ข่าวการกลับมาอย่างยิ่งใหญ่ของ เย่เฟิง และการแจกจ่ายทรัพยากรอย่างโอ่อ่าของกลุ่ม "เงาอสูร" ได้กลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ร้อนแรงที่สุด... แต่ในขณะที่ศิษย์ทั่วไปกำลังพูดถึงเรื่องนี้ด้วยความตื่นเต้นและยำเกรง... คลื่นใต้น้ำที่น่าสะพรึงกลัวก็ได้เริ่มก่อตัวขึ้นในเงามืด...
ณ เรือนเงาจันทร์...
เฟิงหลงกำลังนั่งโคจรพลังอย่างสงบอยู่กลางสวน... เขาไม่ได้รีบร้อนที่จะทำอะไร... แต่กำลังรอคอย... รอคอยการเคลื่อนไหวของศัตรู
และในที่สุด... มันก็มาถึง
ฟุ่บ! ฟุ่บ!
เงาร่างในชุดเกราะสีดำทมิฬสองร่าง... ผู้พิทักษ์จาก "ตำหนักวินัย"... ได้ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตูเรือนของเขาอย่างเงียบงัน... กลิ่นอายที่เย็นชาและไร้ซึ่งอารมณ์ของพวกมันแผ่กระจายออกไป... ทำให้บรรยากาศรอบๆ พลันกดดันขึ้นหลายส่วน
"เย่เฟิง" หนึ่งในนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ "ผู้อาวุโสใหญ่ฝ่ายวินัย... มีคำสั่งให้เจ้าไปที่ตำหนักวินัยเพื่อรับการ 'ไต่สวน' ... เดี๋ยวนี้"
คำว่า "ไต่สวน" ถูกเน้นเสียงเป็นพิเศษ... มันไม่ใช่การสอบสวนธรรมดา... แต่มันคือการพิจารณาคดี!
เฟิงเจิ้น และ สงป้า ที่อยู่ใกล้ๆ รีบวิ่งออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล!
"ไต่สวนรึ!? เรื่องอะไรกัน!?" สงป้าคำรามถาม
"พวกเจ้าไม่มีสิทธิ์ถาม!" ผู้พิทักษ์อีกคนตวาดกลับ "นี่คือคำสั่งจากตำหนักวินัย! ผู้ใดขัดขืน... ถือว่าเป็นกบฏต่อสำนัก!"
เฟิงหลงลืมตาขึ้นช้าๆ... เขาลุกขึ้นยืน... และปัดฝุ่นที่เสื้อของตนเองเบาๆ... "ไม่ต้องกังวล... ข้าจะไปกับพวกเขาเอง"
เขาหันไปมองบิดาและสหายของเขาด้วยแววตาที่สงบนิ่ง... "อยู่ที่นี่... และรอข้ากลับมา"
สิ้นเสียงพูด... เขาก็เดินตามผู้พิทักษ์ทั้งสองจากไป... ท่ามกลางสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงของพวกพ้อง...
ณ ตำหนักวินัย...
บรรยากาศที่นี่เต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์และน่าเกรงขาม... เสาหินสีดำขนาดใหญ่ตั้งตระหง่าน... บนผนังสลักไว้ด้วยกฎเกณฑ์นับพันข้อของสำนัก... และใจกลางห้องโถง... ผู้อาวุโสใหญ่ฝ่ายวินัย นั่งอยู่บนบัลลังก์ศิลาด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจที่น่าสะพรึงกลัว!
และที่ด้านข้างของเขา... คือ หวังเทียนหลง ที่ยืนอยู่ด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย!
"คารวะท่านผู้อาวุโสใหญ่" เฟิงหลงโค้งคำนับอย่างสงบ
"เย่เฟิง" ผู้อาวุโสใหญ่กล่าวเสียงเข้ม "วันนี้... หวังเทียนหลงได้นำ 'หลักฐาน' ชิ้นใหม่มาร้องเรียนต่อข้า... เขากล่าวหาว่าเจ้า... ไม่ได้เพียงแค่ลักลอบฝึกฝนวิชามาร... แต่ยัง 'สมคบคิด' กับกลุ่มโจรภายนอก... เพื่อบ่อนทำลายความมั่นคงและปล้นชิงทรัพยากรของศิษย์ร่วมสำนัก!"
นี่คือข้อกล่าวหาที่ร้ายแรงที่สุด! มันคือการตีตราว่าเขาเป็น "คนทรยศ!"
หวังเทียนหลงหัวเราะในลำคอ "ถูกต้อง! ข้ามีพยานและหลักฐาน! ว่าเจ้าได้ร่วมมือกับกลุ่มโจร 'เงาเหยี่ยว' เพื่อสังหารศิษย์ของกลุ่มวิหคเพลิงที่ตามไปทำภารกิจคุ้มกัน! และยังได้ยึดครองทรัพย์สินทั้งหมดของพวกมันมาเป็นของตนเอง! การกระทำเช่นนี้... มันคือการทรยศต่อสำนักอย่างชัดเจน!"
เขาโยน "หลักฐาน" ที่เขาเตรียมไว้ลงบนพื้น... มันคือ "คำให้การ" ของ "โจรเงาเหยี่ยว" คนหนึ่งที่ "รอดชีวิต" มาได้อย่างปาฏิหาริย์! ซึ่งแน่นอนว่า... มันคือเรื่องที่ถูกกุขึ้นทั้งหมด!
"เจ้าจะแก้ตัวว่าอย่างไร!?" หวังเทียนหลงตวาดลั่น!
เฟิงหลงมองดู "ละคร" ที่น่าสมเพชเบื้องหน้า... และเขาก็หัวเราะออกมา...
เสียงหัวเราะที่ไม่ได้มีความหวาดกลัว... แต่กลับเต็มไปด้วยความดูแคลน
"แก้ตัวรึ?" เขากล่าว "ข้าไม่จำเป็นต้องแก้ตัว... กับคำโกหกที่ตื้นเขินเช่นนี้"
"ท่านผู้นำตระกูลหวัง... ท่านคิดว่าการสร้างพยานเท็จขึ้นมาหนึ่งคน... จะสามารถปรักปรำข้าได้งั้นรึ? ท่านดูถูกข้า... และดูถูกสติปัญญาของท่านผู้อาวุโสใหญ่เกินไปแล้ว"
เขาหันไปโค้งคำนับให้ผู้อาวุโสใหญ่ "ท่านผู้อาวุโสใหญ่... ศิษย์ขอยืนยันในความบริสุทธิ์... และศิษย์ก็มี 'พยาน' ของข้าเช่นกัน"
"พยานรึ!? พยานอะไรของเจ้า!?"
เฟิงหลงยิ้มเย็น... "พยานของข้า... ก็คือ 'ความจริง'"
เขาไม่ได้พูดอะไรต่อ... เขาเพียงแค่หยิบ "ยันต์สื่อสาร" แผ่นหนึ่งออกมา... และเปิดใช้งานมัน...
วูบ!
ภาพมายาปรากฏขึ้นกลางห้องโถง... และสิ่งที่ปรากฏในภาพ... ก็ทำให้หวังเทียนหลงและผู้อาวุโสใหญ่ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง!
มันคือภาพ... ของ หม่าตง และกลุ่มวิหคเพลิง... ที่กำลัง "วางแผน" ที่จะดักซุ่มโจมตีขบวนสินค้า!มันคือภาพ... ของ เฮ่อจิน และพรรคพวก... ที่กำลัง "เยาะเย้ย" และประกาศกร้าวว่าจะสังหารกลุ่มเงาอสูร!และมันคือภาพ... ของ "โจรเงาเหยี่ยว" ที่กำลังถูก "ทรมาน" และ "สารภาพ" ความจริงทั้งหมด! ว่าพวกมันถูก "จ้างวาน" โดยใครบางคนในสำนัก... ให้ไปสร้างความโกลาหล!
"เป็น...เป็นไปไม่ได้! เจ้า...เจ้าไปเอาภาพพวกนี้มาจากไหน!" หวังเทียนหลงกรีดร้องอย่างเสียสติ!
"ข้ารึ?" เฟิงหลงยิ้มเย็น "ข้าก็แค่... ส่ง 'เงา' ของข้า... ไปเดินเล่นในที่ที่ควรจะไป... ก็เท่านั้น"
เขาได้ใช้ "เงาอสูรจันทรา"... ในการลอบบันทึกภาพและเสียงทั้งหมดนี้ไว้! ตั้งแต่แรก!
"นี่มัน...นี่มัน..."
หวังเทียนหลงหน้าซีดเผือด! เขาจนตรอกแล้ว!
"หวังเทียนหลง!" ผู้อาวุโสใหญ่ตวาดลั่น! ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธจัด! "เจ้า...บังอาจมาก! เจ้ากล้าที่จะหลอกลวงข้า! และยังกล้าที่จะสร้างเรื่องราวเพื่อทำร้ายศิษย์ร่วมสำนัก!"
"ในเมื่อเจ้าชอบเล่นกับ 'กฎ' นัก... ข้าก็จะใช้ 'กฎ'... มาพิพากษาเจ้าเอง!"
พายุที่แท้จริง... ไม่ได้พัดกระหน่ำเข้าใส่เฟิงหลง...
แต่มันกำลังจะพัดกระหน่ำ... เข้าใส่ "ตระกูลหวัง" ที่โง่เขลา... อย่างเต็มกำลัง!