บทที่ 124
ขุมกำลังใหม่
“ นายชื่อเซน นายชื่อแวน ส่วนเธอลิน ” ภพได้จัดแจงชื่อของทุกคน
[ ได้ทำการตั้งชื่อระบบข้ารับใช้เรียบร้อย ]
[ตึ้ง!!! ]
[ ชื่อ นักปราชญ์โบราณ [เซน] Lv 1 ]
[ เผ่า มนุษย์วิญญาณ ]
[ ระดับ ราชันย์[สีทอง] 1 ดาว ]
[ HP [8000\8000] MP [22500\22500] ]
[ ชื่อ พ่อบ้านราชันย์ [แวน] Lv 1 ]
[ เผ่า มนุษย์ครึ่งปีศาจ ]
[ ระดับ ราชันย์[สีทอง] 1 ดาว ]
[ HP [12000\12000] MP [9500\9500] ]
[ ชื่อ นักล่าปีศาจ [ลิน] Lv 1 ]
[ เผ่า มนุษย์ ]
[ ระดับ แม่ทัพ[สีม่วง] 1 ดาว ]
[ HP [11000\11000] MP [10000\10000] ]
ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นด้านหน้าของเขา ภพใช้ดวงตาของตนเองจ้องมอง พร้อมกับใบหน้าที่ค่อยๆขยับขึ้นลงด้วยความพึงพอใจ
“ เท่านี้ก็ได้กำลังมาเพิ่มแล้ว ”
“ บริษัทฮันเตอร์รับจ้างของฉันมีกำลังเพิ่มขึ้นมา แต่ว่าก่อนอื่นก็ต้องพาพวกเขาเข้าไปภายในหอคอยก่อน ”
“ แวนท่าทางของนายดูเหมือนว่าจะเป็นพ่อบ้านสินะ แต่ดูเหมือนว่าจะมีความสามารถในด้านการต่อสู้เพื่อความเป็นผู้นำที่ค่อนข้างจะสูง ” ภพต้องมองไปยังข้ารับใช้คนใหม่ของตนเอง แวนชายวัยกลางคนที่มีผมสีขาวมีร่างกายกำยำ แม้ว่าเบื้องนอกนั้นจะสวมใส่ชุดของพ่อบ้านที่ดูเป็นระเบียบ
แต่ว่าภายใต้เสื้อที่สวมใส่กลับมองเห็นมัดกล้ามได้อย่างชัดเจน บ่งบอกว่าอีกฝ่ายนั้นเชี่ยวชาญในด้านการต่อสู้ในการใช้ร่างกาย
แถมมองดูจากท่าทางที่ดูสงบนิ่ง ก็บ่งบอกได้อีกด้วยว่าเขานั้น น่าจะเป็นคนที่มีวุฒิภาวะหรือความเป็นผู้นำที่ค่อนข้างจะสูงเป็นอย่างมาก
แวนก้มศีรษะของตนเองลง “ นายท่าน ข้ามีความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิด ร่างกายที่ถูกฝึกฝนมาสามารถใช้เป็นโล่ได้ ”
ภพดวงตานั้นมองประเมิน ดูเหมือนว่าจะเป็นแบบนั้นจริงๆ ร่างกายของเขาดูแข็งแกร่งไม่ต่างจากคิงเลย ถ้าเกิดว่าฝึกฝนไปอีกเกรงว่าร่างกายนี้คงจะแข็งแกร่งขึ้นมากกว่านี้
หรือบางทีอาจจะสูงกว่าระดับของคิงก็ได้ เพราะยังไงทั้งสองเองก็อยู่ในระดับเดียวกัน ในบรรดาข้ารับใช้ที่เขาอัญเชิญมาจากการสุ่มในครั้งนี้
มีแวนและเซนที่เป็นพ่อมดที่อยู่ในระดับเดียวกับคิง ย่อมแสดงว่าความสามารถของพวกเขานั้นสามารถพัฒนาขึ้นไปให้สูงเหมือนคิงได้ หรือเรียกง่ายๆก็คือพวกเขานั้นมีความสามารถที่สามารถก้าวข้ามระดับเอสได้นั่นแหละ
“ เข้าใจแล้ว ” ภพได้เริ่มทำความเข้าใจกับค่ารับใช้ใหม่ของตนเองอยู่สักพักนึง หลังจากที่ทำความเข้าใจและทำความรู้จักกันเรียบร้อยแล้ว
เขาเองก็มอบหมายหน้าที่นี้ให้บรูคให้นำพาทั้งสามคนเข้าไปภายในหอคอย เพราะว่าในตอนนี้พวกเขาจำเป็นจะต้องเก็บค่าประสบการณ์เพื่อพัฒนาพลังของตนเอง
สำหรับในตอนนี้เขามีเพียงแค่คิงคอยคุ้มกันก็เพียงพอ ข้ารับใช้ทั้งสามจำเป็นจะต้องเก็บค่าประสบการณ์ภายในหอคอยก่อนถึงจะสามารถออกมา ทำงานภายในบริษัทฮันเตอร์ได้
ในตอนนี้มีระบบฟังชั่นใหม่ปรากฏขึ้นมา มันเป็นระบบจัดการกลุ่มสามารถจัดการและบริหารเกี่ยวกับพวกข้ารับใช้ได้ง่ายดายมากขึ้น
[ ท่านได้ทำการจัดการสร้างกลุ่มของข้ารับใช้ ]
[ กลุ่มที่หนึ่งองครักษ์ข้างกาย ] [ คิง หัวหน้าองครักษ์ ] [ บรูค รองหัวหน้าองครักษ์ ]
[ กลุ่มที่สองกลุ่มหมาป่าราตรี ] [ แวน หัวหน้ากลุ่มหมาป่าราตรี ] [ เซนรอง หัวหน้ากลุ่มหมาป่าราตรี ] [ ลินนักดาบสมาชิกกลุ่มหมาป่าราตรี ]
[ ค่าอิทธิพลในการเชื่อมโยง กลุ่มองครักษ์คนที่อยู่ภายในกลุ่มองครักษ์ข้างกายได้รับค่าสถานะความแข็งแกร่ง + 100 ]
[ ค่าอิทธิพลในการเชื่อมโยง กลุ่มหมาป่าราตรี กลุ่มหมาป่าราตรีได้รับค่าสถานะเพิ่มเติม ประสาทสัมผัส + 50 ]
“ ดูเหมือนว่าจะสะดวกไม่เลวถือว่าเป็นฟังก์ชันที่น่าสนใจ เอาล่ะส่งพวกเขาเข้าไปหอคอยเรียบร้อยแล้วใช่หรือเปล่า ” ภพหันไปถามคิงที่ยืนอยู่บริเวณด้านหลัง
“ เรียบร้อยแล้วครับบอส ”
หลังจากที่ได้ยินแบบนั้นภพก็ค่อยๆลุกขึ้นอย่างช้าๆ มองโทรศัพท์ของตนเองที่อยู่ในมือสายการติดต่อใหม่ที่โทรเข้ามา
มุมปากน้ำปรากฏรอยยิ้ม “ ในที่สุดพวกมันเองก็เริ่มทำการเคลื่อนไหวแล้ว ดูเหมือนว่าเวลาในการชำระบัญชีแค้นจะใกล้มาถึงแล้วสินะ ”
ในตอนนี้ภายในหน้าจอมือถือมันปรากฏ เบอร์การโทรเข้าของกิลด์ดวงดาวทมิฬที่โทรเข้ามาภายในมือถือของเขา
ภพรู้ได้ในทันทีการเคลื่อนไหวในการสร้างบริษัทของเขาในครั้งนี้ ดูเหมือนว่าจะทำให้พวกกิลด์ใหญ่ๆมากมายที่ไม่พอใจ
รวมไปถึงกิลด์ดวงดาวทมิฬที่ตอนนี้พวกมัน สูญเสียผลประโยชน์จำนวนมหาศาลกับการขัดขวางแผนการของพวกมันในครั้งนี้
“ บอส…พวกเราจะไปไหนยังงั้นเหรอครับ ” คิงถามออกมาด้วยความสงสัย หลังจากที่เริ่มปรับตัวเข้ากับโลกใบนี้ได้ทั้งภาษาและสำเนียงการพูดก็เริ่มเหมือนกับมนุษย์ภายในโลกใบนี้มากขึ้น
“ เตรียมตัวนะอีกไม่กี่วันฉันต้องไปพบคนคนนึง ”
“ นายเองก็เตรียมตัวด้วยในช่วงหลายวันนี่ บรูคคงจะไม่ออกจากหอคอยสักพักตามคำสั่งของฉัน นายจำเป็นจะต้องเดินทางไปกับฉันเพื่อไปพบคนพวกนั้น ” ภพพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม
คิงก้มสีสักของตนเองลงขานรับคำสั่งอย่างรวดเร็ว “ เข้าใจแล้วครับ ”
2 วันผ่านไป
วันเวลานั้นผ่านพ้นมาอย่างรวดเร็วภพเดินทางมายังร้านกาแฟแห่งหนึ่งใจกลางกรุงเทพฯ เมื่อเดินทางมาถึงก็พบเห็นว่าพวกกิลดวงดาวทมิฬรอเขาอยู่แล้ว
จบบท