เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสี่ ตอนราชันเก้าพิภพ (จบแล้ว)

ตอนเช้าศิษย์พี่รองมาปลุกทุกคนแต่เช้าให้มาเตรียมตัว เพราะงานพิธีใกล้จะเริ่มแล้ว เสียงระฆังดังกังวานออกมาจาก วิหารศักดิ์สิทธิ์ ผู้คนมากันเต็มไปหมด ต่างเฝ้าดูเทพบุตรเค่อจิ้งหนาน กับธิดาเทพฟ่งเฟยหยาน ว่าเทพบุตร และเทพธิดาจุติลงมาเกิดใหม่หน้าตาเป็นเช่นไร  พิธีเริ่มจัดขึ้นใน วิหาร บุคคลสำคัญล้วนมากันครบ แต่น่าแปลก !

ที่นั่งของสำนักใหญ่อีกสองสำนักกลับไม่มาสักคน สร้างความสับสนมึนงง ให้กับทุกๆ คนยิ่งนัก

“ ทำไมที่นั่งของ สำนัก วังเทพบิดร ทำไม่ไม่มากันนะ น่าแปลก” ศิษย์พี่ใหญ่ตั้งข้อสงสัย เพราะสำนักปราชญ์เทวะ ก็ไม่มีใครมาสักคนเช่นกัน เป็นเพราะ จอมปราขญ์สั่งห้ามทุกคนไม่ให้มา เหมือนจะรู้ว่า คงต้องเกิดเรื่อง แต่ก็มีคนมาคอยสังเกตุการณ์บ้าง แต่ คนของสำนักวังเทพบิดรแ็ไม่มีใครมาแม้แต่คนเดียว

“ เมื่อวาน ข้าล้างสำนักวังเทพบิดรไปจนหมด คงไม่มีใครมางานได้อีกแล้ว”

เสี่ยวเทียนเอ่ยเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา  ศิษย์พี่ทั้งสองคนหันขวับมาทันที

“ เจ้า...ว่าอะไรนะ?”

“ ข้าสืบได้ความว่า พวกมันอยู่เบื้องหลังการตายของ ท่านปู่ทากิ เลยล้างสำนักวังเทพบิดรจน ไม่เหลือซากเลย”

“ ท่านปู่ทากิ นี่คือใคร”  ศิษย์พี่ใหญ่สนใจว่า ท่านปู่ทากิเป็นใครกัน ถึงทำให้เสี่ยวเทียนต้องล้างสำนัก วังเทพบิดรจนไม่แหลือซาก

“ ท่านปู่ทากิ เป็นคนเฝ้าคุกน้ำคนหนึ่ง ท่านดีต่อข้ามาก” เสี่ยวเทียนเอ่ยแล้วอดเศร้าใจไม่ได้

“ คนเฝ้าคุก”  ศิษย์พี่ทั้งสองพูดออกมาพร้อมกัน แล้วไม่พูดเรื่องนี้อีกเลย

หลังพิธีภายในจัดการเรียบร้อย บ่าว-สาวทั้งสองคนก็เดินออกมาในชุดสีแดงเต็มยศ  ที่หน้าลานวิหารเทพเจ้า ซึ่งเป็นจุดที่ ธิดาเทพบอกเอาไว้

“ แบบนี้ ธิดาเทพก็เข้าพิธีวิวาห์เสร็จแล้ว ก็เท่ากับว่า งานวิวาห์นี้ก็สมบูรณ์แล้วน่ะซิ” ศิษย์พี่ใหญ่เอ่ยด้วยความสงสัย ศิษย์พี่รองหน้าเครียดขึ้นมาทันที แล้วศิษย์พี่รองก็เดินแหวก ฝูงชนนำหน้า แบบไม่สนอะไรแล้ว เพื่อจะเข้าไปถาม ธิดาเทพว่าทำเช่นนี้เพื่ออะไร!   หลอกให้เขามารอที่หน้าลานวิหารเทพเจ้า เพื่อให้เขาเจ็บใจอย่างนั้นใช่ไหม?

 หลายคำถามที่ศิษย์พี่รอง อยากจะเข้าไปถาม น้ำตาลูกผู้ชายไหลอาบบบใบหน้า ศิษย์พี่ใหญ่ กับ เสี่ยวเทียนก็พุ่งตัวตามไปติด ๆ   

แต่ทันใดนั้นเอง ก็เกิดสิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิด ธิดาเทพคุกเข่า ลงต่อหน้า เทพพระมารดาศักดิ์สิทธิ์ และเทพพระบุตรศักดิ์สิทธิ์ แล้วชักปิ่นปักผมที่เป็นเหมือนมีดสั้นชัดๆ แทงเข้าไปที่หัวใจของตนเอง  ฉีก !  แล้วบิดมีดเพื่อทำลายหัวใจ แล้วเอ่ยออกมาด้วยเสียงดังฟังชัด คงเป็นเหมือน คำพูดครั้งสุดท้ายในชีวิต

“ ท่านปู่... ชีวิตนี้ข้าเป็นหนี้บุญคุณที่ท่านชุบเลี้ยง ข้าชดใช้ให้ท่านจนหมดแล้ว นับแต่นี้ ชีวิตหลังความตายของข้ากับท่าน ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก..”

ธิดาเทพประกาศออกมาได้ยินกันไปทั่ว

“ บัดซบ นังแพศยา ต่อให้เจ้าตาย ข้าก็จะยำยีร่างของเจ้าให้สาสม ที่เจ้าทำให้เข้าต้องอับอายขายหน้าเช่นนี้” เค่อจิ้งหนาน ใช้เท้าถีบเข้าที่ยอดอกของ ธิดาเทพกระเด็นออกไปไกล  ศิษย์พี่รองเห็นภาพเช่นนี้ ก็ตะโกนร้องอย่างสุดเสียง

“ เฟยหยาน...”  ศิษย์พี่รองหายวับผ่านมิติออกไปรับร่างที่หมดสติไปแล้ว มีแต่รอยเลือด เปรอะเปื้อนเต็มไปหมด

“ เฟยหยาน ทำไม  !  ทำไมต้องทำเช่นนี้  ข้ามาแล้ว ข้าจะพาเจ้าไป เราจะอยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า ไม่มีใครพรากเราจากกันได้อีก เฟยหยาน”  ศิษย์พี่รองร้องออกมาด้วยเสียงสั่นเครือ   ธิดาเทพ สะดุ้งเฮือกขึ้นมาอีกครั้ง ! ลืมตามาเห็นศิษย์พี่รอง น้ำตาไหลออกมาทันที แล้วเอามือลูบไล้น้ำตาบนใบหน้าศิษย์พี่รองด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรัก

“เอ้อหลาง ที่รักของข้า ชาตินี้ข้าไม่อาจอยู่กับท่านได้แล้ว หากชาติหน้ามีจริง  ข้าจะไม่ปล่อยให้ท่าน..หลุดมือ...ข้า...ไป ...ได้” แล้วศรีษะของธิดาเทพก็พับเข้าที่ทรวงอกของศิษย์พี่รอง

“ เฟยหยาน  ๆ เฟยหยาน....” ศิษย์พี่รองส่งเสียงเรียกไม่หยุด

“ เสี่ยวเทียน ช่วยเฟยหยานด้วย ขอน้ำทิพย์สวรรค์ให้ข้าเร็ว” เสี่ยวเทียนไม่อยากพูดอะไรตอนนี้ เลยมอบ น้ำทิพย์สวรรค์ให้ทันที ถึงแม้จะรู้ว่าคนตายไปแล้ว น้ำทิพย์สวรรค์ ก็ช่วยไม่ได้  เจ้าไป๋น้อยรีบออกไปเกาะแขนธิดาเทพน้ำตาไหล แล้วร้องเรียก “พี่สาวตื่น พี่สาวตื่น” 

ในทันใดนั้นเอง ก็มีฝ่ามือพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว จู่โจมใส่ศิษย์พี่รอง จนเสี่ยวเทียนต้องใช้ฝ่ามือป้องกัน เอาไว้  โครม !  คนที่ปล่อยฝ่ามือมากระเด็นถอยไป เป็นหยางลี่นี่เอง

“ ปล่อยมือที่สกปรกออกจากธิดาเทพเดี๋ยวนี้นะ” หยางลี่เอ่ยออกมา พร้อมกับสมุน ฮั่วฉี กับจางซัน แล้วมีเค่อจิ้งหนานมายืนเรียงหน้ากันพร้อม

“ ข้าจะพาธิดาเทพไป ใครกล้าขัดขวางข้า เสี่ยวเทียน ฆ่าแม่งมันให้หมดเลย”

ศิษย์พี่รองอุ้มธิดาเทพเดินออกไป โดยที่ไป๋น้อยวิ่งตามไปด้วย แล้วมีศิษย์พี่ใหญ่คอยป้องกันหลังไว้ให้  ส่วน เสี่ยวเทียนยืนขวางทุกคนเอาไว้   

“ คิดว่าพวกข้ากลัวแกหรือยังไง คุรุเทพศักดิ์สิทธิ์ ใช้ค่ายกล จัดการมัน” เค่อจิ้งหนานเอ่ยจบ ก็มีคุรุเทพศักดิ์สิทธิ์ทั้งเก้าคน ปรากฏร่างผ่านมิติออกมาอย่างพร้อมเพรียงกัน

จากนั้นทั้งหมด ก็ใช้กระจกแปดเหลี่ยม ปล่อยแสงสีดำทมิฬ ส่อง มาที่เสี่ยวเทียน ทั้งเก้าคน แล้วแสงสีดำจากกระจกก็กลายเป็นเหมือนกับค่ายกลแสง ที่กักขังเสี่ยวเทียนเอาไว้ หากเสี่ยวเทียนขยับ  ผิวกายก็จะถูกแสงจากกระจกแปดเหลี่ยมเผาไหม้ไปในทันที

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ค่ายกลวิญญาณเก้าแสงทมิฬ ของบรรพบุรุษของข้า ต่อให้เจ้ามีพลังระดับเซียนสวรรค์ ก็ไม่มีทางรอดพ้น ค่ายกลวิญญาณเก้าแสงทมิฬไปได้”

เค่อจิ้งหนานเอ่ยพร้อมกับส่งเสียงหัวร่ออย่างดีใจ

“ หยางลี่ ทำลายวิญญาณของมัน แล้วนำร่างอรหันต์อมตะของมันมาให้ข้า” เค่อจิ้งหนาน ที่แท้คือสังฆราชนั่นเอง มันเฝ้ารอเวลานี้มานานแล้ว มันคงวางแผนมาแล้วอย่างแน่นอน ถึงได้เตรียมสร้างค่ายกลไว้เช่นนี้

หยางลี่กระโดดลอยตัว แล้วชูไข่มุกสีขาว แล้วส่องมาที่เสี่ยวเทียน ไม่ทันที่เสี่ยวเทียนจะคิดอะไร   วิญญาณของเสี่ยวเทียน คล้ายจะถูกดูดออกจากร่าง เข้าไปสู่ไข่มุกเม็ดนี้  ที่ละนิด ๆ

“ ดวงตาราชาปีศาจ นี่มันมาอยู่โลกนี้ได้อย่างไรกัน” อาจารย์ลู่เอินกล่าวด้วยความตกใจ

“ อาจารย์ วิญญาณของข้า คล้ายจะออกจากร่างแล้ว ทำยังไงดี เวลานี้ข้าขยับตัวไม่ได้ด้วย”

“ ไม่ต้องห่วง อุปกรณ์วิญญาณชิ้นนี้ ข้าคุ้นเคยดีกว่าใคร เจ้าใช้เคล็ดวิชาดูดพลังของข้า แล้วดูดไข่มุกเข้ามาไว้ที่ตัวเจ้าแทน แค่นี้ก็สิ้นเรื่อง”เสี่ยวเทียนฟังจบ ก็เดินพลังวิชามหายุทธดูดจักรวาล ไข่มุกที่อยู่ในมือของ หยางลี่ลอยลิ่วเข้ามาหาเสี่ยวเทียน ร่วมทั้งร่างของหยางลี่ด้วยเช่นกัน  อ๊ากกกกกกก !! หยางลี่ถูกเสี่ยวเทียนดูดพลังจนร่างกายผอมแห้ง สุดท้ายแม้แต่กระดูกก็ไม่เหลือ

ยังมีคุรุเทพอีกเก้าคน เห็นเช่นนี้ก็ตกใจ   แต่ไม่ทันแล้ว เสี่ยวเทียนทำการใช้ไข่มุกชูขึ้นมาแล้วก็ปล่อยพลังยุทธดูดจักรวาลเข้าไป วิญญาณของคุรุเทพทั้งเก้าถูกดูดเข้ามาในไข่มุกสี่ขาว จนหมดอย่างรวดเร็ว สุดท้าย ทั้งเก้าคนเหลือแต่ร่างที่ไร้วิญญาณทั้งหมด

เค่อจิ้งหนาน กับ พวกที่เหลือต่างตกใจ เตรียมตัวหนีไปในทันที เขาไม่คิดว่า ไข่มุกที่เอาไว้ดูดวิญญาณ  จะถูกใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพอย่างนี้  แต่ทุกคนหนีไม่ทันแล้ว ถูกเสี่ยวเทียนใช้พลังพายุอัสนีสายฟ้าไปมัดร่างของ ทุกๆ คนเข้ามา   แล้วบังคับให้คุกเข่าลง ต่อหน้าเสี่ยวเทียนทั้งหมด

เสี่ยวเทียนเดินไป เดินมาอยู่ต่อหน้าทุกคน โดยที่ถือไข่มุกสีขาว ทำท่าเหมือนจะดูดวิญญาณของใครก็ได้ที่เขาอยากทำ สร้างความแค้นใจให้กับ เค่อจิ้งหนานยิ่งนัก

“ เจ้านี่เป็นเทพบุตรเค่อจิ้งหนาน หรือ สังฆราชกันแน่ๆ”

“ เสี่ยวเทียน ข้าคือสังฆราช มีเรื่องอะไรก็คุยกันได้นะ ?

“ เจ้ากลืนวิญญาณของ เค่อจิ้งหนานจริงๆด้วย แล้วยังบังคับหลานสาวมาแต่งงานกับตัวเอง ข้ามันไม่น่าช่วยเจ้าเอาไว้เลย น่าจะปล่อยให้ตายๆ ไปตั้งแต่เจอจอมมารลู่เซี่ยฟางแล้ว”

“ นางไม่ใช่หลานสาวแท้ๆ  ข้าเพียงแต่เก็บนางมาเลี้ยงเท่านั้น”

ก่อนที่เสี่ยวเทียนจะจัดการ ต่อ ก็ได้ยินเสียงของ ศิษย์พี่รอง ร้องขึ้นมาเสียงดังว่า

“ เฟยหยาน เฟยหยาน ” ตามด้วยเสียงร่ำไห้ของศิษย์พี่รอง คิดว่าคงให้กินน้ำทิพย์สวรรค์แล้วไม่ได้ผล

เสี่ยวเทียนรีบผละ ไปดูทันที พบว่าวิญญาณของ ธิดาเทพออกจากร่างแล้ว

ศิษย์พี่รองหันมาหาเสี่ยวเทียนแล้วคุกเข่าลงทันที

“ เสี่ยวเทียน ศิษย์พี่ไม่เคยขออะไรเจ้ามาก่อน ครั้งนี้ ศิษย์พี่ขอให้เจ้าช่วยเหลือ ช่วยชุบชีวิต น้องเฟยหยานกลับมาด้วยเถอะ”

เสี่ยวเทียนรีบไปประคองศิษย์พี่รองทันที

“ ศิษย์พี่รองลุกขึ้น ข้าจะขออาจารย์ให้ช่วยก็แล้วกัน” เสี่ยวเทียนหายวับเข้าไปในมิติฟ้าครามทันที

“ อาจารย์”

“ ข้ารู้แล้ว ยาชุบชีวิตของเจ้าแม่กวนอิม เหลือเพียงสองเม็ดเท่านั้น เจ้าเอาไปช่วยนางเถอะ”  อาจารย์ลู่เอินคิดไว้อยู่แล้ว ว่าสักวันหนึ่งต้องมีเหตุการณ์แบบนี้

เสี่ยวเทียนกลับออกมา แล้วก็เดินเข้าไปหาร่างธิดาเทพ แล้วก็นำยาเม็ดชุบชีวิตของเจ้าแม่กวนอิม ใส่ปากของธิดาเทพ พอเม็ดยาชุบชีวิตเข้าปากธิดาเทพ เม็ดยาก็ละลายไปทั่วร่างกาย ผิวกายที่ซีดขาว แผลที่หน้าอก หัวใจที่เป็นแผล กลับกลายเป็นปกติ วิญญาณที่ยืนมองอยู่อย่าง เศร้าใจ ก็ถูกดูดกลับเข้าร่าง ธิดาเทพลืมตาขึ้นทันที

“ เอ้อหลาง”

“ เฟยหยาน”

ธิดาเทพโผเข้ากอดศิษย์พี่รองแน่นเหมือนกับว่า กลัวจะพรากจากกันอีกครั้ง

ไป๋น้อยเข้าไปคลอเคลีย ธิดาเทพ ที่ฟื้นกลับมามีชีวิตอยู่เหมือนเดิม

“เฟยหยาน ช่วยปู่ด้วย”  เสียงของ เค่อจิ้งหนาน เอ่ยออกมา เพราะเวลานี้ถูกเสี่ยวเทียน มัดด้วยเชือกอัสนีสายฟ้าเอาไว้ ขยับตัวไม่ได้

ธิดาเทพมองที่ร่างของ เทพบุตรเค่อจิ้งหนาน ด้วยใบหน้าเฉยเมย 

“ เฟยหยานคนเก่าได้ตายไปแล้ว ต่อไปนี้ข้าไม่รู้จักท่าน พวกเราไม่เกี่ยวข้องใดๆกันอีกแล้ว”

“ ได้ไง ข้าเป็นคนเก็บเจ้ามาเลี้ยง  เจ้าคิดจะอกตัญญูไม่ช่วยข้าเลยหรือไง นังคนเนรคุณเลี้ยงไม่เชื่อง นัง....”    ฟิ้ว ..ปึก !!  เสี่ยวเทียนยิงดัชนีลมเข้าใส่จุดใบ้ ทำให้ เค่อจิ้งหนานพูดไม่ได้อีกต่อไป

“ พี่สาวไม่เกี่ยวข้องกับเจ้าแล้ว จากการกระทำที่ฝักใฝ่แต่เรื่องชั่วๆ กลืนวิญญาณแม้กระทั่งลูกศิษย์ของตน ยังคิดหมายย่ำยีแม้กระทั่งหลานสาวตัวเอง และอีกทั้งคิดจะทำลายวิญญาณกลืนร่างของข้าอีก โทษนี้ สมควรตาย”เสี่ยวเทียนกำลังจะตัดหัว เค่อจิ้งหนานทิ้ง แต่ก็ได้ยินเสียง ธิดาเทพเอ่ยขอร้องออกมาว่า

“ หยุดก่อน ถึงแม้โทษเขาจะถึงตาย ยังไงเขาก็เคยมีบุญคุณที่เลี้ยงดู ไว้ชีวิตเขาเถอะ”

“ ได้ โทษตายละเว้นได้ แต่โทษเป็นนั้นคงต้องมีอยู่” เสี่ยวเทียนเอามือตบไปที่หัวของ เค่อจิ้งหนาน แล้วดูดพลังทั้งหมดของเขาออกมา จนเหลือแค่พลังปราณเทพระดับ 10 กลายเป็นคนธรรมดาในเมืองแห่งนี้ไปเลย

เสี่ยวเทียนเก็บสายฟ้าออกมาทั้งหมด แล้วไล่คนพวกนี้กลับไป ฮั่วฉีกับจางซันพยุงร่างของ เค่อจิ้งหนานหรือสังฆราชกลับไปในสภาพหมดอาลัยตายอยากในชีวิต

“ ขอบใจเจ้ามานะ เสี่ยวเทียน”  ศิษย์พี่รองเอ่ยพร้อมกันกับ ธิดาเทพ

“ ไม่เป็นไร เรื่องแค่นี้เป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น”   เสี่ยวเทียนได้แต่ยิ้มให้ แล้วเริ่มกล่าวลาทุกคน เพราะอาจารย์ลู่เอิน  แจ้งมาว่า พร้อมเดินทางได้แล้ว

“ ได้เวลาที่ข้าต้องไปจากที่นี่แล้ว หากมีเวลา ข้าจะกลับมาเยี่ยมพวกท่านทุกๆ คน”  เสี่ยวเทียนเอ่ยจบ ไป๋น้อยที่อยู่ในอ้อมอก ของธิดาเทพ ก็พุ่งตัวเข้ามาในอก ของเสี่ยวเทียน  แล้วก็ก้าวขึ้นปราสาทเทพเซียน อย่างช้าๆ แล้วโบกมือลาทุกๆคน แล้วตัวปราสาทเทพเซียนก็ขึ้นสู่ท้องฟ้า พุ่งเข้าอุโมงค์มิติ ที่อาจารย์ลู่เอินได้สร้างขึ้น  แล้วพอปราสาทเทพเซียนเข้าไป อุโมงค์มิติแห่งนี้ก็ หายวับไปในทันที ทิ้งไว้แต่ตำนานของเขา ให้ทุกคนได้เล่าขานกันสืบมา

ด้านในปราสาท อาจารย์ลู่เอินนั่งสมาธิเปิดอุโมงค์มิติ เพื่อให้ปราสาทเทพเซียนเดินทางออกไป  พอหลุดจากอุโมงค์ออกมาได้ ก็เข้าสู่ดินแดนพิภพชั้นที่สาม  แล้วก็เดินทางกลับไปที่สำนักสะท้านฟ้าทันที

ณ สำนักสะท้านฟ้า

“ เป็นยังไงบ้าง เจ้าพบกับพ่อของเจ้าไหม”  อาจารย์เซี่ยอี้เอ่ยถามเสี่ยวเทียนทันทีที่เห็นหน้า

“ ไม่พบขอรับ ท่านพ่อไม่ได้เข้าไปที่ ดินแดนเทวะบรรพกาลอย่างแน่นอน”

“ ถ้าเช่นนั้น เจ้าจะไปตามหาพ่อของเจ้าที่ไหนกัน?”

“ ที่พิภพชั้นสี่ ขอรับ” 

“ แล้วเจ้ามั่นใจ หรือ ว่าพ่อของเจ้าอยู่ที่พิภพชั้นที่สี่”

“ ไม่มั่นใจเลย แต่ข้าตรวจสอบพิภพชั้นที่ 1 ถึง 3 มาหมดแล้ว ดังนั้นก็ต้องหาที่ชั้นอื่นต่อไป ขอรับ”

“ ถ้าเช่นนั้น เจ้าขึ้นไปพิภพชั้นที่ 4 เจ้าเข้าไปเป็นศิษย์ที่สำนัก อู่ซาน ไปหาศิษย์พี่ของข้าเซี่ยเหมินชิ่ง เขาเป็นเจ้าสำนักที่นั่น นำป้ายประจำตัวมอบให้เขาดู  แล้วเขาจะดูแลเจ้าเป็นอย่างดี”  อาจารย์เซี่ยอี้เอ่ยแนะนำ  แล้วสั่งให้ เซี่ยเป่ยไปส่งเสี่ยวเทียนที่  เครื่องเคลื่อนย้าย

“ ขอบคุณท่านอาจารย์ ศิษย์ขอลาเลยขอรับ ” 

เสี่ยวเทียน เดินออกมากับศิษย์พี่เซี่ยเป่ยไปที่บ้านพัก ก็พบกับ  ศิษย์พี่หลินกำลังเตรียมอาหารอยู่  ซึ่งบัดนี้ศิษย์พี่ทั้งสองคน ได้แต่งงานกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว   

“นี่เจ้าจะเดินทางไปตอนนี้เลยรึ” ศิษย์พี่หลินเอ่ยถาม ในขณะที่เสี่ยวเทียนกำลังกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย

“ขอรับ ว่าจะไปวันนี้เลย” 

“ไปแล้ว ก็กลับมาเยี่ยมพวกเราบ้างนะ”    เสี่ยวเทียนพยักหน้าตอบแทน

หลังจากที่เสี่ยวเทียนได้กินอาหารรสชาติที่แสนอร่อยของศิษย์พี่หลินแล้ว

ศิษย์พี่ทั้งสองคน ก็มาส่งเสี่ยวเทียนที่ เครื่องเคลื่อนย้าย เพื่อขึ้นไปบนดินแดนพิภพชั้นที่สี่ ต่อไป ….