ชิงเหมย เกิดใหม่มาขายในยุค70s

            ข่าวการตั้งครรภ์ของแม่โจว ทำให้วันนี้ ที่บ้านเช่ามีแต่เสียงหัวเราะ 

          "ทีแรกหนูคิดว่าแม่แค่อ้วน" 

          ชิงเหมยบอกแม่โจว เอาซะคนทั้งบ้านหัวเราะกันใหญ่

            แต่ชิงเหมยเป็นห่วงเรื่องที่แม่โจวที่ต้องตื่นมาตั้งแต่ตี4เพื่อทำอาหารไปขาย  จะเหนื่อยไปรึเปล่า กลัวว่าจะเป็นผลเสียกับเด็กในท้อง

             "แม่ตื่นเช้ามาทำอาหารทุกวันแบบนี้  จะดีหรือคะ ตอนนี้มีน้องอยู่นะคะ"

            "แม่คะ แม่ก็สอนน้าสามทำอาหารสิคะ ให้เป็นพ่อกับน้าสามร่วมทุนกันไปเลย แม่ก็อยู่เฉยๆดูแลน้องในท้องเถอะค่ะ" 

            ชิงเหมยคิดว่าเอาอย่างนี้น่าจะดี  สอนน้าสามโจวชิงเทียนทำอาหารไปเลย แล้วแบ่งกับพ่อหลี่คนละครึ่ง พ่อหลี่ก็ช่วยจัดการบัญชี และช่วยขายตอนเช้า   แบบนี้พี่อี้เฟยจะได้มีเวลาด้วย  

         ชิงเหมยอยากให้พี่อี้เฟยไปดูแลที่ร้านฮุ่ยเหมยบูติก  เพราะพี่อี้เฟยบอกว่าจะเป็นคนไปทำงานที่ร้านเอง  เพราะตนไม่มีหน้าที่อะไรเลย

         ให้น้าสามโจวชิงเทียนแบ่งรายได้กับพ่อหลี่คนละครึ่งไปเลย รวมถึงอาหารปิ่นโตมื้อกลางวันด้วย  

           "เอาอย่างที่ชิงเหมยบอกไหม ชิงเทียน" 

          แม่โจวถามน้องชาย  ถึงจะยกให้โจวชิงเทียนเลย แม่โจวก็ยินดี

            "ผมแล้วแต่พี่เลยครับ ถ้าพี่ยกให้ผมทำกับพี่เขย ผมก็ยินดีครับ" 

          โจวชิงเทียนที่ตอนนี้กำลังหาเงินเพื่อจะได้ไปขอเหลียนอี้เฟยแต่งงาน  ถ้าเกิดได้ร่วมหุ้นร้านอาหารของพี่สาวจริงๆ ก็จะดีมาก  แต่ก็ต้องแล้วแต่พี่สาว เพราะแค่ค่าจ้างวันละ10หยวนรวมกับคนรักเขาแล้ว  ก็ถือว่าเยอะมากแล้ว  

          แต่ตอนนี้ เหลียนอี้เฟย รายได้นำเขาไปไกลโขแล้ว  แต่ก็เป็นเพราะชิงเหมย ลูกสาวของพี่สาวตนอีกนั่นแหละ ที่ให้โอกาส  ฉะนั้น ถ้าตนสามารถหาเงินได้เพิ่มขึ้นมาอีก ทำไมจะไม่ดีล่ะ จริงไหม

           "ยังงั้นก็ดี ชิงเทียนเริ่มมาเรียนรู้กับพี่ทุกเช้าเลยนะ  ใช้เวลาไม่นานหรอก"

            แม่โจวให้น้าสามมาเรียนทำอาหารด้วยทุกเช้า  คาดว่าไม่นานคงจะทำได้อร่อยเหมือนแม่โจว เพราะยังไงแม่โจวก็อยู่ที่เดียวกันอยู่แล้ว  ถ้ามีปัญหาตรงไหนก็ถามได้ เรื่องนี้จึงไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

           ดังนั้นถ้าโจวชิงเทียนสามารถเรียนรู้การทำอาหารจากแม่โจวได้เมื่อไหร่  ร้านอาหารเช้ากับอาหารปิ่นโตจึงจะเปลี่ยนเป็นกิจการของพ่อหลี่กับน้าสามโจวชิงเทียนแบ่งรายได้กันคนละครึ่ง  จะไม่ต้องจ่ายค่าจ้างให้กับโจวชิงเทียนและเหลียนอี้เฟยแล้ว  แต่เหลียนอี้เฟยบอกว่า จะยังไปช่วยตักอาหารเหมือนเดิมในตอนเช้า เพราะถือว่ายังไงก็เป็นกิจการของคนรักของตนครึ่งนึง

           แม่โจวก็จะได้พักผ่อน ดูแลลูกน้อยในท้อง  ชิงเหมยก็วางใจ

                  .................................

            ผ่านไปอีกสามวัน  วันนี้ชิงเหมยบอกคณะขายเสื้อฮุ่ยเหมยบูติกว่า จะไปเลือกซื้อของเข้าร้านขายเสื้อที่ย่าน ต่งต้า  ชิงเหมยไปกับหลี่หลิงและเหลียนอี้เฟย  ส่วนสองพี่น้องฝาแฝดนั้นกำลังเร่งเย็บชุดกี่เพ้าโมเดิร์นอยู่ที่บ้าน  เพราะจะต้องเอาไปโชว์ และวางขายในวันเปิดร้าน

          มาถึงย่านต่งต้า  ชิงเหมยเลือกซื้อหุ่นโชว์อย่างดีที่สุดที่มีในย่านนี้แล้ว ในราคาตัวละ 40หยวน มา 10ตัว  ไม้แขวนเสื้อแบบที่ดูหรูหราที่สุดมาอีกกว่า100 อัน  สิ่งของจิปาถะเอาไว้ตกแต่งอีกไม่น้อย  จ่ายไปทั้งหมดเกือบ700หยวน   พร้อมจ้างให้ไปส่งที่ร้านฮุ่ยเหมยบูติกเลย  

            พอซื้อของเสร็จก็นั่งรถมาที่ร้านฮุ่ยเหมยบูติก  

             ตอนนี้ร้านเสร็จหมดแล้วเหลือแค่เอาของเข้ามาจัดเรียง  เหลียนอี้เฟยที่เพิ่งเคยมาที่ร้านครั้งแรก ถึงกับอึ้งไปเลย

            "ชิงเหมย  หนูทำได้ยังไงเนี่ย....." 

           ป้ายหน้าร้านโดดเด่น เขียนเป็นภาษาจีนตัวใหญ่อ่านว่า "ฮุ่ยเหมย"  ส่วนด้านล่างมีภาษาอังกฤษตัวเล็กกว่าเขียนว่า  " ฮุ่ยเหมยบูติก"

           กระจกบานใหญ่หน้าร้านสามารถส่องเข้าไปเห็นด้านในที่มีสีขาวนวลดูสะอาดตา  มีชั้นวางกับราวแขวนติดผนังยาวจนสุดผนัง ดูเป็นระเบียบ  มีเวทีเตี้ยเท่าหน้าแข้งปูด้วยผ้ากำมะหยี่หลังกระจกด้านซ้าย ประตูก็เป็นประตูกระจกที่ตอนนี้มีหุ่นโชว์ที่ไปซื้อมาเมื่อกี้ วางอยู่สิบตัว   พร้อมของอีกเยอะพอสมควร 

         "ช่วยเอาเข้าไปวางด้านในเลยค่ะ" 

ชิงเหมยบอกกับคนส่งของ  

          พอเข้ามาด้านใน แล้วเปิดไฟ ยิ่งดูหรูหรามากขึ้นไปอีก  แสงไฟสีส้ม เจอกับพื้นสีขาว ยิ่งดูยิ่งสะบายตา  

         ชิงเหมยบอกให้ช่วยกันเอาหุ่นไปตั้งไว้ที่เวทีก่อน สามตัว  ตั้งไว้ที่จุดต่างๆของร้าน 5 ตัว แล้วอีกสองตัวเอาไว้ที่ห้องวัดตัว  เอาไม้แขวนเรียงตามราวจนเต็ม  

           "สวยมากเลยชิงเหมย  สวยจริงๆ" 

          เหลียนอี้เฟยยังทึ่งอยู่กับความหรูหราของร้าน  นี่คือร้านที่ตนเป็นหุ้นส่วนจริงๆน่ะหรือ  ไม่ใช่ว่าฝันไปหรอกนะ 

          "นี่แหละค่ะพี่อี้เฟย  2,800 หยวน คุ้มไหมล่ะคะ"