[จบ]Psychokinesis พลังจิตเหนือเทพยุทธ์

ปล. ขอตกลงอะไรสักเล็กน้อยนะครับ สำหรับคำที่ใช้แทนตัวเอง เช่น เจ้า ข้า จะใช้พูดในโอกาสเจอผู้อาวุโสในเรื่อง หรือใช้ในเชิงพิธีการของเหล่าศิษย์ที่ต้องการความเป็นทางการ ส่วนคำว่า แก ฉัน เธอ ผมจะใช้พูดในเชิงตัวละครนั้นๆสนิทกันนะครับ

“ฉันขอให้สิทธิการประลองเป็นตายแก้แค้นให้น้องชาย โดยการประลองครั้งนี้จะแลกกับการที่ฉันถูกขับไล่ออกจากสถาบัน”

เสียงร้องตะโกนจากหนึ่งของผู้เป็นพี่ดังก้องไปทั่วสนาม สร้างความสงสัยให้ศิษย์ไม่น้อย พวกเขาไม่รู้ว่าการปะลองเป็นตายสามารถแทรกแซงได้ ตอนนี้พี่ชายของจงเหยียนกำลังกรีดฝ่ามือสะบัดเลือดไปทางตงฟางจนเสื้อผ้าของเขาเปื้อนไปด้วยเลือด

“อาจารย์ ข้าจงเก๋อ ศิษย์สายในลำดับที่ 567 ขอแทรกแซงการประลองเป็นตายเพื่อแลกเปลี่ยนชีวิตระหว่างน้องชายและตัวข้า หากสำเร็จข้ายินดีถูกสถาบันเฟยเทียนขับไล่ออกไปแล้วจะไม่เดินกลับมาอีก”

ทุกคนมองไปยังฝั่งอาจารย์ที่มีอยู่ไม่กี่สิบคนเท่านั้น ด้วยการประกาศของจงเก๋อทำให้ศิษย์ทุกคนเงียบด้วยความไม่รู้เกี่ยวกับกฎการประลองเป็นตายของทางสถาบัน กระทั่งอาจารย์ผู้มีสิทธิตัดสินลุกยืนขึ้นมาประกาศ เสียงของเขาได้ก้องกังวานจนทุกคนรู้เรื่องกฎการประลองเป็นตาย

“การประลองเป็นตาย เป็นการยืนยันของคนทั้งสองฝ่าย หากมีผู้ใดตายจะไม่มีการถือสาหาเรื่องในภายหลัง  ตอนนี้เจ้ากำลังใช้กฎแทรกแซงการประลองเป็นตาย เพื่อช่วยน้องชายด้วยการแลกชีวิตตัวเองกับน้องชาย  ตามกฎเจ้าสามารถทำได้ แต่หากสำเร็จผลเจ้าจะถูกขับไล่ออกจากสถาบันพร้อมกับถูกทำลายพลังวิญญาณให้กลับไปเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด”

“ข้ายอมรับ”

“แต่เจ้าต้องได้รับความเห็นจากอีกฝ่าย ว่าเขายอมรับหรือไม่”

ทุกคนมองจ้องไปยังฝั่งของตงฟาง ศิษย์ทุกคนที่อยู่บนอัฒจันทร์ไม่มีใครกล้าส่งเสียง

“ตงฟาง ฉันจงเก๋อขอท้าประลองเป็นตายกับแก หากแกไม่รับ แม่ของแกคงจะให้กำเนิดลูกหมาออกมา”

“พวกแกนี่มันหน้าด้านจริงๆ ตระกูลจงผู้ยิ่งใหญ่แห่งเมืองหลงไห่ให้นายน้อยของพวกเขาท้าประลองเป็นตายกับชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่ง คนแรกแพ้ไปแล้วด้วยระดับพลังก่อตั้งวิญญาณขั้น 9 แล้วอีกคนลงมาท้าประลองกับฉันด้วยระดับพลังผสานวิญญาณขั้น 4 ช่างเป็นตระกูลที่สูงส่งยิงนัก ฮ่าๆๆๆ สูงส่งมากๆทุกคนว่าไหม ฉันเป็นเพียงระดับก่อตั้งวิญญาณขั้น 1 ถึงขั้นได้สู้กับผู้ยิ่งใหญ่ของตระกูลจงถึง 2 คน”

“ตงฟาง หรือว่าแกไม่กล้ารับ สงสัยหมาคงไม่ได้เป็นแค่ลูก แม่ของมันคงจะเป็นด้วยเช่นกัน”

อีกฝั่งพยายามยั่วยุตงฟาง ในใจของเขารู้สึกเจ็บปวดมาก ถังขั้นพยายามบังคับไม่ให้เส้นกั้นบางๆที่อยู่ระหว่างอารมณ์และความคิดของเขาขาดออกจากกัน ตอนนี้ถึงจุดสำคัญของแผนแล้วเขาจะพลาดไม่ได้

“ด่าคนอื่นเป็นหมาอยู่ได้ แกไม่มองดูตัวเองหน่อยเหรอว่าเป็นหมาไหม น้องชายแพ้ก็ให้พี่มาสู้ ถ้าแกแพ้พี่แกที่อยู่ข้างๆก็จะมาสู้อีก ฉันเชื่อว่าพี่ของแกที่อยู่ระดับสูงกว่านี้จะต้องมาอีก สุดท้ายพ่อของแกก็ต้องมา ปู่ของแกก็ต้องมาด้วย ไม่แน่นะบรรพบุรุษของแกอาจจะลุกขึ้นมาจากหลุมเพื่อฆ่าฉันก็ได้  ดูยังไงมันก็ไม่ต่างจากพวกชั้นต่ำเลย สถุน ต่ำช้า เศษสวะ แม้แต่ขยะก็ไม่อยากจะเปรียบเทียบ สู้ไม่ได้ก็เอาคนอื่นมาสู้ นี่หรือเกียรติและศักดิ์ศรีของตระกูลจง  หากหลานแพ้วันนี้เดี๋ยวปู่ก็ต้องมาในวันหน้าแน่นอน เฮ่อ …..น่าสงสารตระกูลใหญ่จริงๆ ทำไมไม่ผลิตลูกหลานที่แข็งแกร่งออกมานะ ผลิตออกมาแต่พวกปากดี”

“ตงฟาง แก~!”

ความโกรธปะทุออกมาจากจงเก๋อจนมันพุ่งเข้ามาหาตงฟางด้วยความเร็วทั้งหมดเท่าที่มี ทันใดนั้นตงฟางได้ฉีกยิ้มกว้างส่งไปให้มันพร้อมกับพูดบางอย่าง ที่มีเพียงแค่อาจารย์เท่านั้นที่สามารถได้ยิน

“งั้นฉันรับ”

บู้ม~!

หมัดอัดแน่นไปด้วยพลังของระดับผสานวิญญาณขั้น 4 อัดกระแทกเข้ากลางหน้าอกของตงฟางส่งร่างของเขาพุ่งออกจากสนามฝังลึกลงไปบนอัฒจันทร์สร้างความตกใจให้คนที่ดูเป็นอย่างมาก การต่อสู้เป็นตายระหว่างจงเก๋อและตงฟางเกิดขึ้นกระทันหัน การยอมรับของตงฟางเกิดขึ้นหลังจากจงเก๋อโจมตีด้วยซ้ำ มันเป็นการสู้ที่ขี้ขลาดมากๆ พริบตานั้นทุกคนที่มองจ้องไปยังตงฟางที่อยู่ในฝุ่นควัน ได้พากันหันมองไปยังจงเก๋อหลังจากมันร้องตะโกนออกมาสุดเสียงด้วยความเจ็บปวดทรมาน

อร๊าก~!!!

“จงเก๋อ จงเก๋อ~!”

เสียงร้องเรียกจากผู้เป็นพี่ทำให้จงเหยียนที่ฟื้นคืนสติมองจ้องไปยังพี่ชายของมันที่ลงมาในสนามประลอง  ในการมองจ้องไปยังพี่จงเก๋อมันพบเข้ากับบางอย่างผิดแปลกไป บนใบหน้าของพี่ชายของมันตอนนี้กลายเป็นสีดำ ดวงตาทั้งสองข้างปิดลงไปไม่มีทางลืมตื่นขึ้นมาได้ ทุกครั้งที่พี่ของมันพยายามขยี้ตา มือของเขากลับกลายเป็นสีดำ บ่งบอกว่าตัวของเขานั้นถูกพิษ

“พี่จงเก๋อ~!”

ท่าทางวิตกกังวลเผยบนใบหน้าของจงเหยียน มันทำได้เพียงพยายามคลานเข้ามาใกล้พี่ชายของมัน ทันใดนั้นพี่จงกู๋ได้ขัดขวางมันไม่ให้เข้าไปเพราะตอนนี้พี่ของมันไม่สามารถรักษาได้แล้ว พิษสีดำที่พุ่งเข้าทางดวงตาได้ลุกลามไปถึงสมองแล้วไม่มีทางแก้พิษออกได้

“พี่จงกู่ ฆ่ามัน ฆ่ามันเร็ว อย่าให้มันรอดไปได้”

พรวด~!

เลือดสีแดงพ่นออกมาจากปากของตงฟาง  เขากลับไม่ปล่อยให้เลือดของเขาหล่นลงสู่พื้น เขาได้นำเอาขวดออกมาเก็บเลือดทุกหยดเอาไว้ใช้งานเพราะรู้ว่าตัวของเขายังไม่สามารถจบภารกิจในวันนี้ลงได้

“การประลองเป็นตายจบลงแล้ว ตงฟางเป็น…”

“อาจารย์ หยุดก่อน ข้าจงกู๋ ศิษย์สายในลำดับที่ 345 อยากจะท้าประลองเป็นตายกับตงฟาง”

เสียงอาจารย์ผู้กำลังจะประกาศผลของการประลองเป็นตายเงียบเสียงของเขาลงไป หลังจากได้ยินเสียงพูดของศิษย์สายในลำดับที่ 345 ขอประลองเป็นตายอีกคู่ ทว่าทางตงฟางกลับย่ำแย่ไปแล้วจากหมัดเมื่อครู่ของระดับผสานวิญญาณที่กระแทกเข้ากลางหน้าอกของเขา

“ตงฟาง ถ้าแกเป็นลูกผู้ชายแล้วอยากลบคำดูถูกว่าแม่แกเป็นหมา รับคำท้าของฉันซะ”

“หึ….หึหึ”

ความเจ็บปวดวิ่งไปทั่วร่าง ตั้งแต่เดินทางมายังโลกแห่งนี้ เป็นครั้งแรกที่เขากระดูกซี่โครงหัก เมื่อครู่เขาพยายามหลบการโจมตีของระดับผสานวิญญาณขั้น 4 ไปแล้วก็ตามไม่เพียงเท่านั้นยังเสริมกระดูกด้วยพลังจิตให้มันรองรับพลังโจมตีได้มากยิ่งขึ้น อีกฝ่ายกลับทำให้เขากระดูกซี่โครงหักได้ถึง 3 ซี่ ส่งผลให้เขาเจ็บปวดไม่น้อย

“พี่แกเหลืออีกไหม ไม่เรียกมาก่อนล่ะ จะได้ทำให้มันจบๆในครั้งเดียว”

“แกคิดว่าจะรอดจากระดับผสานวิญญาณขั้น 8 อย่างฉันไปได้เหรอ”

“ฮ่าๆๆ รอดไปได้สิ ฉันก็แค่ไม่รับคำท้าของแกเท่านั้น แกเอาอะไรมาบังคับฉันให้สู้กับแก การประลองเป็นตายต้องรับคำยินยอมจากทั้งสองฝ่าย นี่แกจะคิดเองเออเองไปคนเดียวไม่ได้”

“งั้นแม่ของแกก็เป็นหมา”

“ฮ่าๆๆ แล้วแต่แกจะพูดเลยจงเก๋อ วันนี้ฉันจะยอมให้แกก่อน ส่วนแกฆ่าฉันไม่ได้หรอกหากฉันอยู่ในสถาบัน ต่อให้ฉันจะออกไปข้างนอก แกก็ทำอะไรไม่ได้เช่นกันเพราะแกจะไม่มีวันหาฉันเจอ สำหรับตระกูลจง ฉันจะเตือนแกให้ดูแลดีๆก็แล้วกัน เผื่อสักวันมันจะหายไปจากเมืองหลงไห่”

ชริ้ง~!

“แกคิดว่าจะหนีไปได้เหรอ” ดาบสีแดงเพลิงชักออกมาจากฝักพร้อมกับวิญญาณยุทธ์เม่นเพลิงสวมทับลงบนล่าง ตงฟางที่เห็นอีกฝ่ายกำลังจะพุ่งเข้ามาสังหารเขาทำได้เพียงฉีกยิ้มกว้างมองจ้องไปทางอาจารย์ของสถาบัน

“อาจารย์ ไม่คิดจะช่วยศิษย์หน่อยเหรอ การต่อสู้จบแล้ว อีกฝั่งไม่ยอมแล้วกำลังจะเข้ามาฆ่าศิษย์ หรือว่าอาจารย์จะรอให้มันฆ่าศิษย์ได้ก่อนแล้วใช้กฎขับไล่มันออกไป แบบนี้อาจารย์ไม่เสียดายเหรอที่จะมีผู้หลอมยาถึง 2 คนจากไป ผมบอกก่อนนะว่าผมหลอมยายี่จงคุณภาพ 10 ส่วนได้ ยาอื่นๆที่อยู่ในระดับ 1  2 และ 3 คุณภาพของมันผมก็สามารถทำให้เต็ม 10 ส่วนได้ แบบนี้อาจารย์ยังอยากจะให้ผมตายแล้วไล่มันออกจากสถาบันเหรอ  การเก็บพวกเราทั้งสองคนไว้มีแต่จะเป็นเรื่องดีกับสถาบันไม่ใช่เหรออาจารย์”

“ฮ่าๆๆๆๆๆ”

 เสียงหัวเราะดังลั่นไปทั่วสถาบันเฟยเทียนจนทุกคนหันมองไปยังต้นเสียงที่ดังลงมาจากท้องฟ้า กระทั่งทุกคนมองจ้องไปยังคนที่ส่งเสียงออกมา ต่างเห็นชายสวมเสื้อสีขาวเต็มไปด้วยดินโคลนกำลังกระดกน้ำเต้าลอยลงมาช้าๆ เหยียบลงไปบนสนามประลองขวางกั้นจงกู๋และตงฟางเอาไว้

“น่าสนใจ เป็นศิษย์ใหม่ที่น่าสนใจมากๆ เอาล่ะเห็นแก่พวกเจ้าทั้งสองมีพรสวรรค์ทางด้านการหลอมยา ข้าขอขัดขวางก่อนที่เรื่องมันจะบานปลายไปมากกว่านี้ก็แล้วกัน”

“อาจารย์ มันฆ่าน้องชายข้า ข้าจะฆ่ามันด้วยการประลองเป็นตาย”

“เจ้าจะฆ่าเขาด้วยการประลองเป็นตาย แต่เขาไม่รับเพราะงั้นเจ้าจงยกเลิกเถอะ แล้วข้าก็ไม่ให้เจ้าฆ่าเขาเพื่อให้เจ้าได้รับผิดถูกไล่ออกด้วย”

“อาจารย์มัน…”

“จบก็คือจบ เรื่องมาจากน้องชายของเจ้าเองไม่ใช่เหรอ เพราะงั้นมันควรจะจบแล้ว อีกอย่างเจ้าอยากเสียน้องชายไปอีกคนเหรอ ถ้าไม่รีบพาเขาไปรักษา เขาจะกลายเป็นอีกคนที่ต้องตาย”

จงกู๋มองไปยังจงเหยียนด้วยใบหน้าสงสัย เขามั่นใจว่าใช้ยาสลายพิษระดับ 4 ไปแล้ว จากระดับของตงฟางพิษน่าจะอยู่ที่ระดับ 3 การใช้ยาระดับ 4 จะต้องสลายพิษไปทั้งหมด ทว่าจงเหยียนกลับลงไปนอนชักกระตุกพร้อมกับมีรอยสีดำเกิดบริเวณกลางหน้าอกพยายามลุกลามไปตำแหน่งอื่น

“จงเหยียน จงเหยียน แกตงฟาง แกทำอะไร เอายาแก้พิษมาซะ~!”

จงกู๋ชี้ดาบไปทางตงฟางพร้อมกับปลดพลังเข้าไปกดทับร่างของตงฟางเอาไว้ ทันใดนั้นน้องชายของมันก็ร้องเรียกทำให้มันต้องปลดพลังวิ่งเข้าไปสัมผัสน้องชายแล้วป้อนยาถอนพิษระดับ 5 ไป พริบตาที่มันจับไปยังบาดแผลกลับมีเข็มเล่มหนึ่งพุ่งออกมาจากกลางหน้าอกน้องชายของมันเสียบลงไปกลางฝ่ามือ จนมันตื่นตกใจ

“ตงฟาง แก~!”

ไม่มีใครเห็นการโจมตีของตงฟางที่ซ่อนเข็มไว้ในร่างของจงเหยียน แม้แต่อาจารย์ก็ไม่ทันได้สังเกต มีเพียงแค่จงกู๋เท่านั้นที่รู้ถึงการโจมตีหลังจากเข็มทิ่มแทงเข้าสู่ฝ่ามือของมันฝังตัวไม่สามารถดึงออกมาได้

“อาจารย์ ผมตงฟางเปลี่ยนใจแล้ว ผมอยากจะสู้เป็นตายกับจงกู๋”

“เจ้าว่าอย่างไรนะ”

“ผมจะประลองเป็นตายกับเขา”

“จงกู๋ ระหว่างพาน้องชายเจ้าไปรักษากับประลองกับเขาเจ้าจะเลือกอะไร”

อ็อก~!

ร่างของจงเหยียนแน่นิ่งลงไป ท่ามกลางดวงตาเบิกกว้างของจงกู๋ มันป้อนยาถอนพิษระดับ 5 ให้น้องชายของมันไปแล้ว ด้วยผลของยาถอนพิษระดับ 5 พิษที่ต่ำกว่าระดับ 5 จะถูกสลายออกจากร่าง น้องชายของมันกลับตายจาก โดยไม่มีทีท่าว่าพิษจะสลายหายไปเลยสักนิดเดียว

อร๊าก~!

เสียงร้องเต็มไปด้วยความเจ็บปวดทรมานส่งออกมาจากร่างของจงกู๋ วันนี้มันเสียน้องชายไปถึงสองคนด้วยกัน ทำให้มันโกรธเป็นอย่างมาก ทันทีที่มันรู้ว่าอีกฝ่ายท้าประลอง มันจึงได้หันมองกลับไปตอบตกลงทันที

“ตงฟาง ฉันจะฆ่าแก ฉันรับ ฉันจะฆ่าแกในการประลองเป็นตายนี้ อร๊าก~!!!”

พลังระดับผสานวิญญาณขั้น 8 ระเบิดไปทุกทิศทางพร้อมกับมีสัตว์อสูรปรากฎออกมาคลุมร่างของจงกู่ ถึงอย่างนั้นทางฝั่งตงฟางกลับไม่รู้สึกกลัวมันเลยสักนิด เพราะตอนนี้มันขาดสติจนไม่ระงับพิษของเขาที่ซึมไปทั่วแขนซ้ายของมันแล้ว อีกไม่นานพิษของเขาจะไหลไปทั่วร่างของมัน แม้จะเป็นระดับผสานวิญญาณขั้น 8 มันจะต้องตายแน่นอน เพียงแต่จะตายช้ากว่า 2 คนก่อนหน้าเท่านั้น

บู้ม~!

ไม่มีการพูดจาใดๆขึ้นอีกเลยสักนิด มีเพียงแค่พลังงานมหาศาลถูกปลดปล่อยพุ่งเข้าใส่ตงฟางด้วยรูปแบบทักษะดาบ ทำให้ด้านหน้าของตงฟางมีดาบมากมายพุ่งเข้าหาเขาหลังจากทักษะของจงกู่ตวัดออกไป