บทที่7
แลก
@ ในห้องทำงานส่วนตัวของจากัวร์
จากัวร์ jaguar talk
" นั่งลง" ผมบอกให้ยัยเด็กใจร้ายที่ใส่ชุดคอสเพลย์เซ็กซี่นั่งลงที่โซฟาตัวใหญ่ในห้องทำงานของผม
" เื่แค่นี้ทำไมถึงทำไม่ได้ทำไมถึงดูแลตัวเองไม่ได้ มันยากเหรอวะ ให้ทำอะไรทำไม่ได้สักอย่างแล้วแบบนี้จะไปทำอะไรได้ " ผมพูดเสียงดุดัน ให้คนที่นั่งหง๋ออยู่บนโซฟาฟัง
" รู้ว่ามีคนจะลวนลามขาไม่มีรึไง ทำไมไม่หนี " ผมพูดต่อ
" เฟรสู้ผู้ชายสามสี่คนไม่ได้หรอก" เธอตอบกลับมา มองหน้าผมด้วยสายตาไม่พอใจ
" หึสำออย อ่อนแอ " ผมตอบอย่างดูแคลน
" ถ้าจะเรียกมาด่าก็ไม่ต้องแล้วเฟรจะกลับไปทำงาน ถ้างานวันนี้มันจะทำให้เฟรแก้ตัวเื่ผลสอบได้เฟรจะทำให้เสร็จทุกอย่างจะได้จบสักที " เธอยืนขึ้น
" หึงานมันพังั้แ่โง่ที่ดูแลตัวเองไม่ได้จนต้องลำบากคนอื่นไปช่วยแล้วเฟรย่า "ผมสวนกลับเธออย่างไม่พอใจที่เธอแข็งข้อ
" แล้วจะให้เฟรทำอะไร" เธอถาม
" หึง่ายๆ เอาตัวมาแลกสิ ถ้าอยากแก้ตัว ถ้าไม่ทำก็จบเท่านี้ ไสหัวไป "
" เพราะมันคงไม่มีอะไรง่ายกว่านี้แล้วเฟรย่าคนแบบเธอมันทำอะไรไม่ได้สักอย่าง " ผมพูดให้เธอเ็ป
" ทำไมต้องทำกับเฟรขนาดนี้ด้วยเฟรทำอะไรให้นักหนา " เธอถามผมน้าตาเริ่มคลอเบ้า
" อุ๊ย!!!! " ผมเดินเข้าไปบีบแขนเรียวของเธออย่างแรงด้วยความโมโหที่เธอถามคำถามที่เธอรู้อยู่แล้วว่าเธอทำอะไรกับผมไว้
" หึเธอยังกล้าถามเหรอว่าทำอะไรไว้บ้าง เธอนี่มันโคตรเสแสร้งเลย "ผมสบตาเธอด้วยสายตาโกรธแค้นที่เธอทำเป็ไม่รู้เื่
" เฟรเสแสร้งอะไรไม่ใช่คุณรึไง " เธอถามกลับ ตอนนี้ผมโคตรโมโหเลยทำไมวะทำไมไม่เคยยอมรับเหี้ยอะไรสักอย่าง แถมโทษว่ามันคือความผิดของผมเหรอที่ผ่านมาผมทำอะไรให้เธอไม่ใช่ผมเหรอที่เป็ฝ่ายถูกเธอย่ำยี ดี ถ้าทำตัวแบบนี้ก็อย่าหวังว่าผมจะเมตตา
" คนแบบเธอมันโคตรทุเรศเลยเฟรย่าเลือกเอาจะเอาตัวมาแลก หรือเดินออกไปโดยที่ไม่มีทุนเรียนและฉันจะทำให้เธอซ้ำชั้นอีกปีหรือไม่ก็โดนไล่ออกไปเลย " ผมบอกชัดเจนเธอร้ายกับผมก่อนนะจะมาหาว่าผมใจดำไม่ได้
“……..” เธอยืนนิ่ง
" แล้วทุกอย่างจะจบใช่มั๊ยคุณจะเลิกยุ่งกับชีวิตฉันใช่มั๊ย " เธอถามผมทั้งน้ำตา
" ใช่ถ้าฉันพอใจ" ผมบอกเธอ จ้องมองกันและกันด้วยความโกรธทั้งคู่
เฟรย่า freya talk
" ............." ฉันมองหน้าคนตัวสูงตรงหน้าด้วยความรู้สึกทั้งเ็ปและเสียใจที่ทำไมชีวิตต้องมาเจอกันอีกแล้วทำไมต้องทำกับฉันขนาดนี้ จะทำให้ฉันออกจากมหาวิทยาลัยงั้นเหรอนี่มันตัดอนาคตกันชัดๆเลย เขาไม่คิดถึงความผิดชอบชั่วดีบ้างรึไงจะทำร้ายฉันไปถึงไหนกัน
" ตกลง" ฉันบอกเขา ทุกอย่างมันจะได้จบสักที
" หึชอบทำอะไรง่ายๆสินะ " เขาถากถางฉันพร้อมกับยิ้มมุมปากอย่างสะใจแล้วฉันทำอะไรได้บ้าง ถ้าฉันบอกว่าไม่คุณจะเลิกตามราวีฉันมั๊ย
" ไปอาบน้ำซะฉันไม่ชอบใช้ของที่เปื้อนมือใครมา " เขาบอก แล้วก็เดินออกจากห้องไป
" อึกอึก อึก " น้ำตาฉันไหลออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ นี่มันเกิดอะไรขึ้นทำไมชีวิตถึงได้วุ่นวายขนาดนี้
จากัวร์ jagaur talk
" เฮ้ยน้องเฟรละ ไอ้เสือตอบสิวะ " ผมออกมานั่งในห้องวีไอพีกับเพื่อนๆและดื่มเหล้าย้อมใจ
" ยังไม่ตายหรอกน่า" ผมบอกกับเพื่อนที่เป็ห่วงเป็ใยเด็กใจร้ายกันจัง
" มึงจะทำอะไรพอได้แล้วนะไอ้จากัวร์ " ไอ้ไทเกอร์ถามผม
" กูยังไม่พอและเลิกห้ามกูสักที " ผมบอกกับเพื่อนๆ
" เฮ้ยมึงใจเย็นๆนะ " ไอ้เดียร์พูดต่อ
" หึพวกมึงกลับไปก่อน เค้าไม่ตายหรอก " ผมบอกเพื่อนและเดินออกจากห้องวีไอพีก่อนจะกลับเข้ามาในห้องทำงานของตัวเอง เพราะอยู่ไปเพื่อนๆก็มีแต่ห้ามปรามซึ่งผมบอกไว้เลยผมไม่หยุดทำร้ายเธอแน่ๆ
@ ในห้องน้ำ
"............" ผมเดินเข้ามาในห้องน้ำ ยืนมองร่างเปลือยเปล่าของเฟรย่าที่กำลังอาบน้ำอยู่โดยที่เธอไม่รู้ตัวผมไม่รู้ว่าทำไมผมต้องรู้สึกอยากกอดอยากเข้าใกล้เธอทั้งๆที่ผมบอกตัวเองตลอดว่าผมเกลียดเธอทำไมผมต้องอยากให้เธออยู่ใกล้ๆผมทั้งที่เื่ของผมกับเธอมันผ่านมาตั้งหกปีแล้ว
8K
