[จบ]Death System จอมเวทย์ท้าความตาย

“ครึ่งวันผ่านไปแล้วสินะ”

พ่อบ้านมองดูเวลา ตอนนี้ผ่านไปแล้ว 12 ชั่วโมงที่นายน้อยเข้าไปในพื้นที่ต้องสาปที่แท้จริงและยังไม่มีใครออกมา จึงทำให้พวกเขารู้สึกสบายใจที่ไม่มีใครทำลายสถิติต่ำสุดของรุ่นก่อน

“นี่ ตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ทำไมสามารถเข้าไปด้านในได้นานกว่าคนอื่นๆล่ะ”

หนึ่งในนักเวทย์ที่มาจับตามองเกิดคำถาม เขาสงสัยเป็นอย่างมากว่าทำไมถึงมีเพียงแค่คนของตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ที่สามารถอยู่ภายในพื้นที่ต้องสาปที่แท้จริงได้ถึง 1 วัน ทั้งที่คนอื่นๆสามารถอยู่ได้เพียง 1 ชั่วโมงเท่านั้น

“ไม่รู้ ไม่มีใครรู้ว่าตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ทำไมถึงอยู่ด้านในได้นานกว่าคนอื่น พวกเขาคงจะมีความลับตระกูลเหมือนตระกูลหลักอื่นๆที่ใช้เวทย์ประจำตระกูลของพวกเขาได้รุนแรงล่ะมั๊ง พวกเขาคงจะใช้งานอุปกรณ์บางอย่างทำให้อยู่ได้เป็นวัน”

“แล้วคำสาปมันมีเท่าไหร่กัน”

“จากข้อมูลที่สหพันธ์เปิดเผยในตอนนี้ คำสาปมีทั้งหมด 12,015 รูปแบบ

 ส่วนเวทย์ถอนคำสาปมีทั้งหมด20,100 รูปแบบ ”

“ทำไมเวทย์ถอนคำสาปมันเยอะกว่าล่ะ ”

“เป็นเพราะตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ การที่เวทย์ถอนคำสาปมากมายกว่าเวทย์คำสาป  เป็นเพราะว่าตระกูลสกอร์เปี้ยนส์มักใช้คำสาปในการต่อสู้ ศัตรูของตระกูลนี้จึงพยายามหาทางถอนคำสาปกระทั่งเกิดเวทย์ถอนคำสาปมากมายแบบนี้แหละ”

“งั้นก็หมายความว่าเวทย์คำสาปของตระกูลสกอร์เปี้ยนต้องมี 20,100 รูปแบบเช่นกันสินะ”

“ไม่ ไม่ใช่เลย การที่เวทย์ถอนคำสาปเยอะก็เพราะว่าคนที่สร้างเวทย์ถอนคำสาปใช้วงเวทย์ที่ต่างกันเพื่อถอนคำสาปเดียวกัน ส่งผลให้คำสาป 1 บทอาจจะมีเวทย์ถอนคำสาปถึง 2 บท ส่วนคำสาปของตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ มีคนคำนวณคร่าวๆว่าพวกเขาน่าจะมีอยู่ราวๆ 13,015 รูปแบบ มากกว่าที่สหพันธ์ระบุ”

“แล้วผู้นำตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ครอบครองคำสาปมากเท่าไหร่”

“13,015 รูปแบบจากข่าวที่ลือมาน่ะนะ”

ทุกคนล้วนกลืนน้ำลายหลังจากได้ยินเสียงพูดของชายที่ได้ข้อมูลตระกูลสกอร์เปี้ยนส์มาจากการซื้อขาย การที่ใครสักคนครอบครองคำสาปทั้ง 13,015 รูปแบบ ส่งผลให้ใช้คำสาปใดก็ได้ใส่ผู้คน หากศัตรูที่เผชิญหน้าไม่รู้เวทย์ถอนคำสาปเลยสักบท หรือต่อให้รู้เวทย์ถอนคำสาปแต่ไม่รู้จักคำสาปที่โดนเข้าไป สิ่งที่เกิดขึ้นคงมีเพียงแค่ความตายเท่านั้น

“นี่ ถ้าว่ากันตามตรงนะ ตระกูลสกอร์เปี้ยนส์เชี่ยวชาญคำสาปใช่ไหม แล้วทำไมนักเวทย์ถึงไม่ใช้โอกาสที่ตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ร่ายคำสาปใช้ความเร็วเข้าไปฆ่าล่ะ”

ทุกคนเห็นด้วย คำสาปเป็นเวทย์โจมตีที่ต้องรอเวลาให้มันแสดงผล ไม่เหมือนกับเวทย์ธาตุต่างๆที่สามารถแสดงพลังของมันได้ในการโจมตีครั้งนั้นๆเลย

“แกก็พูดง่ายเกินไป ถ้ามันง่ายเหมือนที่แกพูดตระกูลสกอร์เปี้ยนส์จะเป็นตระกูลหลักได้อยู่เหรอ แกไม่เห็นนายน้อยแต่ละคนหรือไง พวกเขามาจากไหน ที่มาที่ไปของพวกเขาเป็นยังไง ในช่วงอายุก่อนจะ 10 ปีพวกเขาได้เรียนเกี่ยวกับเวทย์ถอนคำสาปจากตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ พอหลังจากนั้นทุกคนก็กลับไปตระกูลฝั่งแม่เพื่อเรียนเวทย์อย่างอื่น ถ้าแกคิดว่าคนของตระกูลสกอร์เปี้ยนส์เก่งแค่คำสาปแกคิดผิดแล้ว”

“ใช่สิ ฉันลืมไปได้ยังไงว่านายน้อยแต่ละคนมีเบื้องหลังคือตระกูลใหญ่และตระกูลหลัก แต่ก็นะดูเหมือนนายน้อย 11 จะเสียเปรียบมากนะ เพราะตระกูลทางฝั่งแม่ของเขาเป็นเพียงตระกูลใหญ่เท่านั้น”

“ก็คงเป็นอย่างนั้น”

“ว่าแต่ผู้นำตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ได้คำสาปมาเท่าไหร่หลังจากเข้าไปในพื้นที่ต้องสาปที่แท้จริง”

ทุกคนให้ความสนใจกับคำถามเพราะอยากรู้ว่าสถิติการรับคำสาปจากพื้นที่คำสาปที่แท้จริงผู้นำตระกูลเก็บได้สูงสุดเท่าไหร่

“3,465 รูปแบบ”

“แสดงว่าคำสาปที่เพิ่มขึ้นมาเขาศึกษาเองสินะ ว่าแต่มันต่างยังไงกันกับคำสาปในพื้นที่แห่งนี้ล่ะ”

ทุกคนยังให้ความสนใจอีกเช่นเคย หากว่าคำสาปสามารถเรียนรู้ด้านนอกได้ นายน้อยตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ไม่จำเป็นต้องเดินทางเข้าไปด้านในเลยด้วยซ้ำ 

“ความต่างของคำสาปที่ได้จากพื้นที่ตรงหน้าของเราและคำสาปที่เรียนเองก็คือ การร่ายที่พิเศษ”

“พิเศษยังไง”

“คำสาปที่ได้จากภายในนี้ เพียงแค่คิดก็ใช้งานได้แล้ว ไม่จำเป็นต้องร่ายให้เสียเวลาและไม่จำเป็นต้องหน่วงเอาไว้ในความทรงจำ”

ทุกคนที่ได้ยินถึงความพิเศษต่างตกใจมากยิ่งขึ้น ในตอนแรกพวกเขายังคงคิดว่าความอ่อนแอของตระกูลสกอร์เปี้ยนส์คือการใช้คำสาป หากใช้ความเร็วที่มากจนเข้าประชิดตัวคนของตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ได้ พวกเขาก็มีโอกาสชนะ แม้จะแพ้ในการปะทะพวกเขาก็เชื่อว่าจะฆ่าคนของตระกูลสกอร์เปี้ยนได้ก่อนที่คำสาปจะทำงาน แต่เมื่อได้ยินว่าคำสาปสามารถใช้ได้เพียงแค่คิด การที่คำสาปบางชนิดไม่แสดงผลที่ชัดเจนทำให้ศัตรูอาจจะตายได้โดยไม่รู้ว่าโดนคำสาปเล่นงานตอนไหน

—------------------------

เพล้ง เพล้ง  เพล้งเปล้ง!

เสียงวงเวทย์คำสาปวงเวทย์แล้ววงเวทย์เล่าถูกทำลายทิ้งจนย่อยยับหลังจากแอนเดอร์สันประกอบมันให้เป็นวงเวทย์สมบูรณ์และเข้าใจในการทำงานของมัน วงเวทย์คำสาปก็ได้แตกตัวกลายเป็นละอองแสงพุ่งผ่านร่างของเขาโดยทิ้งข้อมูลคำสาปเอาไว้ในหัว

แอนเดอร์สันแทบไม่รู้ตัวเลยว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ เขารู้เพียงแค่ว่าตัวเองจะต้องทำความเข้าใจคำสาปให้ได้ไม่อย่างนั้นเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน ทุกครั้งที่เขาเข้าใจเวทย์คำสาปได้สำเร็จเวทย์คำสาปใหม่จะโผล่ออกมาเล่นงานเขาตลอด จนทำให้เกิดความเจ็บปวดมหาศาล มันเป็นความเจ็บที่มาในรูปแบบหลากหลาย บางครั้งเขารู้สึกเจ็บปวดบริเวณหัวจนแทบระเบิด บางครั้งขาทั้งสองข้างก็ร้อนราวกับถูกไฟเผา มีบางครั้งดวงตาของเขาเจ็บปวดอย่างกับถูกควักออกไป

 แม้จะไม่จำเป็นต้องใช้เวทย์ก็สามารถเข้าใจและยกเลิกคำสาปออกจากตัวได้หลังจากเข้าใจ แต่ความเสียหายที่ได้รับยังคงอยู่ ส่งผลให้แอนเดอร์สันที่ใช้เวทย์เกสรแห่งการเยียวยาฟื้นฟูตัวเองเรื่อยๆ ตกอยู่ภายใต้ความทรมานไม่รู้สิ้นสุด

ทันใดนั้นเองแขนซ้ายของแอนเดอร์สันก็ขาดออกจากร่าง เป็นผลมาจากคำสาปที่ส่งผลต่อจิตใจ แม้จะเห็นแขนตัวเองขาดออกไปพร้อมกับมีความเจ็บปวดมากมายไม่ต่างจากแขนขาดออกจากร่างของจริง แอนเดอร์สันกลับไม่คิดจะทิ้งสติ พยายามแก้คำสาปที่กำลังหลอนจิตของเขาต่อไป

พรวด!

เลือดสีแดงไหลทะลักออกมาจากรูขุมขนและรูทวารทั้งหมดบนร่างกาย แอนเดอร์สันยังคงพยายามถอนคำสาปต่อไป ก่อนจะปรากฎฝูงหมาป่าสีดำกระโจนเข้ามาฉีกกระชากร่างของเขาจนมีชิ้นเนื้อขาดออกจากร่าง แอนเดอร์สันกลับตั้งสติทำความเข้าใจกับคำสาป ก่อนที่อาการเจ็บปวดและภาพหลอนที่เขาเห็นมากมายจะหายไป เหลือไว้เพียงแค่บาดแผลเล็กน้อยเป็นผลมาจากคำสาปที่ตกค้าง

ภายใต้คำสาปมากมายที่เปลี่ยนมาเรื่อยๆ ทั้งเห็นภาพหลอนจนทำให้เกิดความเจ็บปวดทางจิต ทั้งทำให้บาดเจ็บของจริงจนเกือบตาย  แอนเดอร์สันกลับเข้าใจพวกมันได้ด้วยผลของการ์ดที่ทำให้เขาไม่มีความเหน็ดเหนื่อยในด้านการใช้สมองและความคิดวิเคราะห์

“ครึ่งปีแล้ว อีกเดี๋ยวก็คงจะจบ”

แอนเดอร์สันให้กำลังใจตนเอง การทำความเข้าใจเวทย์คำสาปเป็นสิ่งแรกที่ทำให้เขาเหน็ดเหนื่อยมาก เขาได้แต่หวังว่าเวทย์ธาตุต่างๆที่เขาจะทำความเข้าใจในวันข้างหน้าจะไม่โหดร้ายกับตัวของเขาเหมือนตอนนี้

—--------------------

ตุบ!

เสียงกระแทกพื้นดังขึ้นที่หน้าทางเข้าพื้นที่ต้องสาปที่แท้จริง ทำให้นักเวทย์ทุกคนที่อยู่รอบๆหันมองไปดูว่ามันเป็นเสียงอะไร ทันทีที่พวกเขามองจ้องไปยังต้นกำเนิดเสียงก็เจอเข้ากับชายคนหนึ่งเดินออกมาจากพื้นที่ต้องสาปด้วยสภาพเนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือด

เหล่าพ่อบ้านที่รับรู้ได้ว่านายน้อยของพวกเขาออกมาแล้ว 1 คนจึงพุ่งเข้าไปใช้เวทย์รักษาเพื่อทำให้นายน้อยของพวกเขากลับมาเป็นปกติ ไม่อย่างนั้นจะเกิดการเสียชีวิตขึ้นได้

พรึ่บ!

คนของตระกูลซิกฟรีทเคลื่อนไหวเข้าไปใกล้กับทางเข้าพื้นที่ต้องสาป ทำให้ทุกคนที่อยู่รอบข้างรู้ได้ในทันทีเลยว่าผู้ที่ออกมาเป็นนายน้อย 10 จากตระกูลซิกฟรีท

“โรแลน ลูกเป็นอะไรบ้าง”

ผู้เป็นแม่ที่มาเฝ้าการทดสอบของลูกชายมองจ้องด้วยใบหน้าเป็นห่วง เมื่อเห็นลูกชายฉีกยิ้มกว้างหลังจากปลอดภัยเธอก็ปล่อยให้ลูกชายได้นั่งพัก พลางมีพ่อบ้านเข้าไปถามโรแลนตามหน้าที่ที่ผู้นำตระกูลสกอร์เปี้ยนส์สั่งพวกเขาให้ถามคำถามนี้หลังจากนายน้อยแต่ละคนออกมาจากพื้นที่ต้องสาป

“นายน้อยโรแลน คุณใช้เวลาไป 15 ชั่วโมงในพื้นที่ต้องสาป นายท่านให้กระผมถามนายน้อยว่าได้เวทย์คำสาปมากี่บท”

“ฉันได้เวทย์คำสาปมาทั้งหมด 1,001 รูปแบบ”

 โรแลนพูดออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม จำนวนคำสาปน้อยสุดที่เคยมีคนของตระกูลแอนเดอร์สันเข้าใจจากพื้นที่ด้านในคือ 800 รูปแบบ ดังนั้นการที่เขาสามารถเข้าใจคำสาป  1,001 รูปแบบ จึงอยู่ในค่าเฉลี่ย ด้วยอายุและพลังเวทย์ของเขาเพียงเท่านี้ก็เหมาะสมแล้ว

ภายใต้รอยยิ้มของโรแลนมันก็ได้กวาดตามองหาน้องชายที่จะต้องออกมาก่อน  แต่แล้วมันกลับย่นคิ้วเมื่อนายน้อยตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ที่อยู่รอบๆไม่มีเลยสักคนเดียว

“พ่อบ้าน น้องชายฉันอยู่ไหน” โรแลนรู้สึกเจ็บใจ เดิมทีเขาคิดว่าจะเยาะเย้ยน้องชายด้วยจำนวนคำสาปที่มากกว่า ตอนนี้กลับเป็นมันที่กำลังถูกผู้คนรอบข้างเยาะเย้ยเพราะเป็นคนแรกที่ออกมา 

“ถ้าพูดถึงนายน้อย 11 เขายังไม่ออกมาครับ”

“จะเป็นไปได้ยังไงกัน ในเมื่อพลังเวทย์ของแอนเดอร์สันน้อยกว่าฉัน หรือว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเขา”

โรแลนเปลี่ยนบทพูด เขาพยายามจะแก้ตัวเพื่อให้รอบข้างลืมเรื่องที่เขาออกมาเป็นคนแรกไปแล้วหันไปคิดเกี่ยวกับอันตรายที่จะเกิดกับแอนเดอร์สันแทน การที่แอนเดอร์สันมีพลังน้อยกว่า แม้มันจะไม่ต้องใช้เวทย์ในการทำความเข้าใจ แต่การมีพลังเวทย์มากก็ส่งผลต่อสมอง ยิ่งมนุษย์มีพลังเวทย์เยอะสมองก็มีความสามารถในการทำความเข้าใจที่สูงขึ้น ดังนั้นการที่แอนเดอร์สันจะอยู่ด้านในได้นานจึงไม่มีทางเกิดขึ้นแน่ด้วยพลังเวทย์เพียงแค่ 300 ปีเท่านั้น

—-----------------------------

“ได้ยินไหมพวกเขาคุยอะไรกัน”

นักเวทย์ที่อยู่รอบข้างพยายามเงี่ยหูฟังสิ่งที่พ่อบ้านและนายน้อย 10 ตระกูลสกอร์เปี้ยนส์คุยกัน ทันใดนั้นชายคนหนึ่งที่เดินเข้าไปใกล้ก็ได้นำเรื่องที่ได้ยินออกมาพูดในทันที

“เมื่อกี้ฉันได้ยินมาว่า นายน้อย 10 ได้เวทย์คำสาปมาทั้งหมด 1,001 รูปแบบ”

เหล่านักเวทย์ที่ได้ยินต่างพากันตกใจตื่น เพียง 15 ชั่วโมงที่เข้าไปในพื้นที่ต้องสาปกลับได้คำสาปมาทั้งหมด 1,001 รูปแบบ บางคนที่ต้องการศึกษาคำสาปต้องใช้เวลาเป็นเดือนในการศึกษาคำสาปเพียงแค่ 1 รูปแบบเท่านั้น

“แล้วฉันก็ได้ยินมาอีกด้วยว่า อาจจะเกิดเรื่องขึ้นกับนายน้อย 11 เพราะนายน้อย 10 ที่มีพลังมากกว่ากลับออกมาเป็นคนแรก”

เรื่องราวเกี่ยวกับพลังเวทย์ที่มีผลต่อการทำความเข้าใจวงเวทย์ถูกอธิบาย ทุกคนจึงคิดตามที่โรแลนอยากให้คิดว่าแอนเดอร์สันอาจจะตายด้านในแล้วก็ได้ จนลืมไปว่าเขาคือคนแรกที่ออกมาจากพื้นที่ต้องสาป