[ระบบเปลี่ยนชีวิต โปรดิวเซอร์ที่เก่งที่สุด]
ผู้ใช้งานระบบ: เฉินโจว
เพศ: ชาย
อายุ: 20 ปี
ระดับความสามารถ: 2 (00/100)
เงินรางวัลที่ได้จากภารกิจ: 70 แต้ม
ช่องทางสำหรับซื้อของในระบบ: [เปิดใช้งานแล้ว สนใจจะเข้าไปดูไหม?] [เข้า]
[การยกระดับความสามารถและเงินรางวัล]
การยกระดับความสามารถและการได้รับเงินรางวัลจะขึ้นอยู่กับการทำภารกิจที่ระบบมอบหมายให้สำเร็จ ดังนั้นขอให้ผู้ใช้งานระบบตั้งใจทำภารกิจให้สำเร็จ หากล้มเหลว จะมีบทลงโทษตามที่กำหนดในภารกิจนั้น ๆ
[ภารกิจที่ 3]
ยินดีกับผู้ใช้ระบบที่ทำภารกิจที่ 2 สำเร็จ แม้ตอนนี้ผู้ใช้งานระบบจะดูไม่เหมือนโปรดิวเซอร์เท่าไร แต่การทำภารกิจสำเร็จไม่ว่าจะทำในแบบไหนถือว่าถูกต้อง ขอให้ผู้ใช้งานระบบพยายามต่อไปนะครับ
ภารกิจที่ผ่านมาคือการทำคอนเทนต์เกี่ยวกับการทำอาหารสองครั้ง และเนื่องจากผู้ใช้งานระบบคงจะเบื่อแล้ว ขอให้ลองทำวิดีโอลงในแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งออนไลน์ที่สมัครไว้
เนื้อหาวิดีโอจะเกี่ยวกับการทำบอร์ดเกมของตัวเอง โดยบอร์ดเกมที่ต้องทำจะต้องไม่ซ้ำใคร และต้องแบ่งผู้เล่นเป็นทีม ๆ ละสามคน โดยสามารถเล่นได้สูงสุด 4 ทีม (รวมทั้งหมด 12 คน) หลังจากนั้นให้ทำคลิปวิดีโอที่มีผู้เข้าแข่งครบทั้ง 4 ทีม ปรากฏตัวแล้วเล่นจนได้ผู้ชนะและผู้แพ้
เงื่อนไข:
- ยอดวิวของวิดีโอจะต้องถึง 50,000 ภายใน 168 ชั่วโมงนับตั้งแต่ลงคลิปในแพลตฟอร์ม
- สามารถทำภารกิจสำเร็จได้ก่อนเวลาที่กำหนด
- ผู้ใช้งานมีเวลาภายใน 90 วันหลังจากเห็นภารกิจในการทำภารกิจให้สำเร็จ (สามารถทำให้เสร็จก่อน 90 วันก็ได้)
[รางวัลสำหรับการทำภารกิจสำเร็จ]
- คะแนนความสามารถ: 100 คะแนน
- เงินจากภารกิจ: 130 แต้ม
- ยาส่วนสูงเพิ่มได้ 20 เม็ด
*ผลของยา: เมื่อกิน 1 เม็ด ส่วนสูงจะเพิ่มขึ้น 5 เซนติเมตร ไม่มีผลข้างเคียงกับร่างกาย ผู้ใช้สามารถใช้ได้สูงสุด 5 เม็ดเท่านั้น หากกินมากกว่านี้จะไม่ส่งผลในการเพิ่มส่วนสูง
[บทลงโทษหากทำภารกิจไม่สำเร็จ]
ไม่สามารถเปิดใช้งานระบบได้เป็นเวลา 6 สัปดาห์
[ทางระบบจะให้เงินสำหรับภารกิจนี้ 50,000 ซานี่ (ไม่บังคับ)]
ผู้ใช้งานจะรับเงินนี้หรือไม่?
[ใช่] [ไม่]
เฉินโจวถึงกับผงะ ตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาป เมื่อข้อความภารกิจใหม่จากระบบปรากฏขึ้นตรงหน้า ดวงตาของเฉินโจวเบิกกว้างจนแทบถลนออกมาจากเบ้า ปากก็อ้าค้างราวกับจะกลืนกินอากาศเข้าไปทั้งห้อง ร่างกายสั่นระริกราวกับคนถูกผีเข้า หัวสมองขาวโพลนไปหมดสิ้น นี่มันภารกิจบ้าบอคอแตกอะไรกันวะเนี่ย!? ฮัลโหล! คุณระบบครับ! ได้ยินแล้วตอบผมด้วยนะ นี่มันภารกิจอะไรกันครับเนี่ย!?
เฉินโจวที่สติแตกไปแล้ว พยายามตะโกนเรียกหาระบบซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่นาน แต่สุดท้ายก็ยังคงไร้ซึ่งการตอบสนองใด ๆ เหมือนเช่นเคย ความจริงแล้วเขาก็เคยลองพยายามพูดคุยโต้ตอบกับระบบมาตั้งแต่วันแรกที่ได้รับมันมาแล้ว แต่สุดท้ายก็มีเพียงความเงียบงัน ระบบไม่เคยปริปากตอบคำถามใด ๆ ที่เขาเอ่ยถามกลับไปเลยสักครั้งเดียว จะว่าไปแล้ว เสียงของระบบที่เขาเคยได้ยิน ก็คงจะเป็นเพียงประโยคแรกที่ดังขึ้นมาในหัวของเขาในตอนที่อยู่ในโรงอาหารของมหาวิทยาลัยเท่านั้นเอง
ถอนหายใจยาว ๆ เฉินโจวพยายามสงบสติอารมณ์ “ช่างแม่ง! ลองดูของรางวัลก่อนดีกว่า” เงินห้าหมื่นซานี่ก็ไม่เลว แต่ความรู้สึกดีใจมันไม่เท่าครั้งก่อน ๆ สงสัยเพราะตอนนี้เขามีเงินจากสปอนเซอร์เข้ามาเยอะแล้ว
แน่นอนว่าเขากดรับเงินรางวัลโดยไม่ลังเล “มีเงินเพิ่มก็ดีทั้งนั้นแหละน่า”
ส่วนเม็ดยาเพิ่มความสูง... นี่สิของจริง! เม็ดละห้าเซนติเมตร ถ้าเขากินห้าเม็ดก็สูงขึ้นยี่สิบห้าเซนติเมตรเลยนะ! หรือจะเอาไปขาย? เม็ดละสิบล้านซานี่ก็คงมีคนซื้อ... “เดี๋ยวก่อน! ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนี้ ต้องทำภารกิจให้สำเร็จก่อน!”
เมื่อนึกถึงบอร์ดเกมในวัยเด็ก รอยยิ้มบาง ๆ ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า เขาเคยสนุกกับการทอยลูกเต๋า เดินหมาก และวางแผนกลยุทธ์กับเพื่อน ๆ แต่ภารกิจนี้กลับแตกต่างราวฟ้ากับดิน การสร้างบอร์ดเกมที่ไม่ซ้ำใคร แถมยังต้องเล่นเป็นทีมใหญ่ถึงสิบสองคน มันช่างเป็นความท้าทายที่น่าหวาดหวั่นเสียจริง แล้วยอดวิวห้าหมื่นสำหรับการทำคลิปบอร์ดเกมเนี่ยนะ? เทียบกับการทำคลิปอาหารที่คนส่วนใหญ่ให้ความสนใจ มันช่างเป็นเป้าหมายที่ดูริบหรี่เสียเหลือเกิน
เฮ้อ... เอาวะ ลองสู้ดูสักตั้ง! ถ้าไม่สำเร็จก็แค่ไม่ได้ยา ไม่ได้คะแนน แถมยังถูกตัดสิทธิ์การใช้งานระบบไปอีกหกสัปดาห์ ฟังดูไม่เลวร้ายเท่าไหร่ (มั้ง?) ยังไงเขาก็ยังมีเวลาตั้งเก้าสิบวัน อาจจะมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นก็ได้
ขณะที่ความคิดเกี่ยวกับภารกิจใหม่ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว เฉินโจวก็รู้สึกเหมือนมีเข็มเล็ก ๆ ทิ่มแทงอยู่ในใจ เขาเฝ้ารอการตอบกลับจากจื่อซวานหมิงด้วยความกระวนกระวาย หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลาแล้ววางลงซ้ำ ๆ เหม่อมองไปยังประตูราวกับว่าเธอจะปรากฏตัวขึ้นมาตรงหน้าในอีกไม่กี่วินาที
ในที่สุด เสียงแจ้งเตือนข้อความก็ดังขึ้น เฉินโจวรีบคว้าโทรศัพท์มาแทบจะทันที ข้อความสั้น ๆ จากจื่อซวานหมิงปรากฏบนหน้าจอ
[จื่อซวานหมิง: เฉินโจว ตอนนี้ฉันมาถึงหน้าบ้านแล้ว ไม่ต้องห่วงแล้วนะ]
เฉินโจวถอนหายใจยาวเหยียดราวกับยกภูเขาออกจากอก รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าโดยไม่รู้ตัว ความกังวลและความกระวนกระวายเมื่อครู่มลายหายไปจนหมดสิ้น เขาพิมพ์ตอบกลับไปทันที
[จื่อซวานหมิง ดีใจด้วยจริง ๆ ที่คุณถึงบ้านอย่างปลอดภัย ตอนที่รอข้อความจากคุณ ผมแทบนั่งไม่ติดเลย กลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับคุณ]
รอไม่นานนัก ข้อความสั้น ๆ ก็ตอบกลับมา [ขอบคุณนะ]
เพียงแค่สามคำสั้น ๆ แต่กลับทำให้หัวใจของเฉินโจวอบอุ่นอย่างประหลาด มันไม่ใช่แค่การตอบกลับตามมารยาท เขาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในนั้น เขาพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว
[ในเมื่อคุณถึงบ้านอย่างปลอดภัยแล้ว ผมก็สบายใจแล้วครับ ยังไงก็ขอให้คุณพักผ่อนเยอะ ๆ และฝันดีนะครับ]
เฉินโจวเฝ้ารอการตอบกลับด้วยใจจดใจจ่อ ราวกับเด็กน้อยกำลังรอของขวัญวิเศษ และแล้วหน้าจอก็สว่างขึ้นอีกครั้งพร้อมกับข้อความที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้น [อืม นายก็เหมือนกัน]
ถึงจะเป็นข้อความที่สั้นและกระชับ แต่เฉินโจวกลับรู้สึกดีใจอย่างลึกซึ้ง ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย แม้จะเป็นเพียงคำพูดง่าย ๆ เขากำลังคิดว่าจะพิมพ์อะไรต่อไปดี แต่แล้วเขาก็ต้องหยุดความคิดนั้นไว้ ไม่ดีกว่า ถ้าเขาแสดงออกมากเกินไป เธออาจจะรู้สึกอึดอัดและรำคาญ ความรู้สึกดี ๆ ที่เขาสร้างมาอาจจะพังทลายลงได้ ตอนนี้... ต้องใจเย็น ๆ เข้าไว้
เมื่อคิดได้ดังนั้น เฉินโจวจึงไม่ได้พิมพ์ข้อความใด ๆ ตอบกลับไปอีก เขามองข้อความบนหน้าจออยู่นานราวกับต้องมนต์ ก่อนจะวางโทรศัพท์ลงข้างตัวและนอนคิดเงียบ ๆ
เขาเริ่มวาดภาพในความคิด บางที... บางทีเธออาจจะเริ่มรู้สึกถึงความรู้สึกที่เขามีให้บ้างแล้ว แม้ว่ามันอาจจะยังไม่ถึงขั้นความรักแบบหนุ่มสาวที่เขารู้สึก แต่เขาก็เชื่อมั่นในพลังของความสม่ำเสมอ น้ำหยดลงหินทุกวัน หินยังกร่อน เฉินโจวจึงไม่ยอมแพ้ เขาจะแสดงความจริงใจให้เธอเห็นทุกวัน ๆ จนกว่าเธอจะหวั่นไหว
เขายกมือขวาขึ้นมาตรงหน้า กำมือแน่น ดวงตาจ้องมองไปยังเพดานอย่างแน่วแน่ มือซ้ายวางทาบบนหัวใจที่เต้นระรัว ก่อนจะให้คำมั่นสัญญาด้วยน้ำเสียงหนักแน่นที่ดังก้องอยู่ในใจ
[จื่อซวานหมิง... ฉัน เฉินโจว คนนี้ ขอให้คำมั่นสัญญาต่อหน้าฟ้าดิน ว่าชีวิตของฉันนับจากนี้ไป จะมีเพียงเธอเท่านั้น เธอจะเป็นคนที่ฉันจะขอเคียงข้างตลอดชีวิต จะทะนุถนอมดูแลเธออย่างดีที่สุด จะไม่ยอมให้เธอต้องกังวลใจในสิ่งใด ๆ จะทำให้รอยยิ้มแห่งความสุขปรากฏบนใบหน้าของเธอในทุกวันที่เราอยู่ด้วยกัน ขอให้สรรพสิ่งบนโลกนี้จงเป็นพยานในคำมั่นสัญญาอันศักดิ์สิทธิ์นี้ของฉัน]
ทันใดนั้นเอง ราวกับว่าสวรรค์ได้รับรู้ถึงคำสาบานอันยิ่งใหญ่ของเขา ก็เกิดเสียงฟ้าผ่าคำรามกึกก้องกัมปนาท พร้อมกับลมที่พัดวูบเข้ามาในห้องอย่างเย็นเยียบ ไฟในห้องดับวูบไปชั่วขณะ ก่อนที่จะกลับมาสว่างดังเดิม ราวกับเป็นการตอบรับจากฟ้าดิน