ตำนานจอมกระบี่สะท้านหมื่นภพ

บทที่ 96: การประชุมแห่งยอดฝีมือ

เวลาสามวันผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว

สำหรับโลกภายนอก เมืองระฟ้ายังคงเต็มไปด้วยความวุ่นวายจากการล่มสลายของตระกูลเฉิน และข่าวลืออันน่าสะพรึงกลัวเกี่ยวกับ "อสูรผมเงิน" ที่บัดนี้ได้ทะลวงสู่ขอบเขตแก่นทองคำไปแล้ว

แต่สำหรับหลิงเซียว...มันคือสามวันแห่งความสงบและการเปลี่ยนแปลงอย่างลึกซึ้ง

ภายในห้องฝึกซ้อมที่ปิดตาย เขานั่งนิ่งไม่ไหวติงราวกับรูปสลักหิน จมดิ่งอยู่กับการทำความเข้าใจ [เพลงกระบี่จักรพรรดิไร้ใจ] อย่างสมบูรณ์แบบ

เคล็ดวิชานี้ไม่ได้เพิ่มความเร็วหรือพลังทำลายล้างทางกายภาพให้เขาโดยตรง แต่มันกลับขัดเกลา "เจตจำนงกระบี่สังหาร" ของเขาให้เฉียบคมและควบคุมได้ดียิ่งขึ้น เขาสามารถปลดปล่อยแรงกดดันทางจิตวิญญาณออกมาได้ตามใจนึก สามารถใช้สายตาเพียงแวบเดียวเพื่อบดขยี้จิตใจของศัตรูที่อ่อนแอกว่า...และที่สำคัญที่สุด เขาสามารถ "ซ่อน" จิตสังหารทั้งหมดของตนเองไว้ภายใต้ท่าทีที่สงบนิ่ง...ราวกับมหาสมุทรที่ไร้คลื่น แต่กลับซ่อนพายุคลั่งไว้เบื้องล่าง

ในเช้าของวันที่สาม หลิงเซียวลืมตาขึ้น

รัศมีพลังรอบกายของเขากลับดู "ธรรมดา" ยิ่งกว่าเดิม หากคนทั่วไปมาเห็น อาจจะคิดว่าเขาเป็นเพียงเด็กหนุ่มรูปงามที่ไม่มีพลังบำเพ็ญเพียรใดๆ ด้วยซ้ำ...นี่คือสภาวะ "คืนสู่สามัญ" ที่แท้จริง!

เขาลุกขึ้นยืน ปรับอาภรณ์สีดำให้เข้าที่ เหน็บกระบี่วิญญาณที่แตกร้าวไว้ข้างเอวเช่นเดิม และเดินออกจากห้องฝึกซ้อมไป

เขาไม่ได้แสดงท่าทีรีบร้อน แต่กลับก้าวเดินไปตามถนนของเมืองระฟ้าอย่างใจเย็น มุ่งหน้าตรงไปยังศูนย์กลางอำนาจที่แท้จริง...จวนเจ้าเมือง

จวนเจ้าเมืองตั้งอยู่บนจุดที่สูงที่สุดของภูเขาระฟ้า มันคือปราสาทขนาดมหึมาที่ถูกปกคลุมด้วยค่ายกลป้องกันที่ทรงพลังและมองไม่เห็น ทหารองครักษ์ที่เฝ้าประตูทุกคนล้วนมีพลังอยู่ในขอบเขตสร้างแก่นแท้ขั้นสูง!

เมื่อหลิงเซียวมาถึง เว่ยหลงก็ออกมายืนรอต้อนรับเขาด้วยตนเอง

"สหายเต๋าหลิงเซียว เชิญทางนี้ ท่านเจ้าเมืองและผู้นำตระกูลอื่นๆ รอท่านอยู่แล้ว" เว่ยหลงกล่าวด้วยท่าทีที่สุภาพ แต่ในแววตากลับแฝงไว้ด้วยความประหลาดใจอย่างสุดซึ้ง

เขา...มองไม่เห็นระดับพลังของเด็กหนุ่มคนนี้!

ในสายตาของยอดฝีมือขอบเขตแก่นทองคำเช่นเขา หลิงเซียวในตอนนี้กลับดูราวกับเป็นคนธรรมดาที่ไร้ซึ่งพลัง...แต่นี่กลับเป็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด! มันหมายความว่าระดับความเข้าใจในพลังของหลิงเซียวนั้น...อาจจะลึกล้ำเกินกว่าที่เขาจะหยั่งถึง!

เว่ยหลงเดินนำหลิงเซียวผ่านทางเดินที่หรูหราและมีการป้องกันอย่างแน่นหนา จนกระทั่งมาถึงห้องโถงขนาดใหญ่ห้องหนึ่ง

ทันทีที่ประตูเปิดออก...

กลิ่นอายอันทรงพลังหลายสายก็กดดันเข้ามาในทันที!

ภายในห้องโถงกว้างขวาง มีโต๊ะกลมขนาดใหญ่ตั้งอยู่ และที่โต๊ะนั้น...มีร่างที่น่าเกรงขามนั่งอยู่แล้วสี่คน

คนแรกคือเจ้าเมืองแห่งเมืองระฟ้าในชุดสีม่วงเข้ม นั่งอยู่ที่ตำแหน่งประธาน

คนที่สองคือเว่ยหลง ที่เดินตามเข้าไปนั่ง

คนที่สามคือชายชราในชุดสีทองอร่าม...ผู้นำตระกูลหวัง

และคนสุดท้ายคือสตรีวัยกลางคนที่งดงามแต่กลับแผ่ไอเย็นเยือกออกมา...ผู้นำตระกูลหลี่

นี่คือการรวมตัวกันของเหล่าผู้ปกครองที่แท้จริงของเมืองระฟ้า...ยอดฝีมือขอบเขตแก่นทองคำทั้งหมด!

เมื่อหลิงเซียวปรากฏตัวขึ้น สายตาทุกคู่ก็จับจ้องมาที่เขาทันที!

หวังเล่ยและหลี่ซิงเยว่ที่ยืนอยู่ด้านหลังผู้นำตระกูลของตน เมื่อเห็นหลิงเซียวก็ถึงกับหน้าซีดเผือดไปชั่วขณะ

"ฮ่าๆๆ! ในที่สุดอัจฉริยะผู้สร้างตำนานคนใหม่ของเราก็มาถึง!" เจ้าเมืองหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี "เชิญนั่ง สหายเต๋าหลิงเซียว...ที่นั่งสำหรับท่านถูกเตรียมไว้แล้ว"

เจ้าเมืองผายมือไปยังที่นั่งที่ว่างอยู่...ที่นั่งที่อยู่ในระดับ "เท่าเทียม" กับผู้นำตระกูลอีกสองคนที่เหลือ

การประชุมผู้อาวุโส...ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว