ศาสตร์จักรพรรดิมังกรครองพิภพ (จบ)

        เมื่อประตูโบราณถูกเปิดออก กลิ่นอายของมังกรอมตะที่ยิ่งใหญ่ก็ถาโถมออกมาอย่างต่อเนื่อง คลื่นพลังงานสีแดงชาดสาดส่องไปทั่วทุกหน ภาพที่ทุกคนได้เห็นตอนนี้มันชั่งน่าตระการตายิ่งนัก ภายในส่วนลึกณที่แห่งนี้มันกลับเป็นลานกว้างขนาดใหญ่ จัตุรัสใจกลางมีแท่นโบราณตั้งตระหง่านอย่างโดดเด่น ส่วนด้านบนของมันมีเขาสีแดงเพลิงที่ล่องลอยอย่างสงบนิ่ง มันมีความใหญ่นับร้อยเมตร รูปลักษณ์โค้งงอราวกับชิ้นส่วนของสิ่งมีชีวิต รอบๆเขาอันนั่นเต็มไปด้วยประกายแสงสีแดงที่กำลังลุกโชนไปมา ถ้าจะมองก็ย่อมได้เลยว่ามันไม่ใช่เปลวเพลิงแต่มันเหมือนกับลาวาที่ร้อนระอุซะมากกว่า

        "นะ.นะ.นี่คือเขาของมังกรศักดิ์สิทธิ์ ทำไมส่วนลึกของเทือกเขาอสูรสวรรค์ถึงได้มีชิ้นส่วนของมังกรโบราณเช่นนี้!!"

        ชายชราเจินจ้านอุทานออกมาอย่างตกใจ ใครจะไปคิดว่าภายในประตูโบราณที่มีอายุมาเนิ่นนานจนไม่สามารถวัดได้จะมีสิ่งล้ำค่าเช่นนี้ มันไม่ใช่วิชาหรือเม็ดยาระดับเทพเจ้าอะไรทั้งนั่น แต่มันคือชิ้นส่วนที่สำคัญที่สุดของมังกรศักดิ์สิทธิ์ ว่ากันว่าทั้งชีวิตของมังกรตนนึง เขานั่นสำคัญมากที่สุด มันจะงอกออกมาเพียงแค่ครั้งเดียวนับชีวิตที่ถือกำเนิดขึ้นมา ถ้าเกิดเขาของมังกรตนนั่นถูกหักออกมา มังกรศักดิ์สิทธิ์ตนนั่นก็จะสูญเสียพลังไปอย่างมหาศาลและไม่สามารถฟื้นคืนสภาพของมันได้

        "เขามังกรของเทพมังกรอมตะแห่งความว่างเปล่า..?!!"

        หลินตงตอนนี้เบิกตากว้างอย่างตื่นตะลึง กลิ่นอายเช่นนี้มันไม่เคยลืมเลือนไปตลอดชั่วชีวิตอย่างแน่นอน เขามังกรเบื้องหน้ามันคือของท่านอาจาร ในช่วงที่หลินตงได้อยู่กับชิงหลงเซียนตลอดสามปีนั่น ตัวของเขาก็ไม่ได้แสดงร่างที่แท้จริงของตนออกมาเลย เขายังคงสภาพของร่างกายมนุษย์โดยที่ไม่ยอมเปิดเผย มันย่อมแสดงให้เห็นเลยว่าตัวของชิงหลงเซียนนั่นมีปัญหาอะไรบางอย่างอยู่แน่นอน

        เมื่อคิดเช่นนั่นเนตรมังกรอมตะก็ถูกเปิดขึ้น นัยน์ตาสีแดงสาดส่องไปยังส่วนลึกที่สุด ดวงเนตรพระเจ้าเข้าแทรกซึมไปทุกอณูของชิ้นส่วนเบื้องหน้า ยิ่งเขามองไปยังส่วนลึกก็ต้องพบเจอกับภาพที่น่าหวาดสะพรึง กลิ่นอายแห่งความมืดที่กำลังล่องลอยไปมาอย่างไม่รู้จบ

        "เป็นไปได้ยังไง? นั่นคือความมืดแห่งอนันต์ พลังของมันอัดแน่นอยู่ภายในเขาอันนี้..!!"

        ชายหนุ่มอุทานออกมาอยู่ภายในใจ นัยน์ตาสั่นสะท้านอย่างหวาดกลัว เขามังกรอมตะนี้ถ้าคนอื่นๆมองมันก็ไม่อาจจะเห็นถึงความผิดปกติ แต่สำหรับหลินตงที่มีพลังความมืดแห่งอนันต์อาศัยอยู่ภายในตัวย่อมที่จะสัมผัสมันได้ ภายในเขาอันนี้นี้อัดแน่นไปด้วยพลังความมืดที่รอวันจะปะทุออกมา คลื่นพลังสีดำทมิฬที่น่าสะพรึงกำลังถูกกักขังเอาไว้อย่างหนาแน่น

        ยิ่งเขาคิดไปคิดมาก็พอจะบ่งบอกได้ในทันทีว่ามันเกิดอะไรขึ้น ประตูโบราณนี้ไม่ได้ถูกสร้างมาเนิ่นนานจากอดีตกาลก่อนหรอก มันถูกสร้างขึ้นเมื่อตอนที่ท่านอาจารย์ชิงหลงเซียนกลับมายังทวีปแห่งนี้ ก็เมื่อหลายแสนปีก่อนละมั้ง ท่านสละชิ้นส่วนมังกรอมตะของตนเองออกเพื่อที่จะคงสภาพร่างกายของตนเองไว้ให้ได้นานที่สุด ความมืดแห่งอนันต์ที่อัดแน่นอยู่ภายในร่างของท่านอาจารย์ไม่สามารถดับสูญมันได้ทั้งหมด ถ้าเกิดปล่อยทิ้งเอาไว้ร่างกายของเขาก็จะกลับสู่ความบ้าคลั่งเช่นเดิม ท่านอาจารย์จึงได้ควบแน่นความมืดแห่งอนันต์ทั้งหมดไปยังส่วนเขาและสละชิ้นส่วนสำคัญของตนออกไปอย่างไม่เสียดาย ถึงพลังจะลดลงไปอย่างมหาศาลก็ตาม

        ด้วยเหตุนี้ก็บ่งบอกได้แล้วว่าทำไมเขามังกรอมตะชิ้นนี้ถึงได้มีความมืดแห่งอนันต์อันแน่นอยู่อย่างมหาศาล ถ้าไม่เช่นนั่นหลินตงก็บอกไม่ได้แล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

        "เขามังกรคือชิ้นส่วนที่สำคัญมากที่สุด มังกรศักดิ์สิทธิ์ตนนี้มีพลังระดับใดกัน? คลื่นพลังที่น่าสะพรึงหลังจากถูกตัดทิ้งเอาไว้ก็ยังไม่จางหาย แข็งแกร่งมาก!! แข็งแกร่งซะจนพวกข้ารู้สึกอึดอัด มันเหมือนกับว่าสายเลือดของพวกข้ากำลังยอมสยบต่อกลิ่นอายพลังนี้"

        หญิงสาวเนตรมรกตบ่นพึมพำออกมาอย่างหวาดกลัว นางที่เป็นถึงจักรพรรดิเนตรอสรพิษเมื่อสัมผัสเข้ากับเขามังกรเบื้องหน้าก็ทำอะไรไม่ถูก ในใจได้แต่สั่นสะท้าน ความรู้สึกของสายพันธุ์อสูรเทพเจ้าที่ยิ่งใหญ่นั่นกลายเป็นมดตัวเล็กๆในทันทีเมื่อพบเจอกับกลิ่นอายพลังนี้ อย่าลืมนะว่านี้เป็นเพียงแค่ชิ้นส่วนที่ถูกตัดออกมาเท่านั้น ถ้าเป็นร่างที่แท้จริงพลังของเขาจะขนาดไหนกันนะ ยิ่งคิดก็ยิ่งหวาดสะพรึงนัก

        ชายชราสูดหายใจเข้าลึกๆเพื่อตั้งสติ เขาค่อยๆหันไปมองยังชายหนุ่มผู้ที่เป็นคนเปิดประตูพร้อมกับพูดขึ้น

        "เด็กน้อย ข้าบอกไปแล้วใช่ไหมว่าสิ่งของภายในไม่ว่าจะเป็นอะไร เจ้าจะได้รับมันไป เชิญเถอะ เขามังกรศักดิ์สิทธิ์ชิ้นนี้อาจจะเป็นของบรรพบุรุษเจ้าก็เป็นได้ อย่าลืมนะว่ากลิ่นอายของเจ้าและมันนั่นเหมือนกันจนแทบจะแยกไม่ออกเลยด้วยซ้ำ..!!"

        ร่างชายชราผายมือเชื้อเชิญให้หลินตงได้รับมันไป คนอื่นๆตอนนี้ก็มองหน้ากันอย่างตื่นตระหนักนิดๆ นี้คือเขามังกรศักดิ์สิทธิ์ที่มีคลื่นพลังอสูรอัดแน่นอยู่มหาศาล พวกมันยังสัมผัสได้เลยว่าถ้าซึมซับพลังงานที่อยู่ภายในเขานี้ละก็ พลังของพวกมันก็จะทะยานไปสู่ขั้นถัดไปอย่างแน่นอนแต่ชายชราคนนี้จะมอบมันให้กับมนุษย์เนี่ยนะ

        "ขอบคุณท่านเจินจ้าน บุญคุณนี้ข้าจะไม่ลืมมันเลย"

        หลินตงพยักหน้ารับอย่างยินดีพร้อมกับยกมือคำนับเขา นัยน์ตาแสดงความขอบคุณอย่างสุดซึ้ง ยังดีที่ชายชราเป็นพวกรักษาคำพูด ถ้าไม่เช่นนั่นสถานการณ์ย่อมที่จะเปลี่ยนไปอย่างแน่นอน ร้ายแรงที่สุดเลยก็คือเขาจะต้องลงมือสังหารพวกมันทั้งหมด บอกเพียงแค่ว่าถึงชายชราจะไม่มอบมันให้ ตัวของหลินตงก็จะลงมือชิงมัน นี้คือของล้ำค่าที่สำคัญมากที่สุดสำหรับเขา ชิ้นส่วนของท่านอาจารย์ชิงหลงเซียน ตัวของมันจะไม่ยอมให้สัตว์อสูรหรือสิ่งมีชีวิตตนใดได้มันไป

        ขณะที่ชายหนุ่มกำลังก้าวเท้าเดินไปอยู่นั่น คลื่นพลังมหาศาลจากเบื้องหลังก็ปะทุขึ้นอย่างรุนแรง หอกสีเขียวขจีเล่มนึงพุ่งเข้าใส่หลินตงในชั่วพริบตาราวกับเป็นประกายแสงของสายฟ้า นัยน์ตาของหลินตงส่องสว่างวาบอย่างเยียบเย็นเมื่อสัมผัสถึงมันได้ เขาพร้อมที่จะตอบโต้ในทันที

        "หือ? นี่คือพลังแห่งห้วงกาลเวลา..!!"

        แต่วินาทีนั่นห้วงมิติกาลเวลาก็เริ่มบิดเบี้ยวขึ้นที่รอบๆตัวของเขา มันเข้าครอบคลุมไปรอบบริเวณ ความรู้สึกหรืออารมณ์ต่างๆเริ่มเชื่องชาราวกับหยุดนิ่ง

        "เปรี๊ยง"

        หอกมรกตพุ่งเสียบกายาของเขาอย่างรุนแรง เลือดสีแดงเพลิงสาดกระเซ็นไปทั่วทุกหนแห่ง ร่างมนุษย์ของชายหนุ่มถูกแทงทะลุจนกระเด็นกระดอนไปไกล

        พริบตาเดียวหญิงสาวนางนึงก็พุ่งตัวทะยานเหนือฟ้าและคว้ามือออกไปเพื่อที่จะเอาเขามังกรที่ล่องลอยอยู่นั่น สัตว์อสูรทุกคนรวมถึงไฉ่ปิงตอนนี้เบิกตากว้างอย่างตกใจ เร็วมาก เร็วซะจนพวกเขาสัมผัสไม่ทัน ทุกคนเมื่อเห็นว่าใครก็ต้องอุทานออกมา เป็นหญิงสาวที่มีนามว่าซูเหม่ยนั่นเอง นางนั่นลอบลงมือโดยที่พวกมันสัมผัสไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

        "เขามังกรศักดิ์สิทธิ์อันนี้เป็นของข้า..!!"