ระรินดาวประดับทราย (ปรับใหม่ 2569)

        “ต้องรีบไปตอนนี้เลยหรือคะ” ระรินดาวเอ่ยถามคนที่กำลังประคองกอดเธอไว้แนบอก เมอยาฟก้มลงหอมข้างขมับคนถาม

        “ใช่ งานด่วน” พร้อมกระชับอ้อมแขนอย่างหยอกเย้า“อาจต้องอยู่ที่เขตแดนวันสองวัน เลยพาเธอมาด้วยดีกว่า”

        “มิน่าชาบาร์ดูตื่นเต้นจังตอนที่พาฉันไปล้างแผลที่ห้องพยาบาลเขาขอโน่นนี่นั่นเยอะแยะไปหมดเลยค่ะ” คนฟังหลุดหัวเราะลั่น

        “ฉันเป็นคนสั่งเองให้เขาคอยดูแลเธอและขอชุดปฐมพยาบาลที่จำเป็นมาติดรถไว้ส่วนฉันกับดาห์เรนแยกมาเก็บเสื้อผ้าไง ไม่งั้นเราจะถึงปลายทางดึกเกินไป”

        เมอยาฟหอมลงอีกฟอดที่แก้มสาว เขาไม่อยากจูบเธอตอนนี้หรอก..เดี๋ยวห้ามใจตัวเองไม่อยู่

        รอไว้ให้ถึงที่พักเสียก่อนเถอะ..จะรับขวัญการกลับมาให้ชื่นใจนี่ถ้าเอริซาไม่โผล่มากะทันหันป่านนี้เขาได้นอนกกเมียให้หายคิดถึงไปแล้ว

        ป่านนี้แม่อสรพิษนั่นคงได้รับการต้อนรับจนหนำใจจากพี่ชายของเขาอย่างที่หล่อนปรารถนาแล้วกระมังเพราะหลังจากมีเหตุวางระเบิดทำให้เขาต้องเฝ้าระรินดาวอย่างใกล้ชิดที่โรงพยาบาล

        ซาวานพี่ชายของเขาจึงได้มีโอกาสมาจัดเลย์เอ้าท์ห้องพักของเขาใหม่ทั้งหมดเพื่อรองรับการอยู่แบบเป็นคู่

        ก็มีมัณฑนากรฝีมือดีอยู่กับตัวนี่นา..จัดไป

        เป็นการดีที่ซาวานได้มาเปลี่ยนบรรยากาศบ้างจากที่เคยจับเจ่าอยู่แต่บ้านยิ่งทำให้โรคซึมเศร้ากำเริบอีกทั้งความปลอดภัยที่ควรได้รับในช่วงนี้

        เมื่อแยกจากเอริซาเขาก็เดินไปทางประตูอีกด้านซึ่งเป็นทางหนีไฟ แล้วปล่อยให้นางหลงละเมอเพ้อพกไปกับความหื่นกระหายที่ตัวเองก่อขึ้นพี่ชายของเขากำลังอาบน้ำอยู่พอดี..ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าป่านนี้สองคนนั่นจะเป็นอย่างไร

        “รินนา” เมอยาฟปลุกคนที่เผลอหลับพริ้มอยู่กับอกของเขามาตลอดทาง

        “ถึงแล้วเหรอคะ” ระรินดาวยังคงงัวเงียแต่สถานที่แปลกตาที่พอมองเห็นว่าถูกโอบล้อมไปด้วยผืนทรายก็ทำเธอตื่นตาตื่นใจไม่น้อย

        “นี่ถ้ามาก่อนช่วงพระอาทิตย์ตกดินจะสวยกว่านี้อีก”

        “พรุ่งนี้ต้องได้เห็นแน่ๆ เลยค่ะ”

        “เคยนอนกระโจมไหม”

        “ไม่เคยเลยค่ะ คืนนี้เราจะได้นอนแบบนั้นใช่ไหมคะ”เจ้าหล่อนหันหน้าแป๋วเป็นประกายราวเด็กน้อยถูกใจ เมอยาฟลูบหัวคนตรงหน้าอย่างเอ็นดู

        “ใช่” เพียงเท่านั้นคนตัวเล็กก็กุลีกุจอลงจากรถอย่างว่องไวจนเขาชักไม่แน่ใจว่าตัวเองได้เมียหรือได้ลูกสาวอย่างที่เจ้าหล่อนเคยพูดล้อเลียนไว้กันแน่

        กระโจมวิลล่าราวสี่ห้าหลังที่แยกตัวห่างจากสถานีขุดเจาะน้ำมันแต่อยู่ภายในอาณาเขตเดียวกันดูน่าสนใจไม่น้อยด้วยการเลือกใช้สีแนว Earthtone เป็นหลัก

        เป็นการผสมผสานกันระหว่างดีไซน์ที่เป็นชนบทกับการตกแต่งในแนวร่วมสมัยดูกลมกลืนไม่โดดเด่นมากเกินไปจนทำลายทัศนียภาพของทะเลทรายรอบด้าน

        บนหลังคาทุกหลังจะมีSkybedซึ่งเป็นเตียงนอนที่อยู่บนหลังคาวิลล่าออกแบบเพื่อการนอนชมดาวกลางทะเลทรายสุดโรแมนติก นี่คือแผนธุรกิจใหม่ที่เมอยาฟวางไว้ในอนาคต

        รถของดาห์เรนกับชาบาร์มาถึงไล่กัน และตามปิดท้ายด้วยรถอารักขาทำให้กระโจมถูกใช้งานครบทุกหลัง

        เมื่อแยกย้ายเข้าที่พักระรินดาวก็ถูกสวมกอดจากด้านหลังขณะเดินสำรวจภายใน

        “อุ้ยยย!” มือเล็กตีแขนคนตัวโตโทษฐานที่ทำให้ตกใจ

        “คิดถึงจัง”

        “เราก็อยู่ด้วยกันตลอดนี่นา”

        “นั่นน่ะสิ ทำไมยังคิดถึงขนาดนี้นะ” หญิงสาวหมุนตัวมามองคนตัวโตอย่างรู้เป็นนัยๆแหละว่าเขาอ้อน

        เมอยาฟก้มลงไล่จูบเนื้อสาวอย่างไม่รีบร้อนริมฝีปากที่บดเบียดกันไปมาทำคนทั้งคู่เริ่มเคลิบเคลิ้มไปกับรสสัมผัสมือเล็กกระชับท่อนแขนของเขาคล้ายจะเตือน

        “อาบน้ำก่อนไหมคะ เดี๋ยวเกิดยาว..ก็ไม่ต้องอาบกันพอดี”นั่นคือประสบการณ์ที่เคยเจอมาแล้ว นัวเนียๆ กันไปมาแบบนี้ไม่แคล้วซ้ำรอยเดิม

        “เฮื้ออออ..รวบอาบเช้าเลยดีไหม”

        “ไม่ๆ ไม่ดีแน่ค่ะ มา..ถอดเสื้อออก”เมอยาฟจำต้องยอมตามใจทั้งที่อยากไปต่อจะแย่

        แต่เอาเถอะ..อาบน้ำก่อนก็ดีจะได้ตีตั๋วยาว

        ระรินดาวชะงักมือทันทีเมื่อปลดเสื้อตัวนอกของเขาออกมือเล็กกำผ้าไว้แน่นแนบอก ก่อนช้อนตามองคนตรงหน้าอย่างนิ่งงัน

        “เป็นอะไรไป” เมอยาฟถามหน้าซื่อเมื่ออีกฝ่ายยืนตัวแข็งทื่อราวถูกสาปดูเหมือนเขายังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น

        “เมอยาฟคะ..คุณไปทำอะไร..กับใคร..” คำถามทำให้เจ้าตัวเริ่มรู้สึกว่าคงมีสิ่งผิดปกติบางอย่างบนตัวของเขาจึงรีบก้มลงสำรวจ

        ให้ตายเถอะ! รอยลิปสติกสีแดงนี่มัน

        “เอริซา!”

        ตอนนี้เขาอยากจะฆ่ายัยอสรพิษให้ตายคามือจริงๆ เสียแล้วอุตส่าห์ปลีกออกมาตั้งไกลยังฝากพิษสงไว้ให้เขาต้องลำบากอีก แล้วนี่เมียเขาจะเข้าใจไหม!

        “รินนา แต่มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยนะ ฉันไม่ทำอะไรแบบนั้นแน่”มือหนารวบสองไหล่บางไว้มั่น

        “รินนา อย่าเงียบสิ!”

        หญิงสาวใช้นิ้วไล้รอยลิปสติกตั้งแต่กลางอกยันซอกคอชายหนุ่มถึงกับกัดกรามเน้นฟัน

        บ้าที่สุด! มีกี่รอย

        “มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด” คนตัวเล็กเงยหน้ามองพร้อมกับถอนหายใจแรง

        “คุณคิดว่าฉันกำลังคิดอะไรอยู่”

        “ก็..”

        “เราแทบจะไม่ได้ห่างกันเลย แต่เอริซายังเข้าถึงตัวคุณได้ขนาดนี้ฉันชักเป็นห่วงคุณแล้วนะเนี่ย” เจ้าหล่อนนิ่วหน้า

        เวลาเธอพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นแบบนี้มันทำให้คนฟังรู้สึกเสียวสันหลังวาบชอบกล ยิ่งคนหน้าสวยทำขึงขังขึ้นกว่าเดิม

        “ต่อไปอย่าทำให้ฉันเป็นห่วงอีกนะคะ”

        เมอยาฟทิ้งลมหายใจอย่างโล่งอกสมแล้วที่เขารักเธอเหลือเกิน เขารีบคว้าคนตรงหน้ามากอดอย่างแสนรัก

        “ฉันตกใจแทบแย่ กลัวเธอไม่เข้าใจ”

        “นี่คุณ! เบาๆ สิคะ ฉันเจ็บแผล”

        “อ่ออ..จ้ะๆ” เมื่อเขาคลายอ้อมแขน เธอจึงเงยหน้ามอง

        “ฉันเคยบอกคุณแล้วนี่คะ..ว่าฉันจะเชื่อคุณคนเดียวไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นขอให้คุณบอกกับฉันด้วยตัวเองท่าทางคุณเมื่อกี้ก็ฟ้องชัดแล้วค่ะว่าไม่มีอะไร”         

        “น่ารักที่สุด แล้วฉันจะไปรักใครได้อีกล่ะแบบนี้” คนฟังพ่นลมหายใจแรง

        “สำหรับฉัน เอริซาน่ากลัวค่ะ ไม่รู้เขาคิดอ่านอะไร”

        “ใช่ เขามาหาเธอถึงนี่ต้องไม่หวังดีแน่แต่จะด้วยประเด็นอะไรก็ไม่แน่ใจ เพราะเอริซาคือคนเข้านอกออกในวังชีคซากีร์เป็นว่าเล่นอยู่ตอนนี้”

        “ค่ะ ฉันก็เคยเห็นในข่าว”

        “เธอต้องระวังตัวให้ดี อย่าห่างจากฉันอย่าใกล้เอริซาหรือใครที่ไม่น่าไว้ใจ”

        “ค่ะ”

        เมอยาฟดึงตัวเจ้าดวงใจของเขามากอด “ฟังฉันนะรินนา..ฉันรักเธอคนเดียวถึงแม้ตามธรรมเนียมของที่นี่จะอนุญาตให้ผู้ชายที่มีฐานะสามารถมีภรรยาหลายคนได้ตามสมควรแต่ฉันขอบอกเธอไว้ตรงนี้เลย..ว่าคงไม่มีแม้หากอนาคตอาจคลาดเคลื่อนไปจากที่ฉันพูดวันนี้ ก็ต้องได้รับอนุญาตจากเธอก่อนเท่านั้น”

        คนฟังฉีกยิ้มแฉล้ม แอบมองค้อนเขานิดหนึ่งอย่างเข้าใจเท่าที่เขายกย่องเธอให้เป็นสุดที่รักอย่างนี้..เธอก็รู้สึกดีใจมากแล้วเพราะหากเขาต้องการให้เธอเป็นแค่นางบำเรอชั่วคราวเพื่อใช้หนี้อย่างที่ตั้งใจไว้แต่แรก..ก็ย่อมทำได้และเธอก็พร้อมยอมรับสภาพอย่างที่เขาต้องการให้เป็น         

        “ค่ะ..คนดีของฉัน” เธอเขย่งตัวขึ้นประกบริมฝีปากเขาอย่างละเมียดละมุน พลางทยอยปลดผ้าส่วนล่างของเขาออก

        “คราวนี้ให้ฉันเป็นฝ่ายทำให้คุณบ้างนะ” คนฟังตาลุกวาวอย่างตื่นเต้นรู้สึกร้อนวูบตั้งแต่ช่วงท้องวาบลงล่างกันเลยทีเดียว ยิ่งมือเล็กลูบเร้าไปตามแผ่นอกของเขา

        คนตัวโตสะดุ้งเมื่อนิ้วเล็กๆ จิ้มลงกลางอก “ต้องล้างออกให้หมดค่ะรอยสกปรกพวกนี้ ไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้เลย!”

        โธ่เอ้ย!

        ระรินดาวลากตัวคนที่ฝันค้างว่าเจ้าหล่อนจะปรนเปรอความสุขให้เขาไปลิ่วๆ

        “ไปค่ะ ลงอ่างเลย ต้องแช่น้ำยาฆ่าเชื้อไหมเนี่ยฉันว่าจะอาบให้คุณสักสองสามรอบ..จะได้สะอาด”

        ตอนนี้ชายหนุ่มต้องนอนนิ่งอยู่ในอ่างอาบน้ำอย่างว่าง่ายและทำตัวเป็นเป้านิ่งให้คนเป็นเมียขัดถูตามตัวอย่างขะมักเขม้นโดยเฉพาะ..รอยสกปรกสีแดงนั่น

        “ไม่รู้ถูกเอริซาจับโดนส่วนไหนบ้างเนี่ย อยู่เฉยๆ นะคะคงต้องขัดทุกซอกทุกมุม”

        ชาบาร์ต้องทายาแก้ช้ำที่หลังมือให้ดาห์เรน

        “แล้วทำไมต้องไปซัดผนังซะมือจะพังอย่างนี้ด้วยนะ”คนถามเชิงติยังไม่รู้หรอกว่าตัวเองนั่นแหละคือสาเหตุ

        ชายหนุ่มหรี่ตาอย่างจะฟ้องว่าเป็นเพราะเธอไงจะใครล่ะ!

        “มีตรงไหนอีกไหม จะได้ทายาให้”

        “น่าจะหัวไหล่ด้วยมั้ง มันร้าวไปทั้งแขนเลย”

        “งั้นถอดเสื้อออกก่อนแล้วนอนคว่ำ”ดาห์เรนทำตามอย่างว่าง่าย

        อันที่จริงเขาไม่ได้อาการแย่อย่างที่บอกหรอกแต่แค่อยากจะอ้อนเมียตามประสาคนคลั่งรักเท่านั้นเอง

        ชาบาร์ค่อยๆทายาพร้อมบีบนวดไปตามลำแขนแล้วไต่ระดับไปตามเนื้อตัวช่วงบ่าและแผ่นหลังน้ำหนักมือที่กำลังพอดีทำให้ชายหนุ่มรู้สึกผ่อนคลาย

        คนสบายตัวเผยยิ้มอย่างมีความสุขนึกไม่ถึงเลยว่า..ผู้หญิงที่เขาไม่เคยต้องการมาก่อนกลับมีอะไรดีๆชนิดที่เรียกว่า..ถ้าพลาดคงเสียดายแย่

        มือนุ่มนิ่มที่ละเลงผ่อนคลายไปทั่วร่างทำให้ดาห์เรนหลับตาพริ้มฝันหวานเขาตัดสินใจถูกที่สุดที่ไม่ยอมให้เจ้าหล่อนจากไปถึงเขาจะมีผู้หญิงมากมายมาให้เลือกจนเลือกแทบไม่ถูกแต่ก็ไม่มีผู้หญิงคนไหนทำให้เขาร้อนรนกระวนกระวายได้มากเท่านี้มาก่อน

        “ชา..บาร์” คนครางคล้ายละเมอทำสาวเจ้าลอบอมยิ้มเพราะเธอทำให้เขาเพลินจนผล็อยหลับไปได้สักพัก

        อีกเดี๋ยวเถอะ..คงหลับสนิทแน่นอน