จองรักเด็กข้างบ้าน

        ทางด้านภาม หลังจากที่จัดของทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยก็มีแม่บ้านนำอาหารมาส่ง ซึ่งก็คือคนของที่บ้านเขานั่นเอง คงจะเป็๲คุณย่านั่นแหละที่สั่งคนนำมาให้

        “ให้ป้าจัดโต๊ะเลยไหมคะคุณภาม” แม่บ้านเก่าแก่คนสนิทของคุณย่าที่มาด้วยรถตู้ของบ้านใหญ่ เดินหิ้วปิ่นโตมาถามภามที่กำลังนั่งดูทีวีอยู่ในห้องรับแขกของบ้าน

        “ครับป้า” ภามหันไปตอบรับ

        “ได้ค่ะ”

        “อ้อป้า” เขาเรียกแม่บ้านเอาไว้เนื่องจากนึกบางอย่างขึ้นมาได้

        “คะ”

        “มีอาหารที่เพื่อนบ้านเอามาให้ผมเมื่อตอนเย็น จัดขึ้นโต๊ะด้วยนะครับ” ภามเอ่ยขึ้น ในหัวนึกถึงหน้าหวาน ๆ ของเด็กสาวที่เอาอาหารมาให้เมื่อตอนเย็นแล้วยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

        “ค่ะคุณภาม” แม่บ้านเห็นท่าทางของภามก็รู้สึกสงสัย แต่ไม่ได้ถามอะไรออกไป

        ไม่นานหลังจากที่แม่บ้านเดินออกไปแล้ว ภามก็ปิดโทรทัศน์ก่อนจะเดินไปยังห้องอาหาร เขาช่วยแม่บ้านจัดวางอาหารใส่จานจนครบทุกเมนู

        “ป้าพาคนกลับไปก่อนเลยได้นะครับ ที่เหลือเดี๋ยวผมจัดการเอง” ภามบอกให้แม่บ้านพาคนที่มาช่วยเขายกเฟอร์นิเจอร์ให้เข้าที่กลับไปก่อน เพราะนี่ก็ค่ำแล้ว เขาทานข้าวเสร็จก็จัดการที่เหลือเองได้

        “แต่ว่า...” เธอแย้งเพราะได้รับคำสั่งมาจากคุณนายใหญ่ของตระกูลว่าให้อยู่จนกว่าหลานชายจะกินข้าวเสร็จ

        “ไม่เป็๞ไรครับป้า” ภามเอ่ยขัดขึ้นเสียก่อนเพราะรู้ว่าย่าของเขาคงจะสั่งให้มาช่วยล้างจานและจัดบ้านให้เสร็จเรียบร้อย

        “ถ้าอย่างนั้นป้ากลับนะคะ” เมื่อไม่สามารถพูดอะไรได้อีก นอกจากทำตามที่ภามบอก แม่บ้านจึงขอตัวกลับทันที

        “ครับ ฝากขอบคุณคุณย่าด้วยนะครับ”

        “ได้ค่ะ”

        เมื่อป้าแม่บ้านพาคนกลับไปแล้ว ภามก็ลุกไปปิดบ้านก่อนจะมานั่งกินข้าว ในระหว่างนั้นสายตาของเขาก็ไปหยุดตรงชามอาหารที่เด็กสาวนำมาให้

        “หึ ๆ” เมื่อนึกถึงเธอเขาก็เผลอหลุดหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี