เทพยุทธยันต์มนตรา

ตอนที่​ 41 เข็มนิ้วคน​

"อืม เข็มสักยันต์​นี้ ข้าเลาะมาจากกระดูกของศพ หมอตาทิพย์​น่ะ"

ลู่หาน ที่ใช้เวลาว่างตนเอง เลาะกระดูก​มาส่วนนึงของศพ หมอตาทิพย์​ แล้วกระดูกที่เลาะง่ายสุดก็จะเป็น กระดูกนิ้วมือของคน ซึ่งลู่หานต้องไปตามสถานที่ต่างๆ ยิ่งอุปกรณ์​สักยันต์​ที่มีคุณภาพ​มากเท่าไร ก็จะยิ่งอยู่ในสถานที่หายากมากเท่านั้น​ แล้วบางครั้งอุปกรณ์​สักยันต์​ก็สามารถ​สร้างขึ้นมาเอง อย่างเข็มเขี้ยวมังกร ที่ได้มาจากเขี้ยวมังกร จึงมองว่าของทุกอย่างบนโลกนี้สามารถ​นำมาทำเป็นเข็มสักยันต์​ได้

ไม่ว่าจะเป็นชิ้นส่วน อวัยวะ​ร่างกายของมนุษย์ด้วยกันเองก็ตาม แม้แต่แร่ธาตุตามธรรมชาติ​ด็สามารถ​นำมาสร้างเข็มสักยันต์​ได้ด้วย แต่เข็มสักยันต์​ที่สร้างมาจากแร่ธาตุ​ธรรมชาติ​ จัดเป็นเข็มสักยันต์​ที่หาง่าย

แล้วเป็นเข็มสักยันต์​ทั่วไปเท่านั้น​ จึงไม่อยู่​ในสายตาของลู่หานเท่านั้น​ ที่เคยพบเจอของแปลกๆมากมายบนโลกใบนี้ จึงไม่เห็นเข็มสักยันต์​ที่สร้างมาจากแร่ธรรมชาติ​อยู่ในสายตา นอกเสียว่าเป็นแร่ธาตุ​ที่หายากมาก ซึ่งต้องขุดลึกลงไปใต้ผืนโลก จึงจะเจอแร่ธาตุ​พวกนั้น หรือต้องผ่านกาลเวลามานานหลายพันปี หลายหมื่นปี จึงจะมีแร่ธาตุ​หายากมากเกิดขึ้นได้ด้วยเช่นกัน​

​ลู่หานที่มีความชำนาญ เชี่ยวชาญ​เรื่องพวกนี้อยู่แล้ว จึงใช้เวลาไม่นานก็เลาะกระดูก​นิ้วมือออกมาเรียบร้อย​ แล้วนำมาเหลาให้มันแหลมคมเหมือนกับเข็มสักยันต์​จนได้เข็มสักยันต์​อันใหม่ขึ้นจากศพมนุษย์​ ลู่หานตั้งชื่อเข็มสักยันต์​นี้ว่า เข็มนิ้วคน (หมอตาทิพย์)

สาวใช้ ได้ยินเช่นนั้น ก็ไม่คิดว่าคุณหนู​ตนเองจะมีงานอดิเรก​วิปลาส​เช่นนี้มาก่อน แล้วคุณหนู​เอาเวลาที่ไหนมาเลาะกระดูกนิ้วคนได้

ด้านวิญญาณ​หมอตาทิพย์​ ที่ได้ยินเช่นนั้นก็ไม่คิดว่าตนเองจะต้องมาเจอกับ เด็กเปรต​ที่ออกมาจากขุมนรกรึไงกัน ขนาดศพตัวเองที่ไร้วิญญาณ​ไปแล้วยังไม่เว้น ที่จะไประราน กับศพของตนอีก

การที่ลู่หาน ต้องเลาะกระดูก​นิ้ว หมอตาทิพย์​ ออกมาเช่นนี้ เพราะจำเป็นต้องใช้สักยันต์​วิญญาณ​หมอตาทิพย์​ หลังจากที่รับรู้ว่า หมอตาทิพย์​ ยังคงเป็นวิญญาณ​อยู่บนโลกใบนี้

กล่าวกันว่า วิญญาณ​ที่ยังไม่จากโลกนี้ไป อาจจะยังมีห่วงกรรม พันธะบนโลกใบนี้ หรือเพราะอำนาจยันต์​มนตราประเภท​ด้านมืดถูกสักเอาไว้บนร่างก่อนตายโดยเจ้าพ่อร่างทรงจึงยังไม่จากโลกนี้ไปได้ง่ายๆนัก แล้วยังมีไหสะกดวิญญาณ​ที่สามารถ​ให้วิญญาณ​อาศัยอยู่ได้ จึงสามารถ​ทำให้ วิญญาณ​หมอตาทิพย์​ ยังคงอยู่บนโลกนี้ได้

แล้วการที่วิญญาณ​ยังคงอยู่​บนโลกใบนี้ ทำให้​ห่วงพันธะเชื่อมต่อกับร่างกาย​ตัวเองยังคงอยู่ หรือที่เรียกกันว่า สายใยวิญญาณ​ที่เชื่อมต่อกับวิญญาณและเจ้าของร่าง​ของคนนั้น​

"เอาละ จงไปเข้าสิงร่างของใครคนนึงซะ"

ลู่หาน จัดการสักยันต์​เสร็จ​เรียบร้อย​ กล่าวสั่งออกมาทันที

"ให้ข้าไปสิงร่างคนนี้นะ"

หมอตาทิพย์​ ที่ไม่คิดว่าจะได้ยินคำสั่งเช่นนี้แอกมาจาก เด็กอสุรกาย​ตรงหน้าตนเองเช่นนี้

การจะให้วิญญาณ​สิงร่างคนที่ยังมีชีวิต​อยู่ หมอตาทิพย์​ เคยได้ยินมาบ้าง แต่วิธีการไม่รู้ว่าต้องทำยังไง หมอตาทิพย์​ ที่เคยลองดูมาก่อนตั้งแต่ตายลงไป กลาย​เป็นวิญญาณ​ จึงโดนเจ้าพ่อร่างทรง ทดลองให้ตนไปสิงร่างคนมีชีวิต​ขึ้นมาทันที

ผลปรากฏ​ว่า ตนไม่สามารถ​จะเข้าสิงร่างคนนั้น มีเพียงแต่ทะลุผ่านเลยคนนั้นไป จึงไม่รู้ว่าต้องทำยังไงกันแน่ แม้แต่ เจ้าพ่อร่างทรง ที่มีความรู้เกี่ยวกับยันต์​ประเภท​ด้านมืดพอสมควร ก็ยังไม่รู้วิธีการเช่นนั้นเลย

"ใช่ เจ้าไม่ต้องห่วง ข้าสักยันต์​ประเภท​ด้านมืด ไว้บนตัวเจ้าแล้ว เจ้าสามารถ​เข้าสิงร่างชาวบ้านคนไหนก็ได้ตามสบาย"

ลู่หาน ที่สักยันต์​ รูปแบบวิญญาณ​ ทักษะ​ วิญญาณ​สถิต เป็นทักษะ​หายากมาก และเป็นทักษะ​ชั้นสูง จึงไม่มีทางจะเรียนรู้ แล้วรู้จักทักษะนี้กันโดยง่าย

หมอตาทิพย์​ ที่ไม่คิดเลยว่า เจ้าเด็กอสุรกาย​ จะมีทักษะหายากเช่นนี้ครอบครองไว้กับตัว แต่กับความสามารถ​ สิ่งที่ลู่หานแสดงออกมาแต่ละครั้ง คง​ไม่มีเรื่องใดที่เป็นไปได้อีกแล้ว สำหรับอสุรกาย​น้อยคนนี้

"นี้ข้าสิงร่างได้จริงๆรึเนี่ย"

หมอตาทิพย์​ ที่จัดการสิงร่างชายคนนึง ที่ตกเป็นผู้เสียหายของหมอตาทิพย์ ยืนรอด้านนอกเพื่อคอยพวกพ้องตนเองที่เป็นเหยื่อ หมอตาทิพย์ เข้าไปในที่พักของ หมอตาทิพย์​ กับคนอื่น

ด้วยสถานที่ไม่ใหญ่โต​นัก จึงรองรับคนจำนวนมากไม่ไหว ทำให้​มีคนบางส่วนตัดสินใจ​รอคอยข้างนอก เพื่อให้พวกพ้องตนเองเข้าไปข้างในสำรวจค้นหา​ หมอตาทิพย์​ กัน ส่วนพวกที่รอด้านนอกก็มองดูว่าจะมีใครออกมาจากที่พัก หมอตาทิพย์​ รึไม่ ทำให้​คนที่ไม่ได้เข้าไป นั่งรอพวกพ้องล้อมรอบที่พักของ หมอตาทิพย์​ กัน เพื่ออีกฝ่ายอาจซ่อนตัวในที่พัก แล้วฉวยโอกาสหลบหนีทางอื่นแทน

"เจ้าจงเข้าไปด้านในที่พัก ใช้การเล่นละคร หลอกลวงของเจ้า สร้างความหวาดกลัวให้คนในนั้น ทิ้งสิ่งของต่างๆเอาไว้ จากนั้นขับไล่ให้พวกมัน​ออกไปจากบริเวณ​นี้ซะ"

ลู่หาน ที่มอบคำสั่งให้ หมอตาทิพย์​ ที่เข้าสิงร่างคนอื่นเรียบร้อยแล้ว ดำเนินการที่ตนต้องการทันที

"ฮึ่ม ไม่นึกว่าข้าที่เคยหลอกลวงคนอื่นมาตลอด วันนี้กับต้องมาเป็นทาสรับใช้เจ้าเด็กน้อยเช่นนี้ แล้วยังสั่งให้ข้ามาหลอกลวงเพื่อให้มันกอบโกย​ของๆข้าอีกด้วย"

หมอตาทิพย์​ ที่รู้สึกไม่พอใจ​ แต่ตอนนี้ไม่สามารถ​ทำไรได้เลย ต้องกลายเป็นทาสที่ปฏิบัติ​ตามคำสั่งอย่างเดียว

"เข้ามาทำไมกัน ไม่ใช่ข้าบอกให้เจ้ารออยู่ข้างนอกรึ"

ชายคนนึง เดินเข้ามาทักคนที่เพิ่งเดินเข้ามา ซึ่งเป็นพวกพ้องของตนเอง ที่บอกให้รออยู่ด้านนอก

"หุกปาก"

"อย่าเข้ามาใกล้ข้า"

เสียงตวาดดังลั่นของคนที่เพิ่งเดินเข้ามา ทำให้ทุกคนสะดุ้งหันมาบอกทันที ชายคนนี้คือคนที่ วิญญาณ​หมอตาทิพย์​ สิงร่างนั่นเอง

"เป็นอะไรของแกน่ะ"

"ข้าคือ เพื่อนของแกเองนะ"

เพื่อนพ้องของชายคนที่ถูก หมอตาทิพย์​ เข้าสิงไม่เข้าใจ​ว่าเกิดอะไรขึ้น ที่จู่ๆชายคนนี้ก็ตวาดออกมา

"ข้าไม่ใช่เพื่อนพ้องของใครทั้งนั้น"

"ตอนนี้ข้าคือ หมอตาทิพย์​ เจ้าของที่นี้"

"ไม่อนุญาต​ให้ใครเอาเข้ามาที่นี้ได้เด็ดขาด แต่พวกแกก็ยังกล้าบุกเข้ามา ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงยิ่งนัก"

หมอตาทิพย์​ ตะโกนออกมา จนคนด้านในต่าง​ได้ยินกันถ้วนหน้า