กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

    บทที่56:ไม่ต้องสน

    กริมเฉยๆกับคำพูดของหัวหน้ากิลด์นักผจญภัยอย่างมากเพราะจากการตรวจสอบระดับพลังของอีกฝ่ายมันเป็นราชันย์จอมเวทย์ที่มีพลังเกือบๆ600,000จุดเท่านั้นส่วนพลังกายก็แค่9,900จุดด้วยพลังขนาดนี้ในสายตาของกริมมันไม่ต่างอะไรไปจากมดปลวกที่กริมจะบี้ให้ตายตอนไหนก็ได้
    ''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าอยากให้หัวหน้าตระกูลหมื่นเผ่าพันธุ์ตามเจ้าไป? หากไม่อยากตายก็ออกไปซะ''หัวหน้าสาขากิลด์นักฆ่าพูดออกมาบ้าง มันมาที่นี่เพื่อจัดการเรื่องนี้โดยเฉพาะทั้งหมดก็เพื่อเอาใจกริม
    ''เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้าทางที่ดีเจ้าอย่าเข้ามายุ่งจะดีกว่า''
    ''ข้าจะทำอะไรทำไมต้องให้เจ้ามาบอก แล้วข้าจะยุ่งเจ้าจะทำไม''หากให้เทียบกันจริงๆกิลด์นักฆ่าน่ากลัวกว่ากิลด์นักผจญภัยมาก แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นก็ตามกิลด์นักฆ่ากลับไม่ได้มีใครหนุนหลังเหมือนกิลด์นักผจญภัยที่มีราชวงค์ของทวีปอยู่เบื้องหลัง
    ''ตกลงเจ้าจะไม่ถอยใช่มั้ย เรื่องนี้เป็นเจ้าเมืองให้มาจัดการถ้าหากเจ้าไม่อยากโดนเพ่งเล็งไปด้วยก็ออกไปซะและนี่คือโอกาสสุดท้ายที่ข้าจะให้เจ้า''หัวหน้าสาขากิลด์นักผจญภัยพูดข่มขู่ออกมานั่นเรียกเสียงหัวเราะให้อีกฝ่ายได้อย่างดี
    ''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าเองก็น่าจะรู้ว่าข้าไม่ได้กลัวเจ้าหรือแม้กระทั่งเจ้าเมืองอะไรนั่นเลย กลับกันซะอีกเป็นเจ้าและเจ้าเมืองที่ต้องหวาดกลัวต่อพวกข้า เตรียมตัว!''หัวหน้าสาขากิลด์นักฆ่าเบื่อที่จะพูดแล้วมันสั่งให้คนของตัวเองเตรียมตัวลงมือทันทีกริมที่ยืนดูอยู่ถึงกับขมวดคิ้วแน่นหากสู้กันที่นี่ตระกูลของมันจะไม่เสียหายเอาหรือไงไม่ได้ ยังไงก็ให้พวกมันมาสู้กันที่นี่ไม่ได้
    ''เดี๋ยวก่อน หยุด หยุด หยุด พวกเจ้าห้ามสู้กันที่นี่ เรามาค่อยๆพูดกันไม่ดีกว่าหรือไง''
    ''หากไม่อยากให้เราสู้กันเจ้าก็ตามข้ามาซะสิ''
    ''ทะ...ท่านจอม...เอ่อท่านหัวหน้าตระกูลหมื่นเผ่าพันธุ์ ข้าสามารถจัดการพวกมันได้ไม่ต้องห่วง''กริมถึงกับพูดไม่ออกมันไม่ได้ห่วงเรื่องนั้นซักหน่อย
    ''ยังไงก็เถอะหากจะสู้กันช่วยไปสู้ด้านนอกตระกูลของข้าจะได้มั้ย ที่นี่กำลังทดสอบคนที่มาสมัครงานอยู่และที่นี่เองก็มีบางส่วนที่เพิ่งสร้างเสร็จข้าไม่อยากให้มันเสียหาย''กริมพยายามพูดอย่างใจเย็นเพราะถ้าอีกฝ่ายเริ่มสู้กันขึ้นมาจริงๆกริมอาจจะต้องฆ่าคนเหล่านั้นทิ้งซะ
    ''ฮ่า ฮ่า ฮ่า นี่เจ้าห่วงเรื่องแบบนี้ได้ยังไง เจ้าควรจะห่วงตัวเองดีกว่ามั้ย''บูม! อยู่ๆสายลมก็รุนแรงมากขึ้นมันเกิดจากชายที่พุ่งมาที่นี่ด้วยความรุนแรงถึง4คนและชาย4คนที่พุ่งลงมาได้ทำพื้นในตระกูลของกริมยุบลงไปฉับพลันสายตาของกริมก้าวร้าวขึ้นทันที
    ''มันเป็นคนไหนที่เจ้าจะให้เราจับตัว เร็วๆเข้าข้าไม่อยากเสียเวลา''
    ''แม่ง...นี่ไร้สาระมากที่เจ้าแจ้งไปที่เมืองหลวงแล้วขอให้พวกข้า4คนมาจับคนคนเดียว''
    ''...''
    ''เร็วๆเข้าข้ายังต้องไปจัดการกับงานที่ค้างเอาไว้ทั้งหมดอีก''ผู้มาใหม่ค่อนข้างแข็งแกร่งกว่าคนที่นี่โดยพวกมันแข็งแกร่งกว่าหัวหน้าสาขากิลด์นักผจญภัยแต่มันก็ไม่มากเท่าไหร่ทั้งหมด4คนอยู่ในอาการหงุดหงิดอยู่ๆก็โดนเรียกตัวมาที่นี่ พวกมันต้องเสียพลังและยาฟื้นฟูไปมากหากไม่แล้วพวกมันคงไม่มาถึงเร็วขนาดนี้
    ''เป็นมัน''หัวหน้าสาขากิลด์นักผจญภัยชี้ไปที่กริมนั่นทำให้ทั้ง4คนที่ไม่สนใจมองใครในตอนแรกมองตามแต่แล้วแววตาของทั้ง4ก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างใหญ่หลวง
    ''โอ้...ดูเหมือนการมาครั้งนี้จะคุ้มค่าจริง''
    ''มันไม่ใช่ว่าเจ้าจะได้แน่ๆเพราะฉะนั้นหุบปากไปเถอะ''
    ''นางต้องเป็นของข้า ไม่ว่ายังไงข้าต้องเอานางมาให้ได้''ทั้ง4คนมักยุ่งอยู่กับงานทุกวันและทุกเวลานั่นทำให้ทั้ง4คนไม่ค่อยได้เจอหญิงสาวมากนัก แต่ถึงแบบนั้นพวกมันมั่นใจว่าโรซาเรียงดงามมากและจะหาคนที่งดงามแบบนี้อีกคงหาไม่ได้ง่ายๆแน่
    ''อ่า...ในที่สุดข้าก็นึกบางอย่างออก ในตอนแรกข้ากังวลเรื่องคนของข้าที่ยังแข็งแกร่งไม่พอจะลำบากแต่ตอนนี้ข้าไม่สนแล้ว ข้าแค่ให้ทั้งหมดอยู่ในตลาดมืดก็พอเพราะฉะนั้นพวกเจ้าเตรียมตัวตายได้เลย''อยู่ๆกริมที่นิ่งเงียบมานานก็พูดขึ้น นั่นทำให้ฝ่ายที่ต้องการจับตัวกริมหัวเราะด้วยความดูถูกผิดกับฝั่งกิลด์นักฆ่าทั้งหมดที่รู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้ว พวกมันกลายเป็นหวาดกลัวทันทีเพราะไม่รู้เลยว่าพวกมันจะโดนลูกหลงไปด้วยหรือเปล่า
    ''เจ้าพูดอะไรของเจ้าหรือว่ากลัวจนเป็นบ้าไปแล้ว ดูจากรูปร่างแล้วเจ้าอายุไม่ถึง20ปีเลยด้วยซ้ำเพราะฉะนั้นอย่ามาโม้ให้มันมาก''1ใน4คนพูดออกมาขณะแสยะยิ้ม มันเตรียมตัวลงมือแบบฉับพลันจากนั้นจึงคิดจะจับตัวโรซาเรียแล้วจากไปทันที
    ''คนของกิลด์นักฆ่าทั้งหมดหากไม่อยากจะโดนไปด้วยให้ไปยืนหลบอยู่ข้างๆ ข้าจะลงมือด้วยตัวเอง''ดวงตาของกริมเปลี่ยนไปมันกลายเป็นสีดำสนิททั้งหมด ในขณะที่กริมกำลังจะลงมือนั้นเองหมั่บ! อยู่ๆโรซาเรียก็จับแขนของกริม
    ''ท่านพี่ก่อนท่านจะลงมือข้าขอออกไปสู้ก่อนได้มั้ย ถึงพลังของข้าจะน้อยกว่าพวกมันมากแต่ข้าอยากดูผลของการฝึกใช้ถุงมือสวรรค์''กริมจ้องไปที่โรซาเรียสักพักก่อนจะพยักหน้าแล้วพูดขึ้น
    ''ข้าให้เจ้าจัดการก่อนก็ได้ แต่ถ้าเจ้าจะพลาดท่าเมื่อไหร่ข้าจะเริ่มลงมือทันที''ถึงจะเสียเวลาแต่กริมก็ไม่ขัดข้องหากมัวแต่ปกป้องแล้วเมื่อไหร่โรซาเรียจะดูแลตัวเองได้และในตอนนั้นกริมได้กวักมือเรียกหัวหน้าสาขากิลด์นักฆ่าเข้ามา ฟุ่บ! โรซาเรียพุ่งออกไปแล้วถุงมือสวรรค์ถูกเปลี่ยนเป็นธนู ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว! โรซาเรียยิงลูกศรพลังเวทย์ออกไปทั้งหมด4ดอกชายทั้ง4คนก่อนหน้านี้ขมวดคิ้วทันที มันไม่คิดว่าผู้หญิงที่งดงามจะออกมาต่อสู้ได้ด้วย
    ''หลังจากเรื่องในวันนี้ข้ามีทางเลือกให้เจ้า2ทาง ทางแรกเจ้าสามารถอยู่ที่เมืองนี้ต่อไปได้แต่เจ้าต้องทิ้งฐานะเก่าแล้วกลายเป็นคนของข้าและนั่นรวมถึงคนที่มากับเจ้าด้วยส่วนอีกทางเจ้าต้องออกไปจากเมืองนี้ทันทีเพราะหลังจากนี้ข้าจะยึดเมืองนี้ทั้งเมืองข้าจะจัดการกับเจ้าเมืองและขับไล่ตระกูลต่างๆที่คอยกดขี่คนธรรมดาออกไปให้หมด''กริมพูดกับหัวหน้าสาขากิลด์นักฆ่าหลังจากที่มันมาถึงโดยที่กริมเองก็มองดูการต่อสู้ของโรซาเรียไปด้วยส่วนหัวหน้าสาขากิลด์นักฆ่าหลังจากฟังจบมันก็หายใจหอบทันทีเรื่องที่ได้ยินมันบีบคั้นมากเกินไปทางเลือกแรกเป็นอะไรที่ตัดสินใจได้ยากมากหากติดตามกริมฐานะทั้งหมดที่มันสร้างมาจะหายไปในพริบตา ส่วนอีกทางหากออกจากเมืองนี้ไปมันจำเป็นต้องมีข้อแก้ตัวเพราะเบื้องบนต้องถามเรื่องต่างๆจากมันแน่