บ่ายโมงซือเป่าก็งัวเงียตื่นขึ้นหลัวซีซีพาเ้าตัวไปล้างหน้าล้างตาก่อนจะอุ้มไปขึ้นเกวียนรอบบ่ายที่จะออกจากหมู่บ้านไปยังตัวตำบล
หลัวซีซีสะพายตะกร้าสานไว้ด้านหลังเอาไว้ใส่ของด้านหน้าก็อุ้มเด็กถั่วงอกไว้
ซือเป่ามองดูข้างทางอย่างตื่นเต้นเพราะเขาไม่ค่อยได้ออกจากบ้านเท่าไร เกิดมาก็อยู่กับแม่แต่แม่มักทิ้งเขาให้นอนเล่นอยู่ที่บ้านแล้วหายออกไปจากบ้านเป็เวลานาน ๆั้แ่เกิดมาซือเป่าได้เจอพ่อแค่สามครั้งคือตอนอายุได้สามเดือน หนึ่งขวบและครั้งล่าสุดคือตอนฤดูใบไม้ร่วงที่ผ่านมาเพราะพ่อต้องกลับมาบ้านอย่างเร่งด่วนเนื่องจากแม่หนีไปกับลุงเฉิงแล้ว
“แม่ะสวย” นิ้วเล็ก ๆ ชี้ไปที่ดอกไม้สีเหลืองข้างทาง
“อืมไว้แม่จะหาไว้ไปปลูกที่บ้านให้”
ซือเป่ายิ้มไม่ค่อยเข้าใจหรอกแต่แม่พูดกับเขาดี ๆ เขาชอบมาก
มาถึงหน้าหมู่บ้านก็มีคนรอเกวียนอยู่สองสามคนแล้วพวกเขาหันมามองหลัวซีซีแล้วก็พากันซุบซิบ
หลัวซีซีไม่ใส่ใจแต่ก็ฟังๆ ไว้บ้างเพราะจะได้รู้ว่าใครเป็อย่างไรเขาจะได้รับมือได้ถูกเพราะยังต้องอยู่ในหมู่บ้านนี้อีกนาน
“แม่ซือเป่าวันนี้เข้าตำบลอีกแล้วหรือจ๊ะ”นางเหมา โทรโข่งประจำหมู่บ้านเอ่ยถามเสียงหวานตามฉบับคนสอดรู้สอดเห็น
“อืม”หลัวซีซีตอบรับเพียงแค่นั้นก็ไม่ได้สนใจอะไรอีก เขานั่งเล่นกับซือเป่าอย่างเงียบ ๆบนเกวียน ซือเป่าก็ช่างรู้ความไม่ถามมากและไม่งอแงด้วย
เมื่อได้เวลาเกวียนก็เคลื่อนออกถนนดินแดงในยุคนี้ช่าง... หลัวซีซีที่มาจากอนาคตอันเจริญมีถนนคอนกรีต ถนนราดยางมะตอยก็ได้แต่คร่ำครวญในใจยิ่งตอนที่เกวียนตกหลุมเขาแทบจะร้องไห้ออกมา
เมื่อมาถึงตัวตำบลเกวียนก็จอดอยู่ใกล้ๆ กับสหกรณ์ร้านค้า หลัวซีซีจับเ้าถั่วงอกน้อยกระเดียดเข้าเอวเดินเข้าสหกรณ์ไปโชคดีที่เขามีตั๋วอยู่หลายใบ มีทั้งตั๋วเนื้อ ตั๋วผ้า ตั๋วอุตสาหกรรมก็มี
“แม่ะเป่าชอบ” ซือเป่าตาเป็ประกายมองดูผู้คนพลุกพล่านรอบ ๆ ตัวอย่างไม่เคยเห็นนี่เป็ครั้งแรกที่ซือเป่าน้อยมาที่ตัวตำบล
“อืมดีแล้ว” หลัวซีซีเอ่ยอย่างพอใจที่ซือเป่าน้อยไม่ตื่นคนอีกทั้งยังดูชอบอีกต่างหากโตไปจะได้เอาตัวรอดได้
“ปะแม่จะพาไปซื้อของ” หลัวซีซีเดินเข้าสหกรณ์ไปตามความทรงจำจากเ้าของร่างหลัวซีซีคนเก่าเป็คนเกียจคร้านดังนั้นจึงมักมาที่สหกรณ์บ่อยมากเพราะี้เีไปหาของป่านี่จึงเป็สาเหตุที่ทำให้เงินที่ถังป๋อส่งมาจึงไม่เหลือเก็บเท่าไรโชคดีที่่ที่ผ่านมาอากาศหนาวเ้าของร่างจึงไม่ได้เข้าตำบลบ่อยนักเงินจึงเหลืออยู่ให้เขาที่เพิ่งเข้าร่างมาแทนได้พอใช้จ่ายบ้าง
หลัวซีซีเดินเลือกของอย่างไม่เร่งรีบนักเพราะเกวียนจะกลับเข้าหมู่บ้านตอนบ่ายสามโมงครึ่งและวันนี้เขาก็มาเพียงแค่ที่สหกรณ์เท่านั้นไม่ได้ไปต่อที่ไหนอีก
ในนิยายตัวเอกมักจะไปตลาดมืดกันแต่เขานั้นกลัวตายเป็อย่างมาก ดังนั้นเขาไม่มีทางไปที่นั่นหรอกนอกจากจะจำเป็จริงๆ อีกอย่างเขาไม่มีอะไรไปขายด้วย หนทางรวยไม่ได้มีกันง่าย ๆ สินะ
เกอหนุ่มหยิบเกลือกับน้ำตาลมาอย่างละถุงแล้วก็ไปหยิบน้ำมันพืชมาขวดหนึ่ง เขาซื้อเครื่องปรุงเท่านี้พอเพราะเพียงเท่านี้ก็แพงมากแล้วจากนั้นก็ไปซื้อของเล่นให้ซือเป่าหนึ่งชิ้น
“ซือเป่าอยากเล่นอันไหนแม่ซื้อให้หนึ่งอัน” เขาบอกซือเป่าน้อยเมื่อมาหยุดยืนตรงชั้นวางของเล่นเด็กที่มีของเล่นไม่หลากหลายนัก
ซือเป่าลังเลอยู่ครู่ใหญ่ก่อนหยิบตุ๊กตุ่นซูเปอร์ฮีโร่สีแดงมาตัวหนึ่ง
“เป่าเอานี้”เด็กชายยิ้มแฉ่งให้แม่พลางกำของเล่นในมือแน่น
“ได้”เมื่อได้ของเล่นแล้วหลัวซีซีก็กระเดียดซือเป่าน้อยเข้าเอวอีกครั้งแล้วพาไปโซนสุขภัณฑ์เพื่อซื้อสบู่ยาสีฟันอะไรให้เรียบร้อยเพราะที่บ้านหมดแล้ว หมดทุกอย่างเลยจากนั้นก็ไปซื้อเนื้อหมูพวงละหนึ่งจินมาสองพวงและกระดูกหมูครึ่งจินเขาใช้อย่างประหยัดสุด ๆ หมูสองจินนั่นก็เอาไปทำเนื้อแดดเดียวไว้กินหลาย ๆ มื้อแล้วก็ไปซื้อผักมานิดหน่อยสำหรับทำอาหารเด็ก
หลัวซีซีเจียดเงินมาอย่างจำใจซื้อนมผงให้เ้าเด็กถั่วงอกอย่างอดใจไม่ได้เป็เด็กก็ต้องดื่มนมน่ะถูกแล้ว
เมื่อตั้งใจรับเ้าเด็กคนนี้เป็ลูกแล้วเขาก็ต้องดูแลเ้าเด็กนี่ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้หวังว่าโตขึ้นมาจะไม่เนรคุณเขาก็พอ
เมื่อจับจ่ายซื้อของจนครบทุกรายการที่จดมาตะกร้าบนหลังของเขาก็หนักพอสมควรแล้ว หลัวซีซีหน้าเหยเกเป็่ ๆ เพราะเมื่อยบ่า
เมื่อถึงเวลาหลัวซีซีก็พาเ้าเด็กถั่วงอกนั่งเกวียนกลับหมู่บ้านฝุ่นแดงฟุ้งตลบจนต้องนำผ้าเช็ดหน้ามาปิดจมูกเ้าเด็กนี่ไว้ซือเป่าน้อยชอบใจที่แม่เอาใจใส่จึงนั่งอมยิ้มไปตลอดทาง
มาถึงบ้านหลัวซีซีแทบจะลากขาเดินมาไม่คิดว่าร่างกายของเกอจะอ่อนแอขนาดนี้ หรือเพราะเขาเดินวนในสหกรณ์อยู่นานก็ไม่ทราบถึงได้ปวดน่องไปหมด
“แม่เป่าช่วย” เ้าตัวเล็กเดินเตาะแตะตามแม่มาที่ครัว อีกทั้งร้องบอกเสียงใส
“เด็กดีมาเถอะ เอาแคร์รอตนี่ไปล้างให้แม่นะ”หลัวซีซีหยิบแคร์รอตหัวเล็กที่เขาซื้อมาเพราะมันลดราคาให้ซือเป่านำไปล้างซือเป่ายิ้มแฉ่งรับมากอดไว้ก่อนเดินไปที่ตุ่มน้ำหลังบ้านอย่างอารมณ์ดี
หลัวซีซีก็เดินตามไปตักน้ำใส่กะละมังให้ซือเป่าได้ล้างสะดวก ๆก่อนกลับเข้าครัวไปจัดของที่ซื้อมาให้เข้าที่เข้าทางโดยหันกลับไปมองซือเป่าที่นั่งล้างแคร์รอตอยู่ที่ประตูครัวเป็ระยะ
“แม่เป่าล้างแล้ว” ซือเป่าน้อยร้องบอกเสียงดังเมื่อล้างเสร็จเรียบร้อยแล้ว
“อืมเดี๋ยวแม่ไปดู” หลัวซีซีขานรับก่อนเดินไปดูว่าเด็กถั่วงอกล้างสะอาดหรือเปล่าเมื่อเห็นว่าสะอาดดีก็ให้ซือเป่าหยิบใส่ตะกร้าสานที่ถังป๋อทำไว้ให้