ผมก็แค่เชฟที่ผ่านทางมา

    บทที่54 ดาบเดียวสังหารพริบตา !

    ภายในโลกเสมือนจริงในตอนนี้ได้เกิดเหตุการณ์ลูกธนูย้อนกลับอีกครั้งจนทําให้ผู้ชมทั้งหมดและผู้เล่นในห้องถึงกับต้องตกตะลึงอ้าปากค้างไปตามๆกัน

     

    ท่ามกลางเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมีเพียงยูหมิงเท่านั้นที่นิ่งสงบสบายๆไปตามแบบของตัวเองเขามองดูลูกธนูที่พุ่งลงมาเสียบปักทะลุร่างของอู้เจ๋ออย่างเฉยเมยโดยไม่สนใจเสียงร้องโหยหวนที่อีกฝ่ายส่งออกมา

     

    มันก็แค่เกมส์ทําไมต้องสนใจด้วยล่ะ?

     

    นั่นแหละสิ่งที่เขาคิด!

     

    ติ๊ง

     

    คู่ห้าผู้ชนะคือ ยูหมิง จากทีมนํ้าเงิน !

     

    วูบ

     

    สิ้นสุดผลการประลองระบบก็ได้ทําการส่งตัวผู้เล่นกลับไปประจําที่เหมือนเดิม

     

    …

     

    “ เป็นไปไม่ได้ ! ’’ อู้เจ๋อที่ถูกส่งกลับมาได้ทึ้งผมราวกับคนบ้าเขารู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่อีกฝ่ายสามารถสร้างเหตุการ์เดิมขึ้นได้อีกครั้งหากครั้งแรกเป็นแค่ดวง ครั้งที่สองที่อีกฝ่ายพูดว่าจะทําให้ดูและทําได้จริงนั่นน่ะถือเป็นการยืนยันว่าอีกฝ่ายสามารถทํามันได้จริง!

     

    นี่มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้!

     

    อีกฝ่ายทําได้ยังไงกัน?

     

    ในตอนนี้เขารู้สึกแทบบ้าจนอยากตายเอามากๆใครก็ได้ช่วยบอกเขาทีเถอะว่าอีกฝ่ายทํามันได้ยังไง ?!

     

    “ มันต้องเป็นผู้เล่นมือโปรที่ปิดบังตัวจากโลกภายนอกแน่ๆ ! ’’ ชายถือดาบพูดขึ้นด้วยใบหน้าช็อคสุดขีดการทําอย่างนั้นได้หากไม่ใช่ผู้เล่นที่ซุ่มฝีมือเอาไว้มันคงจะเป็นไปไม่ได้ เพราะเท่าที่เขาเห็นมายังไม่เคยมีผู้เล่นคนไหนเลยที่สามารถทําอย่างชายหนุ่มได้

     

    …

     

    “ คุณทํามันได้ ? ’’ เหลียงเย่ถามยูหมิงที่ยืนข้างๆด้วยใบหน้าตกตะลึงเหมือนกับคนอื่นๆเพราะการที่ยูหมิงทํามันได้อีกครั้งนี่ทําให้เขาตกตะลึงเอามากๆ

     

    “ แน่นอนสิ ! ’’ ยูหมิงพยักหน้าเบาๆไม่ใช่ว่าเห็นกันอยู่แล้วหรอกเหรอ ? แล้วยังจะถามเขากันทําไมอีก? พวกนี้สงสัยถ้าจะบ้า !

     

    “ พี่ชายคุณทําได้ยังไงน่ะ ? เป็นไปได้ก็ช่วยบอกผมทีสิ! ’’ แววตาที่จ้องมองไปยังยูหมิงของชิเฟิงปรากฏความตื่นเต้นที่เป็นประกายหากเขาได้เทคนิคนี้มาภายภาคหน้าที่เขาได้เครื่องเล่นมาเขาคงต้องเป็นผู้เล่นมือโปรได้อย่างสบายๆแน่

     

    “ ง่ายๆเดี๋ยวรอบทีมผมจะสอนคุณเอง ’’ ยูหมิงยิ้มสําหรับเขามันก็แค่การคํานวนระยะทางและวิถีที่ลูกธนูจะไปซึ่งภายในโลกเสมือนจริงนี้มันมีบางอย่างที่แตกต่างจากโลกภายนอกอยู่ขอแค่มองเห็นจุดบอดและจุดอ่อนของพวกมันใครๆก็สามารถที่จะทําแบบเขาได้อย่างแน่นอน !

     

    “ ยูหมิงฉันมีเรื่องสงสัยน่ะ ! ’’ ตงฟางจู้เดินเข้ามาถามยูหมิงด้วยใบหน้าตะลึงงันที่ขมวดคิ้ว

     

    “ ว่ามา ’’ ยูหมิงมองหน้าตงฟางจู้อย่างสงสัยเขาสงสัยว่าอีกฝ่ายจะถามอะไร

     

    “ ในตอนที่นายเตะอู้เจ๋อนายทํามันได้ยังไงน่ะ หรือว่าระบบจะเกิดผิดพลาด ?’’ ตงฟางจู้มองหน้ายูหมิง

     

    “ คุณเห็นอย่างอื่นนอกจากเตะด้วยเหรอ ? ใช่แล้วผมก็แค่เตะ! ’’ ยูหมิงตอบกลับไปอย่างไม่คิดอะไรมาก เขาก็แค่เตะ ! แล้วจะถามให้มากความไปทําไมทั้งๆที่รู้กันอยู่แล้ว!

     

    เพราะถ้าเขาบอกความจริงออกไปก็คงไม่มีใครเชื่ออยู่ดี!

     

    ตงฟางจู้ที่ได้ยินคําตอบถึงกับผงะและเหวออย่างไม่รู้ตัว

     

    ก็แค่เตะ!

     

    คําตอบคุณนี่จะเหนือไปไหน!

     

    “ ก็ได้ฉันเชื่อแล้วล่ะว่ามันก็แค่เตะ ! ’’ เมื่อรู้แล้วว่าอีกฝ่ายคงไม่บอกแน่ๆตงฟางจู้ก็ไม่อยากจะดื้อดึงอีกต่อไปจึงได้แต่พยักหน้าอย่างจําใจทั้งๆที่ยังเหวออยู่

     

    ในขณะที่ทุกๆคนกําลังสนทนากันเสียงของระบบก็ได้ดังขึ้น

     

    ติ๊ง

     

    การประลองรอบเดี่ยวทีมนํ้าเงินเป็นฝ่ายชนะ!

     

    การประลองรอบทีมจะเริ่มภายใน5...4...3...2...1

     

    วูบ!

     

    สิ้นสุดเสียงของระบบผู้เล่นทีมนํ้าเงินและทีมแดงทั้งหมดก็ได้ถูกส่งเข้าไปในใจกลางสนามประลองทันที

     

    …

     

    ที่ข้างนอกโลกเสมือนจริงผู้ชมทั้งหมดในตอนนี้มีสีหน้าที่ตื่นเต้นและไม่เชื่อในสิ่งที่ได้เห็นพวกเขาไม่เชื่อเลยว่าชายหนุ่มจะสามารถทําในสิ่งที่ได้พูดเอาไว้ได้จริงๆ

     

    ในตอนนี้พวกเขาจึงรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่ได้มาเห็นผู้เล่นมือโปรอย่างชายหนุ่มแสดงฝีมือเพราะอะไรน่ะเหรอ ? ของมันแน่อยู่แล้วก็เพราะพวกเขาเชื่อว่าชายหนุ่มจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากผู้เล่นมือโปรยังไงล่ะ!

     

    “ นายคิดว่าทีมไหนจะชนะ ? ’’

     

    “ ยังต้องถามอีกเหรอ ? ดูๆก็รู้แล้วว่าต้องทีมนํ้าเงิน! คนๆนั้นเก่งกาจถึงขนาดนั้นหากแพ้ก็คงจะบ้าแล้ว ! ’’

     

    “ ใช่ๆ ทีมนํ้าเงินมีผู้เล่นมือโปรที่มีฝีมือธนูสุดเทพจะแพ้ได้อย่างไร ? ทีมอู้เจ๋อน่ะพลาดแล้วที่มาเจอกับทีมของเทพธนู ! ’’

     

    “ …’’

     

    ผู้ชมต่างออกความเห็นไปทางเดียวกันว่าทีมของยูหมิงจะเป็นฝ่ายชนะเพราะพวกเขาไม่ใช่คนโง่ดังนั้นหลังจากที่พวกเขาได้เห็นฝีมือธนูของยูหมิงแล้วพวกเขาก็สามารถฟันธงได้เลยว่ารอบนี้ทีมอู้เจ๋อจะต้องพ่ายแพ้!

     

    …

     

    ภายในโลกเสมือนจริงในตอนนี้ทีมแดงของอู้เจ๋อได้แต่จ้องมองไปยังทีมนํ้าเงินของยูหมิงด้วยความอัศจรรย์ใจพวกเขากล้าพูดได้อย่างเต็มปากเลยว่าพวกเขามาเจอผู้เล่นมือโปรที่เล้นลับเข้าให้แล้ว

     

    ดังนั้นผลการประลองในรอบนี้หากไม่ใช่คนบ้าใครๆก็สามารถรู้ได้เลยว่าทีมไหนจะเป็นฝ่ายชนะ!

     

    “ นายเป็นใครกันแน่ ? ’’ อู้เจ๋อถามออกไปอย่างอดใจไม่ได้

     

    “ ก็แค่เชฟที่ผ่านทางมา ! ’’ ยูหมิงตอบอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะเดินไปข้างๆชิเฟิงแล้วยื่นธนูให้กับเด็กหนุ่มพร้อมกับกระบอกเก็บลูกธนู“ เอาไปสิ ! ผมจะสอนคุณเอง ! ’’

     

    “ ตอนนี้เลยเหรอพี่ชาย ? ’’ ชิเฟิงมองยูหมิงด้วยความประหลาดใจนี่เขาเอาจริงเหรอที่จะมาสอนตอนนี้ ?

     

    “ ก็ใช่น่ะสิ ! ’’ โดยไม่ต้องรอให้ชิเฟิงถามซํ้ายูหมิงยัดธนูและกระบอกเก็บลูกธนูไปให้ชิเฟิงทันทีพร้อมๆกันเขาก็ได้หยิบง้าวที่อยู่ในมือของอีกฝ่ายมาด้วยเช่นกัน

     

    “ แล้วผมต้องทํายังไงบ้าง ? ’’ เมื่อถูกยัดเยียดชิเฟิงก็ได้แต่ถามออกไปอย่างช่วยไม่ได้ทั้งๆที่สงสัยในความคิดของเขาถึงชายหนุ่มจะสอนให้เขาในรอบนี้แต่ก็ใช่ว่าเขาจะใช้ได้เลยเสียหน่อยนี่

     

    “ ง่ายๆ… ’’ ยูหมิงเขยิบเข้าใกล้เด็กหนุ่มแล้วกระซิบบอกวิธีไป

     

    ต่อมาชิเฟิงที่ได้รับรู้ถึงวิธีถึงกับตกตะลึงและถามออกมาอย่างช่วยไม่ได้ “ พี่ชายนี่คุณมองเห็นจุดบอดพวกนั้นด้วย?! ’’

     

    “ อย่าพูดดังสิเดี๋ยวอีกทีมก็รู้หรอกแค่คุณยิงขึ้นไปตามทิศทางที่ผมบอกคุณก็สามารถทําแบบนั้นได้สบายๆ ’’ ยูหมิงทําหน้าซีเรียสทั้งๆที่พูดด้วยเสียงปกติ

     

    ชิเฟิงก็ได้แต่เหยเกพี่ชายคุณไม่ให้ผมพูดดังแต่คุณพูดเองนี่นะ ? จะตลกเกินไปหน่อยไหม ?!

     

    ทีมอู้เจ๋อที่ถูกเมินและได้ยินก็เหยเกไปตามๆกันพวกเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะมีคนที่ไม่ปกติขนาดนี้อยู่ !

     

    “ เอาล่ะลองยิงดู ! ’’ เมื่อเห็นว่าชิเฟิงน่าจะเข้าใจแล้วยูหมิงจึงพูดขึ้น

     

    “ ครับ ! ’’ ชิเฟิงพยักหน้าแล้วเล็งยิงธนูขึ้นไปยังท้องฟ้าก่อนจะปล่อยมันออกไป

     

    ฟิ้ว

     

    ครู่ต่อมาลูกธนูที่ได้ถูกยิงหายวับไปก็ได้หวนกลับคืนมาและพุ่งไปยังทีมสีแดงที่พวกอู้เจ๋ออยู่

     

    “ เหวอ ! ’’ ชายถือง้าวถึงกับเหวอที่ได้เห็นลูกธนูพุ่งตรงมาที่ตัวเองอย่างไรก็ตามเขาสามารถที่จะกระโดดหลบออกไปได้ง่ายแน่นอนก็เพราะมันมีแค่ดอกเดียวยังไงล่ะเพราะถ้าหากมันมีหลายดอกแล้วเขาคงจะถูกยิงพุนเอาแน่ๆ

     

    “ ไม่น่าเชื่อว่าไอ้เด็กนั่นก็สามารถทําได้ด้วย ! ’’ ชายถือหอกที่เห็นพักพวกของตัวเองกระโดดหลบก็ได้พูดขึ้นอย่างไม่เชื่อ

     

    “ ไม่ใช่ ! ที่มันทําได้ก็เป็นเพราะเจ้าหมอนั่นต่างหากที่เป็นคนสอนวิธีให้ !’’ อู้เจ๋อส่ายหัวปฏิเสธความคิดของชายถือหอกในความคิดของเขาเด็กหนุ่มอย่างชิเฟิงน่ะไม่สามารถทําได้อย่างแน่นอนนอกจากจะได้รับวิธีดีๆมาจากชายหนุ่ม

     

    “ หรือว่ามันจะรู้จุดบั๊กของเกมส์ ? ’’ ชายถือดาบพูดในสิ่งที่คิดออกมา

     

    การที่คนๆหนึ่งสามารถทําได้เองนั้นเขาสามารถบอกได้เลยว่านั่นคือฝีมือแต่ถ้าเกิดอีกฝ่ายสามารถทําให้อื่นทําได้ด้วยนั่นน่ะไม่ต้องบอกก็รู้เลยว่าอีกฝ่ายนั้นรู้จุดบั๊กของเกมส์!

     

    ไม่งั้นแล้วอีกฝ่ายจะทําให้คนอื่นนอกจากตัวเองทําได้ยังไงกัน?!

     

    “ มีความเป็นไปได้สูง ! ’’ อู้เจ๋อพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดนี้เขาเชื่อว่ามีส่วนเป็นไปได้สูงอย่างแน่นอนที่จะเป็นบั๊ก

     

    ชายถือพลองเองก็พยักหน้าเห็นด้วยเช่นกัน

     

    ในขณะที่ทุกๆคนกําลังคิดถึงความเป็นไปได้ต่างๆนาๆอยู่ยูหมิงก็ได้เดินก้าวออกมาจากทีมนํ้าเงินแล้วพูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงสบายๆ “ ถ้าพวกคุณไม่บุกผมก็จะจบเกมส์เลยแล้วกัน! ’’

     

    คนพวกนี้เป็นบ้าอะไร?

     

    ทําไมถึงได้ยืนเอ้อระเหยปล่อยให้เสียเวลาเปล่าอย่างนั้น?

     

    เฮ้อ...รีบๆจบเกมส์แล้วไปทําอย่างอื่นต่อดีกว่า!

     

    สิ้นเสียงยูหมิงก็พุ่งตัวไปกรากฏตรงหน้าของทีมแดงทั้งห้าคนด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อและทําการกวาดง้าวออกไปเป็นวงกว้าง

     

    ฉวัะ!

     

    เสียงดังของการฟันดังซ้อนกันเป็นเสียงเดียวพริบตาต่อมาหัวของผู้เล่นทั้งห้าคนก็ได้หลุดออกมาจากบ่าก่อนจะปรากฏบ่อโลหิตที่พรั่งพรูออกมา

     

    ตายในพริบตา!

     

    ใช่แล้ว! มันคือการตายในพริบตา !

     

    คนทั้งห้าของทีมแดงได้ตายไปอย่างไม่รู้ตัวแม้กระทั่งพวกเหลียงเย่เองก็ไม่รู้ตัวเช่นกันจนถึงกระทั่งวินาทีต่อมาพวกเขาถึงจะตอบสนองกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ทัน

     

    ในขณะที่ทุกๆคนกําลังตกตะลึงเสียงของระบบก็ได้ดังขึ้น

     

    ติ๊ง

     

    การประลองรอบทีมทีมที่ชนะได้แก่ ทีมนํ้าเงิน !

     

    ผู้เล่นMVPรอบนี้คือ ยูหมิง !

     

    เนื่องจากเป็นการจบเกมส์แบบที่ไม่เคยมีมาก่อนทางเราจึงได้ตั้งฉายาพิเศษขึ้นให้เพื่อมอบให้แก่ผู้ที่ทํามัน...ดาบเดียวสังหารพริบตา!

     

    ฉายาดาบเดียวสังหารพริบตานี้จะมีเพียงผู้เล่นยูหมิงเท่านั้นที่มีมัน!

     

    แล้วพบกันใหม่!

     

    …

     

    เมื่อระบบพูดเสร็จมันก็ได้ทําการส่งพวกยูหมิงและพวกอู้เจ๋อกลับออกมาจากโลกเสมือนจริง

     

    ฝั่งของห้องทีมนํ้าเงินทุกๆคนได้เดินออกจากห้องด้วยสีหน้างุนงงที่ตะลึงงันพวกเขาตะลึงเป็นอย่างมากที่ยูหมิงมีความรวดเร็วขนาดนั้น ทั้งยังได้รับฉายาจากระบบอีกนี่มันจะสุดยอดเกินไปแล้ว !

     

    มีเพียงยูหมิงเท่านั้นที่ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “ ดาบเดียวสังหารพริบตา? มันฉายาบ้าบออะไรล่ะเนี่ย ? ระบบโครตห่วยเลย! ’’ ไม่ใช่ว่าเขาใช้ง้าวจัดการศัตรูหรอกรึ ? แล้วทําไมถึงได้ฉายาที่นําหน้าด้วยคําว่า “ ดาบ’’ ล่ะ ? สงสัยระบบคงจะห่วยไม่งั้นแล้วคงจะไม่ให้ฉายาอะไรแบบนี้ออกมา!

     

    “ …’’ พวกเหลียงเย่ที่ได้ยินก็แทบจะสะดุดล้มซะเดี๋ยวนั้น

     

    คุณได้ฉายาก็ดีแล้วจะบ่นไปทําไม ?

     

    อีกอย่างระบบมันไม่ได้ห่วยหรอกแต่คุณเองนั่นแหละที่พิลึกคน !

     

    “ เอาล่ะเราไปรับของรางวัลแล้วไปที่อื่นกันต่อดีกว่า ! ’’ หลังจากที่ตกตะลึงอยู่นานตงฟางจู้ก็พูดขึ้น

     

    “ อืม ’’ ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยแล้วเดินตามตงฟางจู้ไปรับของรางวัล

     

    …

     

    หลังจากนั้น5 นาที ที่ห้องฝั่งทีมแดง พวกอู้เจ๋อก็ได้ออกมาแล้วเช่นกันพวกเขาในตอนนี้ต่างมีใบหน้าตกตะลึงเหม่อมองไปที่อากาศว่างเปล่าตรงหน้าด้วยความไม่อยากเชื่อ

     

    ใช่แล้วพวกเขาไม่อยากเชื่อเป็นอย่างมากที่พวกเขาจะได้ตายแบบไม่รู้ตัวทั้งๆที่ไม่ทันได้ตอบสนอง!

     

    “ ไม่ได้การแล้วฉันต้องรีบไปรายงานให้ทุกทีมรู้ถึงการมาของคนที่รู้บั๊ก !’’ เมื่อรู้สึกตัวอู้เจ๋อก็กําหมัดอย่างเคร่งขึมแล้วเดินออกไปโดยทิ้งคนอื่นๆยืนเหม่อเอาไว้อยู่อย่างนั้น