ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

“ในที่สุดก็ทำได้!” แม้จะสังหรณ์อยู่แล้ว แต่เมื่อได้ยินเสียงชิงเย่ (อาโอบะ) ที่ประกาศผล ถังฮวนยังรู้สึกได้ถึงความตื่นเต้นในใจ ไม่เพียงแค่นั้น ยิ่งเวลานี้ได้ฟังเสียงโห่ร้องยินดีที่ดังอยู่รอบตัวก็อดไม่ได้ที่จะหลั่งน้ำตาออกมา
ลึกลงไปในความทรงจำ ความปรารถนาของเด็กหนุ่มเจ้าของร่างผู้นี้ เพียงแค่ได้ฝึกปราณแท้ของตัวเอง ผสาน "อัคคีพิสุทธิ์" และกลายเป็นนักหลอมแต่เมื่อได้ชม "การแข่งขันนักหลอม" หลายต่อหลายครั้ง ทำให้ฝันเอาไว้ว่า ...วันหนึ่ง เขาจะยืนอยู่บนสนามแห่งนี้ มีเหงื่อแห่งความพยายามชุ่มโชกดั่งฝนโปรย และแข่งขันกับนักหลอมรุ่นเยาว์จากทั่วแผ่นดินใหญ่
แต่ตอนนี้ไม่เพียงความปรารถนาได้รับการเติมเต็ม ทว่ายังกลายเป็นผู้ชนะเลิศใน "การแข่งขันนักหลอม" นี้อีกด้วย!
ระหว่างนั้น ถังฮวนดูเหมือนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง ดวงตาคู่นั้นที่เปรียบดั่งปีศาจร้ายที่ถูกจับจ้องจากเทพเจ้า มองมาจากตรงไหนสักแห่งบนเวทีแม้ว่าจะไกลกันจนเขาไม่สามารถมองเห็นดวงตาของชายคนนั้นได้ แต่ถังฮวนสามารถรู้สึกได้เลยถึงความโกรธเกรี้ยวอย่างมากในดวงตาคู่นั้นมุมของริมฝีปากของถังฮวนเอียงเล็กน้อยทำให้เกิดรอยยิ้มจาง ๆ
หลังจากที่อาโอบะประกาศผลแล้ว สายตาของปรมาจารย์นักหลอมหลายสิบคนต่างก็จับจ้องอยู่ที่ถังฮวนดวงตาของสาวน้อยถังหยุนเต็มไปด้วยความไม่ยินยอมที่จะพ่ายแพ้ โม่เย่ยังมีใบหน้าที่สวยงามอิ่มเอิบและชาตูที่ส่งสายตาเย็นชาและคมกริบราวกับมีด ดูเหมือนต้องการจะฉีกถังฮวนเป็นชิ้น ๆ และสายตาของเหล่านักหลอมอีกหลายคน ที่แสดงถึงความอิจฉาริษยาอย่างยากจะซ่อนเร้นไว้ได้
ทุกคนที่ผ่านด่านที่สามจะได้รับรางวัลเป็นแร่เหล็กแดง และหินอุกกาบาต อันดับที่สามจะได้รับเนตรพยัคฆ์เพิ่มเป็นรางวัลและอันดับที่สองเป็นหินแก้วภูเขาไฟ
ส่วนอันดับหนึ่งนอกจากจะได้ "เนตรพยัคฆ์" และ "หินแก้วภูเขาไฟ" แล้ว ยังจะได้รับรางวัลพิเศษจากปรมาจารย์กูยีอีกด้วย
การเป็นผู้ชนะการแข่งขันและได้รับสิ่งของมากมายเป็นสิ่งที่เข้าใจได้ยิ่งไปกว่านั้น รางวัลยังเป็นเรื่องรอง ที่สำคัญคือชื่อเสียงที่ได้รับต่างหาก
คาดว่าเพียงไม่กี่วัน ทุกคนจะรู้จักคำว่า ‘ถังฮวน’ ทั่วทั้งทวีปหรงเหย้า หรือแม้แต่ทวีปจี่หยวน ว่าเขายังเป็นนักหลอมผู้ที่มีธาตุทั้งห้าเป็นทองคำอีกด้วยถังหยุน และโม่เย่ นั้นน่าจะมีคนรู้จักน้อยกว่ามาก ส่วนอีกสิบคนที่ผ่านการแข่งขันด่านที่สามมาได้คงมีน้อยคนที่จะพูดถึง
"ตอนนี้ขอเชิญผู้ชนะสามอันดับแรกของการแข่งขัน และนักหลอมผู้ที่ผ่านด่านที่สามขึ้นมารับรางวัลได้!" ชิงเย่ผู้งดงามราวดอกไม้ เสียงของเธอใสกังวานดั่งระฆังเงิน
"ฮึ!"
ชาตูฮึ่มฮั่มเยียบเย็น หลังจากเหลือบไปเห็นแววตาร้ายเหมือนงูพิษนั่นถังฮวนก็เมินหน้าหนีไม่สนใจต่อในพระราชวังของเขามีสิ่งล้ำค่ามากมาย เขามาเพื่อเข้าร่วม "การแข่งขันนักหลอม" ย่อมไม่ใช่เพื่อแร่เหล็กแดง หรือหินอุกกาบาตอะไรนี่แน่
ถังฮวนหัวเราะแล้วเดินไปที่เวที เขาเหลือบมองโม่เย่ ถังหยุน และคนอื่น ๆ เล็กน้อยจากนั้นก็เดินหน้าต่อไปเหนือเวทีใหญ่นั้น มีชายสิบสามคนกำลังยืนรออยู่พร้อมถาดไม้ในมือ ตามด้วยกูยีเรียงจากด้านหลังไปด้านหน้า เมื่อถังฮวนรับแผ่นไม้ที่กูยีส่งมาให้เขาก็อดที่จะหัวเราะไม่ได้
บนถาดไม้มีกระบี่สองเล่มซึ่งเป็นรางวัล อาวุธระดับต่ำสำหรับผู้ที่ผ่านด่านแรก และอาวุธระดับกลางสำหรับผู้ที่ผ่านด่านที่สองได้มีหินแบนๆ สีแดงดั่งเปลวไฟ ลักษณะเหมือนแอ่งน้ำขนาดใหญ่ นี่คือ "แร่เหล็กแดง " นอกจากนี้ยังมีอัญมณีสี่เม็ด ที่มีแสงสีม่วงเป็นอัญมณีระดับต่ำนั่นคือ ‘ศิลาสายฟ้า’ส่วนอันที่มีประกายสีดำ แต่พื้นผิวถูกปกคลุมไปด้วยลายเส้นสีขาวเหมือนใยแมงมุมนี่คืออัญมณีระดับกลาง ‘หินอุกกาบาต’ และที่มีขนาดราวไข่ห่านมีรูปร่างเหมือนลูกบอลมีสีเหลืองอยู่ตรงกลาง มองแวบแรกจะรู้สึกได้ถึงความน่าสะพรึงกลัว นี่คืออัญมณีระดับสูง ‘ศิลาเนตรพยัคฆ์’
นอกจากนี้ยังมีหินแก้วภูเขาไฟ มันมีสีดำดูเหมือนหลุมดำขนาดเล็ก ราวกับว่ามันสามารถกลืนแสงรอบข้างเข้าไปได้ราคาของอัญมณีระดับสูงแต่ละเม็ดมีราคามากกว่าหนึ่งแสนเหรียญ เช่นเดียวกับ ‘ศิลาเนตรพยัคฆ์’ ที่มีราคาไม่ต่ำกว่าสองแสนเหรียญส่วน ‘หินแก้วภูเขาไฟ’ อยู่ที่ประมาณห้าแสนเหรียญได้
ในครั้งนี้ ถังฮวนได้รับรางวัลมูลค่าเกือบแปดแสนเหรียญเลยทีเดียว ซึ่งยังไม่รวมถึงรางวัลพิเศษจากปรมาจารย์กูยีอีก
"เก่งมาก...เจ้าหนู"
ถังฮวนรับรางวัลด้วยรอยยิ้ม กูยีตบบ่าเขาจากนั้นเสียงหัวเราะหยาบกระด้างก็ดังเข้าหูถังฮวนหันขวับมาก็เห็นชายร่างท้วมไว้หนวดเคราผู้หนึ่งมายืนอยู่ตรงหน้า ดวงตาเขายิ้มแย้มข้างกายมีถังหยุนหญิงสาวน่ารักเหมือนตุ๊กตากระเบื้องคล้องแขนของชายแข็งแรงผู้นี้อยู่ ท่าทางดูค่อนข้างสนิทสนม
"ท่านคือ?" ถังฮวนคิดไปไกล คนๆ นี้สนิทกับถังหยุน มากสุดก็อาจเป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ถัง
"ท่านลุงของข้าเอง ถังจ้าว!" หญิงสาวพูดด้วยรอยยิ้ม
"ถังจ้าว?" ถังฮวนผงะ
ชื่อคล้ายคนในตระกูลถังที่มีเรื่องราวกับเขาไม่มีผิด ทว่า ถังจ้าวผู้นี้ไม่เพียงแต่เป็นน้องชายของจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ถังเท่านั้นแต่ยังเป็นหนึ่งในสามผู้บัญชาการทัพพันธมิตรของแผ่นดินใหญ่อีกด้วย เขานำกองทัพต่อสู้กับปีศาจเป็นเวลาหลายปีติดต่อกัน จนเกือบจะถูกสังหารโดยปีศาจร้ายนอกจากนี้ตำแหน่งของเขาในอาณาจักรต้าถังยังได้รับการตั้งชื่อตามจ้าวหวังที่เป็นพระราชปนัดดาของพระองค์
“ข้าน้อยถังฮวน ขอคารวะท่านอ๋องผู้เกรียงไกร” ถังฮวนกระอักกระอ่วนทำตัวไม่ถูก
ถังฮวนเคารพอย่างสุภาพเขาโค้งคำนับ กล่าวแสดงความยินดีและชื่นชม ความชื่นชมของเขาไม่ใช่เพราะตัวตนของถังจ้าว แต่เป็นการกระทำของเขา
“ไม่ต้องมากพิธี” ถังจ้าวหัวเราะ "เจ้าหนุ่ม ข้าชื่นชอบเจ้ามาก หากเจ้าต้องการ ... "
“พระองค์โปรดรอสักครู่ กระหม่อมขอมอบรางวัลสุดท้ายแก่เขาก่อน”ร่างที่ยืนนิ่งอยู่ใกล้ๆ ในขณะนั้นคือกูยีที่เดินไปหาถังฮวนเพียงไม่กี่ก้าวโดยไม่มีรางวัลอะไรติดมือมา แต่กล่าวด้วยรอยยิ้ม "ถังฮวน เจ้าทำได้ดีมากในการแข่งครั้งนี้ เมื่อข้ากลับไปเมืองเทียนจู้แล้ว ข้าจะแนะนำเจ้าต่อท่านประมุขเป็นการส่วนตัว และท่านจะรับเจ้าเป็นศิษย์ใกล้ชิด"
ทันทีที่เขาพูดจบ บนเวทีนั้นก็เงียบกริบในทันใดใบหน้าของปรมาจารย์นักหลอมหลายคนที่เพิ่งได้รับรางวัลล้วนตกตะลึง ประมุขแห่งศาลาเฉินปิงนั้นกล่าวได้ว่าเป็นปรมาจารย์ของเหล่าปรมาจารย์นักหลอมเลยทีเดียวแต่ปรมาจารย์กูยีตั้งใจที่จะแนะนำถังฮวนให้เป็นศิษย์ของประมุขแห่งศาลาเฉินปิงโดยตรง
หลังจากตกตะลึงไปชั่วครู่ สายตาเหล่านั้นพากันจับจ้องไปที่ถังฮวน มีเพียงถังหยุนและโม่เย่เท่านั้นที่ยังสงบอยู่ เพียงแต่ฉายแววตาประหลาดใจอยู่บ้าง
“กูยี ท่านทำมากเกินไปแล้วแบบนี้" ถังจ้าวที่รู้สึกตัวโกรธเกรี้ยวนัก เขาสาวเท้าเพียงก้าวเดียวก็ประชิดตัวกูยี ดวงตาของเขาที่จ้องมองมาเหมือนระฆังทองสัมฤทธิ์ น้ำลายพ่นกระจายเต็มใบหน้าของกูยี
“พระองค์ตรัสสิ่งใด กระหม่อมไม่เข้าใจ?”
กูยีเช็ดหน้าและมองไปที่ถังจ้าวด้วยความงงงวย เมื่อเขาหันไปหาถังฮวนเขาก็กังวลนัก
ในบรรดาปรมาจารย์ด้านการหลอมอาวุธในปัจจุบันนี้ ท่านประมุขคือผู้ที่เหมาะสมเป็นอันดับหนึ่งที่สุดในโลก!

-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 63 ท่านอ๋องถังจ้าว

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 63 ท่านอ๋องถังจ้าว

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้