ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบ เซ็กเธาว์ 9
มีคำกล่าวว่า
แดนไซฮกเล่นหมากรุกแดนจงหยวนเล่นหมากล้อม
ว่าแดนไซฮกติดนิสัยของซิปิโอที่พิชิตฮันนิบาลคาดหวังการรบชนะที่เด็ดขาด
แต่แดนจงหยวนเล่นหมากล้อมสามารถวางแผนในระยะยาว
ตั๋งอวงเองก็เห็นด้วยแต่มีปัญหาน้อยนิดแต่มหาศาลคือ
เม็ดหมากในกระดานต้องไม่ใช่ชีวิตของเราเอง
ไม่อย่างนั้นเราตายไปก็เท่านั้นแม้การมองว่าการสละเม็ดหมากคือเรื่องธรรมดาแต่ไม่มีใครอยากจะสละชีวิตตนเอง
อย่างโจโฉนั้นเท่มากเวลากล่าวว่า
ยอมทรยศคนทั้งโลกแต่ไม่ยอมให้โลกทรยศ
แต่โจโฉคงไม่ค่อยจะพอใจผมหนักที่ผมเสียสละโชคชะตาและร่างกายของเขาเพื่อตัวผมเอ๊ยราชวงศ์ฮั่นจนเขามีแผลไฟไหม้ทั้งตัวอยู่อย่างตอนนี้
ลิโป้คือขุนพลคนสำคัญที่เกี่ยวพันกับการสืบทอดอำนาจต่อจากเต๊งหงวน
แต่เซ็กเธาว์ก็สำคัญกว่าเพราะมันเกี่ยวข้องกับการที่ผมจะหนีออกมาจากสนามรบได้หรือไม่แม้ในสถานการร์ที่พ่ายแพ้ศึกหรือต้องเจอกับภูมิประเทศสิ่งกีดขวางอย่างไรก็ตาม
การมีเซ็กเธาว์อยู่จะรับประกันว่าต่อให้เจอหน้าผาแม่น้ำกว้างใหญ่
ทุกอย่างนั้นไม่เป็นปัญหาสำหรับผมที่จะหนีออกมาจากสนามรบ
อย่างที่บอกผมไม่เคยคิดจะประลองปัญญากับยอดคนแห่งยุคเลยแม้แต่น้อย
หากกุยแกอ่อนแอในด้านร่างกายเรื่องความอึดหรือลมหายใจผมคงเลือกประลองฝีเท้าและความอดทนกับกุยแกมากกว่าการประลองปัญญา
ฮี้
เซ็กเธาว์กระโดดข้ามที่กั้นแม่น้ำก่อนเข้านครลั่วหยางราวกับไม่เห็นสิ่งกีดขวางต่อหน้า
นี่คือพลังของสายเลือดม้าสวรรค์ที่ไม่มีใครจับบิดาของเซ็กเธาว์ได้ด้วยกำลังจนต้องอาศัยอุบายในการได้สายเลือดม้าสวรรค์อย่างเซ็กเธาว์มาเท่านั้น