ระบบชดเชยคริติคอล

        การประลองครั้งนี้ ต้องชนะสามในห้า

        พวกนางแพ้มาสองรอบแล้ว ดังนั้นรอบที่สี่นี้ต้องไม่แพ้

        ไม่อย่างนั้น ศิษย์พี่ลู่จะไม่สามารถลงมือได้!

        แน่นอนว่าจะให้ศิษย์พี่ลู่ลงมือโดยตรงในรอบนี้ก็ได้ ซึ่งจะมีความปลอดภัยมากขึ้น

        แต่นางยังต้องการหน้า

        ซิ่วหนานชิง พลันสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนมาที่ใจกลางเวที

        การปรากฏตัวของนางทำให้ทุกคนประหลาดใจ แต่หลังจากคิดดูแล้ว มันก็เป็นเรื่องปกติ

        เพราะท้ายที่สุดแล้ว นิกายดาราไม่อาจแพ้ได้อีก ดังนั้น ซิ่วหนานชิงจึงได้แต่ออกมาลงมือเท่านั้น

        "ในรอบนี้ นิกายดาราจะแพ้"

        หลายคนมีความคิดนี้อยู่ในใจ

        โดยเฉพาะสมาชิกของตระกูลมู่หรง บางคนถึงกับยิ้มออกมา

        ยังมีโอกาสสองครั้งสำหรับนิกายดาบ แม้ว่ารอบที่สี่จะแพ้ แต่ก็ยังมีรอบที่ห้าอยู่

        และหลังจากการต่อสู้รอบนี้ ซิ่วหนานชิง นางจะเป็นคู่ต่อสู้ของมู่หรงปิงหลานได้อย่างไร?

        มู่หรงปิงหลานไม่ต้องการใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ ดังนั้นนางจึงพร้อมที่จะลงมือโดยตรง

        แต่เย่เทียนก็หยุดนางไว้

        “ให้ข้าลงมือเอง ข้าไม่ได้ต่อสู้กับคนของนิกายดารามาเป็นเวลานานแล้ว”

        เย่เทียนยิ้ม กล่าวว่า "ข้าหวังว่าศิษย์น้องหญิงจะให้โอกาสนี้แก่ข้า"

        เมื่อได้ยินเช่นนี้ มู่หรงปิงหลานก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

        “ให้ซ่างจงเย่ลงมือเถอะ”

        มู่หรงป๋อกล่าวจากด้านข้าง

        แม้ว่าชัยชนะจะได้รับการตัดสินแล้ว แต่เขาก็ค่อนข้างที่จะระมัดระวัง

        การให้เย่เทียนลงมือรอบนี้ แม้ว่าเขาจะแพ้ พวกเขาก็จะชนะรอบที่ห้าอย่างแน่นอน!

        "ตกลง"

        มู่หรงปิงหลานหลับตาลงเล็กน้อยและไม่ได้พูดอะไรอีก

        “ผู้สืบทอดที่แท้จริงลำดับที่ 40 ของนิกายดาบสวรรค์ปฐพี เย่เทียน!”

        เย่เทียนที่สวมชุดคลุมสีน้ำเงินก้าวเดินไปที่ใจกลางของเวที ก่อนโค้งคำนับให้ซิ่วหนานชิงเล็กน้อย

        ผู้สืบทอดที่แท้จริงนั้น คือสถานะพิเศษเฉพาะรุ่นเยาว์

        สำหรับสี่นิกายชั้นยอด ผู้ที่มีอายุต่ำกว่าห้าสิบปีที่สามารถฝึกตนมาถึงระดับอาณาจักรสรรค์สร้าง จะสามารถกลายเป็นผู้สืบทอดที่แท้จริงได้

        ในตอนนี้ ซิ่วหนานชิงเป็นผู้สืบทอดที่แท้จริงลำดับที่ 27 ของนิกายดารา

        จากมุมมองของการจัดลำดับ จุดแข็งในปัจจุบันของนิกายดาบนั้นแข็งแกร่งกว่านิกายดารามาก

        เพราะท้ายที่สุดแล้ว ซิ่วหนานชิงสามารถอยู่ในลำดับที่ 27 ได้ทั้งๆ ที่อยู่ในระดับอาณาจักรสรรค์สร้างขั้นที่หก ในขณะที่เย่เทียนที่อยู่ในขั้นที่เก้า สามารถอยู่แค่ลำดับที่ 40 ได้เท่านั้น

        “แม้ว่าเย่เทียน จะไม่ใช่อัจฉริยะระดับสูง แต่ความแข็งแกร่งของเขานั้นก็ไม่มีอะไรให้สงสัย”

        ศิษย์ของนิกายดารากล่าวอย่างกังวล "แม้ว่าศิษย์พี่หญิงซิ่วจะชนะรอบนี้ นางจะต้องสูญเสียพลังปราณเป็นจำนวนมาก ในรอบถัดไป ต้องเจอกับมู่หรงปิงหลาน โอกาสในการชนะมีน้อยเกินไป"

        เฉินซวงผู้ซึ่งฟื้นฟูกลับมาเป็นปกติ เมื่อได้ฟัง ต้องมองไปที่ลู่เสวียนโดยไม่รู้ตัว

        ในตอนนี้ ลู่เสวียนให้ความสนใจกับการเคลื่อนไหวบนเวที จึงไม่ได้สังเกตการจ้องมองของนาง

        เฉินซวงรู้ดีว่าลู่เสวียนเป็นไพ่ตายที่ใหญ่ที่สุดในฝั่งนิกายดารา

        ด้วยการฝึกร่างกายอันทรงพลังนั่น

        มากพอที่จะอยู่ยงคงกระพันในระดับอาณาจักรสรรค์สร้าง!

        “นิกายดาราม่วง ซิ่วหนานชิง”

        ซิ่วหนานชิงก็โค้งมือของนางเล็กน้อย

        ในตอนนี้ ใบหน้าสวยของนางดูจริงจังมาก ไม่เหมือนกับตอนที่นางอยู่กับลู่เสวียนเลย

        “ข้าได้ยินมาว่าทักษะฝึกร่างกายของนิกายดารานั้นแข็งแกร่งมาก แต่ก็ไม่มีโอกาสได้ต่อสู้ด้วยเลย วันนี้ข้าหวังว่าแม่นางซิ่ว จะให้คำชี้แนะแก่ข้าได้”

        เย่เทียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

        “ถ้าจะสู้ก็สู้ จะพูดให้มากความทำไม?”

        ซิ่วหนานชิงกล่าวอย่างเย็นชา

        หลังจากที่นางจะลงมือ นางดูเหมือนจะเป็นคนละคน และทั้งตัวของนางก็ค่อยๆ แสดงอาการบ้าคลั่งเล็กน้อยออกมา

        "การฝึกของนิกายดาราดูเหมือนจะรุนแรงไปหน่อย"

        ดวงตาของลู่เสวียนหรี่ลงเล็กน้อย

        เขาได้เห็นเบาะแสบางอย่าง

        เมื่อได้รับคำพูดที่แดกดันของซิ่วหนานชิง การแสดงออกของเย่เทียนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนจะมีประกายแสงในดวงตาของเขา

        จากนั้นเขาก็ค่อยๆ ชักดาบยาวออกจากเอวของเขา

        "ถ้าอย่างนั้น พวกเราก็มาเริ่มกันเลย"

        ขณะที่คำกล่าวจบลงไป เย่เทียนก็ขยับเท้า พุ่งเข้าโจมตีทันที

        แม้ว่าระดับพื้นฐานการฝึกตนของเขาจะสูงกว่าซิ่วหนานชิง แต่ระดับพื้นฐานการฝึกตนก็คือระดับพื้นฐานการฝึกตน และความแข็งแกร่งก็คือความแข็งแกร่ง

        ในฐานะลูกสาวของผู้อาวุโสสามของนิกายดารา ทักษะการต่อสู้ที่ซิ่วหนานชิงฝึกมา ไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถเปรียบเทียบได้อย่างแน่นอน

        ดังนั้น จึงจำเป็นต้องฉวยโอกาสลงมือก่อนเช่นนี้

        "วิชาดาบทะเลสวรรค์ ทะเลแม่น้ำผงาด!"

        เมื่อเย่เทียนหมุนข้อมือ ทันใดนั้นดอกไม้ดาบก็ผลิบานขึ้นมาในอากาศ

        ดอกไม้ดาบแต่ละดอก ล้วนมีแก่นปราณแท้จริงอันทรงพลังของเขา และเมื่อดอกไม้ดาบแตกออก ภาพมายาคลื่นน้ำทะเลก็ปรากฏขึ้น

        มันราวกับคลื่นพายุทะเลที่กลืนทุกสรรพสิ่ง

        มันทำให้คนรู้สึกตัวเล็กและไร้อำนาจต่อต้าน

        “สมกับเป็นขีดจำกัดของระดับอาณาจักรสรรค์สร้าง”

        ดวงตาของซิ่วหนานชิงขยับเล็กน้อย "แม้ว่าข้าจะสามารถเอาชนะเขาได้อย่างแน่นอน แต่ก็ต้องใช้พลังปราณเป็นจำนวนมาก"

        "ถ้าอย่างนั้น... "

        ซิ่วหนานชิงพลันหลือบไปมองลู่เสวียนอย่างคลุมเครือ

        เนื่องจากตัดสินใจจะให้รอบที่ห้ากับศิษย์พี่ลู่แล้ว นางต้องจบเกมนี้ด้วยพลังทั้งหมด!

        "ข้าจะจัดการเจ้าด้วยกระบวนท่าเดียว!"

        ดูเหมือนว่าจะมีดาราสว่างขึ้นมาในดวงตาที่สวยงามของซิ่วหนานชิง!

        เรือนผมสีดำเปลี่ยนเป็นสีฟ้าใสทันที!

        และกลิ่นอายทั้งร่างก็แข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน!

        “ฝ่ามือเต๋าหกดารา ดาราพินาศ!”

        ซิ่วหนานชิงพลันยกมือขวาของนางขึ้น!

        บูม!

        เงาดาราขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าข้างหลังนาง และมันก็ใหญ่ขึ้นจนปฐพีสะเทือน!

        เฮือก!

        เมื่อเห็นฉากนี้ ใบหน้าของเย่เทียนก็ซีดขาวไปทั้งหน้า!

        นางบ้าหรือเปล่า!

        นางจะใช้พลังทั้งหมดโดยตรงได้อย่างไรเมื่อลงมือ!

        เขาต้องการที่จะต่อสู้กับซิ่วหนานชิงอย่างช้าๆ เพื่อค้นหาโอกาสชนะ

        เป็นผลให้เมื่อซิ่วหนานชิงลงมือ มันก็เป็นวิชาฝ่ามือที่น่าสะพรึงกลัว!

        “นี่คือทักษะการต่อสู้อะไร?”

        รูม่านตาของลู่เสวียนพลันหดแคบลง

        ในแง่ของแรงกดดันเพียงอย่างเดียว มันก็อยู่เหนือระดับปฐพีขั้นสูงแล้ว แต่เขาก็คิดว่ามันยังไม่ถึงระดับสวรรค์

        "นี่คือทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ของนิกายข้า 'ฝ่ามือเต๋าหกดารา!' "

        เฉินซวงมักจะให้ความสนใจกับลู่เสวียน เมื่อเห็นความตกใจและสงสัยเล็กน้อยบนใบหน้าของลู่เสวียน นางก็อธิบาย

        “ระดับสวรรค์?”

        ลู่เสวียนดวงตาเบิกกว้างทันที

        จบบทที่ 58