ถุงมือฟ้าประทาน

เจมส์ได้ข้อมูลมาจากทอยว่าไร่ชาของแดเนียลมีพื้นที่โดยประมาณ 50 ไร่

มีคนงานมากกว่าสามสิบชีวิต ทุกวันต้องดูแลไร่ชา ขยันขันแข็งตั้งแต่เช้าจรดเย็น พนักงานโดยส่วนใหญ่เป็นคนเชียงใหม่ ซึ่งแต่ละคนมีผิวขาวใสหน้าตาน่ารักตามแบบฉบับสาวเหนือ

ใช้เวลาไม่นานเจมส์เดินลงมาจากไร่ ขึ้นรถแล้วไปเช็คอินที่โรงแรมเดือนดาว

โรงแรมนี้เป็นโรงแรมที่ได้รับการการันตีจากเว็บไซต์ ในเรื่องของความสะอาด ความเป็นส่วนตัวและห้องอาหาร

เมื่อเข้ามาในห้องพัก ทอยเริ่มวางกระเป๋าใบใหญ่หลายใบ ตามด้วยหยิบแล็ปท็อปขึ้นมาเชื่อมต่อกับอินเตอร์เน็ต

“เจ้านาย คืนนี้ผมจะเข้าไปตรวจสอบในไร่” ทอยกล่าวหลังจากติดตั้งอุปกรณ์ในห้องเสร็จ

“ไปเถอะ แต่อย่าเหลือหลักฐานไว้ล่ะ” เจมส์โบกมือ

“เข้าใจแล้วครับ ด้วยหมวกล่องหนถึงผลเสียด้านลบจะทำให้ผมขยับร่างกายได้ลำบาก แต่ก็ไม่เป็นปัญหาต่อการเคลื่อนไหว”

ใจจริงเจมส์ก็อยากเข้าไปสำรวจในไร่ด้วยตัวเอง แต่อย่างใดก็ดีผลเสียด้านลบของ'หมวกล่องหน' ทำให้เสื้อผ้าผู้ใช้เริ่มรัดตัวเองจนกระดูกแหลกเละ

นอกเสียจากคุณจะเปลือยกายล่อนจ้อน เท่านี้ก็สามารถล่องหนโดยไม่ต้องกังวลผลเสียด้านลบ

ต่อให้สามารถล่องหนได้แต่เจมส์ไม่มีความคิดวิตถารขนาดแก้ผ้าเปลือยกายเดินไปรอบๆ ไร่

ดังนั้นวิธีตรวจสอบที่ดีที่สุดคือให้ทอยจัดการ

ส่วนตัวเขาใช้เวลานี้ทบทวนข้อมูลของแดเนียลและครอบครัว

.......

แดเนียลทำงานอยู่ที่บ้านไม่ไปไหน เขามักจะยืนอยู่บนที่สูงมองไร่ชาของตัวเองและดื่มด่ำไปกับบรรยากาศ

“ที่รัก คุณยายไม่พอใจและต้องการให้เขาตาย”

ในขณะกำลังลิ้มรสชาในปาก แดเนียลหันกลับไปมองต้นเสียงด้วยสีหน้าไม่สบายใจ

“เอาถึงตายเลยเหรอ?” เขาขมวดคิ้วหนึ่งข้าง

ออยมีสีหน้าลำบากใจ “ถ้าหากยายต้องการแบบนั้นจริงๆ ฉันจะเป็นคนจัดการเอง”

ได้ยินคำตอบแดเนียลวางแก้วชาลง เดินเข้าไปหาภรรยาแล้วกุมมือ “อย่าพูดแบบนั้น เรื่องนี้ผมจัดการเองคุณไม่ต้องกังวล”

ออยส่ายศีรษะ “ไม่ได้หรอกค่ะ คุณมีธุรกิจที่ต้องดูแลหากฉันปล่อยให้คุณทำ แล้วเรื่องเกิดแดงขึ้นมาทุกอย่างมันจะยิ่งเลวร้ายขึ้น”

แดเนียลเข้าใจสิ่งที่เธอกล่าว แต่อย่างใดก็ดีในฐานะสุภาพบุรุษเขาไม่สามารถนิ่งดูดายได้

ฝ่ามือหยาบกร้านลูบศีรษะภรรยาอย่างอ่อนโยน ตามด้วยกล่าว “ไม่ต้องกังวล ตอนนี้แค่สั่งสอนพวกเขาเบาๆ ก็พอ หลังจากนี้เขาก็คงไม่กล้าทำอะไร พวกเขาจะขาดทุนและสูญเสียเงินหลายสิบล้านบาท”

“เข้าใจแล้วค่ะ แต่คุณยายนี่ก็เหลือเกิน แค่ลูกชายไร้ประโยชน์กับหลานตายไปแค่นั้นเอง ทำไมถึงต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ”

“เอาน่า คนแก่ก็แบบนี้อารมณ์ร้อนเป็นธรรมดา ตอนนี้เรามาคิดกันดีกว่าว่าจะขู่พวกนั้นได้เท่าไหร่”

“ขู่...?” ออยทำหน้าสงสัย

“อย่าโง่ไปหน่อยเลย ด้วยฐานะหนึ่งในผู้ถือหุ้นของผมมีเหรอที่คลินิก JSV จะไม่กลัว ด้วยคำขู่นิดๆหน่อยๆ ฝ่ายนั้นคงยื่นเงินใต้โต๊ะ ไม่งั้นก็ต้องเก็บข้าวของออกไปจากห้าง”

“ที่รักคุณฉลาดมาก”

ออยไม่เข้าใจเรื่องธุรกิจหรือการลงทุน แต่หล่อนไม่ได้โง่ เพียงค่าเช่าแผงเล็กๆ ในห้างก็ตกเดือนละห้าหมื่นบาท นับประสาอะไรกับคลินิกขนาดใหญ่ที่ถูกขับไล่จากทางห้าง

ถึงตอนนั้น JSV จะขาดทุนนับสิบล้าน

แม้จะไม่สามารถฆ่าเจมส์ได้ แต่ก็คงทำให้ยายพอใจได้ไม่น้อย

ทั้งคู่ยืนโอบเอวและมอบความรักให้กัน โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังมองมาทางระเบียง

......

ทอยใช้เวลาสำรวจไร่ราวสองชั่วโมง เมื่อกลับเข้ามาในห้องของเจมส์ก็ถอด'หมวกล่องหน'รายงานสิ่งที่เกิด

“เจ้านาย พวกเขาเป็นญาติกับสิงห์และโอม เจ้าของไร่พยัคฆ์ที่ตอนนี้กลายเป็นของเราครับ”

ด้วยข้อมูลที่อยู่ในชิป ทอยไม่มีทางลืมบุคคลที่เคยผ่านเข้ามาในสายตา

“ปรากฏว่าเป็นหลานนายสิงห์ คงแค้นที่ผมไปเอาไร่มาสินะ” เจมส์หยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ ขาทั้งสองข้างวางพาดไว้บนโต๊ะ

“น่าจะเป็นอย่างนั้นครับ และแรงจูงใจก็ชัดเจนมาก นอกจากต้องการสร้างเรื่องยุ่งยากให้เจ้านายยังคิดปอกลอก หวังเอาเงินหลายสิบล้าน ท้ายที่สุดอยากเห็นเจ้านายตาย ผมว่าคนแบบนี้ปล่อยไว้ไม่ได้โดยเด็ดขาด!”

ในฐานะหุ่นแบนเนอร์ผู้จงรักภักดี ทอยสามารถทำทุกอย่างตามคำสั่ง โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวพันถึงชีวิต

“เอาล่ะคืนนี้ไปที่ปั้มน้ำมัน PSS สองสาขา นำสิ่งนี้ไปติดไว้ อ้อ...อย่าลืมใช้หมวกล่องหนล่ะ” เจมส์นำของที่เตรียมไว้ในกระเป๋าออกมา

“เข้าใจแล้วครับ แล้วเรื่องไร่ชา...”

“ไม่ต้องรีบ ผมอยากเห็นสีหน้าของพวกเขาที่เจ็บปวด หลังจากรู้ว่าปั้มร้างไม่มีคนเข้ามันเป็นยังไง!” เจมส์ดูราวกับไม่แยแส คล้ายหมากกระดาษตานี้อยู่ในกำมือ

“หึหึ ผมเองก็อยากจะเห็นเหมือนกันครับ” ทอยปิดกระเป๋าที่มีรูปปั้นแมวปิดตาสีดำ จากนั้นหยิบหมวกล่องหนขึ้นมาสวม หายไปจากสายตาเจมส์ ราวกับสายลมที่ไม่มีตัวตน

......

สามวันผ่านมา

แดเนียลที่อยู่ในไร่ชามีสีหน้าเคร่งเครียด จนออยผู้เป็นภรรยาสังเกตเห็น

“ที่รักเกิดอะไรขึ้น?” หล่อนถามอย่างเป็นห่วง

“ปั้มน้ำมัน PSS สองสาขาของผมที่เชียงใหม่ ไม่มีรถเข้าไปเติมน้ำมันเลย” แดเนียลกล่าวเสียงเหม่อลอย เหมือนกับเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นฝันหนึ่งตื่น

“อะไรนะคะ...เป็นไปได้ยังไง มีอะไรผิดพลาดเกิดขึ้นหรือเปล่าคะ” ออยไม่อยากจะเชื่อ

“ไม่มีอะไรผิดพลาด ทุกอย่างมันกำลังเกิดขึ้นแต่เพราะอะไรผมก็ไม่เข้าใจ รถทุกคันขับผ่านปั้มน้ำมันของผม แม้แต่กาแฟหนึ่งแก้วยังไม่ขับเข้าไปซื้อ แปลกชะมัด” ยิ่งคิดเท่าไหร่แดเนียลยิ่งปวดศีรษะ

สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นทำให้เขาเป็นกังวล ปั้มน้ำมันทั้งสองแห่งขาดรายได้ และเขาลงทุนทั้งสองปั้มเป็นจำนวนเงินมากกว่า 60 ล้านบาท ซึ่งต้องใช้เวลามากกว่าสิบปีกว่าจะคืนทุน

ตอนแรกทุกอย่างไปได้สวย มีผู้ใช้รถเข้าไปเติมน้ำมันจำนวนมาก แต่ในช่วงสามวันที่ผ่านมาแม้แต่มอเตอร์ไซค์ยังไม่แวะเข้าไปเติม สำหรับแดเนียลที่ลงทุนไปกับปั้มน้ำมันหลายล้านบาท หากบอกว่าเขาไม่คิดมากคงเป็นไปไม่ได้

“แปลกจริงด้วย แล้วแบบนี้จะกระทบกับเราไหมคะ”

แดเนียลเงยหน้ามองภรรยาด้วยนัยน์ตาแดงก่ำ “กระทบสิ เมื่อขาดเงินตรงส่วนนี้ไปทำให้ผมขาดสภาพคล่องเงินหมุนในมือ ทุกอย่างกำลังแย่ และหากเหตุการณ์แบบนี้ดำเนินไปหนึ่งสัปดาห์ ไม่แน่ผมอาจต้องขายปั้ม!”

“แล้วถ้านำเงิจากไร่ชาไปช่วยปั้มน้ำมัน...”

“หึ พูดน่ะมันง่ายคุณรู้ไหมว่าผ่านมาแค่สามวันผมสูญเสียเงินไปเท่าไหร่ แน่นอนว่าคุณคงไม่อยากได้ยินแน่ และถ้าหากนำเงินจากไร่ชาไปพยุงปั้มน้ำมัน ไร่ชาเองก็จะได้รับความเสียหาย และวิธีสุดท้ายผมต้องขายหุ้นเซ็นตร้า...”

แน่นอนว่านั่นคือทางเลือกสุดท้ายของแดเนียล

หุ้นเซ็นตร้าแม้จะน้อยนิดแต่เงินปันผลแต่ละปีก็อยู่ในมูลค่าสูง

นอกจากนั้นเวลาเดินเข้าไปในห้าง ในฐานะผู้ถือหุ้นย่อมได้รับสิทธิพิเศษ

แดเนียลไม่อยากสูญเสียสิ่งเหล่านั้นไป ดังนั้นถ้าหากทุกอย่างมันยังแย่อยู่แบบนี้ เขาจะขายปั้มน้ำมัน

ตัดเนื้อร้ายก่อนที่มันจะทำให้เขาตาย!

ออยไม่สามารถช่วยอะไรสามีได้ หล่อนทำได้เพียงปลอบใจ

........

“เจ้านาย แดเนียลกำลังแย่ สีหน้าเหมือนกับลูกแมวขี้แยเลยครับ” ทอยวาง'หมวกล่องหน'ไว้บนโต๊ะ รายการผลการติดตามวันนี้ระคนสนุกสนาน

เจมส์หยิบน้ำขึ้นมาดื่ม น้ำเสียงค่อนข้างอารมณ์ดี “ถึงแม้เขาจะไม่ใช่คนต้นเรื่อง แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาเองก็เป็นฝ่ายผิด ดังนั้นจะโทษผมไม่ได้หรอกนะ”

“เจ้านายนี่คือสิ่งที่พวกเขาควรได้รับ ใครใช้ให้พวกเขามุ่งเป้ามาที่เจ้านาย โดนแค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำ”

“ดูเหมือนนายจะสนุก?” เจมส์เดาผ่านการกระทำของหุ่นแบนเนอร์

ทอยเกาศีรษะเก้อเขิน “นิดหน่อยครับ ผมชอบมากเลยตอนที่เข้าไปแอบฟังคนอื่นคุยกัน นอกจากนั้นผมก็ชอบ'แมวปิดตา'ที่เจ้านายมอบให้ เพราะของวิเศษชิ้นนี้เลยทำให้พวกเขาเป็นทุกข์”

สิ่งที่ทอยกล่าวถึงคือของวิเศษจากเรื่อง'ราชันวิญญาณ'ที่เจมส์ยื่นกระเป๋าให้ไปเมื่อวันก่อน

'แมวปิดตา หลังจากติดตั้งมันลงไปในพื้นที่เป้าหมาย ลูกค้าที่เดินผ่านไปผ่านมาจะมองไม่เห็นร้าน'

'ผลเสียด้านลบ ผู้ใช้จะถูกฝันร้ายสิงสู่'

ใช่นั่นคือของวิเศษที่ทำให้ปั้มน้ำมันไม่มีคนเข้า

ทุกคนมองไม่เห็นปั้ม หรือต่อให้อยากจะเลี้ยวเข้าไปก็ไม่สามารถเลี้ยวรถได้ ยกเว้นแต่พนักงานในร้านตามที่ทอยกล่าว

นอกจากนั้นผลเสียด้านลบยังไม่มีผลกับทอย ในฐานะหุ่นยนต์จากศัตรูที่ 41 แม้แต่ผียังต่อย นับประสาอะไรกับฝันร้าย

แมวปิดตาถูกใช้โดยตัวร้ายในเรื่อง'ราชันวิษญาณ'เพียงเพราะเห็นกิจการร้านพี่สาวขายดีกว่าตนจึงทนไม่ไหว แต่อย่างใดก็ดีสุดท้ายมันได้รับการแก้ไขด้วยตัวเอกของเรื่อง

ของวิเศษชิ้นนี้คล้ายกับมังกรกินหาง เพียงแต่เจ้าสิ่งนั้นเรียกลูกค้า แต่แมวปิดตาทำให้คนมองไม่เห็นร้านและไม่สามารถเข้าไปได้

“เอาล่ะมาดูกันดีกว่าเขาจะทนได้นานสักแค่ไหน ปั้มน้ำมันนั่น...กำลังจะเปลี่ยนมือแล้ว” เจมส์ไม่ฆ่าอีกฝ่ายก็จริง แต่ในฐานะนักธุรกิจที่มองถึงผลกำไร ธุรกิจศัตรูก็เหมือนกลายเป็นของของเขาไปแล้ว