ตำนานแม่ทัพจักรพรรดิสยบใต้หล้า

เพียงพริบตาเดียวหลังจากนั้นประกายของธาตุพฤกษาก็ปะทุออกมาอย่างต่อเนื่องจากร่างของซิวาและสมุนไพรเทพพฤกษาเต็มวัยด้วยพลังที่เป็นชนิดเดียวกันของทั้งสองพลันทำให้มันหลอมรวมเข้ากันได้อย่างง่ายดายและรวดเร็วอย่างถึงขีดสุด
“สมแล้วที่เป็นสมุนไพรระดับ 8 ความสามารถของมันย่อมสั่นสะเทือนฟ้าอย่างแท้จริง”ทาเนียที่เห็นการกระทำทั้งหมดก็อดเอ่ยออกมาไม่ได้
“ใครจะคิดกันว่าเด็กคนนี้จะมีโชคลาภถึงปานนี้หากไม่ได้สมุนไพรที่เป็นตำนานเข้าไปแล้วก็คงจะหาได้มีชีวิตอยู่ไม่”เคแกนจ้องมองไปยังซิวาด้วยความงุนงงชนิดหนึ่งที่ว่าเหตุใดเด็กคนนี้จึงมีความบริสุทธิ์ของธาตุมากมายตั้งแต่กำเนิดความสามารถเช่นนี้หากถูกแพร่พรายออกไปเกรงว่าจะต้องมีหลายโรงเรียนที่หยิบยื่นโอกาสมาให้เขาเป็นแน่แท้
ความบริสุทธิ์ของดวงจิตธาตุที่ทุกคนใฝ่ฝันความสามารถที่เป็นรองเพียงจิตธาตุพระเจ้าที่ขนาดว่าตัวของเคแกนที่อยู่มายาวนานหลายร้อยปีแต่ก็กลับมีความบริสุทธิ์ของจิตธาตุโลหิตอยู่เพียง 10 ส่วนเพียงเท่านั้น
ความแตกต่างนี้มันอะไรกันหลายร้อยปีกับหนึ่งวันตัวเลขของมันช่างต่างกันราวฟ้ากับดินดูท่าแล้วใช่ว่าคลื่นลูกใหม่กำลังจะไล่คลื่นลูกเก่าอย่างพวกเขาออกไปอย่างนั้นหรือ?
“เอาละทีนี้ก็ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงแล้วลูกกับเทอเรนก็มาเริ่มฝึกกันได้แล้วส่วนซิวาให้อยู่ในการดูแลของแม่ของลูกก็แล้วกัน”เคแกนเอ่ยขึ้นซึ่งทั้ง 2 คนก็รับฟังแต่โดยดี
โดยตอนนี้ในสายตาของเคแกนพวกเขายังมีพื้นฐานร่างกายที่อ่อนเกินไปยิ่งด้วยโคแล้วไม่ต้องพูดถึงเพียงแค่ปะทะกันครั้งก่อนโคยังดูเจ็บปวดกว่าเทอเรนอยู่ไม่น้อยแต่ถ้าเปรียบในร่างกายอย่างเดียวละก็เห็นทีเทอเรนจะเป็นฝ่ายชนะ
“เป็นเช่นนั้นท่านพ่อ”
“ท่านพ่อท่านแม่พวกท่านเห็นหรือเปล่าข้าได้ฝึกกับท่านเคแกนด้วยนะ”เทอเรนยิ้มอย่างปลื้มปริติพลางเดินเข้าไปหาบิดามารดาของเขา
“มันเป็นโอกาสของลูกแล้วจากนี้ไปก็จงตั้งใจศึกษาละกันส่วนพ่อกับแม่จะไปรอลูกอยู่ที่ตำหนักพิชิตฟ้าละกัน”ซาโรน่าเอามือมาลูบหัวบุตรชายของนางอย่างอ่อนโยนก่อนที่เทอเรนจะเดินจากไปเพื่อทำการฝึกฝน
หลังจากนั้นเคแกนก็นำพวกเขาออกมาจากที่จุดที่ทาเนียอยู่ก็ไม่ใกล้ไม่ไกลมากนักแต่มันก็เพียงพอที่จะสามารถทำให้ทั้งคู่ฝึกได้อย่างสบายใจ
“กำไรข้อมือข้างละ 10 กิโลกรัมกำไรข้อเท้าอีกข้างละ 10 กิโลกรัมรวมทั้งหมดก็คือ 40 กิโลกรัมนั่นคือน้ำหนักที่พวกเจ้าต้องทนทานมันให้ได้”เคแกนประกาศออกมาอย่างจริงจัง
ตอนนี้เทอเรนที่สวมมันเข้าไปก็รู้สึกถึงความยากลำบากอันหนักหน่วงกระทั้งการเคลื่อนไหวธรรมดาๆยังยากลำบากแต่ไม่ใช่กับโคที่ในตอนนี้เขากลับเดินเหินได้อย่างสบายๆราวกับไม่ได้สวมอะไรอยู่ก็ว่าได้
“ท่านพี่ท่านทำเช่นนั้นได้อย่างไรกัน”เทอเรนอดไม่ได้ที่จะถามออกมาอาการที่โคแสดงออกมาในตอนนี้มันช่างผิดปกติอย่างแท้จริง
“เหมือนลูกจะไม่ได้ฟังที่พ่อบอกนะโค พ่อบอกว่าพวกลูกจำเป็นต้องฝึกร่างกายเหตุใดจึงโคจรพลังเวทย์ออกมา”เคแกนพูดออกมาเบาๆแต่ก็พลันทำให้ใบหน้าของโคต้องบิดเบี้ยวเพราะกำปั้นกับความรู้สึกเจ็บปวดอันคุ้นเคยที่ปรากฏขึ้นมาบนหัวของเขา
“บอกกันดีๆที่นะไม่ใช่หรือเหตุใดต้องลงไม้ลงมือ”โคก่นด่าอยู่ในใจแต่กลับไม่กล้าพูดออกมา
สิ้นสุดการโคจรพลังเวทย์โคก็กลับรู้สึกได้ถึงความหนักอึ่งอันมหาศาลทุถ่วงร่างของเขาในจมสู่พื้นดินอย่างรวดเร็วจากบางสิ่งที่เขาสวมอยู่
“หืม...ร่างกายอ่อนแอปานนี้ก็ยังฝืนใช้ออกด้วยโลหิตที่ 1 ได้”เคแกนที่ได้ทีก็อดที่จะเอ่ยแซวไม่ได้“ลูกนี่สุดยอดกว่าที่พ่อคิดไว้นะ...ในบางความหมาย!”
วิธีการฝึกของเคแกนที่มุ่งเน้นไปในด้านการเพิ่มไปที่ความแข็งแกร่งของร่างกายมันก็ไม่ใช่อะไรที่ซับซ้อนมากมายอะไรนักเพียงแค่สวมใส่สิ่งนี้ในชีวิตประจำวันก็เท่านั้นเองซึ่งพวกโคจะต้องเพิ่มหนักกำไรละ 2 กิโลกรัมทุกๆ 3 วันเพื่อทะลายขีดจำกัดอยู่เสมอ
“ท่านพี่การฝึกของบิดาท่านง่ายดายปานนี้เลยหรือ”เทอเรนส่งเสียงกระซิบกับโคที่อยู่ใกล้ๆ
“เจ้าคิดเช่นนั้นหรือ?...อ่อนต่อโลกเกินไปแล้ว”โคเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจอะไรนักบิดาของเขาเขาย่อมรู้ดีเป็นที่สุดในเลยการฝึกที่เขาลงมาฝึกด้วยตัวเองจะง่ายดายปานนี้ซึ่งในความคิดของเขามันต้องเป็นอะไรบางอย่างที่น่าอดสูเป็นอย่างยิ่งพวกเขาจะต้องพบเจอกับนรกที่แท้จริง
“เอาละในเมื่อวันนี้เป็นวันแรกพวกเราจะไม่ทำอะไรมาก”เคแกนส่งเสียงพลางตบมือตัวเองเมื่อดึงดูดความสนใจของเด็กๆ“พวกเจ้าจะต้องทำอย่างไรก็ได้ให้อาวุธของพวดเจ้าสามารถสร้างบาดแผลให้กับข้าได้ก็เท่านั้นเอง”
ทันทีที่พูดจบร่างกายของโคก็เกิดการขยับตัวอย่างรวดเร็วราวกับว่าเขากำลังรอช่วงเวลานี้อยู่มาแรมปีและเมื่อสบโอกาสจึงไม่รอช้าพุ่งทะยานร่างเข้าหาด้วยความเร็วสูงสุดทั้งอาวุธที่ถูกนำออกมายังเป็นทวนไม้ที่แม้จะทื่อลงบ้างจากน้ำหนักแต่ก็ยังเรียกได้ว่าอยู่ในระดับที่สุดยอดอยู่ดีๆ
“ในเมื่อท่านพ่อกำจัดพลังเวทย์ของข้าไปแล้วเกรงว่าท่านเองก็คงจะไม่ใช้พลังเวทย์หรอกนะ”สิ้นเสียงของโคทวนไม้ในมือก็ฟาดฟันเข้าให้กับร่างของบิดาเขาเต็มแรงแต่ก็ถูกหยุดได้อย่างง่ายดายยิ่งนัก
โคที่ในสภาวะปกติทั้งยังมีการเกื้อหนุนด้วยพลังเวทย์ต่อให้บิดาเขาไม่แม้แต่จะโคจรพลังก็ยังยากที่เอาชนะอย่างน้อยที่สุดก็แค่เพียงตีโดนไม่กี่กระบวนท่าจากร้อยกระบวนท่าก็เท่านั้นเองไหนเลยจะอยู่ในสภาพเช่นนี้ที่คิดจะเอาบาดแผลจากชายที่อยู่เบื้องหน้าได้
“ดี การตอบสนองถือว่ายอดเยี่ยมแต่การเคลื่อนไหวกับเชื่องช้ายิ่งนัก”เคแกนที่รับกระบวนท่าของโคได้อย่างง่ายโดยกลับไม่รอช้าสะบัดทวนเพลงทวนเพียงครั้งเดียวพลันส่งให้ร่างของโคกระเด็นออกไปไกลหลายสิบเมตรได้อย่างไม่ยากเย็นนัก
“เอาละเจ้าหนู...ต่อให้ข้าเป็นลุงของเจ้าแต่ก็จะไม่มีความปราณีหรืออะไรทั้งนั้น”เคแกนพูดออกมาเสียงจริงจัง
“ว่าไปนั่นเด็กคนนี้ยังอ่อนแอกว่าโคมากทั้งทักษะการรับมือกับความเจ็บปวดก็ยังไม่มีใครกันเล่าจะกล้าลงมือจริงจัง”เคแกนคิดในใจ
ก่อนที่พริบตาต่อมาร่างของเคแกนจะมาหยุดอยู่ที่เบื้องหน้าของเทอเรนทั้งยังออกแรงสะกิดเพียงเล็กน้อยก็กระเด็นออกไปไกลไม่ต่ำกว่าโคแล้วเป็นอย่างน้อย
ณ ต้นไม้ต้นหนึ่งที่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากลานฝึกในมากนักกลับเผยให้เห็นเป็นร่างของค่าสามีภรรยากำลังจ้องมองอะไรบางอย่างด้วยท่าทีที่คาดหวังเป็นอย่างยิ่ง
“หวังว่าเขาจะไม่ใช่ภาระในการฝึกของนายน้อยนะ”ทิมบาพึมพำออกมาอย่างช่วยไม่ได้การกระทำที่เคแกนทำต่อบุตรชายเขาอย่าเรียกว่าเป็นการฝึกเลยกระทั้งการทดสอบการเริ่มสอนยังไม่ได้ด้วยซ้ำไปกลับแค่เพียงเผชิญหน้าต่อเคแกนเทอเรนยังหวาดกลัวขนาดนี้....
มันช่างต่างกับโคยิ่งนักเขากลับหาญกล้าท้าประลองกับเคแกนได้อย่างไม่เกรงกลัวสิ่งหนึ่งก็อาจจะมาจากความสนิทชิดเชื้อในสายสำพันธุ์บิดากับบุตรแต่ทิมบาก็ย่อมเชื่อสนิทใจว่าถ้าหากบุคคลตรงหน้าไม่ใช่เคแกนผลที่ตามก็น่าจะคล้ายกันนั่นคือการกระหายในชัยชนะ
“เอานะ ท่านพี่บุตรชายของเราจะเกรงกลัวเขาก็ไม่แปลกหรอกก็ท่านพี่เอาแต่ปลูกฝั่งว่าเคแกนเป็นบุคคลที่หน้ากลัวอยู่ทุกวี่วันไม่ใช่หรือ?...”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 20 กำไรมังกร

นิยายแนะนำ

ตำนานแม่ทัพจักรพรรดิสยบใต้หล้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 20 กำไรมังกร

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้