EDEN World ชิมิเคนตำนานวีรบุรุษ

                หลังจากที่ทั้งคู่ถูกดูดมายังอีกมิติหนึ่ง ตอนนี้ภายในมิติที่ชิมิเคนและหนูน้อยมินามิอยู่พร่างพรายไปด้วยดวงดาวมากมายส่องแสงสว่างไสว

                เสียงหนึ่งดังขึ้น

                "ยินดีต้อนรับสู่มิติห่วงดาราของข้า ผู้บุกรุก " เสียงที่เปล่งออกมาราวกับเสียงสายลมที่ลอดผ่านซอกหิน เสียงนิ่งสงบเหมือนผู้คนที่ผ่านโลกนี้มานานแสนนาน

                ชิมิเคนไม่รอช้าเมื่อได้ยินเสียงลึกลับนั้น เขาชักดาบเตรียมโจมตีทุกขณะ แต่ไม่ก็ไม่สามารถหาต้นของเสียงที่เปล่งออกมาได้

                "ฮ่า ฮ่า ใจเย็นๆ เจ้าหนุ่มนักผจญ ข้าไม่ได้มีเจตนาไม่ดีหรอกนะ " เสียงลึกลับดังขึ้นอีกครั้ง

                "เจ้าเป็นใครกัน เจ้าคือบอสใหญ่ของดันเจี้ยนแห่งนี้สินะ " ชิมิเคนถามออกไป 

                "ข้าคือผู้ปกครองมิติแห่งนี้ และข้าไม่เข้าใจว่าเจ้าพูดถึงสิ่งได้ ที่นี้คือมิติที่สร้างขึ้น " น้ำเสียงที่เปล่งออกมาแผ่วเบาแต่มันกลับทำให้มิติสั่นสะเทือนทุกครั้งที่ตัวมันพูดจบ

                หลังจากที่ชิมิเคนสังเกตเห็นราชาโครงกระดูกแล้วนั้น เขาพบว่าบนกระโหลดศรีษะของราชาโครงกระดูกนั้นประดับไปด้วยอัญมณีสีรุ่งเม็ดหนึ่งส่องประกายแวววับไปมา

                ชิมิเคนเริ่มรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ พลังกดดันที่เจ้าโครงกระดูกนี้ปลดปล่อยออกมาเวลามันพูดช่างรุนแรงยิ่งนัก ชิมิเคนจึงพยายามใช้สกิล สายตาเหยี่ยวเพื่อประเมินคู่ต่อสู้

                {ราชาโครงกระดูก ลีออริก เลเวล ?}

[ราชาผู้หายสาบสูญไปเมื่อ 1000 ปีก่อน เขาคือตำนานผู้อยู่

บนจุดสูงสุดของเผ่าพันธุ์มนุษย์ แต่ด้วยเหตุการณ์บางอย่าง

ทำให้เขาหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย                        ]

                เมื่อชิมิเคนพยายามตรวจสอบแต่ก็สามารถพบเจอได้แค่ชื่อและภูมิหลังของราชาโครงกระดูกนิดหน่อย

                "ท่านเคยเป็นมนุษย์มาก่อนใช่หรือไม่ " ชิมิเคนถามไปเพื่อที่ทั่งคู่จะได้ลดระยะห่างของสัมพันธ์เพราะอย่างน้อยราชาโครงกระดูกก็เคยเป็นมนุษย์มาก่อน

                "เรื่องราวข้ายามตอนที่เป็นมนุษย์ ข้าได้ละทิ้งมันไปหมดแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงความเกลียดชั่งที่มีให้แก่เหล่าพวกมนุษย์โสโครกอย่างพวกเจ้า " ราชาโครงกระดูกเริ่มจะโมโหขึ้นมา หลังจากที่ชิมิเคนถามว่าเขาเคยเป็นมนุษย์มาก่อน

                "แล้วท่านต้องการอะไรจากพวกเราสองคนกันแน่ ถึงได้นำพาพวกเรามายังที่แห่งนี้ "

                "ฮ่า ฮ่า เจ้าพูดว่าพวกเจ้าสองนะหรือ เจ้าพูดผิดแล้วหล่ะเจ้าหนุ่ม ข้าไม่ได้ต้องการตัวเจ้า "

                เมื่อได้ฟังดังนั้น ชิมิเคนหันกลับไปมองยังหนูน้อยมินามิ ตอนนี้หนูน้อยมินามิกำลังยืนจ้องไปยังราชาแห่งโครงกระดูกอย่างไม่ละสายตา เธอกำไม้เท้าของเธอแน่น พร้อมที่จะร่ายสกิลออกมาได้ทุกเมื่อ

                "ท่านจะบอกว่า ท่านต้องการตัวนางอย่างนั้นนะเหรอ "

                "เจ้าคงไม่รู้สินะ ว่าตัวตนแท้จริงของนางคือสิ่งใด ต่อให้เจ้าคาดเดาจนตาย ก็เดาไม่ถูกหรอก ฮ่าฮ่า " ราชาแห่งโครงกระดูกหัวเราะออกมาด้วยน้ำเสียงดูถูกเหยียดหยาม

                "ข้าไม่รู้หรอกนะว่าเจ้าต้องการสิ่งใดจากนาง แต่เจ้าจะไม่สมปรารถนาเป็นแน่ "

                หลังพูดจบ ชิมิเคนไม่รอช้าพุ่งเข้าใส่ราชาโครงกระดูกอย่างรวดเร็ว เมื่อหนูน้อยมินามิเห็นอย่างนั้น เธอจึงอัญเชิญจิตวิญญาณแห่งขึ้นมาช่วยปกป้องชิมิเคน

                ชิมิเคนใช้สกิลก้าวย่างพริบตากระโดดขึ้นไปเหนือศรีษะของราชาโครงกระดูก จากนั้นเขาก็ม้วนตัวกลับลงมาเพื่อแทงไปยังบนศรีษะของราชาโครงกระดูก

                เคร้ง!

                เสียงดาบคาตานะกระทบเข้ากับศรีษะของราชาโครงกระดูกเข้าอย่างจัง แต่ราชาโครงกระดูกกลับนั่งอยู่เฉยๆไม่ได้ปัดป้องอะไร

                "อืม ใช้ได้ทีเดียว ดาบของเจ้าต้องเป็นดาบที่ดีอย่างแน่นอน สามารถทำให้ข้ารู้สึกเหมือนถูกมดกดได้ "

                หลังจากได้ยินราชาโครงกระดูกพูดแล้ว ชิมิเคนถึงกับสบถออกมา " บัดซบ โดยเต็มๆแต่บอกว่าแค่มดกัด เนี้ยนะ" 

                "ข้าชักเริ่มขี้เกียจจะเล่นกับเจ้าซะแล้วสิ " หลังจากนั้นราชาโครงกระดูกยกมือขึ้นทำท่าทางบางอย่าง

                มวลอากาศตรงหน้าราชาโครงกระดูกค่อยๆรวมตัวกันจนกลายเป็นลำแสงสีดำยาวประมาณสามสิบเซนติเมตรเห็นจะได้   

                "ลองชิมลิ้มรสความมืดดูหน่อยเถอะเจ้าหนุ่ม "

                ลำแสงพุ่งตรงไปยังชิมิเคนอย่างรวดเร็วเข้าไปยังหน้าผากของชิมิเคน ชายหนุ่มไม่ทันแม้แต่จะออกด้วยสกิลเพื่อหลบหลีกมัน ภาพตรงหน้าชิมิเคนค่อยๆมืดลงที่ละน้อย

                "นี้ ข้ากำลังจะตายเหรอเนี้ย" ชิมิเคนพึมพำแผ่วเบา

                ทันใดนั้นจิตวิญญาณแห่งแสงใช้ออกด้วยสกิลของมันนั้นคือการสละชีพเพื่อเจ้านายของมัน แสงสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง ชิมิเคนค่อยๆลอยขึ้นมาโดยที่เขายังคงปิดตาอยู่ จากนั้นแสงสว่างจ้าระเบิดออก ส่งผลให้บริเวณรอบสว่างไสวอยู่ชั่วครู่

                "นี้เรายังไม่ตายเหรอเนี้ย เป็นไปได้ยังไงกัน "

                หนูน้อยมินามิเห็นชิมิเคนทำท่าทางงุนงง "เป็นเพราะจิตวิญญาณแห่งสละชีวิตของมันเพื่อปกป้องพี่ชิมิเคนไว้ "

                "ขอบใจเธอมากนะมินามิจัง "

                "อืมไม่เป็นคะ แต่ว่าครั้งนี้พี่ไม่สามารถตายได้อีกแล้วนะ หนูไม่สามารถจิตวิญญาณได้เพราะมันยังติดคูลดาวน์อยู่ "

                "พี่ยังมีชุดเกราะเซ็ตสลักวิญญาณอยู่ พี่สามารถตายได้อีกหนึ่งครั้ง ไม่ต้องห่วงพี่จะจัดการมันให้ได้ "

                ราชาโครงกระดูกเห็นชิมิเคนสามารถฟื้นกลับมาได้มันถึงกลับยิ่งโมโหเข้าไปอีก

                "เจ้าแน่มากเจ้าหนุ่ม แต่ข้าก็บอกไปแล้วว่า ข้าเบื่อจะเล่นกับเจ้าแล้วหละ เอาเป็นว่าพวกเรามาหาอะไรสนุกๆเล่นกันดีกว่า "

                พูดจบราชาแห่งโครงกระดูกดีดนิ้วครั้งหนึ่ง ส่งผลให้มีม่านดำปกคลุมร่างหนูน้อยมินามิไว้อย่างรวดเร็ว

                "เอาเป็นว่าให้เจ้าแม่หนูคนนี้เป็นตัวประกันก็แล้วกัน ถ้าเจ้าสามารถสังหารลูกน้อยของข้าได้ ข้าจะปล่อยนางและเจ้าไปก็แล้วกัน "

                หลังจากนั้นราชาโครงกระดูกก็ร่ายเวทย์มนต์  "อัญเชิญเดธไนท์ "

                อัศวินตัวใหญ่ชุดเกราะสีดำเต็มยศของมันปลดปล่อยรังสีความเย็นออกมา มือทั้งสองข้างของมันกอบกุมดาบขนาดใหญ่ไว้ในมือ ตัวดาบสลักไว้ด้วยลายมังกรพาดผ่านไปจนถึงปลายดาบ

                "เอาหล่ะ เจ้านักผจญภัยหนุ่ม ถ้าเจ้าสามารถสังหาร เดธไนท์ตัวนี้ได้ ข้าจะปล่อยพวกเจ้าทั้งสองไปก็แล้วกัน " 

                ชิมิเคนไม่รอช้ารีบใช้สกิลสายตาเหยี่ยว

                {อัศวินเดธไนท์ เลเวล 50}

[อัศวินผู้จงรักภักดีที่สาบานว่าจะติดตามองค์ราชา

ไปทุกๆที่แม้ว่าชีวิตของเขาจะตายไปแล้วก็ตาม   ]

                "เลเวล 50 เลยเหรอเนี้ย ถ้าจะหินซะแล้วงานนี้ " ชิมิเคนพึมพำก่อนที่เขาจะพุ่งเข้าใส่เดธไนท์ตัวนี้

                ชิมิเคนพยายามลองเชิงมันก่อน เขาใช้ออกด้วยก้าวย่างพริบตาไปที่ด้านหลังของมันและใช้จันทราเสี้ยวเขี้ยววายุซัดใส่ด้านหลังของเดธไนท์ตัวนี้

                หลังจากที่โดนคอมโบของชิมิเคนไปแล้วเดธไนท์ไม่ได้ขยับตัวแต่อย่างใด ตัวเลขความเสียหายที่ชิมิเคนมองเห็นคือ สิบหน่วย

                "ใช้จันทราเสี้ยวเขี้ยววายุแล้วยังโดนแค่สิบเองเหรอเนี้ย หรือว่าเราจะโจมตีไม่ถูกจุด "

                หลังจากที่เดธไนท์โดยโจมตีไปเมื่อครู่ ตอนนี้มันเริ่มจะเคลื่อนไหวบ้างแล้ว มันค่อยๆเดินเข้าไปหาชิมิเคน

                ชิมิเมื่อเห็นอย่างนั้นเขาจึงรอให้เดธไนท์เข้ามาและใช้ก้าวย่างพริบตาอีกครั้งและเปลี่ยนตำแหน่งโจมตีมันดู

                เมื่อมาถึงระยะที่ชิมิเคนกะเอาไว้เขาใช้ออกด้วยก้าวย่างพริบตาไปยังด้านหลัง และใช้จันทราเสี้ยวเขี้ยววายุลองโจมตีไปยังศรีษะของเดธไนท์

                เมื่อชิมิเคนโจมตีเสร็จ แต่ไม่ทันที่ชิมิเคนจะหลบออกมา เดธไนท์เหวี้ยงท่อนแขนโครงกระดูกของมันมาจับกุมชิมิเคนไว้ ตัวเลขความเสียหายจากการโจมตีของชิมิเคนเมื่อครู่เด้งขึ้นมา สองร้อยยี่สิบเจ็ด 

                เมื่อชิมิเคนเห็นดังนั้นจึงสรุปว่าจุดอ่อนของเดธไนท์น่าจะอยู่ที่ศรีษะของมัน

                แต่ตอนนี้ชิมิเคนโดนจับโดยเจ้าเดธไนท์อยู่ เขาพยายามหาทางที่จะหลุดพ้นออกจากกำมือของมัน

                ชิมิเคนพยายามไล่นึกถึงทักษะสกิลต่างๆที่เขาได้เรียนมา

                "สะกดจิตพื้นฐาน " ชิมิเคนพูดออกไปพลางจ้องมองไปที่เดธไนท์ 

                "ปล่อยข้าลง " ชิมิเคนออกคำสั่งแก่เดธไนท์

                เดธไนท์ค่อยๆวางชิมิเคนลงอย่างช้า เมื่อชิมิเคนเห็นดังนั้นจึงมั่นใจว่าเดธไนท์ตัวนี้ได้อยู่ในการควบคุมของเขาแล้ว ชิมิเคนหันไปเพื่อจะพูดกับราชาแห่งโครงกระดูก

                "ข้าสามารถจัดการกับมันได้แล้ว "

                เมื่อได้ฟังดังนั้นราชาโครงกระดูกก็หัวเราะออกมาดังลั้น "มันยังไม่จบหรอกนะ "

                เมื่อพูดจบ เดธไนท์ตัวที่ชิมิเคนคิดว่ามันอยู่ในการควบคุมของเขาแล้วกลับฟาดฟันดาบมาใส่ลำตัวของชิมิเคนอย่างรวดเร็ว ด้วยความเร็วและแรง ส่งผลให้ร่างกายของชิมิเคนขาดออกเป็นสองท่อน ส่งผลให้ชิมิเคนตายในทันที

                ตอนนี้เอฟเฟกต์ของชุดเกราะเซ็ตสลักวิญญาณเริ่มทำงาน ส่งผลให้ชิมิเคนคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง ชิมิเคนรีบกระโดดถอยห่างกับไปตั้งหลัก

                ชิมิเคนต้องหาวิธีการเพื่อกำจัดเจ้าเดธไนท์ตัวนี้อย่างจริงจังซะแล้วหล่ะ เพราะเขาไม่เหลือชีวิตให้สามารถตายได้อีกแล้ว !