โทษที ! พี่มากับระบบ x100

ตอนที่ 132 ห้านาทีก็เพียงพอที่จะแก้ปัญหาให้ท่านได้แล้ว 

เสียงตะโกนอันเย็นชานี้ก็ทำให้เจียงเฉินตกใจ

เขาเดินตามเสียงไปและเห็นชายหนุ่มร่างสูงอายุราวๆ สิบแปดหรือสิบเก้าปี กระโดดลงมาจากต้นไม้ใหญ่ข้างๆ เขา

บูม!

ร่างของชายหนุ่มร่างสูงราวกับเป็นอุกกบาตที่ตกลงมาบนพื้นอย่างรุนแรง ซึ่งอยู่ห่างออกไปจากเจียงเฉินและซูหลิงเซียงประมาณสามฟุต 

ทันใดนั้น...

เขาก็เห็นว่าพื้นหินที่แข็งแกร่งในระยะรอบๆไม่กี่เมตรของเด็กหนุ่มนั้นยกตัวสูงขึ้นและแตกออกทันที !

“เจ้าคือหวู่เฟยหลงรึ?”

เมื่อเห็นฉากนี้เจียงเฉินก็อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลง

เด็กตัวสูงที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก!

แข็งแกร่งกว่าเซียงเทียนหลงผู้นำหมู่บ้านเทียนหลงที่เขาฆ่าไปก่อนหน้านี้เสียอีก  !

ในวังหลินหยุนแห่งนี้ นอกจากหวู่เฟยหลงที่อยู่อันดับในรายชื่อจัดอันดับแล้วใครกันจะมีความแข็งแกร่งเช่นนี้ได้  ?

“ใช่ ข้าคือ  หวู่เฟยหลง”

หวู่เฟยหลงมองเจียงเฉินเบา ๆ : "เมื่อสองวันก่อน เจ้าชกงูเหลือมเมฆดำของน้องชายฆ่าจนตายใช่หรือไม่!"

"ใช่ "

เจียงเฉินก็เลิกคิ้ว: "ทำไมรึ หรือว่าเจ้ามาเพราะต้องการล้างแค้นให้กับน้องชาย ?"

"ถูกต้อง!"

"ผิดที่เจ้าเองที่ไม่เฆี่ยนตีหมาให้ดี ปล่อยให้น้องชายของตัวเองสร้างปัญหาไปทั่ว  "

“ข้าได้ยินว่าเจ้าแย่งลูกสัตว์อสูรเพลิงระดับ 6 ของน้องชายข้าไป ฉะนั้นข้าคงจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ได้  ”

หวู่เฟยหลงมองไปที่เจียงเฉินอย่างสงบ แต่เสียงที่แผ่วเบาของเขากลับดูทรงพลังอย่างมาก  

“เห้ยๆ! ดูนั่นสิทุกคน  หวู่เฟยหลงมาหาเรื่องเจียงเฉินจริงๆด้วย “

การเผชิญหน้ากันระหว่าง หวู่เฟยหลง และ เจียงเฉิน ก็ได้ดึงดูดความสนใจของนักเรียนโดยรอบอย่างรวดเร็ว

พวกเขาทั้งหมดต่างก็กลายเป็นตื่นเต้นและเดินเข้ามาล้อมอยู่รอบๆทีละคน  !

“หวู่เฟยหลง เจ้าคิดจะทำอะไร?”

"ข้ามาที่นี่เพื่อเรียกเจียงเฉินไปที่ตำหนักชิงซวนตามคำสั่งของท่านอาจารย์นะ  !"

“ถ้าเจ้ารู้แล้วก็ปล่อยพวกเราไปซะ  !”

ใบหน้าของซูหลิงเซียงเย็นชาและเขาตะโกนตรงไปที่หวู่เฟยหลงที่อยู่ตรงหน้า

หลังจากได้ยินคำพูดของซูหลิงเซียง การแสดงออกของหวู่เฟยหลงก็ช่วยไม่ได้ที่จะเปลี่ยนไปเล็กน้อย  

จวนชิงซวนนั้นคือที่พักของหยานชิงซวน ปรมจารย์นักปรุงยาระดับ 6  

ถ้าหยานชิงซวนต้องการพบเจียงเฉินจริงๆ และเขาดึงดันที่จะหยุดเจียงเฉินไว้ที่นี่หละก็ นั่นไม่เท่ากับว่าเขาคิดจะมีปัญหากับหยานชิงซวนหรอกรึ  ?

ปรมาจารย์นักปรุงยาระดับ 6  ไม่ใช่ตัวตนที่นักเรียนของหวังหลินหยุนตัวเล็กๆเช่นเขาจะทำให้ขุ่นเคืองได้

“เจียงเฉิน วันนี้เจ้าโชคดีไป รอก่อนเถอะ วังอื่นข้าจะกลับมาคิดบัญชีกับเจ้า  !”

หวู่เฟยหลงสูดลมหายใจเข้าอย่างเย็นชาและหันหลังกำลังจะไปทันที

“หวู่เฟยหลง เจ้าคิดว่าจะมาก็มาจะไปก็ไปได้ตามใจชอบรึไง มันเสียมารยาทต่อข้าไม่ใช่รึไง  !”

ตอนนี้เอง ในขณะที่หวู่เฟยหลงกำลังจะหันจากไป เสียงเบาๆของเจียงเฉินก็ดังขึ้นมาจากข้างหลังเขา 

ฝีเท้าของหวู่เฟยหลงหยุดชะงักลงทันที

เขาหันหน้ากลับมาและจ้องไปที่ เจียงเฉิน: "เจียงเฉิน ข้าปล่อยเจ้าไปก็เพราะเห็นแก่หน้าท่านปรมจารย์หยานเท่านั้น อย่าได้คิดจะหาเรื่องดีกว่า  !"

“เจียงเฉิน เจ้าจะทำอะไรหน่ะ?”

เมื่อเห็นว่าเจียงเฉินหยุดหวู่เฟยหลงซึ่งกำลังจะจากไปไว้ ซูหลิงเซียงก็อดไม่ได้ที่จะถามออกมา  

“หากใครก็ตามสามารถมาหาเรื่องข้าถึงที่แล้วกลับไปง่ายๆหละก็ ข้าคงหลีกไม่พ้นจากคำดูถูกแน่ๆ  ”

เจียงเฉินยิ้มอย่างแผ่วเบา: "พี่สาวหลิงเซียง โปรดรอข้าสักครู่เถอะ หลังจากข้าจัดการปัญหาของชายคนนี้เสร็จแล้ว ข้าจะไปที่จวนชิงซวนกับท่าน   "

“ฮ่าฮ่า...เจียงเฉิน ข้าได้ยินมาเสมอว่าเจ้าหน่ะมันบ้า แต่เมื่อวันนี้ ข้าหวู่เฟยหลงได้มาเห็นมันกับตาตัวเอง ก็คงต้องยอมรับว่าเป็นเรื่องจริง”

หวู่เฟยหลงหัวเราะเสียงดัง

เขามองไปที่เจียงเฉินด้วยความรังเกียจ: "ข้าเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่า เจ้าจะแก้ปัญหาที่มาจากข้ายังไง ! "

เจียงเฉินมองไปที่หวู่เฟยหลงอย่างเฉยเมยและชูนิ้วมือทั้ง 5 ตรงไปที่ หวู่เฟยหลง

ในไม่ช้า...

เสียงที่ภาคภูมิใจของเขาก็ก้องเข้าไปในหูของทุกคนทันที  

“แค่ห้านาที ข้าก็จัดการปัญหานี้ได้แล้ว ! “