หลินเทียนถึงกับเหม่อลอยกับภาพด้านหน้าเป็เวลานาน เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าโรงเรียนดารา์จะยิ่งใหญ่อลังกาลมากมายถึงเพียงนี้ ที่บริเวณด้านหน้าทางเข้าเป็กำแพงหินคอนกรีดขนาดั์ถูกแกะสลักเอาไว้อย่างสวยงามคล้ายกับเป็การเล่าขานตำนานอะไรบางอย่าง ประตูทางเข้านั้นถูกสร้างจากรั้วเหล็กที่ถูกถักทอจนเป็ลวดลายที่สุดแสนจะสวยสดงดงาม บนถนนทางเดินนั้นถูกปูด้วยแผ่นหินคอนกรีตตลอดสาย บริเวณโดยรอบเต็มไปด้วยต้นไม้ที่สูงใหญ่ให้ความสงบร่มเย็นอย่างถึงที่สุด เมื่อมองเหนือขึ้นไปบนท้องฟ้านั้นมีเรือเหาะขนาดั์ลอยอยู่เหนือน่านฟ้า 4-5 ลำ ไม่เพียงแค่นั้นเหล่าเด็กรุ่นเยาว์ต่างพากันเหาะเหินอยู่เต็มไปทั่วท้องฟ้าด้วยทักษะพลังเวทอะไรบางอย่าง หากหลินเทียนได้เรียนเวทนี้ล่ะก็จะช่วยประหยัดระยะเวลาอยู่มิใช่น้อยเลยทีเดียวและดูเหมือนว่าเวทชนิดนี้มันจะเป็พื้นฐานของพื้นฐานที่สุด
“ไหนว่าโรงเรียนของท่านกำลังตกอับไง แล้วภาพที่ข้าเห็นนี่มันอะไรกัน” ความยิ่งใหญ่ความอลังกาลที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าหลินเทียนแทบที่จะไม่เชื่อว่าโรงเรียนแห่งนี้นั้นกำลังถังแตก ภาพที่เห็นมันช่างแตกต่างจากที่เขาคาดคิดไปไกลนัก
“โรงเรียนของเราเคยเป็ถึงอดีตโรงเรียนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของทวีปก็ไม่ใช่เื่แปลกที่จะเหลือเค้าโครงของความยิ่งใหญ่ทิ้งเอาไว้ลูกศิษย์ที่จบไปจากที่นี่นั้นล้วนแล้วแต่มีความสามารถที่โดดเด่น แต่่หลายสิบปีมานี้นั้นเหล่าเด็กรุ่นใหม่ที่มากไปด้วยพร์ล้วนแล้วแต่ตกตายไปอย่างปริศนาก่อนวัยอันควร นี่จึงเป็สาเหตุสำคัญที่เด็กรุ่นใหม่มากไปด้วยความสามารถไม่เลือกที่จะมาเรียนกับทางโรงเรียนเรา” สาเหตุที่โรงเรียนดารา์ตกต่ำลงไปอย่างช้าๆนั้นนั่นก็คือการตายไปอย่างลึกลับของศิษย์ผู้มีพร์ และตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาหลายสิบปีนี้นั้นทางโรงเรียนยังไม่สามารถที่จะตอบคำถามที่แน่ชัดได้เลยว่าการตายของเด็กรุ่นเยาว์ผู้มีพร์นั้นแท้จริงแล้วมันเกิดมาจากสาเหตุใดกันแน่แม้แต่ทาง ผู้อำนวยการเช่นมันก็จนปัญญา
“อะไรกันมีเื่ราวเช่นนี้เกิดขึ้นด้วยอย่างงั้นเหรอแล้วชีวิตของข้าจะปลอดภัยไหมเนี้ย” หลินเทียนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงและท่าทางหยอกล้อ เื่ภูตผีปีศาจหรือิญญาร้ายนั้นตัวของเขาไม่มีทางเชื่ออย่างเด็ดขาด
“เ้าหนุ่มหากเ้าสามารถที่จะแก้ปัญหานี้ได้จริงๆหนี้ที่เ้าติดค้างข้า ถือว่าหักล้างกันไปได้เลย” ชิงหลงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจังเป็อย่างมาก
“จริงนะ หากข้าสามารถจัดการกับเื่นี้ได้หนี้ที่ข้าติดค้างท่านถือว่าหักล้างกันไปเลย” หลินเทียนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความตื่นเต้นยินดี ตัวของเขานั้นไม่รู้หรอกว่าต้องพบเจอกับอะไรหากสามารถที่จะปลดหนี้ในครั้งนี้ได้นั้นนับว่าคุ้มค่าอย่างถึงที่สุด ในตอนแรกนั้นหลินเทียนคิดว่าสาเหตุที่โรงเรียนดารา์ตกต่ำลงได้ถึงเพียงนี้น่าจะเกิดจากสาเหตุภายนอกแต่ที่ไหนได้กับเกิดเหตุภายในและมีหรือที่เกิดเื่เช่นนี้ความสามารถเช่นผู้อำนวยการจะมีหรือที่จะไม่สามารถแก้ปัญหาเื่เล็กน้อยเช่นนี้ได้ คงมีเหตุผลเดียวเท่านั้นเขา้าให้เด็กนักเรียนภายในโรงเรียนแห่งนี้แก้ปัญหาด้วยตนเอง ถึงแม้ว่าโรงเรียนจอมเวทแห่งนี้จะต้องตกต่ำลงก็ตาม
“ฮ่า ฮ่า ตัวของข้านั้นเป็คนรักษาคำพูดเสมอ ก่อนอื่นข้าจะพาเ้าไปส่งที่หอพักของศิษย์ฝ่ายนอกหากเ้ามีเื่สงสัยอะไรเ้าสามารถที่จะถามศิษย์คนอื่นได้ข้าเชื่อว่าพวกเขาคงจะแนะนำและให้การต้อนรับเ้าเป็อย่างดี” ผู้อำนวยการชิงหลงไม่ได้อธิบายเื่ลี้ลับภายในโรงเรียนแห่งนี้มากนัก แต่เขาเชื่อว่าสักวันหนึ่งหลินเทียนจะต้องสามารถแก้ปัญหาเกี่ยวกับเื่นี้ได้อย่างแน่นอน
“เอ่อ ท่านผู้อำนวยการสถานที่แห่งนี้มันคือสถานที่ใดกัน” หลินเทียนกล่าวออกมาด้วยความรู้สึกสงสัยอย่างถึงที่สุดที่ด้านหน้าของมันในยามนี้นั้นเป็อาคารไม้หลังเก่าที่สุดแสนจะทรุดโทรมมันเป็อาคารไม้สองชั้นที่มีสภาพพังแหล่ไม่พังแหล่ หลินเทียนไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าโรงเรียนดารา์ที่ยิ่งใหญ่จะมีสถานที่สุดแสนจะน่าสงสารเช่นนี้อยู่ด้วยมันคล้ายกับว่าเป็สถานที่ห่างไกลผู้คนพื้นที่บริเวณโดยรอบแห่งนี้นั้นเต็มไปด้วยป่าเขามันให้ความรู้สึกโดดเดี่ยวอ้างว้างอย่างถึงที่สุด และดูเหมือนจะมีเ้าพวกโง่ที่เป็จำนวนนับไม่ถ้วนกำลังเล่นวิ่งไล่จับกันอยู่ใช้ชีวิตกันอย่างไร้สาระ
“มันคือสถานที่พักอาศัยของศิษย์ฝ่ายนอกยังไงล่ะ ต่อจากนี้ไปเ้าจะต้องพักอาศัยอยู่ที่นี่” สถานที่พักของศิษย์ฝ่ายนอกและศิษย์ฝ่ายในนั้นมันต่างกันราวกับฟ้ากับเหว ไม่เพียงแค่นั้นยังรวมถึงความสามารถของอาจารย์ผู้สอนด้วยอาจารย์ของพวกศิษย์ฝ่ายในนั้นล้วนแล้วแต่มีพลังอำนาจที่สูงกว่าศิษย์ฝ่ายนอก แต่ทักษะวิชาที่อยู่ภายในหอสมุดนั้นล้วนแล้วแต่มีระดับที่ไม่แตกต่างกัน มีเพียงจำนวนหยิบมือนึงเท่านั้นที่สามารถเรียนรู้ทักษะระดับสูงได้ด้วยตัวเองจนสำเร็จโดยมากพวกเขาจะต้องขอคำชี้แนะจากผู้เป็อาจารย์
หลังจากที่ผู้อำนวยการชิงหลิงเดินทางมาส่งหลินเทียนจนถึงที่พักแล้วตัวของเขานั้นก็ขอตัวจากไปในทันทีเพราะมีงานอีกมากที่เขาจะต้องจัดการหลังจากที่เดินทางมาถึง
ทางด้านตัวของหลินเทียนเองก็ไม่ได้รู้สึกแย่อะไรนักที่ตนเองต้องมาอาศัยอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้ เพราะเป้าหมายของเขามีเพียงอย่างเดียวเท่านั้นคือพัฒนาตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้นเพื่อที่จะปกป้องตัวเขาเองและครอบครัวได้ เมื่อตัวของมันเข้ามาถึงกับพบว่าสถานที่แห่งนี้นั้นมันสกปรกไปหมดเขาอดไม่ได้เลยที่จะทำความสะอาดมันไม่เช่นนั้นค่ำคืนนี้เขาคงนอนไม่หลับแน่ ในตอนนี้นั้นตัวของหลินเทียนรู้สึกคันไม้คันมือไปหมดเขาอยากที่จะแปลงโฉมสภาพห้องที่สุดแสนจะทรุดโทรมนี้ขึ้นมาเสียใหม่ มีแบบบแปลนตกแต่งบ้านมากมายอยู่ภายในหัวสมองของหลินเทียน วัสดุในการก่อสร้างนั้นตัวของเขาสามารถสร้างสรรค์พวกมันขึ้นมาด้วยตัวของเขาเองโดยที่ไม่ต้องไปหาซื้อที่ไหน การรีโนเวทบ้านครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขาได้เริ่มขึ้นแล้วเขาจะเปลี่ยนแปลงห้องไม้ที่ผุๆพังๆนี้นั้นให้มันน่าอยู่ขึ้นราวกับว่าเป็สรวง์ มีเวลาอีกนานนับอาทิตย์ที่การเรียนการสอนจะเริ่มขึ้นและมันก็เป็เวลาที่มากพอที่ตัวของเขานั้นจะดัดแปลงห้องพักของเขาจนเสร็จ