มหาตำนานวิถีสวรรค์: จารึกมังกรบรรพกาล

### บทที่ 50: ของรางวัลจากเจ้าเมืองและหนี้บุญคุณ

หลังจากกลับมาถึงที่พักพิงแห่งใหม่ที่หอหมื่นสมบัติจัดหาให้ บรรยากาศก็ยังคงเต็มไปด้วยความตึงเครียด

เย่เฟิงและเซี่ยหนิงฉางต่างก็รีบโคจรลมปราณเพื่อฟื้นฟูพลังที่ใช้ไปในการต่อสู้และหลบหนี ส่วนศิษย์น้องหลินนั้นถูกจัดให้อยู่ในห้องพักที่เงียบสงบที่สุดเพื่อพักฟื้นจากอาการบาดเจ็บ

เวลาผ่านไปครู่ใหญ่...

ประตูห้องโถงใหญ่ของลานบ้านก็ถูกเปิดออกอย่างเงียบเชียบ เม่ยเจินเดินนำเข้ามา...พร้อมกับบุรุษวัยกลางคนผู้หนึ่งที่แผ่กลิ่นอายที่ทรงอำนาจและน่าเกรงขามออกมาอย่างท่วมท้น

เขาสวมอาภรณ์ผ้าไหมสีทองเข้ม ใบหน้าของเขาคมคายและแฝงไว้ด้วยความเด็ดขาด ทุกย่างก้าวที่เขาเดินนั้นมั่นคงและหนักแน่นราวกับขุนเขา ระดับพลังของเขานั้นลึกล้ำจนแม้แต่เซี่ยหนิงฉางก็ยังต้องหรี่ตาลง...ยอดฝีมือขั้นปราณจิตตอนปลาย!

เขาคือเจ้าเมืองเมฆาอรุณ...จ้าวอู๋หยวน!

"คารวะท่านเจ้าเมือง" เซี่ยหนิงฉางลุกขึ้นประสานมือคำนับอย่างนอบน้อม ส่วนเย่เฟิงในคราบของท่านโม่ก็ทำตามเช่นกัน

"ไม่ต้องมากพิธี" จ้าวอู๋หยวนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ทรงอำนาจ เขามองไปยังคนทั้งสองด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความขอบคุณอย่างสุดซึ้ง "บุญคุณที่พวกท่านทั้งสองช่วยชีวิตบุตรชายเพียงคนเดียวของข้าในครั้งนี้...ข้า จ้าวอู๋หยวน จะไม่มีวันลืมเลือน"

เขาโบกมือครั้งหนึ่ง พนักงานของหอหมื่นสมบัติก็ได้พาร่างที่ยังคงหมดสติของคุณชายจ้าวหลินเข้ามา เจ้าเมืองรีบเข้าไปดูอาการของบุตรชายด้วยตนเอง แล้วหยิบยาเม็ดทิพย์ที่ล้ำค่าเม็ดหนึ่งออกมาป้อนให้

ไม่นานนัก คุณชายจ้าวหลินก็ได้สติกลับคืนมา และเกิดเป็นภาพการพบกันที่น่าซาบซึ้งใจขึ้น

หลังจากนั้น จ้าวอู๋หยวนก็ได้หันกลับมาเผชิญหน้ากับเย่เฟิงและเซี่ยหนิงฉางอีกครั้ง "ข้ารู้ดีว่าพวกท่านทั้งสองไม่ใช่บุคคลธรรมดา...และข้าก็จะไม่ถามถึงที่มาที่ไปของพวกท่าน"

"แต่ในฐานะเจ้าเมืองเมฆาอรุณ...และในฐานะพ่อคนหนึ่ง...ข้าขอมอบของรางวัลเล็กๆ น้อยๆ เพื่อเป็นการตอบแทนบุญคุณในครั้งนี้"

เขายื่นของสองสิ่งออกมา

สิ่งแรกคือ "ป้ายหยก" สีม่วงทองแผ่นหนึ่งที่สลักรูปพยัคฆ์คำรามเอาไว้ "นี่คือ 'ป้ายเจ้าเมือง' ผู้ที่ถือป้ายนี้จะเปรียบเสมือนตัวแทนของข้า สามารถเข้าออกสถานที่สำคัญส่วนใหญ่ในเมืองเมฆาอรุณได้อย่างอิสระ และหากมีปัญหาใดๆ กองกำลังของเจ้าเมืองจะให้ความช่วยเหลืออย่างเต็มที่"

สิ่งต่อมาคือ "เกราะอ่อน" สีดำสนิทตัวหนึ่งที่พับเก็บไว้อย่างดี "และนี่คือ 'เกราะไหมอสูรดำ' ศาสตราวุธป้องกันระดับปฐพีขั้นสุดยอด มันสามารถทนทานต่อการโจมตีอย่างเต็มกำลังของยอดฝีมือขั้นก่อเกิดได้ถึงสามครั้ง...ขอให้ท่านโม่โปรดรับไว้"

เย่เฟิงรับของทั้งสองสิ่งมาด้วยความตกตะลึง! นี่ไม่ใช่ของรางวัลเล็กน้อยเลยแม้แต่น้อย! โดยเฉพาะป้ายเจ้าเมืองนั้น...มันเปรียบเสมือนเครื่องรางคุ้มภัยชั้นเลิศที่ทำให้เขาสามารถเคลื่อนไหวในเมืองนี้ได้อย่างสะดวกขึ้นมาก!

"นับจากวันนี้ไป...สำนักคุ้มภัยพยัคฆ์ทมิฬคือศัตรูของจวนเจ้าเมืองเรา" จ้าวอู๋หยวนประกาศอย่างเด็ดขาด "และสหายของข้า...ก็คือสหายของหอหมื่นสมบัติเช่นกัน" ประโยคหลังเขาหันไปกล่าวกับเม่ยเจิน

พันธมิตรที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองเมฆาอรุณได้ถือกำเนิดขึ้นแล้วในวินาทีนั้นเอง!

หลังจากกล่าวจบ จ้าวอู๋หยวนก็ได้พาบุตรชายของตนเองจากไป

เม่ยเจินหันมายิ้มให้เย่เฟิง "เห็นหรือไม่? นี่คือผลตอบแทนของการลงทุนที่ถูกต้อง"

นางมองลึกเข้าไปในดวงตาของเขา "ตอนนี้...เจ้ามีทั้งเงิน, พันธมิตรที่ทรงอำนาจ, และการคุ้มครองจากเจ้าเมือง...เจ้าจะใช้มันทำอะไรต่อไปล่ะ?"

( จบตอนที่ 50 )