เกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ

ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบห้า จุดอ่อนของพระเอกอิเซไค6

และจุดแข็งของพวกเธอก็คือจุดอ่อนของผม

ว่าเห็นอย่างนี้พระเอกอิเซไคมักจะมีจุดอ่อนตรงที่ว่าไม่หวังความสำเร็จอื่นๆในองค์กรใดใด

แค่ต้องการสร้างสวรรค์ในพื้นที่เล็กน้อยอย่างในห้องนอนของตนก็พอที่สามารถมีทาสสาวหูแมวที่รักเราและสามารถอยู่ด้วยกันได้อย่างมีความสุขหลังจากตะลุยดันเจี้ยนมาด้วยกันเท่านั้น

ไม่กังวลเรื่องการบุกยึดครองโลกของจอมมาร

คิดแต่จะมีชีวิตสโลไลฟ์

โดยแกล้งๆลืมไปว่าหากจอมมารบุกอาณาจักรได้

แดนสวรรค์เพียงแค่ห้องนอนของเราก็จะถูกรุกรานด้วยนั่นเอง

ผมค่อนข้างจะอิจฉาและชื่นชมนางเอกอย่างอาสึกะที่เผชิญชีวิตอย่างกล้าหาญได้ในทุกเวลาและไม่สนไม่แคร์ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร

ว่าจะเป็นมนุษย์ด้วยกันหรือจิตวิญญาณของอวกาศ

การเจรจากับพวกเธอไม่ใช่การเจรจากันด้วยเหตุผล

แต่คือการปะทะกันของความปรารถนาในจิตใจนั่นเอง

และตอนนี้คือการปะทะกันระหว่างความหื่นของผมและความเขินของเธอ

“อย่า”

เธอกล่าวต่อมือปลาหมึกของผมที่ลูบไล้ไปมาตามตัวของเธอ

แต่หากอาสึกะไม่พอใจอย่างที่บอกเธอจะสามารถเยอรมันซูเพล็กซ์ชาวบ้านได้อย่างไม่เกรงใจ

ผมลูบไล้ไปตามต้นขาและกางเกงในปราการด่านสุดท้ายออกมา

“ไม่เคยแตะงั้นหรือ”

ผมกัดหูของเธอเล็กน้อย

“ยายบอกว่าหากแตะเราจะบาป”

อ้อใช่ ยายของเธอเป็นมิโกะที่ทรงพลังนี่นะ

“งั้นคนอื่นแตะไม่เป็นไรสินะ”

“ขี้โกง”

ผมจูบอาสึกะอีกครั้งและเตรียมทางเข้าของเธอและร่างกายของผมค่อยๆทาบเข้าไป

“อ๊ะ ตรงนั้น ลงไปข้างล่าง นั่นล่ะอือ”

อาสึกะบอกผมอย่างเขินอาย

อ๊า

อาสึกะร้องออกมาและผมจับร่างกายของเธอไว้

มีเสียงแจ้งเตือนเรื่องผมทำภารกิจสำเร็จแต่ตอนนั้นผมไม่ได้สนใจอีกแล้วว่าจะได้เพชรมากขึ้นเท่าไร