เกิดใหม่ครานี้ข้าจะเหยียบย่ำพวกเจ้าเอง

ตอนที่55 เคลื่อนย้ายพลัง

ซ่งเย่หันขวับไปมองและพบกับชายชราคนหนึ่งนั่งอยู่บนโซฟา

ซ่งเย่ขมวดคิ้วเล็กน้อยเพราะเธอมองไม่เห็นว่าเขามานั่งบนโซฟาตั้งแต่เมื่อใด?

“มานั่งก่อนสิ” ชายชราเชื้อเชิญซ่งเย่อย่างอารมณ์และชี้นิ้วไปยังโซฟาเล็กอีกตัวที่ตั้งอยู่ข้างๆเขา

ซ่งเย่เดินไปนั่งตามคำเชิญด้วยความงุนงง

“แปลกใจหรือที่เห็นฉันมานั่งตรงนี้?”ชายชราแย้มยิ้มพลางถามซ่งเย่อย่างพิจารณา

เขาสนใจที่เธอนิ่งเฉยโดยไม่มีท่าทางตื่นตกใจที่จู่ๆเห็นเขา

แต่มีท่าทีเฉพาะบางอย่างที่เหนือกว่าเอสเปอร์คนอื่นๆซึ่งคล้ายกับตามคำทำนายของตระกูล

“ผู้มาจากแดนไกลที่สามารถพลิกฟ้าพลิกแผ่นดินได้จะนิ่งเฉยกับทุกสถานการณ์”

“ใช่ค่ะ”ซ่งเย่พยักหน้ารับตามตรงเพราะทักษะของชายชราไม่เหมือนการล่องหนของริชาร์ด

แต่เป็นเหมือนการผสมผสานระหว่างล่องหนและการเทเลพอร์ตจากระยะไกลเข้าไว้ด้วยกัน

“ฮ่ะฮ่าฮ่า ตอบตรงดี”

หลิวหงฝานหัวเราะชอบใจที่เด็กสาวตอบตรงและไม่มีท่าทางเสแสร้งอ่อนหวานซึ่งเขาไม่ชอบใจ

“เสี่ยวเย่บอกกับหนูแล้วใช่ไหม?” หลิวหงฝานอดีตหัวหน้ากองกำลังแผนกพิเศษถามซ่งเย่เกี่ยวกับการคัดเลือก

“บอกแล้วค่ะ” ซ่งเย่ตอบกลับอย่างสุภาพเมื่อเขาดูอาวุโสและคุ้นเคยกับหลิวเย่เป็นอย่างดี

“คุณปู่อย่าทดสอบหนักนักนะครับ”หลิวเย่กล่าวทักท้วงช่วยสาวน้อยตนเองโดยตรง

“ปู่?”ซ่งเย่เอียงคอจ้องมองชายชราตรงหน้าอย่างแปลกใจ

เธอไม่คิดว่าเขาจะเป็นปู่ของหลิวเย่

“เอ่อผมลืมแนะนำคุณ นี่คือปู่ของผมเอง หลิวหงฝาน”

หลิวเย่นึกขึ้นได้พลันตบหน้าผากตัวเองและเริ่มพูดแนะนำทันที

“เรียกปู่หลิวก็ได้”

หลิวหงฝานรู้สึกเอ็นดูซ่งเย่ที่เธอมีท่าทางสบาย

และไม่มีมารยาเหมือนหญิงสาวบางคนที่น่าเบื่อหน่ายจึงพูดบอกกับซ่งเย่อย่างเป็นกันเอง

“ค่ะ ปู่หลิว”ซ่งเย่พยักหน้าเข้าใจและเรียกตามที่เขาต้องการ

ด้านหลิวหงฝานที่ต้องการเห็นว่าที่หลานสะใภ้จึงอาสามาเป็นคนคัดเลือกเอสเปอร์ใหม่ด้วยตนเอง

เขารู้ข่าวจากสะใภ้คนโปรดของตนเองที่มีนิสัยคล้ายคลึงกัน

ดังนั้นเขาจึงยืนยันกับหลิวเย่ที่จะทำหน้าที่เป็นคนทดสอบทักษะของซ่งเย่ด้วยตัวเอง

เมื่อเขาได้เห็นซ่งเย่ทำให้เกิดความรู้สึกเอ็นดูและชอบใจกับท่าทีเป็นธรรมชาติที่ไม่ปรุงแต่งเกินงามเหมือนอีกคน

นั่นคือ กงจ้าวเว่ยลูกสาวของเพื่อนลูกชายตนเองที่มีจริตจะก้านเกินงามจนน่ารำคาญ

“ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มทดสอบเลยแล้วกันมีการทดสอบอยู่ง่ายๆแค่ 3 ขั้นตอน”

“หนึ่งไปยืนอยู่กลางห้อง ยืนนิ่งๆสักสิบนาที ถ้าทำได้ก็ถือว่าผ่าน”

“สองทดสอบทักษะต่อสู้ หากชนะก็ถือว่าผ่าน”

“สามทดสอบความรวดเร็ว หากหลบเข็มที่พุ่งเข้าใส่ได้โดยไม่มีรอยแผลแม้แต่น้อยก็ถือว่าผ่าน”

หลิวหงฝานอธิบายขั้นตอนการทดสอบกลับซ่งเย่

เขาเคยได้ยินกิตติศัพท์ความเก่งกาจของเธอจากปากของหลานชายหน้าตาย

แต่ทว่าเขาก็ต้องการเห็นความเก่งกาจของสาวน้อยด้วยตาของตนเองมากกว่า

“เข้าใจแล้วค่ะ”ซ่งเย่พยักหน้ารับรู้

เมื่อเธอได้รับสัญญาณจากชายชราให้เริ่มรับการทดสอบได้

เธอเดินออกไปยืนกลางห้องโถงอันกว้างใหญ่เมื่อยืนอยู่บนตำแหน่งที่มีเครื่องหมายกากบาทบนพื้น

พลันมีกำแพงโปร่งใสที่ตรงกลางมีช่องโลหะสี่เหลี่ยมขนาดกว้าง1 ฟุต ยาว 1 ฟุต

ขอบกำแพงแต่ละด้านเป็นโลหะหนาได้เลื่อนขึ้นจากพื้นทั้งสี่ทิศทางมาครอบร่างของเธอไว้ภายใน

จากนั้นช่องโลหะตรงเปิดออกและมีแสงสว่างสาดส่องลงมาบนร่างกายของเธอพร้อมทั้งหลุมไฟเหนือหัว

ทำให้เกิดแสงสว่างจ้ารอบตัวทั้งด้านบน-หน้า-หลัง-ซ้าย-ขวารอบทิศ

อุณหภูมิสูงมากขึ้นเรื่อยๆจนเกิดไอความร้อนแผ่กระจายออกจากตัวเธอ

ซ่งเย่ใช้พลังซาเซินขับความร้อนออกจากร่างกายได้อย่างง่ายดายแต่ปรากฏว่าเธอใช้พลังมากเกินไป

ทำให้หลอดไฟที่ส่งความร้อนจากเหนือหัวและรอบด้านพลันแตกกระจายทันที

“เปรี๊ยะเปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ”

กำแพงที่ครอบร่างของซ่งเย่เกิดรอยร้าวทุกแผ่นและค่อยๆหดตัวลงกลับสู่พื้นด้านล่างทันที“วื๊ด วื๊ด วื๊ด วื๊ด”

“โอ๊ะ!แข็งแกร่งจริงๆ” ชายชราหลิวอุทานอย่างตื่นเต้นที่พบว่าซ่งเย่มีพลังอันแข็งแกร่ง

เขาไม่คิดว่าพลังของเธอจะสามารถทำลายดวงไฟและกระจกที่แข็งแกร่งขนาดทนแรงกระแทกของอาวุธปืนกลได้

“เอ่อ”ซ่งเย่ทำหน้ากระอักกระอ่วนใจที่ตนได้ทำลายอุปกรณ์ทดสอบของกองกำลังแผนกพิเศษ

ด้านหลิวเย่ที่อมยิ้มอย่างมีความสุขพลางเหล่ตามองปู่ของตนเองที่ตื่นเต้นอย่างไม่เก็บงำอาการ

“เอาล่ะเธอผ่านแล้วสาวน้อย” หลิวหงฝานส่งเสียงแจ้งผลการทดสอบขั้นแรกด้วยน้ำเสียงชื่นชม

ซ่งเย่ลอบถอนหายใจโล่งอกที่พบว่าแรงสะท้อนพลังของเธอไม่ได้สร้างปัญหาให้ตนเอง

ในเวลานี้หลิวเย่โบกมือเป็นเชิงบอกกับปู่ตนเองว่าไม่จำเป็นต้องทดสอบในขั้นตอนที่สองซึ่งเป็นทักษะต่อสู้

“ทักษะต่อสู้ไม่ต้องทดสอบหรอกครับคุณปู่เธอผ่านแน่นอน”

“ไม่ฉันต้องการดู” หลิวหงฝานปฏิเสธเสียงแข็งและจ้องหลานชายตนเองเขม็ง

“เฮ้อ โอเคงั้นผมจะทดสอบกับเธอแล้วกัน”หลิวเย่ยกมือยอมแพ้ก่อนอาสาตนเองเป็นคู่ซ้อมทดสอบกับเธอ

เขาไม่กล้าให้คนอื่นร่วมทดสอบฝีมือเธอเพราะเกรงว่าเธออาจเผลอทำร้ายพวกเขาเข้าให้

“เริ่มเลย”ซ่งเย่พยักหน้าส่งสัญญาณเมื่อเห็นหลิวเย่มายืนต่อหน้าตนเอง

“โอเค”หลิวเย่พยักหน้าตกลง

จากนั้นทั้งคู่พุ่งตัวเข้าต่อสู้โรมรันกันอย่างจริงจัง

“ฟิ๊ว พลั๊กผลุ๊บ ฟึ๊บ ตุ๊บ”

“ฟึ๊บ ตุ๊บ ฟิ๊วพลั๊ก ผลุ๊บ”

หลิวหงฝานพยักหน้าอย่างชื่นชมสาวน้อยที่เธอสามารถต่อสู้หลิวเย่ได้อย่างสูสี

เขามองเห็นอย่างชัดเจนว่าทั้งคู่ไม่ได้ออมแรงเลยแม้แต่น้อยแต่สาวน้อยกลับต่อสู้กับหลิวเย่ได้อย่างไม่เพลี่ยงพล้ำ

“เก่งจริงๆพละกำลังมีมหาศาลจนไม่น่าเชื่อ” หลิวหงฝานกล่าวอย่างประหลาดใจ

“พอแล้ว”หลิวเย่ส่งสัญญาณให้สาวน้อยหยุดเมื่อเห็นว่าเธอกำลังสนุกจนไม่ยอมหยุดพัก

“ตกลง”

ซ่งเย่ยอมหยุดอย่างไม่เต็มใจเพราะการได้ต่อสู้หรือออกกำลังกายเพื่อระบายพลังส่วนเกินทำให้เธอรู้สึกสบายตัว

“ขั้นที่สองผ่านขั้นที่สามไม่จำเป็นต้องทดสอบแล้ว” หลิวหงฝานส่งเสียงบอกทั้งคู่อย่างผ่อนคลาย

ซ่งเย่ขมวดคิ้วเล็กน้อยที่พบว่าตนเองไม่ต้องทดสอบในขั้นที่สาม

“เธออยากลองทดสอบดูน่ะ”หลิวเย่ที่เห็นท่าทีของสาวน้อยพลันเข้าใจความคิดของเธอทันทีจึงบอกปู่ตนเอง

“อ้อ งั้นเหรอถ้าเช่นนั้นกลับไปยืนในตำแหน่งนั้น”

หลิวหงฝานชี้นิ้วมือในอีกมุมหนึ่งที่มีเครื่องหมายกากบาทอยู่บนพื้น

เมื่อซ่งเย่กวาดสายตามองไปรอบบริเวณห้องโถงพบว่ามีเครื่องหมายกากบาทอยู่ทั้งหมด6 ตำแหน่ง

แสดงว่ามีห้องทดสอบ6 ห้องใช่ไหม?

ความอยากรู้อยากเห็นฉายชัดออกมาทางแววตาของเธอ

หลิวเย่เหลือบมองเห็นท่าทางของเธอเขาส่ายหัวเล็กน้อยที่พบว่าเธอให้ความสนใจมากเกินไปจึงเอ่ยบอกเธอว่า

“ไม่ได้เป็นอย่างที่คิดหรอกมันเอาไว้ทำอย่างอื่นด้วย ไม่ใช่มีไว้เพื่อเป็นห้องทดสอบอย่างเดียว”

“อ้อ”ซ่งเย่ส่งเสียงรับรู้ก่อนเดินไปประจำตำแหน่งที่ชายชราชี้บอกเธอ

เมื่อเธอยืนอยู่บนจุดกากบาทเรียบร้อยแล้วพลันมีฉากโลหะจากด้านล่างเลื่อนขึ้นมาครอบตัวเธอทุกทิศทาง

ซ่งเย่เห็นว่าจะมีเข็มพุ่งจากรอบทิศทำให้เธอตื่นเต้นยิ่งขึ้นที่จะได้ทดสอบความเร็วของตนเอง

“ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊วฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊วฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว”

เข็มเล่มเล็กจำนวนมหาศาลพุ่งเข้าใส่ร่างของซ่งเย่ที่ยืนอยู่ตรงกลางห้อง

ร่างของเธอพลิกตัวไปมาอย่างคล่องแคล่วเพราะเธอมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเข็มที่พุ่งมานั้นมันช้าเกินไป

จนทำให้เธอเหมือนกับกำลังเต้นระบำอยู่

เนื่องจากเข็มพุ่งมาอย่างเป็นระเบียบซึ่งมีการเรียงลำดับกันและทำให้เธอเดาทิศทางได้อย่างถูกต้อง

ด้านชายชราหลิวที่เห็นว่าซ่งเย่ดูสนุกสนานมากกว่ากลัวเข็มจะพุ่งเข้าหาตนเองเหมือนเอสเปอร์คนอื่นๆที่ผ่านมา

เขาส่งพลังทักษะเคลื่อนย้ายแรงระยะไกลหรือเทเลฟอร์ส!

เพื่อปรับเปลี่ยนทิศทางของเข็มให้พุ่งเข้าหาเธอจากทุกทิศทางพร้อมกัน

เมื่อซ่งเย่เห็นว่ามีเข็มจากทุกทิศทางพุ่งเข้าหาเธอพร้อมกัน

ตาเธอเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นและพลิกตัวหลบไปมาด้วยความรวดเร็วกว่าเดิมเป็นเท่าตัวจนเหมือนสายน้ำ

หลิวหงฝานตาโตอึ้งตะลึง“นี่! นี่!นี่เธอทำได้อย่างไร?”

เขาไม่คิดว่าสาวน้อยจะสามารถหลบหลีกเข็มที่พุ่งเข้าหาทุกทิศทางได้อย่างรวดเร็วทั้งที่เข็มมีขนาดเล็กและเร็วมาก

“พอแล้ว”หลิวเย่ส่ายหัวให้กับปู่ตนเองที่ชอบแกล้งคนเหมือนแม่ของเขา

จากนั้นหลิวเย่ส่งพลังให้หยุดการเคลื่อนไหวของเข็มทันที“พรึ๊บ!”

หลิวหงฝานเหล่ตามองอาการเป็นห่วงสาวน้อยของหลานชายตนเองด้วยความหมั่นไส้

พลางทำปากขมุบขมิบเป็นเชิงต่อว่าและบ่นเล็กน้อย

“อ้าว”ซ่งเย่อุทานเล็กน้อยเมื่อพบว่าเข็มหายไปแล้วเธอกำลังสนุกแต่ทว่ากลับถูกขัดจังหวะโดยใครบางคน

“ผ่านขั้นสามแล้ว”หลิวหงฝานส่งเสียงแจ้งผลกับซ่งเย่อย่างไม่พอใจหลานชายตนเอง

หลิวเย่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

แล้วเดินไปนั่งบนโซฟาข้างปู่ตนเองพลางกระซิบบอกบางอย่างซึ่งทำให้ชายชราอารมณ์ดีขึ้นในทันใด

ซ่งเย่เดินมานั่งบนโซฟาตำแหน่งเดิมและบอกกับชายชราตามตรงว่า

“ปู่หลิวค่ะหนูอยากดูปู่แสดงทักษะเมื่อกี้อีกครั้งได้ไหม?”

หลิวหงฝานหรี่ตามองซ่งเย่อย่างพิจารณาจนทำให้หลิวเย่พูดเตือนปู่ตนเองอย่างนึกหมั่นไส้ว่า

“ปู่ครับอย่าเล่นตัวนักเลย รีบแสดงให้เธอดูได้แล้ว”

“ก็ได้ ก็ได้”ชายชราหลิวตอบรับอย่างไม่เต็มใจ

เพราะเขากำลังจ้องมองซ่งเย่ด้วยความสนใจที่เธอสนใจเรียนรู้ทักษะของเขา

หากเธอเป็นคนในตำนานจริงนั่นคือ คนที่สามารถเรียนรู้และทำได้ทุกอย่าง

นั่นหมายความว่ามันจะกลายเป็นหน้าที่ของเขาที่จะต้องปกป้องเธออย่างเต็มกำลังความสามารถ

ชายชราหลิวจึงต้องการทดสอบดูว่าเธอสามารถเรียนรู้ได้จริงหรือไม่?

“ดูให้ดีนะสาวน้อย”ชายชราหลิวส่งสัญญาณให้กับซ่งเย่

จากนั้นเขารวบรวมพลังจากภายในร่างกาย

แล้วส่งออกพลังนั้นผ่านทางฝ่ามือพุ่งตรงเข้าใส่ทิศทางด้านในสุดของห้องโถง

ทันใดนั้นร่างของเขาพลันหายไปจากบนโซฟาแล้วไปปรากฏตัวที่ด้านในสุดของห้องโถง

หลิวหงฝานส่งพลังอีกครั้งในการดึงโซฟาจากอีกฟากเข้ามาหาตนเองและเขาหย่อนก้นนั่งลงอย่างสบายอารมณ์

ซ่งเย่ตาโตเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นที่มองเห็นการเคลื่อนย้ายพลังของชายชราหลิว

ครู่หนึ่งทั้งโซฟาและชายชราเคลื่อนกลับมาหาซ่งเย่ในตำแหน่งเดิมด้านข้างเธอ

“เป็นอย่างไรบ้าง?”หลิวหงฝานถามสาวน้อยอย่างคาดหวังว่าเธอจะสามารถเรียนรู้ได้

“จะลองดูค่ะ”ซ่งเย่ตอบรับอย่างกระตือรือร้น

เธอสังเกตเห็นขั้นตอนการเคลื่อนย้ายพลังได้อย่างชัดเจนและต้องการที่จะลองทำดู

ขั้นตอนการเคลื่อนย้ายพลังมี3 ขั้นตอน นั่นคือ

หนึ่งส่งถ่ายพลังบริสุทธิ์จากร่างกายออกมาทางฝ่ามือทั้งสองข้าง

สองรวบรวมพลังนั้นออกเป็นสายใยเล็กพุ่งเข้าวัตถุหรือตำแหน่งที่กำหนดไว้

สามย้ายร่างกายหรือวัตถุไปยังตำแหน่งที่กำหนดไว้ได้ทั้งแบบไปกลับ

จากนั้นซ่งเย่รวบรวมพลังซาเซินเข้าไว้ที่ฝ่ามือทั้งสองข้างของตนเอง

แล้วพุ่งพลังไปยังตำแหน่งอีกด้านหนึ่งของห้องโถง

พลันร่างของเธอหายไปและปรากฏตัวยังตำแหน่งที่พลังของเธอได้กำหนดไว้

ซ่งเย่ส่งพลังดึงโซฟาเล็กที่ตนเคยนั่งอยู่กลับเข้ามาหาตนเองที่ยืนอยู่อีกด้านและนั่งลงเลียนแบบท่าทางของชายชรา

“ปรบมือ ปรบมือปรบมือ”

ชายชราหลิวหัวเราะเบาๆพร้อมกับปรบมือชื่นชมเด็กสาวที่สามารถเรียนรู้และทำได้ดีกว่าเขา

“ไม่เลวทำได้ดีเด็กน้อย” ชายชราหลิวพยักหน้าชื่นชมอย่างพึงพอใจ

“แว็บ” ซ่งเย่และโซฟากลับคืนมาอยู่ในตำแหน่งด้านข้างชายชราในทันใด

“ขอบคุณค่ะ”ซ่งเย่กล่าวขอบคุณคำชมจากชายชราอย่างสุภาพ

“เอาล่ะ พวกเราทานอาหารด้วยกันก่อนพาเธอเยี่ยมชมกองกำลังแผนกพิเศษได้แล้ว”

ชายชราหลิวสบตาหลิวเย่และมอบหมายงานให้หลานชายตนเอง

“ครับคุณปู่”หลิวเย่ตอบรับคำสั่งปู่ตนเองอย่างยินดี

จากนั้นทั้งสามคนออกไปทานอาหารกลางวันอีกห้องหนึ่ง

เมื่ออาหารเสร็จแล้วชายชราหลิวแยกตัวกลับบ้านไป

ส่วนหลิวเย่ทำหน้าที่ไกด์พาสาวน้อยชมสถานที่ทำงานของกองกำลังแผนกพิเศษ

……….

จากนั้นเขาหันไปสบตากับซ่งเย่และส่งสัญญาณให้เธอเดินตามตนเองออกจากห้องทานอาหาร

หลิวเย่พาสาวน้อยเดินชมอาคารที่ทำการของกองกำลังแผนกพิเศษซึ่งมีอาคารอยู่ทั้งหมด4 หลัง

จัดเรียงเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า

หลังแรกที่ซ่งเย่เห็นครั้งแรกเป็นอาคารสำนักงานที่ทำหน้าที่ประสานงานทั่วไปซึ่งเป็นตึกสูงห้าชั้น

ด้านหลังอาคารสำนักงานมีอาคารสูงห้าชั้นขนานกันคนละฝั่งโดยมีลานจอดเฮลิคอปเตอร์บนดาดฟ้าทั้งสองอาคาร

เป็นอาคารห้องปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีโดยมีหน่วยงานข่าวกรองอยู่ชั้นบนสุดของอาคารหนึ่ง

ด้านหลังสุดเป็นเรือนหอพักของเอสเปอร์และคนทั่วไปที่ทำงานประจำซึ่งสูงห้าชั้นเป็นอาคารหลังใหญ่ที่สุด

เพราะมีห้องพักชั้นละ50 ห้องรวมทั้งหมด 200 ห้อง โดยมีห้องออกกำลังกายและฝึกซ้อมอยู่ชั้นล่างสุด

พื้นที่ตรงกลางระหว่างอาคารทั้งสี่หลังกว้างใหญ่กว่าสนามฟุตบอลและมีลู่วิ่งรอบนอกของสนาม

โดยมีต้นไม้ปลูกเรียงรายด้านนอกสุดใกล้ลู่วิ่งทั้งสี่ด้านอย่างเป็นระเบียบสวยงาม

หลิวเย่พาสาวน้อยเดินทะลุตรงไปยังด้านหลังอาคารหอพัก

ซึ่งเป็นพื้นที่ป่าที่มีต้นไม้หนาแน่นโดยมีรั้วทึบและประตูเหล็กกั้นขวางไว้

“ที่นี่คือสถานที่ฝึกซ้อมภาคสนาม”หลิวเย่บอกซ่งเย่เมื่อมองเห็นท่าทางสงสัยของเธอ

เมื่อหลิวเย่เปิดประตูเหล็กออกและเดินนำเธอเข้าไป

ซ่งเย่พลันรู้สึกถึงการจ้องมองที่มีเจตนาร้ายของใครบางคนจากด้านขวามือในที่ห่างไกลออกไปราว500 เมตร

“พรึ๊บ” ซ่งเย่ใช้การเคลื่อนย้ายพลังนำตนเองไปตำแหน่งของใครบางคนนั้นทันที

“คุณหาเรื่องผิดคนแล้ว”หลิวเย่ยกยิ้มอย่างพอใจพลางยืนกอดอกจ้องมองไปในทิศทางที่สาวน้อยหายตัวไป

เขาสัมผัสเจตนาร้ายนั้นได้เช่นกันมันมาจากเอสเปอร์คนหนึ่งซึ่งเป็นคนของนายพลกงผู่ พ่อของกงจ้าวเว่ย

ดังนั้นหลิวเย่จึงไม่ได้ขัดขวางสาวน้อยตนเองที่จะสั่งสอนเอสเปอร์คนนั้นแต่อย่างใด

มีแต่เขาจะช่วยสาวน้อยจัดการเสี้ยนหนามที่ทำตัวลับล่อเหมือนสายลับที่ประสงค์ร้าย

“แว็บ”ซ่งเย่ปรากฏตัวข้างชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งที่ถือมีดบินไว้ในมือ

เธอใช้สันมือฟาดเข้าใส่ต้นคอเขาทันทีโดยต้องการแค่ให้เขานอนพักผ่อนบนเตียงตลอดไป

“โอ๊ย!”ฟ่านฮั่นหยาง เอสเปอร์ด้านการได้ยินระยะไกล เขาเป็นลูกน้องของนายพลกงผู่และหลงรักกงจ้าวเว่ย

จนทำให้เขายอมทำตามคำสั่งของกงจ้าวเว่ยทุกอย่างด้วยความซื่อสัตย์

เมื่อเธอร้องขอให้เขาช่วยกำจัดเด็กสาวที่มาพร้อมกับหลิวเย่

ทำให้เขาตัดสินใจช่วยหญิงที่เขาหลงรักทันที

อนิจจา!

เขาไม่คิดว่าในฉับพลันที่ส่งเจตนาร้ายของตนเองพุ่งเข้าใส่สาวน้อยสวยงามคนหนึ่ง

ในวินาทีเดียวกันเขารู้สึกเจ็บปวดและหมดสติทันใด“ตุ๊บ”

“ปล่อยเขาไว้ตรงนั้นนั่นแหละ”เสียงของหลิวเย่บอกกับสาวน้อยตนเองอย่างสบายใจ

“อืม”ซ่งเย่รับคำและวาร์ปหายตัวไปยืนอยู่ข้างหลิวเย่เหมือนเดิมในพริบตาจากระยะห่างกันไกลถึง500 เมตร

จากนั้นหลิวเย่เดินนำสาวน้อยเดินเข้าไปในป่า

ครู่หนึ่งทั้งสองคนมาถึงลานกว้างที่มีร่องรอยการต่อสู้อย่างโชกโชน

“ออกกำลังกายกันไหม?”หลิวเย่ชวนสาวน้อยต่อสู้ด้วยกันเพราะเขารู้ว่าเธอชื่นชอบการฝึกทักษะนี้เป็นอย่างยิ่ง

“เอาสิ”ซ่งเย่มีสีหน้าตื่นเต้นยินดี

ทั้งคู่ออกอาวุธจากร่างกายปะทะกันอย่างรุนแรง

“ฟิ๊ว พลั๊กผลุ๊บ ฟึ๊บ ตุ๊บ”

“ฟึ๊บ ตุ๊บ ฟิ๊วพลั๊ก ผลุ๊บ”

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

ทั้งคู่มีเหงื่อชุ่มตัวและแววตาของซ่งเย่เปล่งประกายความสดชื่นและอารมณ์ดี

“กลับได้แล้ว”หลิวเย่ชวนสาวน้อยกลับเข้าไปด้านใน

“ตกลง”ซ่งเย่ตอบรับอย่างผ่อนคลาย