รักร้าย นายจอมโหด

~[[รักร้าย นายจอมโหด]]~

Ep.46

ฉันแทบจะล้มตัวลงนอนทั้งแบบนี้เหนื่อยมาก ตอนนี้คาเอลอาบน้ำอยู่ ไม่นานคาเอลก็เปิดประตูออกมาเขามองมาที่ฉัน

"ไปอาบน้ำสิจะได้นอน"

ฉันเลยลุกไปอาบน้ำ พออาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ใส่ชุดนอนสีชมพูผ้าซาตินเหมือนทุกที

"ทำไมไม่แต่งตัวไม่หนาวเหรอ"

ฉันถามคาเอลที่ยังนุ่งแค่ผ้าขนหนูพื้นเดียว

"จะใส่ทำไมยัวไงก็ต้องถอดอยู่ดี"

คาเอลเดินมาอุ้มฉันไปที่เตียง เขามองหน้าฉันอย่างมีเลศนัยไม่ต้องบอกก็รู้ว่าต้องการอะไร ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยล่วงเกินฉันเลยสักครั้งแต่ตอนนี้เราแต่งงานกันแล้วและเขาน่าจะทนไม่ไหวอีกแล้ว คาเอลพรมจูบฉันซ้ำไปซ้ำมาทุกอย่างที่เขาทำดูอ่อนโยนไม่รุนแรง เขาถอนจูบแล้วมองหน้าฉัน สายตาที่เขาส่งมันชั่งอบอุ่นฉันตกหลุ่มรักสายตาแบบนี้ของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า 

"พี่รักเธอนะวาเลน รักมากกว่าอะไรทั้งนั้น"

"ฉันก็รักนาย"

จุ๊บ~

"พูดผิดแล้ว ต้องโดนทำโทษบอกว่าให้เรียกพี่ไง"

คนตรงหน้ายิ้มเจ้าเล่ห์อย่างได้ใจ

"ฉันก็รักพี่เหมือนกัน"

คาเอลยิ้มกว้างทันทีถึงแม้จะดูโหดขนาดไหนแต่เขาก็จะเขินจนหน้าแดงแบบนี้เสมอ เมื่อพอใจแล้วคาเอลก็ก้มลงจูบฉันอีกครั้ง เราสองคนกำลังจะสร้างอนาคตไปด้วยกันฉันจะไม่เสียใจที่เลือกเขาเราสองคนจะมีความสุขและอยู่ด้วยกันตลอดไป

เราสองคนแต่งงานกันมา3เดือนแล้วทุกอย่างราบรื่นคาเอลเอาใจฉันทุกอย่าง ไม่ไปเที่ยวผับแค่ไปสั่งงานดูงานเท่านั้น จนพวก3คนนั้นล้อไม่หยุด วันนี้ฉันเลยขอคาเอลมาช้อปสะหน่อย ตอนแรกก็ไม่ให้มาอยู่หรอกแต่พอบอกว่าวันนี้วันเดียวเท่านั้นอ้อนตั้งนานกว่าจะยอม ฉันเลยชวนน้ำว้ามาหาของกินอร่อยๆเดี่ยวนี้ฉันกินเก่งเยอะมากสงสัยเพราะอยู่แต่กับบ้านไม่ออกไปนั่งดื่มที่ผับเหมือนแต่ก่อน แต่วันนี้อากาศร้อนอบอ้าวจังแหะรู้สึกไม่สบายยังไงไม่รู้ ฉันเลยขอตัวน้ำว้ากลับบ้าน ฉันเพลียมากจนนอนหลับไป

ฟอด~

"ตื่นได้แล้วทำไมมานอนตรงนี้"

คาเอลหอมแก้มฉันที่นอนอยู่ที่โซฟากลางห้องเชาคงพึ่งกลับจากสนามแข่งแน่เลย

"ไปอาบน้ำแล้วมากินข้าวนะครับ"

"โอเค เดี่ยวมานะคะ"

ฉันลุกขึ้นยืนแล้วรู้สึกว่ามันวูบไป จนคาเอลเข้ามาพยุงฉันไว้ก่อนไม่งั้นคงล้มไปแล้ว

"ไม่สบายหรือเปล่า เป็นอะไรไหม"

"ไม่เป็นไร วันนี้อากาศร้อนเลยเพลียๆสงสัยนอนนานเกินไป"

"ไปอาบน้ำมากินข้าวกินยาแล้วนอนพักดีกว่าถ้าไม่หายค่อยไปหาหมอกัน"

ฉันพยักหน้าให้คาเอลแล้วเดินตรงไปที่ห้องน้ำทันที อาบน้ำเสร็จก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อยพอจะหายเพลียไปบ้างเล็กน้อย ฉันเลยเดินไปที่ห้องครัวคาเอลเตรียมอาหารใส่จานดูน่ากิน เขาเงยหน้ามายิ้มให้ฉันทันทีที่เห็น แบบนี้พ่อบ้านเต็มตัวเลยนะ เพราะหลังจากเรื่องข้าวต้มวันนั้นคาเอลก็ไม่อยากให้ฉันทำอาหารอีกเลยด้วยเหตุผลว่า

'ฉันยังอยากอยู่กับเธอไปอีกนานๆ จะรีบฆ่าฉันทางอ้อมทำไมกัน'

เหตุผลที่ไม่แม้แต่จะถนอมน้ำใจสักนิด เขามันน่ารักซะจริง