ตอนที่ 148 นวดสยบมังกรน้ำแข็ง
"ห้าสิบวินาที! บ้าเอ๊ย เจ้าระบบเฮงซวย! เวลาสั้นแค่นี้จะให้ข้าไปทั้งวิ่งแก้ผ้าวิปริตล่อสายฟ้าฟาดแล้วยังต้องมาลงมือนวดสปากู้ชีพจรกู้โลกอีกรึ! นี่มันคืองานของหมอนวดเทวดาหรือหน่วยกู้ภัยระดับจักรวาลกันแน่วะ!"
หลีเฮงสบถด่าลั่นในใจจนลำคอแทบขึ้นเส้นเลือด ยามที่สองเท้าภายใต้กางเกงในสีชมพูเรืองแสงแปร๋นช็อกกิงพิงก์ก้าวซอยวิ่งสู้ฟัดอย่างไม่คิดชีวิต ร่างกายชายหนุ่มวัยสิบแปดปีที่กำลังหนุ่มแน่นกำยำสั่นระริกท้าทายกระแสลมไอเย็นสุดขั้วโลกใต้ที่พัดกระโชกกรีดผิวประดุจคมมีดน้ำแข็งนับล้านเล่ม ทว่าด้วยสรรพคุณของน้ำมันสับปะรดฉนวนอัสนีระดับสูงที่เคลือบผิวหนังล่ำสันจนเปียกชุ่มลื่นมันวาว ประกอบกับแสงสีชมพูอ่อนจางของเกราะพลังเมียเก้าหน่วยที่เย่เจาจวินแผ่ออกมาคุ้มครองผ่านมิติพันธะจิต ทำให้เขายังสามารถฝ่าคลื่นลมเย็นยะเยือกอันหนาแน่นนี้ไปได้โดยที่ผิวเนื้อไม่แข็งตัวเป็นผลึกน้ำแข็งไปเสียก่อน
"พรางตัวกลมกลืน!"
หลีเฮงขบฟันคำรามพลางเปิดใช้งานวิชาพรางตัวระดับหนึ่งทันที ร่างกายสีน้ำมันลื่นเลื่อมพรายสะท้อนแสงสายฟ้าแลบปลาบพลันพร่าเลือนประดุจวิญญาณสายไหมสีชมพูเคลื่อนที่แหวกผ่านม่านหิมะขาวโพลน แม้ว่าภรรยารักเย่เจาจวินจะถูกน้ำแข็งเยือกแข็งโบราณแช่แข็งตรึงขาทั้งสองข้างจนก้าวขยับเขยื้อนไม่ได้อยู่ห่างออกไปหลายสิบวา ทว่าทักษะ "หลบหลังสตรี" ขั้นสองที่ทำงานผ่านพันธะหัวใจฮาเร็มก็ยังคงส่งผ่านม่านพลังคุ้มกันแกร่งสีชมพูมาคลุมกายหลีเฮงเอาไว้แน่นหนา ดุจดังว่าจิตวิญญาณของนางยังคงยืนหยัดปกป้องเขาทุกย่างก้าวไม่ห่างกาย
*ฟุบ! ตูม!*
หลีเฮงกระโจนข้ามปากเหวน้ำแข็งที่กำลังปริร้าวร่วงระเบิดลงสู่เบื้องล่าง สไลด์ร่างชโลมน้ำมันลื่นไถลไปตามลานน้ำแข็งขรุขระราวกับแมวน้ำฉนวนอัสนี ก่อนจะโถมตัวทาบทับลงบนร่างระหงของจักรพรรดินีมังกรเยือกแข็งบรรพกาลหลงปิงเอ๋อร์ที่นอนเกร็งสั่นสะท้านอยู่ท่ามกลางซากผลึกน้ำแข็งแตกกระจายอย่างพอดิบพอดี!
"อึก... ไอ้มนุษย์วิปริตไร้ยางอาย... ออกไปให้พ้นตัวข้านะ..."
น้ำเสียงอันเคยหยิ่งยโสและเย็นยะเยือกทว่าบัดนี้กลับสั่นระริกแหบพร่าและโรยแรงเล็ดลอดออกมาจากเรียวปากบางสีทับทิมที่เปรอะเปื้อนคราบโลหิตมังกรสีครามเข้ม หลงปิงเอ๋อร์ในร่างสตรีกึ่งมังกรผู้งดงามจับตาพยายามจะยกเรียวแขนขวาที่ปกคลุมด้วยเกล็ดมังกรสีฟ้าครามบางใสขึ้นผลักไสชายหนุ่ม ทว่าตอนนี้เส้นชีพจรทั่วร่างของนางถูกไอเย็นขั้วโลกใต้ตีกลับย้อนศร พลังปราณมังกรบรรพกาลในจุดตันเถียนกำลังปะทุต้านกันในชีพจรจนร่างกายของนางเกร็งทื่อดุจแผ่นเหล็กกล้าแช่แข็ง ผิวพรรณเนียนละเอียดดุจไข่มุกเริ่มปรากฏผลึกน้ำแข็งแหลมคมงอกเงยขึ้นมาปกคลุมร่างอย่างน่าหวาดเสียว
เนินเนื้อทรวงอกอวบอิ่มคู่โตที่โผล่พ้นเกราะอกเกล็ดมังกรสีฟ้าอันแตกหักเสียหายกระเพื่อมไหวขึ้นลงอย่างรวดเร็วรุนแรงตามจังหวะหอบหายใจอันติดขัดและโรยริน คลื่นความเย็นยะเยือกสีน้ำเงินเข้มข้นแผ่พุ่งออกมาจากกลางทรวงอกของนางราวกับไอระเหยจากเตาเผาน้ำแข็ง ส่งเสียงเปรี๊ยะๆ ของประจุพลังงานระดับ SSS ที่พร้อมจะระเบิดทำลายล้างทุกสรรพสิ่งรอบข้างในรัศมีสิบกิโลเมตรให้กลายเป็นละอองธุลีในอีกไม่กี่สิบวินาทีข้างหน้า
"ปิงเอ๋อร์แม่มังกรคนดี! อย่าเพิ่งใจร้ายดุสามีในอนาคตคนนี้เลยจ้ะ! ข้าไม่ได้จะมาลวนลามเจ้าตอนตบะแตกนะ แต่ถ้าข้าไม่ลงมือนวดเฟ้นสลายชีพจรละลายน้ำแข็งให้เจ้าตอนนี้ พวกเราได้กลายเป็นไอติมมังกรแช่แข็งเฝ้าธารน้ำแข็งขั้วโลกใต้กันหมดแน่!" หลีเฮงร้องบอกพร้อมหน้าด้านฉีกยิ้มประจบสอพลอไร้ยางอาย ทั้งที่ร่างกึ่งเปลือยชโลมน้ำมันลื่นเลื่อมของเขากำลังแนบชิดเกลือกกลิ้งอยู่บนร่างระหงของนางอย่างล่อแหลมสุดขีด
*ติ๊ง!*
[ ระบบแจ้งเตือนด่วนที่สุด: ตรวจพบเวลาถอยหลังกู้ชีพจรระเบิดเหมันต์เหลือเวลา 30 วินาที... จงเร่งเปิดใช้งานเนตรประเมินและทำการบำบัดรักษาโดยด่วน หากปล่อยให้แกนพลังมังกรคลั่งระเบิดทลายพิภพ อาวุธพยัคฆ์สวรรค์ใต้ร่มผ้าสีชมพูเรืองแสงของโฮสต์จะหดสั้นลงร้อยละเก้าสิบเป็นการลงโทษทางวินัยข้อหาทำงานเฉื่อยชาปล่อยให้สถานการณ์บานปลาย! ]
"ไอ้เจ้าระบบบ้า! ตอนแรกขู่ลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ไฉนตอนนี้กลายเป็นเก้าสิบเปอร์เซ็นต์แล้วฟะ! นี่กะจะให้ข้าเหลือแค่เมล็ดถั่วเขียวติดหนังตูดหรืออย่างไร! คนใจร้าย!" หลีเฮงเบิกตากว้างกรีดร้องโวยวายด่าทอระบบในจิตใจอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะรีบเพ่งสมาธิสั่งการ "เนตรเซียนประเมินพิษวิญญาณ ขั้นหนึ่ง ทำงานเดี๋ยวนี้!"
วิบ!
ดวงตาของหลีเฮงพลันสว่างวาบเป็นประกายแสงสีทองระยับ แผนผังโครงสร้างร่างกายอันนวลสะคราญของหลงปิงเอ๋อร์ถูกแปลงสภาพเป็นแผนผังเส้นลมปราณโปร่งใสในมโนภาพ of เขาอย่างชัดเจน เส้นชีพจรหลักทั้งเก้าสายที่เคยหมุนเวียนปราณมังกรบัดนี้กลับกลายเป็นน้ำแข็งสีน้ำเงินเข้มข้นจนเกือบดำสนิทและมีจุดอุดตันหนาแน่นเป็นช่วงๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่จุดชีพจรกลางแผ่นหลังทอดยาวลงไปถึงกระดูกกระเบนเหน็บที่เชื่อมต่อตรงไปยังแกนผลึกหัวใจมังกรเยือกแข็งในจุดตันเถียน มีลักษณะเป็นลิ่มพลังงานน้ำแข็งแหลมคมขวางกั้นไว้แน่นหนา จนพลังงานหยินขั้วโลกใต้สะสมตัวมากเกินไปและจะระเบิดออกภายนอก
"เข้าใจแล้ว! จุดปะทุมันอยู่ที่แผ่นหลังช่วงล่างยาวไปถึงสะโพกนี่เอง ยัยมังกรนี่สะสมความเย็นมานานนับหมื่นปี พอโดนการโจมตีตลบหลังของเจาจวินจนสูญเสียจุดสมดุลของร่างกาย ทำให้กระแสลมปราณเย็นตีกลับมารวมกันตรงสะโพกจนชีพจรใกล้ระเบิด!" หลีเฮงวิเคราะห์อย่างช่ำชองสมกับที่ชาติก่อนเป็นหมอนวดชายร้านสปาหรูระดับแนวหน้า
ชายหนุ่มนึกขึ้นได้ทันควันว่าในย่ามมิติของตนยังมียาอุ่นสวรรค์สูตรร้อนแรงพิเศษที่เคยซื้อไว้และเหลืออยู่จากการนวดประคบเย่เจาจวินในตอนก่อนหน้า เขาไม่รอช้ารีบล้วงกระเป๋ามิติหยิบขวดแก้วผลึกบรรจุตัวยาอุ่นระอุสีส้มแดงออกมาทันที!
*ฟุบ!*
ขวดแก้วที่บรรจุตัวยาสูตรอัคคีโลกันตร์ผสมผสานฟีโรโมนมังกรหยางเข้มข้นพลันปรากฏขึ้นในอุ้งมือของหลีเฮง ชายหนุ่มไม่รอช้ารีบใช้ฟันกัดจุกก๊อกดึงออกแล้วเทราดน้ำยาอุ่นระอุสูตรพิเศษลงบนฝ่ามือทั้งสองข้างของตนเองอย่างรวดเร็ว
*ซู่...*
ทันทีที่ตัวยาร้อนสัมผัสกับฝ่ามือ แผ่นมือคู่ทองคำของหลีเฮงพลันเกิดเปลวปราณอุ่นร้อนสีแดงส้มแผ่ซ่านออกมา กลิ่นหอมระเหยสมุนไพรอัคคีที่ร้อนแรงและแฝงความหอมหวานวาบหวามกระตุ้นสัญชาตญาณรักโชยฟุ้งกระจายออกไปทั่วบริเวณ ชำระล้างกลิ่นอายหนาวเหน็บสะท้านกระดูกรอบกายให้สลายตัวลงในทันตา หลีเฮงเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ดวงตาระยับ สองมือเริ่มขยับร่ายเวทผสานทักษะ "สัมผัสผ่อนคลาย ขั้นสี่" ระดับสยบจิตเทวะ และวิชา "อุ้งมือมาร" เข้าด้วยกันจนฝ่ามือเปล่งประกายสีชมพูทองร้อนระอุส่งไออุ่นวูบวาบ
"ปิงเอ๋อร์จ๋า... หมอนวดเทวดาหลีเฮงมาปรนนิบัติเจ้าแล้วนะจ๊ะ นอนนิ่งๆ ให้พี่ช่วยคลายจุดแล้วเจ้าจะรู้สึกเหมือนลอยขึ้นสวรรค์ชั้นฟ้าเชียวล่ะ!"
หลีเฮงกระซิบวาจายั่วเย้ากวนใจ ก่อนจะกดทาบแผ่นฝ่ามือร้อนจัดชโลมน้ำมันอโรม่าสีแดงเพลิงลงบนแผ่นหลังเนียนละเอียดดุจไข่มุกของจักรพรรดินีมังกรสาวอย่างนุ่มนวลทว่าหนักแน่นเน้นย้ำ!
"อ๊ะ! เจ้า... อื้อออ!"
หลงปิงเอ๋อร์สะดุ้งเฮือก ร่างระหงที่นอนเกร็งแข็งพลันสั่นสะท้านขึ้นมาทันทียามที่สัมผัสได้ถึงความร้อนจัดอันมหาศาลจากฝ่ามือหนาที่กดเฟ้นลงมาตามแนวสันหลัง ความร้อนแรงของน้ำมันสมุนไพรอัคคีโลกันตร์ผสมผสานกับกระแสลมปราณหยางอุ่นซ่านของหลีเฮงแผ่ซ่านทะลวงผ่านเกล็ดมังกรที่แตกร้าวเข้าสู่ผิวหนังของนางอย่างฉับพลัน ลิ่มผลึกน้ำแข็งที่อุดตันชีพจรของนางเริ่มส่งเสียงเปรี๊ยะๆ แตกสลายและละลายตัวกลายเป็นไอระเหยสีครามลอยออกจากผิวหนังเนียนนุ่ม
หลีเฮงใช้อุ้งมือมารค่อยๆ นวดคลึงและบีบเฟ้นเป็นวงกลมรอบลำคอเรียวระหง ไล่ระดับลงมาตามแนวบ่าลาดไหล่เนียนอันขาวผ่องและแผ่นหลังที่งดงามราวกับแกะสลักจากหยกสวรรค์ มือทองคำของเขาเคลื่อนไหวด้วยจังหวะจะโคนอันประณีต ช่ำชอง และมีพลังกดจุดที่หนักเบาผ่อนคลายได้ดั่งใจนึก ทุกครั้งที่นิ้วหัวแม่มืออุ่นหนาของเขากดคลึงลงบนชีพจรเหมันต์ที่ติดขัด หลงปิงเอ๋อร์จะรู้สึกเสียวสะท้านร้อนรุ่มประดุจกระแสไฟฟ้าสถิตแผ่กระจายแล่นผ่านสันหลังลงสู่ช่วงล่างของร่างกายอย่างรวดเร็ว ใบหน้าอันงดงามสะคราญสะสวยที่เคยซีดเซียวและเย็นชาราวกับรูปปั้นบัดนี้เริ่มปรากฏสีชมพูระเรื่อชวนมอง เส้นผมยาวสีเงินยวยพลิ้วไหวตามแรงลมร้อนจากฝ่ามือหนา
"อือออ... ร้อน... มันร้อนรุ่มเกินไปแล้ว... เจ้าคนสารเลวหน้าด้าน..."
ราชินีมังกรพยายามจะเค้นเสียงประท้วงด่าทอด้วยโทสะมังกรบรรพกาล แต่ปลายเสียงกลับสั่นเครือและเบาหวิวขัดใจจนกลายเป็นเสียงครางเครือหวานล้ำที่หลุดรอดจากไรฟันขาวสะอาด ร่างกายที่เคยแข็งทื่อราวกับท่อนเหล็กกล้าและปกคลุมด้วยเกล็ดมังกรเย็นเฉียบ บัดนี้ภายใต้สัมผัสนวดสปาสยบจิตเทวะระดับสี่ของหลีเฮง เกล็ดมังกรเหล่านั้นค่อยๆ ละลายหดหายกลับคืนสู่ภายใน เผยให้เห็นเรือนร่างสตรีเนื้อแท้ที่แสนจะนุ่มนิ่ม ละมุนมือ และยืดหยุ่นนุ่มมือปานปุยหิมะอุ่น
หลีเฮงยิ้มกริ่มยามได้ใจเมื่อรู้สึกว่าร่างภายใต้ฝ่ามือของเขาเริ่มนิ่มหยุ่นและส่งกลิ่นหอมสวาทออกมารัญจวนใจ ชายหนุ่มเทน้ำมันอโรม่าร้อนชโลมลงบนแผ่นหลังนวลระหงของนางเพิ่มอีกระลอกใหญ่ ก่อนจะใช้นิ้วโป้งทั้งสองข้างกดรีดไปตามแนวกระดูกสันหลังยาวลงมาอย่างต่อเนื่องเนิบช้า รีดเอาจุดชีพจรเหมันต์ที่เกาะกุมตามกล้ามเนื้อหลังให้สลายตัว ความรู้สึกผ่อนคลายลึกและกระสันซ่านโหมกระหน่ำเข้าครอบงำดวงจิตของหลงปิงเอ๋อร์อย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยง หัวใจมังกรของนางเต้นระทึกกระชั้นรัว ทว่าไม่ใช่ด้วยสภาวะพลังย้อนกลับระเบิดตัว แต่เป็นเพราะความเสียวสะท้านซ่านสวาทแล่นพล่านทั่วร่างกาย
"เจ้าจะบ่นร้อนไปทำไมกันล่ะจ๊ะปิงเอ๋อร์ น้ำมันสปาของพี่เฮงน่ะระดับตำนานเชียวนะ นวดแล้วจะช่วยให้เส้นเอ็นหย่อน ลมปราณเดินสะดวก ท่อนล่างและสะโพกของเจ้านี่ตึงเปรี๊ยะแน่นมือดีแท้ๆ นอนเฉยๆ ให้พี่เฮงคนนี้ปรนนิบัติดีกว่านะจ๊ะแม่มังกรน้อยแสนสวย"
หลีเฮงกระซิบวาจาหวานหยดเย้าข้างใบหูเล็กประดับเกล็ดมังกรของนางอย่างหยอกเย้าชวนสยิว พลางใช้สองฝ่ามือร้อนชโลมน้ำมันลากยาวลงมาถึงบั้นเอวคอดกิ่ว ก่อนจะเคลื่อนมือลงมากดเน้นบีบเฟ้นลงบนบั้นท้ายอันอวบอัดกลมกลึงและนุ่มนิ่มของราชินีมังกรสาวอย่างเน้นย้ำหนักหน่วงเต็มสองไม้สองมือ!
*เพียะ!*
"อุ๊ย... มือลื่นไปหน่อยจ้ะ แต่อวบอัดเต็มไม้เต็มมือดีแท้ๆ!" หลีเฮงแกล้งตบสะโพกกลมกลึงงดงามของนางเบาๆ หนึ่งทีจนเกิดเสียงดังเพียะ ก่อนจะใช้อุ้งมือมารขยำบีบนวดเนื้อนิ่มหยุ่นของบั้นท้ายแน่นตึงปานผลไม้สุกงอมอย่างเต็มรัก สองมือใหญ่เฟ้นคลึงเนื้อนุ่มมือสลับซ้ายขวาอย่างหนักหน่วงแต่แฝงความนุ่มนวลเพื่อกระตุ้นจุดสะโพกกระสั่นซึ่งเป็นจุดเชื่อมโยงสำคัญในการสลายแกนน้ำแข็งในจุดตันเถียนของนาง
"กรีด... อ๊าาา! เจ้าคนหน้าหนาไร้ยางอาย... เจ้ากล้าแตะต้องตรงไหนของข้ากัน... อื้อออ!"
หลงปิงเอ๋อร์สะดุ้งตัวโยน ใบหน้าสะคราญซุกราบลงกับผลึกหิมะ ปากบางร้องอุทานเสียงสยิวครางระเส่าสะท้านทรวงอย่างไม่อาจสะกดกลั้นกิริยาได้อีกต่อไป ความรู้สึกแปลกประหลาดที่ร้อนรุ่มและซ่านเสียวแผ่ซ่านจากบั้นท้ายกลมกลึงแล่นตรงเข้าสู่จุดกึ่งกลางกายและมดลูกมังกรของนางอย่างรุนแรง หน้าขาเรียวเสลาขาวผ่องของนางบีบเกร็งเข้าหากันโดยอัตโนมัติ สะโพกอวบอัดงอนงามเผลอยกกระดกร่อนส่ายรับสัมผัสจากอุ้งมือร้อนของชายหนุ่มโดยที่นางไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ ยามนี้ปราณมังกรหยางในน้ำมันได้แทรกซึมลึกสยบธาตุเย็นจนสิ้นฤทธิ์
น้ำมันหอมนวดระเหยสมุนไพรกำราบใจมังกรผสานกับลมหายใจยั่วสวรรค์และชิวหาพาเพลินที่หลีเฮงแผ่ออกมาทางอ้อม ทำหน้าที่กระตุ้นสัญชาตญาณและความต้องการบำเพ็ญคู่ในตัวมังกรสาวให้พุ่งทะยานถึงขีดสุด ชีพจรเหมันต์ที่เคยแช่แข็งกลับด้านบัดนี้ถูกความอุ่นของปราณหยางแทรกซึมสลายหมดสิ้น พลังมังกรคลั่งสยบตัวลงเปลี่ยนเป็นกระแสความร้อนซ่านรัญจวนจิตที่ไหลเวียนหมุนรอบตันเถียนอย่างเชื่องช้าเป็นระบบระเบียบ
*ครืน... ครืน...*
เสียงสายฟ้าแผดคำรามด้านนอกเริ่มสงบลง เมฆหมอกอัสนีเหมันต์สีดำมะเมื่อมบนท้องฟ้าค่อยๆ เจือจางและสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นลำแสงสุริยาขั้วโลกใต้สีทองอุ่นที่สาดส่องลงมากระทบผลึกธารน้ำแข็งสีคราม ประหนึ่งพายุร้ายพัดผ่านพ้นและคืนความสงบสุขกลับมาสู่แผ่นดินอีกครั้ง ละอองหิมะแปรเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นจางๆ
*ติ๊ง!*
[ ระบบแจ้งเตือนภารกิจสำเร็จ: โฮสต์สามารถระงับสภาวะพลังมังกรย้อนกลับระเบิดเหมันต์ของหลงปิงเอ๋อร์ได้ทันเวลาอย่างงดงาม! ]
[ ได้รับโบนัสแต้มจากบำบัดสะกดชีพจรสยบหลงปิงเอ๋อร์สำเร็จ: +3,000 แต้ม! ยอดสะสมปัจจุบันสุทธิหลังบ้าน: 94,000 แต้ม ]
[ ตรวจพบแต้มวิบัติสะสมเพิ่มขึ้นเนื่องจากการสยบบอสใหญ่ระดับตำนาน: +1 แต้ม (สะสมรวมเป็น 78 แต้ม) ]
[ ตรวจพบความเปลี่ยนแปลงทางสถานะของเป้าหมาย หลงปิงเอ๋อร์: ค่าความสวามิภักดิ์และความเสน่หาพุ่งทะยานจาก 80 แต้ม ทะลุระดับขอบเขต 120 แต้มเต็มพิกัด! ปลดล็อกสถานะพันธะเสน่หามังกรพ่าย ยอมศิโรราบทางกายและจิตวิญญาณแก่โฮสต์อย่างสมบูรณ์แบบ! ]
"ฮ่าๆ! ในที่สุดก็กู้ชีพเจ้าระเบิดนั่นสำเร็จ แถมอาวุธพยัคฆ์สวรรค์ของข้าก็ยังปลอดภัยดีอยู่ครบถ้วนร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่หดไม่หาย!" หลีเฮงลอบถอนหายใจยาวเหยียดด้วยความโล่งอก ทว่ามือของเขาก็ยังคงนวดขยำสะโพกนุ่มนิ่มของราชินีมังกรสาวเล่นต่อไปอย่างเพลิดเพลินอารมณ์ไม่ยอมปล่อยง่ายๆ จนผิวเนื้อนวลขึ้นรอยแดงจางๆ จากน้ำมือนวดของเขาชวนให้ดูวาบหวามสยิวกิ้ว
"เฮง!!! เจ้าคนวิปริตบ้ากามหน้าหนา! เจ้ากำลังทำเรื่องลามกอันใดกับยัยมังกรหน้าบูดนั่นน่ะ!"
ทันใดนั้น เสียงตวาดแหลมสูงที่เปี่ยมไปด้วยกระแสความหึงหวงและโทสะร้อนแรงพลันดังขึ้นเบื้องหลัง หลีเฮงสะดุ้งโหยงรีบหันขวับกลับไปมอง พบว่าเย่เจาจวินใช้กระบี่เงาราตรีฟันทำลายน้ำแข็งที่เกาะขาทั้งสองข้างจนหลุดพ้นแล้ว นางกำลังเดินดุ่มๆ ถือกระบี่หน้าตาเคร่งขรึมตึงเปรี๊ยะพุ่งตรงเข้ามาหา ใบหน้าแดงก่ำดั่งผลตำลึงสุก ยามที่จ้องมองสภาพของสามีสุดที่รักที่สวมเพียงกางเกงในสีชมพูเรืองแสงแปร๋นลื่นน้ำมันส้มทองไปทั้งตัว กำลังนั่งคร่อมทับบดเบียดเนื้อตัวอยู่บนแผ่นหลังนวลและก้นงอนงามของจักรพรรดินีมังกรหลงปิงเอ๋อร์อย่างสนิทสนมประชิดตัว
"อ๋อ... เจาจวินเมียรัก! ฟังพี่เฮงอธิบายก่อนนะจ๊ะ! นี่มันเป็นขั้นตอนการบำบัดทางการแพทย์ระดับสูงเพื่อกู้ชีพจรระเบิดเหมันต์ขั้วโลกใต้เชียวนะ! ข้าไม่ได้คิดลึกอะไรเลยจริงๆ สาบานได้ต่อหน้าฟ้าดินเลยจ้ะ!" หลีเฮงรีบชูมือสองข้างขึ้นฟ้ายิ้มแห้งๆ แก้ตัวน้ำขุ่นๆ แต่อุ้งฝ่ามือร้อนยังคงทับและบีบคลึงอยู่บนสะโพกกลมของหลงปิงเอ๋อร์ไม่ยอมปล่อยเป็นนิสัย
"บำบัดด้วยการจับก้นบีบขยำส่ายหน้าตักขนาดนั้นงั้นรึ! เจ้าคิดว่าข้าเป็นเด็กอมมือหรืออย่างไรกันสามีข้า! หน้าด้านที่สุด!" เจาจวินขบฟันคำราม ชี้ปลายกระบี่มาทางเขาพลางกระทืบเท้าด้วยความหึงหวงระคนอับอาย ทว่าดวงตาสีม่วงของนางกลับกวาดมองแผ่นอกล่ำสันลื่นมันวาวของสามีและแก่นพยัคฆ์สวรรค์ที่ดุนดันอยู่ใต้กางเกงในสีชมพูด้วยความรู้สึกซ่านเสียวในทรวงอกลึกๆ
ทว่าในขณะที่สามีภรรยากำลังถกเถียงกันอยู่นั้น ร่างของหลงปิงเอ๋อร์ที่นอนระทวยหมดเรี่ยวแรงอยู่ใต้ร่างของหลีเฮงกลับเริ่มขยับตัวเคลื่อนไหวตื่นขึ้นจากภวังค์
"อือออ..."
เสียงครางหวานหูอย่างเสน่หาดังลอดออกจากปากของราชินีมังกรสาว ดวงตาสีฟ้าครามที่เคยเย็นชาดุจธารน้ำแข็งหมื่นปี บัดนี้กลับฉ่ำเยิ้มหวานเชื่อมไปด้วยความปรารถนาและความเสน่หาอันร้อนแรงจนแทบหยดย้อย ดวงตาของนางจ้องมองใบหน้าของหลีเฮงดั่งผู้สวามิภักดิ์ที่มอบกายถวายชีวิตให้แก่เขาหมดสิ้น ความเย่อหยิ่งทระนงตนปลิวหายไปกับสายลมหนาวจนหมดสิ้น เหลือเพียงสตรีเพศที่โหยหาไออุ่นจากบุรุษผู้นี้อย่างบ้าคลั่งไร้ทางสู้
หลงปิงเอ๋อร์ขยับกายหมุนร่างหงายหลังกลับมานอนหงาย เผยให้เห็นเนินอกขาวโพลนคู่โตสล้างสั่นไหวและหน้าท้องแบนราบเรียบเนียนละเอียดที่ชโลมไปด้วยน้ำมันสีส้มเพลิงร้อนระอุ นางค่อยๆ ยกเรียวแขนอันอ่อนนุ่มโอบกอดรัดรอบลำคอของหลีเฮงรั้งตัวชายหนุ่มลงมาแนบชิดกับอกนุ่มของนางอย่างไม่ไยดีต่อสิ่งใด
"อุ่น... ร่างกายของข้าอบอุ่นเหลือเกิน... เจ้ามนุษย์ผู้นี้... ข้าต้องการไออุ่นของเจ้ามากกว่านี้..." หลงปิงเอ๋อร์ครางกระซิบเสียงแผ่วหวานหยดย้อยข้างหูของหลีเฮง ลมหายใจหอมกรุ่นร้อนผ่าวเป่ารดพวงแก้มของชายหนุ่มจนเขาขนลุกเกรียวไปทั่วตัว
"ปิงเอ๋อร์... เจ้า..." หลีเฮงถึงกับกลืนน้ำลายเอื้อกยามที่ทรวงอกนุ่มนิ่มขนาดใหญ่ของราชินีมังกรบดเบียดเข้ากับแผ่นอกกึ่งเปลือยของเขาจนรู้สึกได้ถึงยอดปทุมถันสีชมพูสั่นสู้ชูชันเบียดแผ่นอกของเขาจนแทบจะประสานเป็นเนื้อเดียวกัน
หลงปิงเอ๋อร์ไม่ปล่อยโอกาสให้ชายหนุ่มคิดอ่านสิ่งใด นางล็อกลำคอของหลีเฮงแน่นขึ้น ดวงตาสีฟ้าครามสื่อความหมายลึกซึ้งวาบหวาม ก่อนจะส่งสายตาหวานเชื่อมตวัดมองเย่เจาจวินที่ยืนถืออาวุธหน้างออยู่ข้างๆ ราวกับจะแสดงความเป็นเจ้าของบุรุษผู้นี้เสียเอง
"เจ้าปีศาจราตรี... หลบไปซะ... ตอนนี้สามีของเจ้าต้องเป็นคนของข้า... ลมปราณเย็นในจุดลึกสุดของข้ากำลังจะปะทุ... ข้าต้องการให้เขาเริ่ม 'บำเพ็ญคู่' ชำระล้างปราณเหมันต์ในกายข้าเดี๋ยวนี้..."
สิ้นคำประกาศอันหน้าหนาและแสนเสน่หาของจักรพรรดินีมังกรเหมันต์ หลงปิงเอ๋อร์ก็รั้งดึงร่างของหลีเฮงที่ลื่นน้ำมันล้มลงนอนเคียงข้างทับทาบลงบนเตียงผลึกธารน้ำแข็งสีครามโบราณขนาดยักษ์ทันที สองขาเรียวเสลาของนางโอบรัดเอวสอบของเขาไว้แน่นประหนึ่งเถามังกรพันธนาการรัก สบตาสื่อความหมายเร่าร้อนเพื่อปูทางเตรียมเริ่มมหาพิธีกรรมบำเพ็ญคู่ประสาทรักอันเหน็ดเหนื่อยยาวนานในเวลาถัดไป!
"เฮ้ย! เดี๋ยวสิปิงเอ๋อร์! ตรงนี้เลยเรารึ! เมียหลวงข้ายืนหน้าตึงถือดาบอยู่ตรงนั้นนะโว้ย!" หลีเฮงร้องเสียงหลงใบหน้าแดงซ่านด้วยความหวาดเสียวระคนตื่นเต้นกระสันสะท้านทรวงอย่างที่สุด!