ตอนที่หนึ่งร้อยเก้าสิบอ็อกฟอร์ดเจนเติ้ลแมน
ด้วยเหตุผลบางประการในนิยายยุคนี้มักจะเขียนให้ตัวร้ายเป็นเด็กหนุ่มนักเรียนนอกจนชวนสงสัยว่ามันไปเรียนเมืองนอกมาจากที่ไหน?
อ็อกฟอร์ดแคมบริดจ์จากเกาะบริเตนใหญ่นั้นไม่ได้สอนมารยาท แมนเนอร์สมบัติผู้ดีให้กับเด็กนักเรียนนอกเลยหรือ?
ว่าคนที่จบจากอ็อกบริดจ์ของบริเตนใหญ่นั้นจะมากจะน้อยจะติดสำนวนการพูดหรือการกระทำบางอย่างมา
หากเล่นมุกแบบแนวสามก๊กชุนชิวจั้นกว๋อที่ภูมิภาคนี้ชอบพูดกันที่ใกล้เคียงคงเป็น
ใกล้หมึกเป็นสีดำใกล้ชาดเป็นสีแดง
เดินอย่างคนหานตาน
ว่าหากเข้าใกล้สุภาพบุรุษอย่างน้อยก็จะติดนิสัยของสุภาพบุรุษมาบ้างหรือได้ลักษณะท่าทางหรือสำเนียงของการไปทัวร์หานตานหรือบริเตนใหญ่ติดตัวมาบ้างไม่สามารถปกปิดได้เพราะของบางอย่างเป็นรายละเอียดเล็กน้อยที่จะทำให้คนท้องถิ่นดูคนต่างถิ่นออกมาทันที
ว่ามีแต่ศาสตราจารย์ที่เป็นนักศึกษาเมืองนอกจากบริเตนใหญ่จบมา
ติดนิสัยถือหมวก ไม้เท้า ทานน้ำชาอาหารว่าง เคาะประตูก่อนเข้าห้อง ฯลฯ
แต่ตัวร้ายหรือลูกคุณหนูคุณชายตามนิยายท่าทางจะไม่ได้ติดนิสัยเจนเติ้ลแมนจากบริเตนใหญ่มาเลยแม้แต่น้อยจนชวนสงสัยว่ามันไปเรียนที่ไหนมากันแน่?
และยิ่งคุณชายที่อยู่บริเตนใหญ่เมืองนอกดีดีไม่เสียคนพอมาพระนครได้ไปเที่ยวซ่องกินเหล้าเมายาเสียคนเสียอย่างนั้นทั้งที่ลอนดอนของบริเคนใหญ่มีผับบาร์แทบจะทุกหัวมุมและ Pub crawl เดินเที่ยวตามผับ เปลี่ยนร้านดื่มเหล้าไปเรื่อยๆนั้นคือความสำราญอย่างหนึ่งของชาวบริเตนใหญ่
แต่ท่านชายที่จบจากบริเตนใหญ่เป็นคุณหนูผู้ดีอยู่ดีดีตอนจบกลับมาพอมาเที่ยวซ่องผับในพระนครเท่านั้นล่ะกลายเป็นเสียคนซะอย่างนั้น
ทั้งที่บริเตนใหญ่ก็มีผับ บาร์ซ่องตามที่เมืองมันควรจะมีนั่นล่ะ
ระดับที่ว่าท่านบิชอปสามารก่อสงครามกลางเมืองได้เพราะภาษีจากซ่องนี่ล่ะ
แต่บรรดาท่านชายที่จบจากบริเตนใหญ่ไม่ได้เสียคนที่บริเตนใหญ่กลับมาเสียคนที่พระนครด้วยเหตุผลบางประการ
อาจจะแปลความได้ว่าบริเตนใหญ่มีรัศมีบางอย่างที่ทำให้ท่านชายไม่เสเพลเสียคนกลายเป็นคนชั่วแต่พอกลับมาในพระนครกลายเป็นเสียคนไปทันทีเพราะไม่มีบริเตนเทวาทิราชย์คุ้มครองการดื่มเหล้าเที่ยวผับบาร์ของเราเมื่อกลับมาพระนครแล้ว
ตามนิสัยของเจนเติ้ลแมนหากเลดี้สุภาพสตรีลงจากรถม้าต้องคอยประคองเลดี้ลงมาและหากพื้นเปื้อนโคลนสุภาพบุรุษเจนเติ้ลแมนต้องเอาเสื้อคลุมของตนเองรองลงที่พื้นให้เลดี้สุภาพสตรีเหยียบลงไปแบบไม่เปื้อนโคลน
นั่นคือภาพอุดมคติ หลายคนอาจจะทำไม่ได้จริงๆแต่นั่นก็คือสิ่งที่เราควรจะยึดถือหากเราเป็นเจนเติ้ลแมน
และยิ่งเราคืออ็อกฟอร์ดเจนเติ้ลแมนที่เหนือกว่าพวกเจนเติ้ลแมนคนอื่นๆและพวกแคมบริดจ์เราก็ควรจะมีความเป็นมาตรฐานของความเป็นเจนติ้ลแมนที่สูงกว่าคนอื่นๆ
จึงจะสามารถเรียกตนเองว่าอ็อกฟอร์ดเจนเติ้ลแมนได้
การเลี้ยงอาหารและบริการต่อสุภาพสตรีคือรเองปรกติที่เจนเติ้ลแมนควรจะทำ
ผ่านไปด้วยความรวดเร็วไอ้ห้อยไอ้ดหนก็กลับมาด้วยความรวดเร็วพร้อมกับรถขายน้ำและรถอาหารที่ตามมมาสี่ห้าคัน
ไอ้ห้อยไอ้โหนลูกน้องของผมทำตนเป็นลูกน้องที่ดีเมื่อไม่รู้ว่าเจ้านายต้องการเครื่องดื่มแบบไหนอาหารอะไรบ้างที่ถูกใจพวกมันเลยยกเครื่องดื่มมาทั้งร้านเลยตามภาษาความจงรักภักดีและเรี่ยวแรงดีมากแต่สติปัญญาตกต่ำติดใต้ถุน
“นี่จ๊ะลูกพี่ ครูวิทานได้เลยไม่ต้องเกรงใจนะขะรับงานนี้ทั้งงานเป็นของลูกพี่เจิด”
ไอ้ห้อย ไอ้โหนอวยผมกับครูวิตามภาษาลูกน้องที่ดี