ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

แววกับพลอยเดินมาที่คณะของตัวเองด้วยอารมณ์ที่เบิกบาน ตั้งแต่วันนี้แววก็ไม่ต้องปวดหัวกับพวกกี้อีก ส่วนพลอยก็ไม่ต้องมานั่งระแวงว่าจะโดนแกล้ง

แต่พอขึ้นห้องมาก็ต้องแปลกใจ

“อาหารเช้า ฉันซื้อให้ได้แค่2คนนะเลี้ยงทั้งห้องฉันไม่ไหวจริงๆอย่าทำอะไรฉันเลยนะ”กุ้งที่เห็นแววมาก็รีบเดินมาบอกด้วยท่าทางหวาดกลัว

พอแววกับพลอยมองไปก็พบว่ามีอาหารสำหรับ2คนวางอยู่บนโต๊ะทำให้เธอยิ้มออกมาอย่างพอใจ

“เรื่องจบแล้ว ต่อไปเธอไม่ต้องซื้อข้าวมาอีก”แววหันไปสั่งกุ้ง

“จบแล้วหรอ หมายความว่าไง แล้วแกหยุดเรียนไปไหนมา จะว่าไปแกรู้ยังว่ายัยอาจารย์ยุโดนไล่ออกแล้ว”เดียร์ที่ได้ยินก็เดินมาถาม แล้วก็เล่าให้ฟังว่าทางมหาวิทยาลัยประกาศไล่อาจารย์ยุออกเนื่องจากการตบหน้านักศึกษามันผิดร้ายแรง ส่วนเรื่องที่แววอาละวาดกลับเงียบกริบ

เพื่อนของแววในสาขายังไม่ได้รู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับแววและพลอยในช่วงสองสามวันนี้ ทำให้ไม่รู้ว่าตอนนี้ กี้ สา แล้วก็แอลจะไม่ได้กลับมาเรียนแล้วก็ไม่สามารถมาหาเรื่องพวกเธอได้อีกแล้ว

“เธอเล่าให้คนอื่นฟังด้วยฉันขี้เกียจ”แววหันไปสั่งกุ้งส่วนตัวเองก็เดินไปนั่ง 

ตอนนี้มีหลายคนที่ได้ยินแววพูดก็เลยเดินมาล้อมกุ้ง แม้แต่คนที่ไม่รู้เรื่องพอเห็นมีคนมามุงเยอะๆก็เข้ามาหากุ้งด้วย 

“เล่ามาได้แล้วพวกแกก่อเรื่องอะไรอีก”เพื่อนคนนึงตะคอกใส่กุ้งด้วยน้ำเสียงที่ไม่ดีนัก หลังจากวันที่แววอาละวาดกลางห้องก็ทำให้ทุกคนได้รู้ว่ากุ้งเป็น1ในคนที่รังแกพลอยมาตลอด1เทอมเลยทำให้ทุกคนมองเธอด้วยสายตารังเกียจ

สุดท้ายกุ้งเลยได้แต่สารภาพทุกอย่างไปตามความจริง

“เดี๋ยวนะพวกมันทำขนาดนี้เลยหรอ”เพื่อนต่างอุทานเมื่อได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นด้วยความตกใจก่อนจะหันไปมองพลอยด้วยความเห็นใจ ก่อนหน้านี้พวกเขาเองก็ได้ยินมาแล้วจากเพื่อนของพลอยแต่มันก็ไม่ได้ละเอียด จนกระทั่งวันนี้ที่ได้ยินเรื่องทั้งหมดจริงๆตั้งแต่แรกที่กี้อิจฉาริษยาพลอยที่ได้ตำแหน่งไป ทุกอย่างที่หาเรื่องพลอยตอนเทอม1 จนมาจบที่จับตัวพลอยไปเพื่อหลอกแววไปข่มขืน จนกระทั่งแววที่รู้ทันเนื่องจากทำข้อตกลงกับเธอ สุดท้ายเลยทำให้นักเลงโดนยิงตายหมดเพราะบอดี้การ์ดของออสแฟนแวว

กุ้งสารภาพจนหมดเปลือกแล้วก็ได้แต่ภาวณาให้เพื่อนๆไม่รุมเธอเพื่อแก้แค้นให้พลอย

“แล้วเกิดอะไรขึ้นกับพวกกี้หลังจากนั้น”เพื่อนคนนึงถาม

กุ้งได้แต่ส่ายหน้าเพราะหลังจากนั้นคนของออสก็เอาตัวไป ส่วนเธอที่โดนแววไล่ก็หนีกลับไปไม่รับรู้อะไรอีก

“ก็คุกสิ ลักพาตัวพลอย เอามีดจ่อ ไหนจะหลอกฉันไปจะให้นักเลงข่มขืน จะยังลอยหน้าอยู่ได้ไง”แววที่เห็นว่ากุ้งตอบไม่ได้เลยหันไปตอบเพื่อนๆเอง แน่นอนว่าเธอไม่คิดจะบอกว่าคุกที่ว่าคือคุกชายแล้ว2คนนั้นเจออะไรในนั้นบ้าง ส่วนสาเธอไม่รู้ว่าจูนเอาตัวสาไปทำอะไรแล้วก็ไม่สนด้วยแต่ก็ปล่อยให้เพื่อนเข้าใจไปว่าติดคุกด้วยเลยก็ได้ เพราะตั้งแต่ก่อนที่จูนจะเอาตัวไปเธอก็บอกแววไว้แล้วว่าสาจะไม่กลับมาให้เห็นอีกแล้วแน่นอน

“เหอะ สมน้ำหน้า แล้วแม่นี่หละไม่ต้องโดนอะไรเลยรึไง ยังไงก่อนหน้านั้นก็ทำพลอยไว้ด้วยนี่”เพื่อนคนนึงในกลุ่มพลอยชี้มาที่กุ้งซึ่งทำให้เธอหน้าเสียทันที

“ช่างเหอะ คงไม่กล้าแล้วมั้ง อีกอย่างเก็บเอาไว้เป็นเบ๊เวลาทำกิจกรรมอะไรที่ไม่ค่อยมีคนอยากทำก็ได้นี่”แววตอบกลับ เธอรับปากไปแล้วว่าจะไม่ตามเอาเรื่องก่อนหน้านี้อีกเพราะงั้นเธอก็จะทำตามนั้น

“อ่าแล้วแต่เธอเลย”เมื่อเห็นแววว่าอย่างนั้นทุกคนก็ได้แต่ทำตามเพราะแววเป็นคนช่วยให้พลอยหลุดมาจากพวกนี้ได้ แถมที่เธออาละวาดเอาไว้วันก่อนก็ยังติดตาเพื่อนๆอยู่เลยไม่มีใครอยากจะหาเรื่อง

…

ทางด้านออสก็ขึ้นไปเรียนตามปกติ ที่ออสหยุดไปมีคนถามเขาก็ตอบแค่มีธุระแค่นั้นไม่ได้เล่าอะไร

“เหอะ”เสียงดังกับสายตาของโรสที่ดูเหยียดๆหันมามองคมระหว่างที่เดินผ่านทำเอาออสไม่ค่อยชอบใจนัก แต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไร

“นี่ฉันคืน”ขณะที่ออสกำลังสนใจโรสอยู่นั้นเองก็มีอีกเสียงดังขึ้นพอให้ไปมองก็พบว่าเป็นตาลกำลังพูดกับคมทำให้เขาแปลกใจไม่น้อย เธอกำลังยื่นสมุดบางอย่างส่งให้คม

“อะไรวะคม”นิดถาม ดูเหมือนว่าจะไม่ได้มีแค่ออสที่สงสัย

“สมุดเลคเชอร์ของผมเองคุณตาลเขาขอยืมไปดูครับ”คมตอบกลับ

“เอาไว้เดี๋ยวพอผ่านไปอีกพักใหญ่ๆฉันมายืมใหม่ ตอนนี้มันพึ่งเปิดเทอมยังไม่ค่อยมีอะไร”ตาลพูดกับคม

“แล้วทำไมไม่จดแล้วก็สรุปเองหละ”ออสหันไปถามด้วยท่าทางหงุดหงิดเล็กน้อย จริงๆเพื่อนในกลุ่มก็มีบ้างที่ขอดูสมุดของคมเนื่องจากเจ้าตัวจดสรุปรายละเอียดสำคัญๆได้ดีมาก แถมยังอ่านง่าย แต่ว่าในกลุ่มออสก็จดกันเองหมดมีแค่บางครั้งที่ไม่ค่อยแน่ใจเลยขอคมดูซ้ำให้มั่นใจ

“ขี้เกียจ”ตาลตอบห้วนๆแล้วก็เดินไปหน้าตาเฉย

คำตอบแบบตรงไปตรงมาทำเอาออสคิ้วกระตุก

“เอาเถอะครับไม่เป็นไรหรอกผมก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรด้วย”คมบอกกับเพื่อนๆหลังจากเห็นสีหน้าหงุดหงิดของทุกคนซึ่งพอคมพูดแบบนั้นทุกคนก็เลิกสนใจ

“จะว่าไปนะออส นายไม่ลืมใช่มั้ยว่าสัปดาห์หน้าพวกฉันที่เป็นแสตนจะไปซ้อมรวมกับหลีดแล้ว”นิดเอ่ยเตือน

“จริงด้วยลืมไปเลย”ออสไม่ได้สนใจเท่าไหร่ พอนิดเตือนก็เลยนึกขึ้นมาได้ว่าอีกไม่นานก็ถึงวันแข่งรอบชิงของงานกีฬามหาวิทยาลัยแล้ว

“ได้ๆเดี๋ยวฉันบอกพี่ฟางข้าวให้สั่งอาหารเพิ่ม”

…

“เกลลูกแม่”

พอออสกลับมาถึงบ้านก็พบว่าน้าอ้อยมารับเกลจากบ้านออสพอดี

“ขอบคุณมากๆเลยนะคะที่ยอมให้เกลอยู่ที่นี่ ตั้งแต่มีเกลมาน้าก็ไม่เคยได้ไปงานสัมนาที่จัดขึ้นปีละครั้งเลยถ้าไม่ได้คุณออสปีนี้ก็คงไม่ได้ไป”

“ไม่เป็นไรครับ ต่อไปถ้ามีอะไรก็บอกกันได้เกลก็สนิทกับทุกคนในบ้านเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวไปแล้วถ้าช่วยอะไรได้ผมก็จะช่วยครับ”ออสตอบ 

ท่าทางของน้าอ้อยที่กลับมาดูสดใสกว่าก่อนหน้านี้ไม่น้อยเลย งามสัมนาเอาจริงๆมันก็คือไปเที่ยวดีๆนี่แหละน้าอ้อยทำงานหนักมาตลอดคงไม่ได้พักผ่อนมานานแล้วพอได้ไปผ่อนคลายบ้างคงจะทำให้รู้สึกดีขึ้นเยอะ

“ค่ะขอบคุณอีกครั้งนะคะ แล้วก็นี่ของฝากค่ะไม่ใช่ของแพงอะไร แต่อร่อยมากเลยนะ”น้าอ้อยยื่นถุงอะไรสักอย่างมาถุงใหญ่ พอออสรับมาเปิดดูก็พบว่าเป็นพวกผลไม้อบแห้งจำนวนมาก

“ขอบคุณครับเดี๋ยวผมแบ่งกับทุกคนในบ้านนะครับ”ออสตอบ

“อ่อแล้วก็วันนี้เกลมีตรวจสุขภาพไปเดี๋ยวผลออกมาทางโรงเรียนน่าจะแจ้งพูดปกครองนะครับ”ออสเล่าให้ฟังเนื่องจากเจ้าตัวน่าจะยังไม่รู้

“เข้าใจแล้วค่ะ”

“งั้นยังไงขอตัวก่อนนะคะ ไปเกลกลับบ้านกัน”เมื่อขอบคุณเรียบร้อยแล้วน้าอ้อยก็ขอตัวพาเกลกลับบ้านไป 

“ครับ"

หลังจากที่เกลกลับบ้านไป แววกับพลอยก็กลับมาถึงแแล้วพลอยก็มาลาออสกลับไปอยู่บ้านตัวเองเหมือนเดิมเนื่องจากเธอพอตั้งสติจากเหตุร้ายๆที่เกิดขึ้นได้แล้ว แต่พลอยก็รับปากว่าจะแวะมาหาบ่อยๆ

ก่อนไปเธอยังหอมแก้มออสกับแววคนละทีอีกต่างหาก ดูเหมือนหลังจากที่เสียตัวให้ออสไปแล้วจะทำให้สาวขี้อายคนนี้ใจกล้าขึ้นหละนะ