบหน้าอย่างชัดเจน

“ ไม่ได้ นายบอกว่า ท่านคิมซูกำลังบินมาจากเกาหลี เขาอยากจัดการทั้งสองคนด้วยตัวเอง พวกเราห้ามยุ่งเกี่ยว คอยเฝ้าพวกมันอย่าให้ห่างไปไหน”

“ เฮ้อ”  ไอ้แว่นมองคอมพิวเตอร์ แล้วส่ายหัว โดยมีชายแต่งกายคล้ายทหารนับสิบคนยืนเฝ้ามองด้วยสายตาไม่กระพริบ ระเบียงโรงแรม ก็มีมือปืนสไนเปอร์อีกสองคน เล็งปืนไปที่บังกะโลของราเชนกับริต้า ด้วยเช่นกัน

ห้าชั่วโมงผ่านไป คนในคอนโดก็ได้รับรายงานว่า คิมซู กำลังมาโดยเฮลิคอปเตอร์ของทหาร 

ทหารที่เฝ้ามองอยู่ ก็เคลื่อนไหวทันที ทั้งหมดเรียกกำลังเสริมเพิ่มอีก สามสิบคนเป็นทหารไม่ทราบสังกัด ทั้งหมดเคลื่อนไหวล้อมรอบบังกะโลของราเชนเอาไว้  จนกระทั่งมีเฮลิคอปเตอร์ บินลงมาจอดที่หน้าบังกะโลของราเชน

มีชายแต่งกายคล้ายกับทหารเกาหลี ลงมือสี่ห้าคนพร้อมอาวุธครบมือ และมีทหารแต่งกายยศนายพัน เดินมากับ คิมซู ที่ใส่สูทสีดำ สีหน้าเคร่งเครียด บูดบึ้ง ไม่พูดอะไรสักคำ มีล่ามที่เป็นทหารเดินตามมาได้ พอ คิมซูพยักหน้า ล่ามก็เอ่ยว่า

“ ลงมือเลย ผู้พัน ลากพวกมันออกมา ท่านคิมซูจะจัดการกับมันทั้งสองด้วยตัวเอง”

ชายแต่งยศนายพัน มีป้ายชื่อว่า พันเอกอุดม ยกมือสั่งการทหารลูกน้องของตนทั้งหมด สี่สิบนายให้ลงมือทันที

ทหารถือปืนเอ็มสิบหกทั้งสี่สิบคน วิ่งกรูกันเข้าไปที่บังกะโลที่ตั้งอยู่ชายหาดที่มีเพียงหลังเดียว มีแสงไฟปิดอยู่ ประตูถูกพังเข้าไป แล้วทหารก็พุ่งไปที่บนเตียงนอน ก็พบกับกล่องสี่เหลี่ยมสามารถฉายภาพเฮโลแกรม ออกมามีภาพชายหญิงกำลังมีเพศสัมพันธ์กัน พร้อมกับมีคลื่นความร้อนกระจายส่งออกมาด้วย

“ แย่แล้ว พวกเราหลงกล” ทหารคนหนึ่งเอ่ย แต่ไม่ทันแล้ว กล่องสี่เหลี่ยมนั้นพลันมีเสียงดังคลิ๊ก 

ตูม !!

บังกะโลหลังใหญ่ พร้อมกับทหารทั้งสี่สิบคน เหลือแต่เศษซากเละเทะ ตายเรียบ

“ นี่มันอะไรกันวะ” ผู้พันอุดม คำรามอย่างโกรธแค้น

เปรี้ยง   ๆ ๆ ๆ ๆ !!!!!!!!

เสียงปืนสไนเปอร์แผดเสียงดังก้องกังวาน รัวๆ  หัวของผู้พันอุดมถึงกับ แบะออกเป็นสองซีก ตายเป็นคนแรก จากนั้นว่าที่ประธานาธิบดีคิมซู ก็ถูกบอดี้การ์ดทหาร รีบพาขึ้นไปบนเฮลิคอปเตอร์ทันที

แต่ล่าม กับทหารอีกสี่คนหนีไม่ทัน หัวกระสุนเจาะเข้าที่หัวของพวกมัน ล้วนตายกันเกลื่อน เป็นราเชนนั่นเอง ที่ยิงสไนเปอร์มาจากบนเรือยอร์ชที่ห่างไกลจากฝั่งประมาณ 5 กิโลเมตร

“ บัดซบเอ้ย นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรกันวะ” คิมซู เอ่ยออกมาอย่างหัวเสีย แต่แล้วก็มีกระสุนสไนเปอร์ยิงผ่านเข้ามาเจาะเข้าที่กลางหน้าผากของคิมซู จนหัวทะลุตาค้าง

กระสุนสไนเปอร์ยังคงยิงเข้าใส่ปีกใบพัดจนหัก เฮลิคอปเตอร์ร่วงหล่นสู่พื้นเสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่ว ซากศพตายกันเกลื่อนทั่วชายหาด

ริต้าที่ใช้กล้องส่องทางไกล มองแล้วอ้าปากตาต้าง แล้วหันมาจูบปากราเชนอย่างดีใจ

“ สุดยอด พวกมันตายหมดเลย”

“ ไปกันเถอะ” 

ราเชนเก็บปืนแล้วขับเรือยอร์ชลำใหญ่หายออกไปกลางทะเลที่มืดมิด

สามวันต่อมา ริต้าก็ไปปรากฏตัวที่โรงแรมที่กรุงเทพ ตำรวจเข้ามาสอบสวนเธอเรื่องที่เกิดขึ้น แต่เธอไม่สามารถจดจำเรื่องราวที่ผ่านมาสามวันได้ จำได้แค่เพียงว่าเธอกำลังถูก คิมลีทำร้าย จากนั้นเธอก็ไม่รู้สึกอะไร มารู้ตัวอีกที ก็มาอยู่นอนอยู่ที่โรงแรมแล้ว ตำรวจตรวจสอบกล้องวงจรปิด ก็พบว่ากล้องเสียไม่สามารถบันทึกได้ มีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญพาริต้าไปตรวจร่างกาย พบว่ามีในเลือดของริต้ามียาโปรโฟฟอล หรือยาชา ซึ่งสามารถช่วยลบความทรงจำบางส่วนได้ แต่ยังอยู่ในขั้นทดลองกับสัตว์ ไม่คิดว่า จะถูกใช้กับมนุษย์ ทำให้ริต้าไม่ถูกสอบสวนต่อในเรื่องการตายของ คิมลีและคิมซู อีกต่อไป 

ราเชนนั้นยังนั่งอยู่บนเรือยอร์ชกลางทะเล พร้อมกันอ่านข่าวของริต้าบนมือถือ แล้วเอ่ยออกมาว่า

“ ลาก่อน ริต้า”............