Doomdays ซอมบี้ล้างโลก

ตอนที่ 61 การต่อสู้

" เอาล่ะ! ดูเหมือนว่าวันนี้จะมีคนมาให้ดอกไม้ฉันเต็มเลยน่ะ "

จากนั้นชายหนุ่มก็กระโจนเข้าใส่ฝูงซอมบี้ขนาดใหญ่เพียงลำพัง 

เมื่อฝูงซอมบี้ได้สังเกตเห็นริวจิ พวกมันก็กระโจนเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง ส่วนทางด้านริวจิ เขาได้แกว่งดาบเพลิงสีชาตออกไปสามครั้ง

ฉับ ฉับ ฉับ

ซอมบี้หลายร้อยตัวที่พุ่งเข้ามาหาเขาได้ตกตายลง แต่พวกมันก็ยังเข้ามาเรื่อย ๆแบบไม่หยุดพัก เมื่อเห็นแบบนั้นริวจิก็ตะโกนขึ้นพร้อมกับฟันดาบไปด้านหน้า 

" เข้ามา " 

ริวจิไม่ได้ใช้สกิล เขาใช้แค่การฟันธรรมดาเท่านั้น มันก็เพียงพอสำหรับการฆ่าซอมบี้แล้ว นอกจากเสียว่าเขาจะไปเจอเข้ากับซอมบี้ G4 ซอมบี้พวกนี้ไม่ได้ทำให้เขาลำบากและสูญเสียพละกำลังมากนัก พวกมันก็เหมือนตัวฆ่าเวลาดีดีนี่เอง 

ทางด้านทิศใต้ 

อายูได้นำ Hunter ที่สามารถต่อสู้ได้กับซอมบี้ G2 ไปกับเธอแค่ 10 คนและคนที่คอยเตรียมการที่อยู่บนดาดฟ้าเพียงเล็กน้อยเท่านั้น 

เมื่อสังเกตเห็นฝูงซอมบี้ อายูเธอก็ได้ส่งสัญญาณให้กับคนที่คอยเตรียมการ จากนั้น

ฟึ้บบบ 

ไฟได้ลุกขึ้นบนถนน ซอมบี้ G1 ไม่สามารถผ่านเข้ามาได้ พวกมันได้ร้องเสียงดังลั่น แต่ส่วนซอมบี้ G2 และ G3 นั่นพวกมันยังสามารถผ่านเข้ามาได้ เพราะไฟแค่เล็กน้อยไม่สามารถระคายผิวหนังของพวกมันได้

อ๋อวววววว 

" ถ้าใครต่อสู้ไม่ไหวก็ขึ้นไปข้างบน " เธอกล่าวเพียงสั้นๆ กับเหล่า Hunter หนุ่มที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอ หลังจากนั้นเธอก็พุ่งเข้าหาฝูงซอมบี้ และหายใจจากสายตาของเหล่า Hunter เมื่อพวกเขาเห็นดังนั้น มี Hunter หนุ่มคนหนึ่งเขามีผมสีดำและน่าจะเป็นคนญี่ปุ่น ได้ตะโกนขึ้น 

" ใครจะยอมแพ้ผู้หญิงกันว่ะ ฉันก็สามารถสู้ได้ โว้ยยย !! " 

หลังจากได้ยินเสียงร้องปลุกใจของชายหนุ่ม เหล่า Hunter ที่เหลืออีก 9 คนก็รู้สึกถึงความฮึกเหิมและพวกเขาก็ไม่คิดจะยอมแพ้อายู จากนั้นพวกเขาก็เข้าต่อสู้กับซอมบี้ที่ผ่านเข้ามา 

ทางด้านทิศตะวันตก

หญิงสาวผมสีดำกำลังจ้องฝูงซอมบี้ที่กำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเห็นดังนั้นหญิงสาวได้ตะโกนขึ้นเสียงดัง 

" จุดไฟได้ "  

ฟึบบบ 

เมื่อไฟลุกขึ้น เธอก็ได้ตะโกนขึ้นสั่งทันที 

" บุกได้ " 

น้ำเสียงของเด็กสาวตอนนี้ไม่หลงเหลือความน่ารักอยู่แล้ว น้ำเสียงของเธอแข็งกร้าวขึ้นและดุดัน มิโกะนั้นเธอพา Hunter ขั้น 2 มาแค่ 9 คนเท่านั้นเพราะว่าเธออยากเอาชนะอายู เธอจึงเลือกขอผู้ช่วยน้อยกว่า 1 คนนั้นเอง 

ทางทิศตะวันออก

ทหารทั่วทั้งค่ายที่หลงเหลืออยู่ กำลังยืนแสตนบายรอซอมบี้ที่กำลังเข้ามาเรื่อย ๆ แรงกดดันมหาศาล ทำให้ทหารบางคนขวัญหนีดีฟ่อไปหมด  เมื่อเห็นแบบนั้นสุซาคุได้ตะโกนเสียงดังลั่นขึ้นมา 

" ถ้าพวกเราแพ้ ครอบครัวของพวกเราก็ต้องตาย พวกนายเลือกเอาเองละกัน " 

เหล่าทหารเมื่อได้ยินคำว่าครอบครัวขอพวกเขา สติสตังก็เริ่มกลับมา สีหน้าก็แปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่นขึ้นมาอีกครั้ง

" เอาล่ะ ทุกคนจุดไฟได้ " 

ริเอะได้ตะโกนบอกลูกน้องของเขาให้จุดไฟจากนั้น ไฟก็เริ่มลามปิดกั้นซอมบี้ G1 ไว้ตามแผน เมื่อสุซาคุเห็นแบบนั้น เขาก็ได้ตะโกนสั่งเหล่า Hunter ที่เหลือ 81 คน

" ฆ่ามันนนนนนนน " 

เหล่ามนุษย์เกือบร้อยคนพุ่งเข้าใส่ฝูงซอมบี้อย่างบ้าคลั่ง ส่วนทางด้านริเอะนั้นเธอก็ได้ตะโกนสั่งเช่นกัน แต่ว่าเธอไม่ได้ตะโกนสั่งพลธนู แต่กลับสั่งผ่านวิทยุสื่อสาร 

" โทชิโอะ บอกให้ทหารราดน้ำมันใส่พวกซอมบี้ได้ " 

เมื่อโทชิโอะได้รับคำสั่งเขาก็ถ่ายทอดต่อให้กับเหล่าทหาร จากนั้นเม็ดฝนน้ำมันก็ได้ไหลตกลงเข้าสู่ฝูงซอมบี้ เนื่องจากพวกเขานำถังน้ำ มาเจาะรูและทำให้มันเป็นรูเล็ก ๆ ทำให้กระจายเหมือนกับฝนตกบนท้องฟ้า เมื่อริเอะเห็นสถานณ์การตรงหน้า เธอก็ได้ตะโกนสั่งพลธนู 

" ยิงได้ " 

ธนู 20,000 ลูกได้พุ่งเข้าใส่ฝูงซอมบี้ที่อยู่นอกจากที่กั้นไฟเอาไว้  

อ๋อวววววว 

ซอมบี้ที่โดนน้ำมันก็ติดไฟขึ้นและราบไฟถึงตัวข้างๆ ที่ติดไฟเหมือนกัน พวกมันได้ร้องโอดโอยออกมาด้วยน้ำเสียงทรมาน 

อ๋อวววววววว 

หลังจากนั้นศพของพวกมันทั้งหลายก็ได้ส่งกลิ่นเหม็นที่ชวนอ้วกออกมา เมื่อพวกสุซาคุและริเอะเห็นว่าแผนการของพวกเขาไปได้สวย 

" เยี่ยมมม " 

ทั้ง 2 คนที่ทำหน้าที่คุมการต่อสู้ได้กำหมัดด้วยความดีใจเพราะแผนของพวกเขากำลังเป็นไปได้สวย จากนั้นสุซาคุก็เริ่มมีความหวังขึ้นมา 

" ถ้ายังเป็นแบบนี้เรื่อย ๆ เราอาจจะชนะพวกมันจริง ๆ ก็เป็นไปได้น่ะ!  " 

จากนั้นการต่อสู้ก็ได้ดำเนินต่อไป

ทางด้านทิศเหนือ

ริวจิได้ฆ่าซอมบี้ไปมากมาย แต่เมื่อเขาสังเกตรอบ ๆ ริวจิได้พบว่าเขาไม่เห็นซอมบี้ G4 สักตัวเดียว มันทำให้เขานั้นแปลกใจเป็นอย่างมาก 

" ตัวของมันก็ใหญ่สะขนาดนั้นทำไมเราถึงมองไม่เห็นมัน " 

แต่ถึงอย่างงั้นฝูงซอมบี้นับ 60 ล้านมันก็เป็นการยากมากที่จะมองเห็นซอมบี้ G4 ถึงแม้ตัวของมันจะขนาดใหญ่แต่ตึกในโตเกียว ส่วนมากก็ไม่ได้เตี้ยไปกว่ามันเลย เพราะโตเกียวเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่นและตึกส่วนมาก ก็สูงๆ กันทั้งนั้น 

แต่ตอนนี้ริวจิก็ไม่ได้คิดมากนัก ขณะเขากำลังคิดอยู่นั้นมือของเขาก็แกว่งไปมาและฆ่าซอมบี้ไปพร้อม ๆกัน  

1 ชั่วโมงต่อมา

ริวจิได้สอบถามสถานณ์การของอีก 3 ทิศที่กำลังต่อสู้กับซอมบี้เหมือนกัน และปรากฏว่าพวกเขายังสามารถต้านและต่อสู้กับซอมบี้ได้เมื่อเวลาผ่านมา 1 ชั่วโมง เมื่อริวจิได้ฟังจากทั้ง 3  ทางทำให้เขารู้สึกดีเล็กน้อย แต่เวลาผ่านมาแค่ 1 ชั่วโมงเท่านั้น พละกำลังของพวกเขายังดีอยู่ แต่ถ้าผ่านไป 3 ชั่วโมง หรือ 5 ชั่วโมง พละกำลังของพวกเขาก็จะลดลงอย่างแน่นอน แต่นั่นเป็นสิ่งที่เขาคิดเอาไว้แล้ว และเตรียมวิธีรับมือเอาไว้เรียบร้อยแล้ว ทำให้เขาก็พอใจในสถานณ์การในตอนนี้ 

ทางด้านทิศตะวันออก พวกสุซาคุกำลังต่อสู้กับซอมบี้หลังจากที่ริเอะรายงานสถานณ์การให้กับริวจิฟัง พวกเขาก็เริ่มมีหวังขึ้นมา  ส่วนทางด้านมิโกะนั้นเธอก็กำลังแข่งกับอายูในการฆ่าซอมบี้ว่าใครจะสามารถฆ่าซอมบี้ให้ได้มากกว่ากัน เธอใช้วิทยุในการสื่อสารในการบอกว่าเธอสามารถฆ่าซอมบี้ได้กี่ตัวแล้ว แต่อายูนั้นเธอไม่ได้แสดงอาการกระตือรือร้นเหมือนกันมิโกะ  เธอนั้นใช้สกิล Steal และไล่ฆ่าซอมบี้ไปเรื่อย ๆ เธอแทบไม่นับในการฆ่าพวกมันด้วยซ้ำ 

เมื่อเวลาผ่านไปเรื่อย ๆ พวกเขาสามารถฆ่าซอมบี้ได้เรื่อย ๆ โดยไม่มีอุปสรรคอะไรมากมายนัก เวลาผ่านไปจนกระทั่ง

2ชั่วโมงผ่านไป

..

3 ชั่วโมงผ่านไป  

ตอนนี้ Hunter บางคนเริ่มอ่อนแรงเหลือไว้เพียงบางคนที่ยังสู้ไหวเท่านั้น  

ทางด้านทิศเหนือ 

ริวจิก็ยังฆ่าซอมบี้เหมือนเดิมเช่นเคย แต่ว่า ....

ตู้มมมมมม  

ริวจิได้ยินเสียงตึกพังดังลั่นขึ้น หลังจากกลุ่มควันได้จางหายไป เด็กหนุ่มได้เพ่งมองอย่างใจจดใจจ่อ เนื่องจากมันเป็นระยะที่ไกลจากเขาพอสมควร ทำให้เขาต้องเพ่งเพื่อจะให้มองเห็น และภาพที่ปรากฏขึ้นต่อหน้าของเขานั้นก็คือ ... ซอมบี้ G4 3 ตัวกำลังต่อสู้กันอยู่นั่นเอง เมื่อริวจิสังเกตเห็นแบบนั้นเขาจึงได้อุทานขึ้นมา 

" พวกมันกำลังต่อสู้กันเองอย่างงั้นเหรอ นั่น! ? " 

ริวจิตกใจเป็นอย่างมาก เขาเคยเห็นซอมบี้ที่กำลังกินกันเอง แต่เขายังไม่เคยเห็นซอมบี้ต่อสู้กันต่อหน้าต่อตาของเขาเลยสักครั้ง   

" มันกำลังจะกินกันเอง " 

ถึงริวจิจะรู้แต่เขาไม่สามารถเข้าไปขัดขวางได้ ถึงเขาจะไปได้และเปิดใช้ Berserk Mode และสามารถฆ่ามันได้ แล้วยังไง? สุดท้ายเขาก็ไม่มีกำลังเหลือในการจัดการซอมบี้มากมายที่เหลือได้อย่างแน่นอน เมื่อริวจิคิดแบบนี้เขาจึงคิดที่จะปล่อยมันไปก่อน และตั้งหน้าตั้งตาต่อสู้ต่อไป 

และเมื่อเวลาผ่านไปเรื่อย ๆ แล้วก็ผ่านไป 5 ชั่วโมง

ทางทิศตะวันออก 

สุซาคุได้พูดบอกในวิทยุสื่อสาร

" ริเอะ ข้างล่างต้านเอาไว้ไม่ไหวแล้ว " 

ริเอะ : งั้นให้พวกคุณขึ้นมารวมกันที่ข้างบนตึกเลยค่ะ

หลังจากที่ได้ฟังที่ริเอะพูดสุซาคุก็ได้ตะโกนเสียงดังขึ้น เพื่อบอกให้กับเหล่า Hunter ทั้งหลายได้รับรู้

" พวกเรา ขึ้นไปบนดาดฟ้าของตึกสูงเดี๋ยวนี้ !!!" 

จากนั้นพวกเขาก็ได้พากันวิ่งขึ้นไปบนดาดฟ้าของดึกแต่ละตึก 

" เร็วเข้าาาาาา " สุซาคุได้ตะโกนบอกอีกครั้ง 

หลังจากที่เคลื่อนย้ายขึ้นมาเรียบร้อยแล้ว ริเอะวิทยุไปหาริวจิ 

ตู้ดดด 

ตู้ดด 

จากนั้นไม่นานริวจิก็รับสาย  

ริเอะ : สวัสดีค่ะคุณพี่ชาย 

ริเอะได้พูดด้วยน้ำเสียงมีมารยาท แต่ริวจินั้นกลับตอบมาอย่างใจร้อน 

ริวจิ : มีอะไรรีบๆพูดหน่อย

ริวจิพูดแบบนั้นก็เพราะว่ามือนึงของเขากำลังแกว่งดาบฆ่าพวกซอมบี้อยู่นั้นเอง เมื่อริเอะได้ยินเสียงร้องโหยหวนของซอมบี้เธอก็รู้ได้ทันทีว่าริวจิกำลังต่อสู้อยู่ และเธอต้องพูดให้กระชับให้มากกว่านี้เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลามากจนเกินไป ดังนั้นเธอจึงรีบตอบกลับไปโดยทันที 

ริเอะ : ตอนนี้ทางด้านภาพพื้นดินของทางทิศตะวันออกต้านเอาไว้ไม่อยู่แล้ว ตอนนี้พวกเราหนีขึ้นตึกสูงตามที่คุณบอกแล้วค่ะ 

ริวจิไม่ได้รู้สึกแปลกใจมากนัก แต่ที่พวกเขาสามารถต้านเอาไว้ได้ 5 ชั่วโมงนั้นก็เป็นเวลาที่มากพอสมควรแล้ว 

ริวจิ : โอเค งั้นถ้าพวกมันตามขึ้นมาก็ปฏิบัติตามแผน ลิงโหน ได้เลย 

ริเอะ : รับทราบคะ  

จากนั้นริเอะก็ได้ตะโกนสั่งขึ้น 

" ปิดประตูของดาดฟ้าให้แน่น ถ้าพวกมันขึ้นมาถึงปฏิบัติตามแผนลิงโหนได้เลย " 

ก่อนที่จะวางสายไปริวจิก็ได้ถามขึ้นมา 

" พวกเธอสังเกตเห็น ซอมบี้ที่ตัวสูงๆ ราว ๆ 30 เมตรบ้างรึเปล่า " 

ริเอะ : ไม่มีนะคะ จากที่ต่อสู้มาตั้งแต่ต้นมาถึงตอนนี้ เป็นเวลา 5 ชั่วโมงพวกเรายังไม่เห็นซอมบี้ที่คุณบอกเลยสักตัวคะ 

เมื่อได้ยินที่ริเอะบอกริวจิก็สบายใจขึ้นอีกเปราะหนึ่ง เพราะตอนนี้มีซอมบี้ G4 แค่ 3 ตัวเท่านั้นที่อยู่ต่อหน้าเขา และริวจิก็คิดว่าเขาสามารถจัดการมันได้  

ริวจิ : โอเคงั้นก็ดีแล้ว 

ตู้มมมมม  

เสียงตึกพังดังลั่นเข้ามาถึงวิทยุสื่อสาร 

ริเอะเธอหันไปมองที่ต้นเสียงทันที ที่เธอได้ยิน และภาพที่ปรากฏขึ้นก็คือ ซอมบี้สูงราว ๆ 30 เมตร และลักษณะตัวของมันก็เขียวเข้ม ใบหน้าอันโหดร้ายกำลังไล่พังตึกต่าง ๆ อย่างบ้าคลั่ง  

เมื่อเธอและสุซาคุรวมถึงเหล่า Hunter ได้เห็นตัวของซอมบี้อ้วน พวกเขาก็ถึงกับเข่าอ่อนเลยทีเดียว หลังจากที่เสียงของริเอะได้หายไป ริวจิพยายามตะโกนขึ้น 

" เกิดอะไรขึ้น " 

ริเอะ : มัน มัน มันคือตัวอะไรกัน นี่คือซอมบี้จริง ๆ หนะเหรอ 

ริเอะเธอได้พูดมาออกมาด้วยเสียงสั่นและใบหน้าของเธอในตอนนี้ได้เปลี่ยนไปจากตอนแรก พวกเขาทั้งหลายได้มีความหวังว่าจะสามารถเอาชนะฝูงซอมบี้ได้ แต่เมื่อได้พบกับซอมบี้ตัวใหญ่ขนาดนี้ความหวังนั้นก็ได้สูญหายไปจนหมด

หลังจากที่ได้ฟังที่ริเอะพูดเขาก้พอจะเดาได้ว่าเธอได้เจอกับซอมบี้อ้วนเข้าให้แล้ว ดังนั้นเขาจึงได้ตะโกนขึ้นเสียงดัง 

" หนีออกไปให้เร็วที่สุดแล้วมารวมกันที่ ทิศเหนือ เร็วเข้า!  "

ฝากกดติดตามกดหัวใจเป็นกำลังใจให้กับผมด้วยนะครับ 

ขอบคุณครับ