ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 129

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

.

โทรุ : " (โทรุมองไปยังดอลที่กำลังหายไป) "

ระหว่างที่โทรุกำลังมองดอลที่ค่อยๆ จางหายไป โทรุนึกไปถึงเรื่องที่ดอลเล่าให้โทรุฟัง

ดอลเป็นส่วนหนึ่งของจิตใจอีฟและร่างของดอลก็ถูกสร้างจากพลังของดอลเอง

เมื่อพลังของอีฟไม่ทำงาน ร่างของดอลจึงหายไป

.

โทรุ : " ไม่!! "

โทรุรีบหยิบมือถือขึ้นเพื่อจะโทรออก

.

ไมเด้น : " เป็นอะไรโทรุ "

ไมเด้นเข้ามาถามกับโทรุที่พยายามจะโทรไปหาใครสักคนแต่ปลายสายไม่รับสาย

ระหว่างนั้นคุณเจ้าหน้าที่รัฐก็จับอีฟใส่กุญแจมือไปแล้ว

.

ไมเด้น : " ตอบฉันสิโทรุ นายเป็นอะไร "

โทรุ : " ลิน่านะ.................... "

หลังจากได้ยินคำตอบจากโทรุ ไมเด้นก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ลิน่าที่มีตัวตนอยู่ได้เพราะพลังของดอล เมื่อพลังของดอลไม่ทำงานเพราะโทรุ

ร่างของลิน่าจึงหายไปตามไปด้วย โทรุรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองได้ทำให้ลิน่าหายไปอีกครั้งด้วยพลังของเขา

.

.

.

โทรุกลับมาที่บ้านพร้อมกับไมเด้น หลังจากเรื่องราวที่พึ่งเกิดขึ้น

ซึ่งตอนนี้ไม่มีใครอยู่ที่บ้าน มีเพียงกองเสื้อผ้าของลิน่าที่ตกอยู่บนพื้นในห้องนั่งเล่น

อลิสก็ถูกส่งไปยังโรงพยาบาลหลังจากใส่เครื่องสะกดพลังเสร็จ เพราะต้องไปทำแผลที่เกิดจากพลังของอีฟ

โทรุเดินขึ้นไปบนห้องของตัวเองและล้มตัวนอนลงบนเตียงโดยที่ยังมีคราบเลือดของอลิสเปื้อนเต็มห้องอยู่

ไมเด้นก็เดินตามโทรุไปโดยไม่ได้พูดอะไรและนอนลงข้างๆ โทรุที่กำลังเสียใจและเริ่มจะร้องไห้ออกมา

ไมเด้นที่ได้ยินโทรุร้องก็ดึงโทรุเข้ามากอด โทรุร้องไห้เหมือนเด็กในอ้อมแขนของไมเด้น

.

.

.

คุณหัวหน้า : " จะกลับไปดูโทรุก่อนก็ได้นะ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ฉันจะอยู่จนกว่าจะจบค่ะ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐค่อนข้างเป็นห่วงโทรุจนแสดงออกมา คุณหัวหน้าที่เห็นก็บอกให้เธอกลับไปหาโทรุก่อนได้

แต่คุณเจ้าหน้าที่รัฐก็จะอยู่จนกว่าจะจบเรื่องที่กำลังทำอยู่ ซึ่งตอนนี้กำลังเคลื่อนย้ายอีฟไปยังสถานกักกัน

คุณหัวหน้าพยายามหาวิธีส่งอีฟกลับไปยังมิติความคิด แต่เนื่องจากโทรุใช้พลังทำให้พลัง Fate ของอีฟหายไป

ทำให้ Artifact ลูกบอลทรงกลมไม่สามารถใช้กับอีฟได้

.

คุณหัวหน้า : " ยังไงเธอก็ต้องกลับไปหาโทรุ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " โทรุคงจะไม่พร้อม "

คุณหัวหน้าสั่งให้คุณเจ้าหน้าที่รัฐกลับไปหาโทรุ เพื่อให้โทรุยกเลิกพลังที่ตัวเองใช้ไป

เพื่อให้ส่งอีฟกลับไปยังมิติความคิดได้ด้วย Artifact

.

.

.

เม็ก : " ตื่นยังวะโทรุ! "

เม็กมาบ้านของโทรุในตอนเช้าเพื่อไปโรงเรียนด้วยกัน

โทรุก็ออกมาจากบ้านด้วยอาการซึมเศร้า

.

นีโร่ : " โทรุ มันไปโดนอะไรมาวะ "

เม็ก : " ไม่รู้วะ เมื่อวานมีเรื่อง นึกว่าจะจบด้วยดีซะอีก "

กลุ่มเด็กเนิร์ด : " ไม่ใช่ว่ามึงอยู่กับมันตลอดไม่ใช่เหรอ "

โทรุเข้ามานั่งในห้องเรียนโดยไม่พูดไม่จาอะไรกับใคร

จนกลุ่มเพื่อนเริ่มจะเป็นห่วง

.

กลุ่มผู้หญิง : " ดี ไมเด้น แล้วลิน่าล่ะ? "

ไมเด้น : " เธอไม่สบายนะ "

ไมเด้นตอบกลับเพื่อนของเธอที่ถามถึงลิน่า

เม็กที่ได้ยินไปด้วยก็เริ่มปะติดปะต่อเรื่องได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

.

.

.

เม็ก : " เลิกเรียน มึงไปไหนต่อ "

โทรุ : " ไม่รู้สิ "

โทรุกำลังเดินออกจากโรงเรียนพร้อมกับเม็กหลังจากเลิกเรียน

เม็กกำลังจะชวนโทรุไปเที่ยวต่อ แต่เมื่อดูอาการเศร้าของโทรุ

เม็กจึงไม่ได้ชวนโทรุไปและปล่อยโทรุเดินกลับบ้านไปพร้อมกับไมเด้น

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " โทรุล่ะ? "

ไมเด้น : " อยู่บนห้องค่ะ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐมาหาโทรุที่บ้าน เธอเข้ามาเจอกับไมเด้นที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น

ไมเด้นบอกกับคุณเจ้าหน้าที่รัฐว่าโทรุแทบไม่ได้กินอะไรเลยหลังจากเกิดเรื่อง

แทบจะไม่พูดอะไรกับใครเลยด้วยมีแค่ตอบไปแบบส่งๆ เท่านั้น

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ขอบใจที่ยังอยู่กับโทรุ โทรุไม่ชอบการจากลานะ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐลูบหัวไมเด้นก่อนจะเดินขึ้นไปหาโทรุบนห้อง

เธอเดินเข้ามาเจอโทรุนั่งเหม่อลอยอยู่บนเก้าอี้ บนโต๊ะด้านหน้ามีกองหนังสือตั้งอยู่

.

โทรุ : " จะใช้ผมทำอะไรอีกล่ะครับ "

โทรุหันมามองคุณเจ้าหน้าที่รัฐที่เดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ไม่อยากรู้วิธีพาเธอกลับมางั้นเหรอ "

เธอที่คุณเจ้าหน้าที่รัฐหมายถึงคือลิน่า หลังจากคุณเจ้าหน้าที่รัฐพูดโทรุก็หันมาสนใจทันที

.

โทรุ : " มีเหรอครับ "

จากสีหน้าหมดอาลัยตายอยากเปลี่ยนเป็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความหวังอย่างรวดเร็ว

คุณเจ้าหน้าที่รัฐได้เริ่มจากการเล่าเรื่องของดอลให้โทรุฟังอย่างละเอียด

จากบันทึกของฟาราที่ได้วิจัยเกี่ยวกับตัวตนและพลังของดอล

เธอได้รู้ว่าร่างกายของดอลถูกสร้างขึ้นมาจากพลังของดอลเองเป็นพลังในการควบคุมอะตอมของสิ่งต่างๆ

เมื่อเข้าใจถึงร่างกายของดอลแล้ว ฟาราก็วิจัยเกี่ยวกับจิตใจของดอลจนเธอรู้ว่า

ดอลเป็นส่วนหนึ่งในจิตใจของใครบางคนซึ่งในตอนนั้นฟารายังไม่รู้ว่าเป็นใคร

คุณเจ้าหน้าที่รัฐอธิบายกับโทรุเกี่ยวกับดอลเสร็จ เธอก็บอกเกี่ยวกับแผนการที่จะทำต่อจากนี้

คุณหัวหน้าอยากให้โทรุยกเลิกพลังที่โทรุใช้เพื่อให้อีฟได้พลังกลับมา

.

โทรุ : " เดี๋ยวก็ซวยอีกรอบหรอกครับ แล้วมันจะทำให้ลิน่ากลับมาเหรอครับ "

โทรุกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้มากที่สุดเพราะคนเดียวที่จะหยุดอีฟได้คือตัวเขาเอง

และโทรุไม่อยากใช้พลังของตัวเอง

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ได้สิ ถ้าพลังของอีฟกลับมาใช้ได้ พลังของดอลเองก็จะกลับมาใช้ได้ "

เนื่องจากอีฟและดอลมีพลังแบบเดียวกับและเกิดมาจากคนคนเดียวกันเมื่อพลังของอีฟกลับมา

พลังของดอลเองก็จะกลับมาและเมื่อดอลกลับมา ลิน่าที่หายไปก็จะกลับมา

.

โทรุ : " ถ้างั้นผมจะ...... "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ใจเย็นและตั้งสติก่อน "

โทรุกำลังจะตบมือเพื่อใช้พลัง แต่คุณเจ้าหน้าที่รัฐคว้ามือของโทรุเอาไว้ก่อนที่จะเกิดขึ้น

เธอได้หยิบมือถือขึ้นและโทรุไปหาคุณหัวหน้าว่าโทรุกำลังเตรียมพร้อม

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " รอสัญญาณก่อน "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐยังคุยสายอยู่กับคุณหัวหน้า เธอสั่งให้โทรุตั้งสติและรอสัญญาณจากเธอ

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ถ้าพร้อมแล้วก็เอาเลย! "

โทรุ : " ...............ครับ! "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐยืนยันคำสั่งจากคุณหัวหน้าที่ปลายสายเมื่อฝั่งของคุณหัวหน้าเตรียมพร้อมแล้ว

เธอก็ให้สัญญาณกับโทรุ โทรุก็เตรียมอยู่สักพักก่อนจะใช้พลัง

สักพักก็มีเสียงร้องเรียกโทรุของไมเด้นดังมาจากห้องนั่งเล่น

.

ไมเด้น : " โทรุ!!!! "

โทรุและคุณเจ้าหน้าที่รัฐรีบวิ่งลงมาตามเสียงของไมเด้นและเจอกับลิน่ายืนสับสนอยู่ในห้องในสภาพที่ไม่ใส่เสื้อผ้า

.

ไมเด้น : " อย่ามองนะ! "

ไมเด้นโยนหมอนปิดหน้าโทรุ ก่อนจะวิ่งไปหาลิน่าและเอาตัวบังลิน่าไว้

.

อีลีท : " สถานการณ์ตอนนี้มันอะไรกันเนี่ย "

อีลีทมาที่บ้านของโทรุด้วยพลังของเธอ เธอมาพร้อมกับฟาราและดอล

.

ฟารา : " ฉันมาด้วยเพราะดอลนะ ดอลอยากจะคุยกันโทรุ "

ดอลวิ่งมากอดโทรุ เธอพูดขอบคุณที่พาเธอกลับมาและดอลก็พาโทรุไปคุยเป็นการส่วนตัว

ดอลมาเพื่อเล่าเรื่องส่วนที่เหลือเกี่ยวกับตัวเธอและอีฟ

.

.

.

(ต่อจากตอนที่125)

เมื่ออีฟได้มาเจอกับกลุ่มทหารที่พยายามลักลอบเข้ามาในหมู่บ้าน เธอได้พากลุ่มทหารเข้ามาในหมู่บ้านและต้อนรับอย่างดี

ซึ่งทหารก็ไม่มีท่าที่เป็นภัยคุกคามกับคนในหมู่บ้าน เมื่อถึงตอนเช้าทหารก็กลับเรือด้วยความช่วยเหลือของอีฟ

เธอได้สร้างเรือโดยการเปลี่ยนรูปร่างของต้นไม้ใกล้ๆ เป็นเรือ เธอทำโดยไม่ให้พวกทหารรู้ตัว

หลังจากนั้นเผ่าของอีฟก็ได้มีการติดต่อกับโลกภายนอกมากขึ้นเรื่อยๆ

ในช่วงปลายปีแรกก็เป็นการติดต่อชื่อขายสิ่งต่างๆ จนกระทั่งการมาถึงยุคล่าอาณานิคม

คนขาวจากทวีปอันห่างไกลได้มาถึงเกาะที่เป็นที่ตั้งของชนเผ่า พวกเขาได้เปิดฉากโจมตีเพื่อค้าทาสคนบนเกาะ

ด้วยความที่ว่าบนเกาะอยู่อย่างสงบสุขมาโดยตลอด ทำให้ไม่มีกองกำลังทางทหารโดยเฉพาะมีเพียงกลุ่มนักล่าสัตว์

ทำให้อีฟต้องเป็นคนรับมือการโจมตีของกลุ่มล่าอาณานิคมเพียงผู้เดียว

ในช่วงแรกของการล่าอาณานิคม อีฟสามารถรับมือได้ด้วยตัวเธอเพียงคนเดียว

เมื่อกลุ่มล่าอาณานิคมไม่สามารถโจมตีเกาะนี้ได้ พวกเขาจึงใช้อาวุธหนักที่พึ่งคิดค้นได้

มันคือปืนใหญ่ที่สามารถยิงได้ไกลมากขึ้นพร้อมกระสุนเพลิงที่พร้อมจะเผาทั้งเกาะให้เป็นเถ้าถ่าน

ลูกปืนใหญ่หลายร้อยลูกถูกยิงเข้ามาในเกาะ เปลวไฟลุกลามไปทั่วทั้งเกาะ

ตัวของอีฟเพียงคนเดียวไม่สามารถควบคุมได้ทั้งเกาะในตอนนั้น

เมื่อความสิ้นหวังเข้ามาใกล้ อีฟจึงให้คนบนเกาะสัมผัสกับศิลาสำคัญอันนั้น

เพื่อเพียงว่าศิลาอาจจะมอบพลังให้กับคนในเผ่าได้และก็เป็นไปตามที่อีฟคิดเอาไว้

เมื่อคนในเผ่าสามารถใช้พลัง Fate ได้ พวกเขาจึงตอบโต้กลับกลุ่มล่าอาณานิคมและขับไล่พวกนั้นออกไป

ทำให้ความสงบสุขกลับมาอยู่หลายปี จนกระทั่งหลายปีผ่านไปกลุ่มล่าอาณานิคมก็กลับมาอีกครั้ง

ด้วยอาวุธอันแสนเลวร้าย นั้นคือยาพิษที่โปรยไปรอบเกาะ กลุ่มล่าอาณานิคมได้ใช้ยาพิษกับผู้คนบนเกาะ

ด้วยความแตกต่างทางเทคโนโลยีทำให้ชนเผ่าไม่รู้จักโรคภัยและยาพิษ พวกเขาจึงไม่รู้ว่าตัวเองโดนอะไรไป

เมื่อผู้คนบนเกาะอ่อนแอจากโรคภัยและยาพิษ กลุ่มล่าอาณานิคมจึงโจมตีเกาะและถูกตอบโต้กลับด้วยพลัง Fate

แต่ด้วยสิ่งที่ทำเอาไว้ก่อนหน้านี้ ชนเผ่าจึงใช้พลัง Fate ได้ไม่เต็มที่เพราะร่างกายที่อ่อนแอลง

แม้แต่ตัวอีฟเองก็ไม่รอดพ้นจากโรคภัยและยาพิษนี้ เมื่อสถานการณ์วิกฤตอีฟจึงจะไปต่อสู้ด้วยตัวเธอเอง

ซึ่งคนในเผ่าไม่เห็นด้วย พวกเขาไม่อยากเสียอีฟไป พวกเขายังคิดว่าหากอีฟยังคงอยู่ ชนเผ่าพวกเขาก็ยังมีสิทธิ์รอด

จึงได้พาอีฟหนีลงไปยังสิ่งปลูกสร้างที่จะถูกเรียกว่าโบราณสถานในอนาคต

พวกเขาได้พาอีฟเข้าไปยังใต้ดินและใช้วัตถุวิเศษที่ผู้เฒ่าบนเกาะได้สร้างเอาไว้กับอีฟ

เป็นวัตถุทรงกลมที่จะถูกเรียกว่า Artifact ในอนาคต พวกเขาได้ใช้มันกับอีฟและผนึกเธอเอาไว้

เมื่อความหวังถูกผนึกเอาไว้ได้แล้ว ชนเผ่าคนหนึ่งจึงได้จมเกาะนี้ลงใต้ทะเลไปพร้อมกับกลุ่มล่าอาณานิคม

.

____________________________________จบตอน_______________________________________

.

ข้อความจากผู้เขียน

ตอนแรกผมจะเขียนเรื่องในอดีตให้ยาวกว่านี้ แต่เรื่องนี้มันใกล้จะจบแล้ว

ซึ่งผมเองก็คิดว่าไม่รู้จะเขียนไปทำไมก็เลยเขียนแบบย่อๆ