ระบบผู้ล้มเหลว

    ตอนที่ 49 คนที่อยู่หลังประตูคือใคร

    ตอนที่ 49 คนที่อยู่หลังประตูคือใคร

    ก๊อก…

    ก๊อก…

    เสียงเคาะดังเป็นจังหวะ

    ช้า

    สม่ำเสมอ

    เหมือนคนที่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังฟังอยู่

    ห้องบนสุดของหอนาฬิกาเงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจ

    ซูผิงมองประตูบานนั้น

    มันไม่ควรอยู่ตรงนั้น

    เมื่อครู่ยังไม่มี

    แต่ตอนนี้กลับมีประตูไม้สีดำตั้งอยู่กลางผนังราวกับมีมาตลอด

    เสียงดังขึ้นอีก

    “ซูผิง…”

    “เปิดสิ”

    “ฉันรู้ว่านายอยู่ตรงนั้น”

    ถิงถิง

    ซูผิงชะงัก

    น้ำเสียงเหมือนทุกอย่าง

    ไม่มีผิด

    แต่ชายหน้ากากเงินพูดทันที

    “อย่าฟัง”

    เสียงด้านนอกเงียบไปครู่หนึ่ง

    ก่อนเปลี่ยนอีก

    “…ลุงหวังยังรอนายอยู่”

    เงียบ

    แล้วเปลี่ยนอีก

    “…นายยังต้องกลับมหาวิทยาลัย”

    ทุกคำ…

    คือสิ่งที่ซูผิงยังจำได้

    เหมือนอีกฝ่ายรู้ทุกอย่าง

    ชายหน้ากากเงินมองประตูนิ่ง

    ก่อนพูด

    “มันไม่ใช่สัตว์”

    “ไม่ใช่วิญญาณ”

    “มันคือความเป็นไปได้ที่ถูกทิ้ง”

    ซูผิงหันมามอง

    ชายหน้ากากพูดต่อ

    “ทุกครั้งที่คนเลือก…”

    “จะมีอีกตัวเลือกหนึ่งที่ถูกทิ้งไว้”

    เขาชี้ไปที่ประตู

    “ส่วนใหญ่จะหายไป”

    “แต่บางครั้ง…”

    เขาหยุด

    “…มันจำตัวเองได้”

    ก๊อก…

    เสียงดังอีกครั้ง

    คราวนี้ไม่ใช่เสียงคนอื่น

    เป็นเสียงซูผิง

    “ฉันไม่ได้ลืม”

    “ฉันแค่เลือกถูกกว่า”

    ห้องเงียบลง

    ซูผิงขมวดคิ้ว

    เสียงด้านนอกหัวเราะเบาๆ

    “นายเลือกความทรงจำ”

    “เลือกสมดุล”

    “เลือกเหตุผล”

    “แต่นายรู้ไหม…”

    เสียงเงียบไป

    ก่อนพูดต่อ

    “ฉันเลือกชนะ”

    ฟึ่บ

    เปลวเพลิงสีดำค่อยๆ ลอดออกมาจากช่องประตู

    ชายหน้ากากเงินสีหน้าเปลี่ยนทันที

    “เป็นไปไม่ได้…”

    ซูผิงเห็นชัด

    เพลิงนั้น…

    เหมือนของเขา

    แต่รุนแรงกว่า

    เย็นกว่า

    เสียงด้านนอกพูดต่อ

    “นายเก็บทุกอย่างไว้”

    “แต่ฉัน…”

    เสียงหัวเราะดังขึ้น

    “…ตัดทุกอย่างที่ไม่จำเป็นทิ้ง”

    ตูม!!

    ประตูเริ่มเปิดเอง

    ชายหน้ากากเงินรีบยกมือ

    โซ่อักขระจำนวนมากพุ่งออกไป

    ตรึงประตูไว้

    แต่แรงจากด้านในดันกลับมา

    ร้าว!

    รอยแตกปรากฏบนหน้ากากของเขา

    ซูผิงมองนิ่ง

    ก่อนถาม

    “ถ้าเปิดจะเกิดอะไรขึ้น”

    ชายหน้ากากตอบทันที

    “เจอหน้า”

    ซูผิงขมวดคิ้ว

    อีกฝ่ายพูดต่อ

    “ถ้าเจ้าแพ้”

    “เจ้าจะกลายเป็นมัน”

    “ถ้าเจ้าชนะ…”

    เขาเงียบไป

    “…มันจะกลายเป็นเจ้า”

    ห้องเงียบ

    ก๊อก…

    เสียงเคาะหยุด

    จากนั้นประตูก็ค่อยๆ เปิดออกเอง

    แกร๊ก…

    ด้านในมืดสนิท

    แล้วมีคนเดินออกมา

    เสื้อคลุมดำ

    ผมดำ

    ใบหน้าเหมือนซูผิงทุกอย่าง

    แต่ดวงตา…

    ไม่มีอะไรอยู่เลย

    ชายคนนั้นมองซูผิง

    ก่อนยิ้ม

    “ในที่สุดก็เจอ”

    เขาก้มมองตัวเอง

    แล้วพูดเบาๆ

    “คนที่เลือกจะอ่อนแอ”

    ซูผิงมองตอบ

    เงียบ

    อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้น

    เปลวเพลิงทมิฬลุกขึ้นช้าๆ

    “มาสิ”

    “มาดูว่าระหว่างคนที่เก็บทุกอย่าง…”

    เขายิ้มกว้าง

    “…กับคนที่ทิ้งทุกอย่าง”

    “ใครจะไปถึงยอดหอคอยก่อน”

    ติ๊ง!

    [ภารกิจพิเศษเปิดใช้งาน]

    [เอาชนะ : ซูผิง — เส้นทางไร้ตัวตน]

    [รางวัล : สิทธิ์เปิดชั้นแรกของหอคอย]

    [คำเตือน : เป้าหมายรู้ทุกสิ่งที่ผู้ใช้รู้]

    เปลวเพลิงเริ่มลุกทั่วห้อง

    และอีกซูผิง…

    หายไปจากจุดเดิม

    ……จบตอน……

    ตอนต่อไป : ตอนที่ 50 — การต่อสู้กับตัวเอง