ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

อสูรลวงตายิ้มเป็นประกายเอ่ยสั่ง
“พวกเราซุ่มดูพวกมันดีกว่า หึ ๆ ” ผู้เล่นจำนวนมากฉีกยิ้มราวปีศาจ เทพอสูรสายฟ้าถอนหายใจทำตาม ขณะที่พลอยนั้นกำลังนึกถึงพี่ซอว์อยู่ไม่หาย แม้จะรับรู้ว่า ‘ออกไปเดินเล่นแปปเดียว’ มันไม่เคยฆ่าพี่เธอตายเลย แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เพราะหากมีใครโจมตีลูกโป่งลมปราณนี้จนมันรับไม่ไหว ในไม่ช้าสุดท้ายมันก็จะหายไป ถึงตอนนั้นสายธารแห่งหมอกก็กัดกร่อนร่างพี่เธอจนเละไม่เหลือชิ้นดีแน่ ๆ
เทพอสูรที่เห็นก็กล่าวปลอบโม้ ๆ
“คุณพี่ซอว์อะนะเก่งจะตาย คนอย่างเขาต่อให้เทพอสูรสี่คนก็สู้ไม่ไหวหรอก” พลอยปรายตามองเบะปากเบา ๆ
‘อีตานี้โดนพี่ฉันกรอกหูอะไรมาเนี่ย? ทำไมดูเทิดทูนจังเลย…’ หญิงสาวถอนหายใจ
เวลานั้นเองที่เทพอสูรก็หันไปพูดกับเจ้าสำนักลวงตา
“เจ๊! พี่ซอว์บอกว่าเสี่ยวเสียควบคุมซอมบี้เลเวล 60 ได้ด้วยอะ เราจะลองใช้มันฆ่าไอ้พวกนั้นไหม? ” ทุกคนหันมามองเสี่ยวเสียเป็นตาเดียวกัน ไม่สิ ตาเดียวใหญ่ ๆ เลย ตาโตกันหมดเลยมากกว่า แม้แต่พลอยกับแป้งก็ตกตะลึงที่ได้ยินแบบนั้น ไม่นานผู้เล่นทั้งหมดก็คลี่ยิ้มชั่งร้ายราวกับมีแผนอะไรสักอย่าง หากซอว์เห็นว่าคนพวกนี้กำลังใช้ไพ่ตายที่ไว้ป้องกันไปฆ่าศัตรู เขาคงถอนหายใจจนปอดออกจากปากแน่ ๆ
“พลอย…เธอช่วยเราหน่อยได้ไหม” พี่แป้งพูดขึ้น
“กล่อมเจ้าตัวน้อยนี้ให้ไปฆ่าพวกมันหน่อย” พลอยถอนหายใจพูด
“ถ้าพี่ซอว์รู้ เขาต้องไม่บอกความลับอะไรให้พวกพี่อีกแน่ ๆ ” คนอื่น ๆ ก็นิ่งไปแต่อสูรลวงตาไม่ใช่
“งั้นก็อย่าให้เขารู้สิคะน้องพี่ เร็ว ๆ พวกนั้นอาจจะเผลอฆ่าพี่ซอว์ของพลอยก็ได้นะ พี่ไม่รู้ด้วยหรอก” พลอยถอนหายใจอดรู้สึกขัดใจกับสายตาอ้อนวอนของคนอื่น ๆ ไม่ได้ เธอไม่ได้สนใจเกี่ยวกับคำพูดของแป้งด้วยซ้ำ
“สำเร็จไม่สำเร็จหนูไม่รู้เรื่องนะ…ถ้าพี่ซอว์มาถามหนูจะบอกว่าพวกพี่บังคับหนู” ทุกคนพาคนหัวเราะ พลอยก็ไม่รอช้าพุ่งตัวออกไปยังโซนเลเวล 55-60 หล่อนไม่กลัวตายแม้แต่น้อย ซอมบี้จำนวนมากพุ่งเข้ามาเตรียมฉีกกระชาก เสี่ยวเสียที่สัมผัสอันตรายจากเสียงคำรามจำนวนมากก็ตื่นขึ้น พลอยแอบพูดอะไรกับมันนิด ๆ จนทารกนั้นรีบทำตามคำสั่ง
แอร๋~ เสียงร้องของเด็กดังลั่น ซอมบี้ที่พุ่งมาเมื่อกี้ชะลอลงเล็กน้อย เสี่ยวเสียร้องไปมาบางอย่างก่อนที่ปลาซอมบี้เกือบร้อยตัวรวมระดับลมปราณที่ 60 ว่ายไปทิศทางอื่นทันที
“เยส!! สำเร็จ…ไปดูผลงานกันเร็วพวกเรา” ไม่รู้ว่าใครพูด แต่ที่รู้ ๆ คือไอ้ผู้เล่นกลุ่มเวรนั้นต้องตายแน่ ๆ อสูรลวงตารีบพุ่งตามปลายักษ์จำนวนมากนั้นออกไป พยายามรักษาระยะห่างให้เห็นสถานการณ์เข้าไว้ คนอื่น ๆ ที่เห็นเจ้าสำนักว่ายไปแล้วก็รีบทำตามทันที พลอยปรายตามองอย่างถอนหายใจ
“ขอโทษนะพี่ซอว์ ขอโทษนะเสี่ยวเสีย” หญิงสาวมองเด็กน้อยที่หลับไปก็คว่ำปากเล็กน้อย
‘นี่ฉันกลายเป็นเครื่องมือสังหารให้กับพวกนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย? ’

ภายในอาณาจักรใต้น้ำ
สถานที่ที่เต็มไปด้วยสายน้ำที่นิ่งเชียบราวกับไร้กระแสน้ำ แต่มีความกัดกร่อนที่สูงมาก ภายในอาณาจักรใต้น้ำนี้ที่มีกำแพงสีขาวเบาบางปรากฎอยู่จากแสงจันทร์ได้ทำให้ภายในอาณาจักรนั้นดูสวยงามอย่างน่าเหลือเชื่อ คล้ายกับเงาน้ำจำนวนมากสาดส่องลงมาเป็นภาพในจินตนาการต่าง ๆ ถึงแม้บ้านเรือน ตึกราจะดูโทรมและพังทลายลงไม่ต่ำกว่าหลายสิบปีแต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้อาณาจักรนี้มัวหมองเลย
ในเวลานั้นเองใจกลางอาณาจักรได้มีฝ่ามือสีดำรอยแตกสีแดงราวกับภูเขาไฟที่ซุกซ่อนลาวาอยู่ ฝ่ามือปีศาจนี้ลอยเคว้งไปในอากาศไม่กระดิกแม้แต่นิดเดียว มันเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ยังอยู่ที่นี่ขณะที่ภายในอาณาจักรมีแต่เศษซากปรักหักพัง ไร้วี่แววของสิ่งมีชีวิต
‘…’ ซอว์ที่ค้นหาทุกซอกทุกมุมก็ไม่เจออะไรสักอย่าง เขาเหมือนหนูตัวน้อย ๆ ที่วิ่งเข้ามาในกรงและก็ไม่สามารถออกไปได้ ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่อีกครั้ง เขาถอนหายใจจนไม่รู้ว่าตั้งแต่ที่เข้ามาที่นี่ตนเองได้รู้สึกแย่ไปกี่ครั้ง
‘ทั้ง ๆ ที่เป็นฝ่ามือแท้ ๆ แต่ทำไมถอนหายใจได้วะ’ เขาว่างชนิดที่ว่าสงสัยแม้กระทั่งการดำรงอยู่ของตนเอง ฝ่ามือน้อย ๆ ของเขาตะเกียกตะกายไปมาเล็กน้อยในน้ำก่อนจะแหวกว่ายไปฟุบลงที่ใจกลางอาณาจักรที่มีสิ่งก่อสร้างคือน้ำพรุอย่างเงียบเชียบ
ชายหนุ่มเงยหน้ามองกำแพงที่ทอแสงประกายแสงสีขาวบริสุทธิ์ออกมา ซอว์แอบหรี่ตาน้อย ๆ เมื่อเขารู้สึกว่าก้อนหน้านี้มันจางมาก ๆ แต่ทำไมตอนนี้กลับกลายเป็นว่ากำแพงล่องหนนั้นก่อตัวกลายเป็นออร่าสีขาวบริสุทธิ์ พลังของมันเริ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ จนปกคลุมทั่วทั้งอาณาจักร
แกร้ก ๆ ๆ ๆ เสียงรอยแตกจำนวนมากเกิดขึ้น ซอว์หรี่ลงกับความสว่างที่มากไปของมัน แพล็ง!! พริบตานั้นเองแสงสีขาวนั้นก็แตกออกกลายเป็นเกล็ดขาวบริสุทธิ์ตกลงมาสู่พื้นอาณาจักร เขามองอย่างตกตะลึงมันสวยงามยิ่งกว่าหิมะซะอีก ซอว์เหลือบไปมองกำแพงล่องหนที่ตอนนี้มันไม่ได้แตกอย่างที่เขาคิด เพียงแค่พลังสีขาวเหล่านี้ต่างหาก
‘มันคืออะไร? ’ ชายหนุ่มขยับนิ้วทั้งห้าไปหาเกล็ดบนพื้นนั้น แต่แล้วไม่ทันที่จะได้สัมผัส พวกมันก็ส่องแสงสว่างมากขึ้นเรื่อย ๆ ครืน ๆ ๆ เสียงสั่นไหวของอาณาจักรใต้น้ำปรากฎ
ซอว์หันไปมองตึกราบ้านช่องที่ถูกบำรุงขึ้นมาใหม่ พื้นอิฐสีเงินที่ปกคลุมไปด้วยตะไคร้ก็หายไปกลายเป็นอิฐสีเงินสวยลวดลายโบราณ สิ่งก่อสร้างคล้ายกับถูกย้อนเวลาไปตอนที่ยังไม่ถูกทำลาย น้ำจากสายธารจำนวนมากถูกปล่อยออกจากตัวอาณาจักร เขามองทุกอย่างที่เกิดขึ้นด้วยความตกใจ ใช้เวลาไม่นานทุกอย่างก็ราวกับเมืองแห่งใหม่
‘ไม่มีสายน้ำแล้ว? ’
เขาเปลี่ยนร่างกายเป็นมนุษย์อีกครั้งก็พบว่ามันเป็นไปอย่างที่เขาคิด ชายหนุ่มฉีกยิ้มดีใจ ในตอนนั้นเองที่สายตาของเขาก็ปรากฎผู้คนจำนวนมากมีทั้งเผ่ามังกร เผ่าเงือก เผ่ายักษ์ และเผ่ามายา ที่เขารู้ว่าเป็นเผ่ามายานั้นก็เพราะเขาได้สกิลเขตแดนราชันมาก่อน มันเคยเขียนถึงเผ่าพันธุ์นี้ และเขาก็มั่นใจว่าที่มาของสกิลนั้นอาจจะเป็นทีนี่ก็ได้?

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

อาณาจักรใต้น้ำ

คล้ายกับเรื่องยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์ ที่คุณอ่าน

ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

อาณาจักรใต้น้ำ

คล้ายกับเรื่องยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้