(นิยายลงทุกวัน)Ghost CEO:ผีสร้างฉันให้เป็นเศรษฐี ฮาเร็ม

ตอนที่ 73 ทีมสถาปนิคและวิศวกรต่างเคร่งเครียด

หลังจากได้พูดคุยเกี่ยวกับถุงมือกับเฮียอมรเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ตัวของพีท รดา พี่แพรและวิเวียร์ก็ได้แยกย้ายกันกลับ ซึ่งทางด้านของพีทก็ได้กลับไปดูแลร้านขายไก่ทอดในส่วนของเขาต่อไป โดยมี พี่แพรและวิเวียร์ที่ดูจะสนใจแอปพลิเคชัน Easy Food ของพีทเอามากๆ ติดสอยห้อยตามพีทกลับมาที่ร้าน เพื่อเฝ้าสังเกตการณ์และดูการทำงานของไรเดอร์อีกด้วย

วิเวียร์รู้สึกทึ่งกับแอปพลิเคชันส่งอาหารนี้ แน่นอนในประเทศอเมริกาธุรกิจส่งอาหารตามบ้าน ก็เริ่มที่จะตั้งไข่กันในบางรัฐแล้วและตัวเธอเองที่อยู่ใน New York มหานครแห่งประเทศสหรัฐอเมริกา มีหรือที่จะไม่เคยใช้บริการแอปส่งอาหารในประเทศของตัวเอง (เกร็ดความรู้ เมืองหลวงของประเทศสหรัฐอเมริกาคือ วอชิงตันดีซี ส่วนนิวยอร์กที่ถูกเรียกว่ามหานครก็เพราะเป็นเมืองเศรษฐกิจของประเทศนั่นเอง)

บริการส่งอาหารในประเทศของเธอ ก็พึ่งจะเติบโตตั้งไข่ได้ไม่นานเช่นกัน หากแต่ฟีเจอร์และรูปแบบการใช้งาน ยังคงใช้งานยากอยู่พอสมควร ถ้าเทียบกับแอปพลิเคชัน Easy Food ที่เธอได้ลองดาวน์โหลดมาทดลองใช้และได้ทำการลงทะเบียน สั่งซื้ออาหารมาจากหลายๆ ร้านเพื่อทดลองใช้งานนั่นเอง

“อะเมซิ่ง! เป็นแอปที่ใช้งานง่ายมาก พีท คุณและอาจารย์ของคุณถ้าย้ายไปทำงานให้กับบริษัทของฉัน ฉันรับรองคุณต้องมีอนาคตที่สดใสแน่ๆ” วิเวียร์ยังคงชมพีทและนักพัฒนา Rayzen หรือก็คือตัวพีทเอง ไม่หยุดปาก

นิ้วมือของเธอไถหน้าจอไปมา โดยไม่มีอาการค้างหรือหน่วงเลยแม้แต่น้อย การใช้งานที่ง่ายแบบนี้ เธอเชื่อว่าแม้แต่แด็กและคนชรา หากได้รับการสอนสักนิดสักหน่อย รับรองคงต้องใช้งานได้แน่ๆ

ทั้งนี้ในระหว่างที่วิเวียร์กำลังสนุกอยู่กับการทดลองแอปพลิเคชันของพีท ทางฟากฝั่งรดา ที่กลับได้แยกตัวกลับไปทำงาน เธอนั้นก็ได้นำเอาแบบแปลนตึกทั้ง 8 หลัง ที่เธอและพีทได้ทำการซื้อไว้เพื่อใช้เป็นตึกสำนักงานกลับมาให้ทีม วิศวะและทีมสถาปนิกของเธอช่วยตรวจสอบ

รดานั้นไว้ใจในตัวพีท แต่ถึงอย่างไร พีทก็เป็นแค่นักศึกษาปี 4 ซ้ำยังเรียนเกี่ยวกับ คอมพิวเตอร์ธุรกิจ ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับสถาปนิก หรือ วิศวกรรมเลยแม้แต่น้อย

การออกแบบตึก 8 ชั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย ขนาดทีมวิศวกรและสถาปนิก หลายคนก็ยังต้องใช้เวลานับเดือน ต้องลุยหน้างานอยู่หลายเที่ยว เพื่อที่จะออกแบบอาคารให้ออกมาดีที่สุด ยิ่งเป็นงานของคุณรดา ที่สั่งพวกเขามาโดยตรงด้วยแล้ว

มีหรือที่พวกเขาจะกล้าเมินเฉยกับคำสั่งนี้ ทีมสถาปนิกฝีมือดีจากบริษัทสยามโนวากรุปและทีมวิศวกรกว่า 10 คน พอได้รับแบบแปลนพิมพ์เขียวจากรดา ให้มาช่วยตรวจสอบตึกแถวทั้ง 8 หลัง

พวกเขาก็พลันรีบบึ่งรถมาจากกรุงเทพในบ่ายวันนั้นเลย พวกเขารีบระดมทีมและอุปกรณ์ทั้งหมดเพื่อที่จะเข้าไปวัดหน้างาน

แต่ทว่าเมื่อหัวหน้าทีมสถาปนิกและหัวหน้าทีมวิศวกรได้ลองเปิดแบบแปลนที่คุณรดาส่งมาให้ พวกเขาก็พลันต้องอ้าปากค้าง มองแบบแปลนตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ

‘แบบแปลนนี่มัน~!’ หัวหน้าทีมสถาปนิกยื่นตาค้างมองดูแบบแปลนที่กางอยู่บนโต๊ะ เฉกเช่นเดียวกับทีมวิศวกรที่มองกันตามปริบๆ

“แบบแปลนนี้สมบูรณ์เกินไปแล้ว? รองประธานรดาได้ให้วิศวกรหรือสถาปนิกจากที่ไหนมาเขียนให้หรือเปล่า?” หัวหน้าทั้งสองต่างมองหน้ากันด้วยใบหน้าเลิ่กลั่ก ทั้งสองต่างรู้ฝีมือกันดี

แม้จะให้เวลาพวกเขาเป็นเดือน ก็ไม่สามารถที่จะเขียนแบบแปลนที่สมบูรณ์และละเอียดขนาดนี้ได้

โดยแบบแปลนนี้ ถ้าให้พูดกันตามตรง มันคือแบบแปลนที่ชี้นิ้วสั่งให้ทีมช่างและผู้รับเหมาทำตามโดยไม่จำเป็นต้องคิดหรือปรับอะไรหน้างานเลยสักนิด พวกเขาแค่ทำตามแบบแปลนที่ให้มา

ไม่ว่าจะเป็นวัสดุหรือการตกแต่งภายในและภายนอก ทุกอย่างมีเขียนกำกับไว้ทั้งหมด ช่องไฟระยะห่างการเดินสาย ละเอียดถึงขั้นนับนิ้วเป็นเซนติเมตร

เจอแบบแปลนที่ละเอียดแบบนี้เข้าไป มีหรือที่ทีมสถาปนิกและวิศวกรจะไม่อึ้ง เพราะพวกเขาแทบไม่ต้องทำอะไรเลยนั่นเอง

“รองประธานรดากำลังแกล้งพวกเราอะไรกันอยู่หรือเปล่า?” หัวหน้าทีมสถาปนิกหน้าถอดสี เพราะตลอดระยะเวลาหลายปีที่ทำงานกับสยามโนวากรุปมา 10 ปี ทุกตึกทุกอาคารของบริษัท ล้วนเป็นตัวเขาที่รังสรรค์มันขึ้นมาทั้งหมด

ไฉนเลยพอได้เจอแบบแปลนที่ทั้งนอกจากจะละเอียดและออกแบบมาได้ดีกว่าตนเองเช่นนี้ มันเหมือนกับการโดนเอาไม้หน้าสามตีเข้าที่หน้าอย่างจังเลยทีเดียว

เหล่าทีมสถาปนิกและวิศวกร ต่างมองหน้ากันด้วยความจนใจ ระหว่างพวกเขาแม้จะเคยทะเลาะตบตีเพื่อแก้แบบกันมาแล้วหลายครั้ง แต่คราวนี้การที่ถูกคุณรดาเล่นงานทีมของพวกเขาทั้งสองคนตรงๆ แบบนี้ มันทำให้ทั้งสองทีมที่ตบตีกันมาตลอด ต่างเข้าใจหัวอดของกันและกัน

‘นายเจอการออกแบบที่เหนือล้ำกว่าใช่ไหม…ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ’ หัวหน้าทีมวิศวกรรู้จักเช่นนั้นจากภายใน

‘นายเองก็เจอการสร้างที่ละเอียดจนซิกแซกไม่ได้เลยใช่ไหม…ไม่เป็นไร ฉันเองก็เข้าใจ’ หัวหน้าทีมสถาปนิกและหัวหน้าทีมวิศวกรต่างมองหน้ากัน ก่อนจะแยกย้ายกลับไปทำงานของใครของมัน

ทั้งนี้จะบอกว่าแยกไปทำงานของใครของมันก็คงพูดไม่ได้เต็มปาก เพราะพวกเขาทำได้แค่จดรายละเอียดตัวอาคารตามแบบแปลนที่ได้มาเท่านั้น ซึ่งหนึ่งในทีมที่กำลังตรวจสอบตามตึกต่างๆ ก็ต้องเจอกับเรื่องช็อกไม่ต่างกัน

“หัวหน้า แน่ใจเหรอครับว่าคุณรดา พึ่งจะซื้อตึกพวกนี้ เมื่อเช้านี้? ขนาดท่อน้ำทิ้งใต้ดินยังกำหนดละเอียดขนาดนี้ ทีมที่ทำแบบแปลนนี้เอาเวลาไหนลงไปวัดท่อครับ” รายละเอียดที่สมบูรณ์ไม่ใช่แค่ท่อและสายไฟที่ต้องวางในอาคาร แต่ยังมีจุดรับน้ำหนักที่มีบางส่วนพีทได้ขอให้รื้ออก เพราะไม่ได้รับน้ำหนักที่สมบูรณ์จากตัวอาคารทั้ง 8 ที่จะเชื่อมต่อกันจริงๆ อีกด้วย

ผ่านไปกว่า 2-3 ชั่วโมง หลังจากเดินตรวจอาคารทั้ง 8 หลัง ทีมสถาปนิกและวิศวกรก็พลันกลับมาที่บริษัทและได้บังเอิญเจอเข้ากับรดา ที่กำลังเดินออกมาจากที่ประชุมด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดพอดิบพอดี

“พวกคุณยังไม่ได้ไปตรวจอาคารที่ฉันสั่งอีกเหรอ?” ตอนนี้รดามีอารมณ์ที่ค่อนข้างแปรปรวนอาจจะด้วยวันนี้เป็นวันแดงเดือดและเมื่อเช้าก็พึ่งพบเจอกับเรื่องหงุดหงิดมาจากการที่ถูกแย่งตึกสำนักงานที่ตัวเองต้องการไป

แต่ยังดีที่ตอนมื้อเที่ยงได้ไก่ทอดจากร้านของพีท มาช่วยปรับอารมณ์ให้ดีขึ้น ทำให้รดากลับมาร่าเริงมากขึ้นและยังไม่ทันไร จากการประชุมที่อัดแน่นจากช่วงเช้าที่ถูกเลื่อนมา มาอัดแน่นในช่วงบ่าย สุดท้ายมันก็ทำให้ตอนนี้อารมณ์ของรดาค่อนข้างจะคุกรุ่นอยู่ไม่น้อย

ยิ่งพอได้เห็นทีมสถาปนิกและวิศวกรของเธอที่สั่งให้ไปตรวจงานอาคารที่เธอซื้อมาเมื่อตอนเช้ากำลังเดินกลับเข้ามาในบริษัท ประกอบกับสภาพของทุกคนแทบไม่มีใครที่เนื้อตัวเปรอะเปื้อนเลย เนื้อตัวยังคงสะอาด ราวกับยังไม่ได้ไปสำรวจหน้างานตามที่เธอสั่ง

จึงไม่แปลกที่รดาจะดุเหล่าทีมสถาปนิกและวิศวกรของเธอไปตรงๆ ถึงการทำงานที่ไม่มืออาชีพ “คือพวกเราได้ไปตรวจงานตามที่คุณรดาสั่งกันแล้วครับ ผมเองก็มีเรื่องอยากจะสอบถามคุณรดาสักหน่อย ขอเวลาสัก 5 นาทีนะครับ” หัวหน้าทั้งสองทีม ได้ขอเวลาในการอธิบาย ก่อนจะโบกมือไล่ลูกน้องของตัวเองให้แยกย้ายไป เพราะกลัวว่าจะถูกคุณรดาดุด่าอีก

รดาใช้สายตามองด้วยสีหน้าดุๆ ก่อนที่สุดท้ายเธอจะอนุญาตให้ทั้งสองคนตามเธอเข้ามาในห้องทำงานเพื่อชี้แจงการทำงานที่ผ่านมา

“คุณรดาครับ พวกเราต้องขอโทษด้วยที่ช่วงนี้ทำผลงานได้ไม่ต้องตามที่บริษัทได้คาดหวัง พวกเราสัญญาว่าจะปรับปรุงและเรียนรู้งานให้มากกว่านี้ครับ” หัวหน้าทีมสถาปนิกและหัวหน้าทีมวิศวกร โน้มตัวลงเพื่อแสดงความขอโทษอย่างจริงใจ จนทำให้รดารู้สึกงง ว่าจู่ๆ หัวหน้าทั้งสองทีมเป็นอะไร

“คุณรดาอย่าไล่พวกเราออกเลยนะครับ!” หัวหน้าทั้งสองทีมยังคงก้มโค้งและหลับตาลง ราวกับกำลังหวาดกลัวว่าจะถูกไล่ออก

รดาที่เห็นดังนั้นเลยยิ่งงงเข้าไปใหญ่ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ‘เมื่อกี้นี้เธอดูพวกเขามากเกินไปเหรอ?’ รดากำลังทบทวนตัวเอง เพราะเวลาเธอเครียดกับงาน เธอมักจะอารมณ์เสียจริงๆ เรื่องนี้เธอรู้ตัวว่าตัวเองจะต้องปรับปรุงเรื่องนี้ให้ได้

เพราะขนาดที่ว่า หัวหน้าทีมสถาปนิกและวิศวกร ที่ทำงานในบริษัทเธอมาพูดต่อหน้าเธอด้วยความหวาดกลัวเช่นนี้ แสดงว่าอารมณ์ของเธอมันทำให้บรรยากาศในที่ทำงาน เสียอย่างแน่นอน

รดาย้ำเตือนตัวเอง ก่อนจะรีบขอโทษเหล่าหัวหน้าทีมทั้งสองคน “ฉันเองก็ต้องขอโทษพวกคุณเหมือนกัน ที่แสดงอารมณ์ที่ไม่เหมาะสมออกไป ทั้งสองท่านอย่าได้ถือสา…ฉันไม่ได้มีความคิดจะไล่พวกคุณออกหรือปรับเปลี่ยนรูปแบบการทำงานของพวกคุณเลย ฉะนั้นอย่าได้กังวลใจไป ฉันไม่ได้จะลงโทษพวกคุณและทีมอย่างแน่นอน” รดาพยายามปลอบโยนลูกน้องของเธอ ถึงตัวของรดาจะเป็นถึงรองประธาน แต่เธอก็ไม่ใช่อำนาจของเธอ กลั่นแกล้งใคร นี้คือคติที่พ่อของเธอผู้เป็นประธานแห่งสยามโนวากรุปสั่งสอนมาโดยตลอด

เอ๊ะ~?!

“ถึงคุณรดาจะบอกแบบนั้น แต่การให้สถาปนิกและทีมวิศวกรจากบริษัทอื่นมาร่างแบบแปลนให้แบบนี้ ผมรู้สึกเหมือนว่าคุณรดากำลังสั่งลงโทษพวกผมอยู่เลยครับ” หัวหน้าทีมทั้งสองยังคงก้มหน้า

และจากคำพูดนี้มันก็ยิ่งทำให้รดา ยิ่งงง เข้าไปใหญ่ ‘ทีมสถาปนิกและวิศวกรจากที่อื่น? แบบแปลน?’ รดางงไปหมดแล้ว

“ฉันไม่ได้ว่าจ้างทีมสถาปนิกและวิศวกรจากบริษัทอื่นนะคะ แบบแปลนพวกนี้ฉันได้มาจากผู้ถือหุ้นที่ฉันไปลงทุนด้วย ซึ่งตัวเองเขาก็ไม่มีทีมช่าง จึงได้ขอแรงจากฉัน ให้มาจัดการในเรื่องนี้ค่ะ” รดาพูดไปตามความจริง เธอรู้ว่าพีทไม่น่าจะมีทีมช่างเป็นของตัวเอง เพราะขนาดร้านไก่ทอดที่จะเปิดในสาขาห้างธาราบุรี ยังต้องจ้างจากห้างเลยด้วยซ้ำ

ซึ่งทีมช่างที่จ้างมา ก็ทำงานได้ช้ามาก ฉะนั้นพีทจึงขอแรงให้รดาช่วยจัดการนั่นเอง

“ถ้าอย่างนั้นผมก็โล่งใจครับ ผู้ถือหุ้นของคุณรดามีวิสัยทัศน์และทำงานได้ละเอียดมาก สมแล้วที่คุณรดาไว้วางใจ ร่วมหุ้นด้วย…แบบแปลนพวกนี้ผมสองคนบอกได้เลยว่ามันยอดเยี่ยมมาก แม้แต่ผมสองคนช่วยกันเป็นเดือนก็ไม่มีทางเขียนแบบอาคารทั้ง 8 หลังนี้ได้อย่างแน่นอน” หัวหน้าทีมสถาปนิกเงยหน้าขึ้นแล้ว พลางมีรอยยิ้มกลับคืนมา

“ผู้ถือหุ้นที่คุณรดาร่วมหุ้นด้วย น่าจะมีเส้นสายที่ดีเลยนะครับ แบบแปลนพวกนี้ แม้แต่อาจารย์ขอผมก็ยังไม่น่าจะเขียนแบบแปลนนี้ได้” หัวหน้าวิศวกรก็กลับมายิ้มได้เช่นเดียวกัน

หากแต่คนที่ยังงงอยู่กลับเป็นรดา ‘แบบแปลนเธอได้มาจากพีทและรู้ว่าเขาพึ่งจะพิมพ์มาให้เธอ หลังจากซื้อตึกทั้ง 8 เท่านั้น จะมีเวลาที่ไหนไปร่างแบบแปลนที่ต้องใช้เวลาเป็นเดือนๆ ในการร่างได้อย่างไร?’

“แบบแปลนมันมีปัญหาอะไรเหรอคะ? ช่วยอธิบายให้ฉันเข้าใจหน่อย” รดาเอ่ยถามกับช่างทั้งสองที่ตอนนี้เริ่มกางแบบแปลนให้เธอตามคำสั่ง

“ที่พวกเราสองคน นำทีมกลับมาที่บริษัทเร็วแบบนี้ ก็เพราะแบบแปลนนี้ละเอียดมาก แทบไม่มีจุดให้พวกเราต้องแก้ไขเลย จะมีก็แต่ทีมช่างของเราเองต่างหาก ที่จะทำไม่ได้ตามแบบแปลนนี้ครับ” ทีมสถาปนิกและวิศวกรที่มักจะตีกันเป็นประจำ นี้ถือเป็นครั้งแรกที่พวกเขาร่วมมือกัน ช่วยอธิบายแบบแปลนให้กับรดา โดยไม่มีการทะเลาะเบาะแว้งหรือโต้เถียงกันเลยสักนิด

“ในความเห็นของพวกคุณทั้งสองคน แบบแปลนนี้มันสุดยอดขนาดนั้นเลยเหรอคะ?” รดา ถามออกไปด้วยความไม่รู้ เพราะเธอไม่ได้ทำงานสายนี้ การดูแบบแปลนจึงเป็นเหมือนเธอกำลังมองดูเขาวงกตเสียอีก

“สุดยอดเลยเหรอครับ? นี้มันเกินกว่าคำว่าสุดยอดอีก เรียกว่าเทพแห่งการออกแบบเลยก็ว่าได้ คุณรดาดูตรงนี้นะครับทางเข้าถูกออกแบบมาแบบนี้ เพื่อสอดประสานกันตรงจุดนี้….บลาๆ” รดาได้ยินสถาปนิกและวิศวกรแย่งกันพูดก็พลันมึนตึบ เธอไม่รู้เรื่องเลย แต่สังเกตจากอาการตื่นเต้นของทั้งสองที่แย่งกันพูด

รดาก็มั่นใจแล้วว่าแบบแปลนนี้ที่พีทให้เธอมา เป็นแบบแปลนที่ใช้งานได้จริงๆ หากแต่คำถามในหัวของเธอคือ พีทไปเขียนแบบแปลนที่ละเอียดนี้ตอนไหน เขาไปรู้ได้ยังไงว่าขนาดท่อน้ำด้านล่างกว้างยาวเท่าไร แล้วน้ำหนักของอาคารนี้หนักกี่ตัน?

และที่สำคัญพีทที่เรียนอยู่ในคณะบริหารคอม ไปรู้เรื่องงานสถาปนิกและวิศวกรรมตอนไหน?

หลังจากฟังสถาปนิกและวิศวกร อธิบายกันอย่างเมามันกันจนจบ…ในที่สุดห้องทำงานของรดาก็กลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง

“ถ้าพวกคุณศึกษาแบบแผนมาดีแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มลงมือก่อสร้างได้เลย…งบที่ต้องใช้ก็เอาตามแบบแปลนนี้เลย” รดาถอนหายใจออกมา ก่อนที่เธอจะพิงหลังที่เหนื่อยล้าลงบนเก้าอี้หนุ่มของเธอ พลางหยิบยกโทรศัพท์หาชายหนุ่มที่เธอกำลังสนใจอยากจะรู้จักเขามากกว่านี้ อย่างพีท!

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

นิยายลงทุกวันเวลา 18.00 นะครับ

สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ

www.facebook.com/WritelazyV2

นามปากกา.Writelazy