สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่หนึ่งร้อยสิบสาม นักล่าสมบัติ

นักล่าสมบัตินั้น Treasure Hunting มีประโยชน์มากเวลาเข้าถ้ำหรือดันเจี้ยนต่างๆในการที่จะเปิดเผยแผนที่และแสดงว่าแต่ละส่วนนั้นมีสมบัติหรือมอนสเตอร์อยู่ตรงไหนของดันเจี้ยนบ้าง

ฮอบบิทหรือฮาล์ฟลิ่งที่รับอาชีพโจรต่างๆก็มักจะพัฒนาไปเป็นอาชีพนี้หากทำงานในด้านอาชีพโจรมานานพอแม้แต่นักฆ่า assassin ก็กลายร่างเป็นนักล่าสมบัติได้

สำหรับคนที่ไม่ค่อยชอบการต่อสู้ก็นับว่าเป็นอาชีพที่เหมาะมาก

ในเกมส์นั้นคนอาจจะมองว่าไม่อยากเสียเวลาอัพเลเวลอาชีพแบบนี้ก็เพราะว่าไม่ได้เกี่ยวกับการต่อสู้โดยตรง

แต่เมื่อมาอยู่ในโลกความเป็นจริงแล้ว

อาชีพที่สามารถบอกเพื่อนร่วมปาร์ตี้ได้ว่าสมบัติหรือมอนสเตอร์อยู่ตรงไหนบ้างคือคนที่ได้รับความนิยมอย่างมาก

หรือหากไม่ต้องการคนอย่างนั้นมาร่วมปาร์ตี้ก็สามารถหา

“ไม้เท้าหาสมบัติ”

Treasure wand

ที่มีคุณสมบัติหาสมบัติได้มาไว้ในครอบครองแต่มีข้อเสียคืออาจจะเปิดแผนที่และหามอนสเตอร์ได้ไม่ยืดหยุ่นเท่ากับนักล่าสมบัติ

วิ้ง วู้ม

ดยุกอูลริกชูไม้เท้าหาสมบัติขึ้นบนศีรษะขณะที่นั่งลงตรงบ่าของพี่กล้าม

แสงจากไม้เท้าหาสมบัติเป็นก้อนแสงกลมๆที่ค่อยๆลอยไปหาสมบัติที่อยู่ใกล้ที่สุด

ทำให้บางครั้งยังสามารถลอยทะลุกำแพงลวงตาหรือห้องลับต่างๆได้ด้วยที่เราไม่รู้ว่ามีอยู่

ผมพอจะรู้ว่าห้องลับอนู่ตรงไหนบ้างก็จริงแต่สมบัติมันก็มีทั้งแบบที่มีที่อยู่แน่นอนและแบบสุ่ม

การเอาไม้เท้าหาสมบัติมาก็เท่ากับว่าช่วยลดการใช้คนอย่างนักล่าสมบัติที่หาได้ยากได้

พวกนี้ติสท์ยิ่งกว่าบาบารัสอีกทำให้หามาเข้าก๊วนตอนนี้ยังไม่ได้ เวลาไม่เพียงพอที่จะลากพวกเขามาจากโบราณสถานต่างๆ

ผมคงต้องหาทางจับพวกนี้มาเป็นทาสอุ่นเตียงสักคนสองคนในอนาคตข้างหน้านี้บุฮิ บุฮิ บุฮิ

เมื่อแสงสีขาวหายไปในกำแพงทางด้านหนึ่งนั่นก็เป็นการแสดงว่ากำแพงตรงส่วนนั้นคือกำแพงเทียมไม่ว่าจะเป็นแบบลวงตาหรือแบบกลวงภายในที่สามารถทำลายได้โดยง่าย

ก๊อง ก๊อง ก๊อง

ฮอบบิทอายุหกสิบปีคนหนึ่งได้เคาะเป็นการยืนยัน

“ห้องเป็นห้องเก็บสมบัติไม่มีกับดัก”

หูของฮอบบิทขยับเล็กน้อย

“หรือแก๊สพิษในห้อง”

จมูกเขาฟุดฟิดไปมา

เราอาจจะด่าว่าพวกฮอบบิทไม่มีคำว่า”ทรัพย์สินส่วนบุคคล”อยู่ในหัว

แต่ที่เราต้องให้ความนับถือแก่พวกเขาคือความสามารถในการขโมยและความสามารถในการหาสมบัติซ่อนตัวต่างๆนี่ล่ะ

ทำให้พวกฮอบบิทเป็นนักผจญภัยและนักล่าแวมไพร์ที่เก่งทีเดียว...หากเรายอมรับนิสัยที่ชอบซุกของเอาไว้เองของพวกเขาได้

“เราสามารถเอาอีเตอร์มาเจาะได้ไม่มีปัญหะ—“

ขณะที่ฮอบบิทยังกล่าวไม่จบ

Tackle

พุ่งชน

พี่กล้ามก็เอาไหล่กระแทกกำแพงปลอมๆที่พบเจอ

เปิดเผยให้เห็นห้องเก็บสมบัติที่แม้จะดูเก่าและมีฝุ่น

แต่ก็มีภาพวาดดูราคาแพงโต๊ะที่ทำด้วยไม้อย่างดี ตู้ที่มีจานชามที่ทำจากเงินแท้

ซึ่งฮอบบิทไม่ยอมเสียเวลาในการโมโหพี่กล้ามอาจจะเพราะเริ่มชินแล้วได้ค่อยๆ

กัดช้อนต่างๆและดมกลิ่นเพื่อพิสูจน์ว่าเป็นช้อนเงินจริงๆ

“จะเอาไปบ้างข้าก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะแต่เจ้าไม่กลัวว่าเป็นมิมิคบ้างหรือ?”

 ผมกล่าวจากบนคอของพี่กล้ามที่เดินเข้ามาในห้องที่สูงจนพี่กล้ามเดินเข้ามาได้อย่างสบาย

“ข้าพิสูจน์แล้วน่าว่าไม่ใช่มิมิคปลอมมา”

ฮอบบิทกล่าวอย่างภาคภูมิใจก่อนที่จะนั่งลงกับเก้าอี้กลางห้องเตรียมชื่นชมช้อนเงินที่น่าจะราคาแพง

ฟุ่บ เก้าอี้ยุบลงไปกลายเป็นกล่องสมบัติมิมิคที่มีช่องมิติอยู่ด้านใน

อ๊ากกกกก

ฮอบบิทร้องเสียงหลงเนื่องจากไม่ได้เตรียมใจไว้ก่อน

มิมิค Mimicของห้องนี้ไม่ใช่แปลงเป็นช้อนเงินหรืออาวุธเงิน สร้อยคอที่มีค่าทีป่ระดับอยู่ในตู้โชว์ในห้อง

แต่ปลอมเป็นเก้าอี้ธรรมดาที่คนมองว่าเป็นของประดับทำให้ประมาทไป

มันชวนน่าสงสัยเหมือนกันว่า

ใครมันเอาเครื่องประดับของจริงมาปนไว้กับมิมิคตัวปลอมมที่ทำให้สามารถหลอกลวงคนได้ดีกว่าเดิม?

หรือคำถามที่ว่าไอ้บ้าที่ไหนเอาของพวกช้อนเงินราคาแพงพรมสีแดงกำมะหยี่อย่างดีมาปูไว้ในดันเจี้ยนของเหมืองร้างได้?

นี่คืออันตรายของนักล่าสมบัติที่จะเจอเรื่องที่ไม่คาดคิดตลอดเวลา

เปรี้ยง

พี่กล้ามชกเข้ากับเก้าอี้ที่กำลังกลืนกินฮอบบิทลงไป

ด้วยหมัดที่แรงของพี่กล้าม

ไม่ได้ทำให้เพียงแค่ฮอบบิทที่ติดอยู่หลุดออกมา

แต่มิมิคถึงกับคายทรัพย์สมบัติออกมาด้วยเป็นเหริญเงินเหรียญทองต่างๆ

แลบลิ้นที่ยาวใหญ่ที่ยื่นออกมาจาก”ปาก”ของกล่องสมบัติมิมิค

ฮึ่ย โย่ะ

แต่พี่กล้ามไม่สนใจยกมิมิคขึ้นเหนือศีรษะและทุ่มใส่กำแพงอย่างแรงจนร่างกายของมิมิคกระจายเป็นเสี่ยงๆ

ทันใดนั้นในห้อง โคมไฟระย้าเชิงเทียนต่างๆก็เริ่มเคลื่อนไหวเช่นกัน

พวกมิมิครู้ว่ากับดักไม่ได้ผลเลยลงมือด้วยตนเองแล้ว

“ฮาอย่างนี้เข้าใจง่ายกว่เยอะเลยเสียเวลาอะไรอยู่ได้”

พี่กล้ามกล่าวอย่างอารมณ์ดีและวิ่งเข้าไปหามิมิคพร้อมกับเงื้อขวานและอาวุธต่างๆขึ้นมาและฟันลงไปอย่างไม่คิดอะไรมากจนมิมิคแตกกระจาย

มิมิคนั้นมีการโจมตีที่คนไม่ระวังอาจจะโดนกลืนลงไปได้

แต่การโดนกลืนลงไปสามารถต่อต้านได้หากคนคนนั้นมีแรงกายมากพอ

แต่อย่างที่ว่า

มันคือกับดักของคนที่เป็นสายความเร็วอย่างโจรที่มีทักษะหาสมบัติหรือปลดล็อคกุญแจต่างๆ

เมื่อสู้กันต่อหน้า

มิมิคจะสามารถสู้พี่กล้ามได้หรือ?

โครม

ผ่านไปในชั่วพริบตา

พี่กล้ามก็ได้จัดการกับดักของ”ห้องกับดัก”ได้อย่างง่ายดาย

เพราะมิมิคได้เผชิญหน้ากับพี่กล้าม

ไม่ใช่กับนักล่าสมบัติที่เน้นความรวดเร็วแต่มีร่างกายเปราะที่ง่ายต่อการโดนกับดักของมิมิค