ปฏิพัทธ์ท่านอ๋องไร้หัวใจ

    ถักทอ

    เช้าสดใส ลี่หลินยังคงทำเหมือนเมื่อวานลุกจากแท่นนอนที่อินถงยังกอดก่ายไปปล่อยมือ ลี่หลินยิ้ม เมื่อคืนคำหวานข้างหูล้วนเป็นชื่อของม่านเหมยจนหมดจะว่าไป บทพิศวาสที่แสนจะถึงใจ แม้ว่าจะอ่อนโยน จนอดที่จะเคลิ้บเคลิ้มตามเสียไม่ได้หากไม่ต้องอยู่ในเงาของม่านเหมยล...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ