“อื้มม จ๊วบบ”
“ซีดดดด อร่อยใช่มั้ยล่ะ”
“อึก…..ค่ะ”
“เธอคิดถึงมันหรือเปล่า”
“…..”
“หึหึ ฉันจะทำให้เธอยอมรับเอง”
เมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบกลับจากเลขา ผู้บริหารจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาพร้อมกับกดเครื่องสั่นในรูสวาทให้ทำงาน แอลลี่ร้องครางพร้อมกับชักกระตุก มือเรียวกำโคนเอ็นเอาไว้แน่น หญิงสาวพยายามตั้งสติเพื่อที่จะให้สถานการณ์ตรงนี้ผ่านไป...แต่รสชาติที่โหยหามานานและความเสียวด้านล่าง...มันทำให้แอลลี่ต้องเสร็จสมออกมาจากถุงน่องเปียกไปหมด...
“อ๊าาาา”
“เป็ไงล่ะ พูดออกมาว่าเธอคิดถึงของฉันขนาดไหน”
“หนู….หนูคิดถึง....อ๊างงงง”
กรปล่อยให้เครื่องสั่นบรรเลงเพลงกามในร่องสวาทไปเรื่อยๆ มือหนาจับเส้นผมสลวยดึงเข้ามากลางเป้า พร้อมกับบังคับให้เลขาจัดการแท่งเนื้อของเขาให้เสร็จสม แอลลี่ปากสั่นระริก เธอพยายามดูดดื่มแท่งเอ็นสุดความสามารถ...แต่แรงสั่นด้านล่างมันทำให้เธอทำอะไรไม่ถูก
“พยายามหน่อยสิ ซีดดด”
“คุณกรคะ อื้อออ หนุด...หยุดข้างล่างก่อนได้มั้ย อ๊างงงง”
“เธอเป็ใครมาสั่งฉัน!”
“อื้อออออ”
มือหนาทั้งสองข้างกดไปที่ศีรษะก่อนที่เอวหนาจะเป็ฝ่ายกระแทกเข้าไปในคอหอย เลขาสาวสำลักจนน้ำตาไหลเป็สาย น้ำลายพุ่งออกมาจากปากไหลอาบเป็ยางเต็มคางย้อยเต็มเสื้อ หัวบานทะลวงชนลิ้นไก่จนเธอแทบอ้วกออกมาให้ได้...แต่ร่างสูงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้นวมไม่มีความปราณีใดๆต่อเธอ...เขาลุกขึ้น พร้อมกับกระหน่ำแรงตัณหาความโกรธแค้นเข้าไปในปากจนกรามหญิงสาวปวดร้าวไปหมด
“ซีดดดด เธออยากดื่มมันหรือยัง”
“อื้ออออ”
“น้ำเชื้อของฉันน่ะ เธออยากกินมันแล้วใช่มั้ย!”
“อื้มมมมมมม”
แอลลี่พยายามดันร่างหนาออกจากปาก แต่ยิ่งต่อต้านความรุนแรงก็ยิ่งทวีพูน ร่างระหงนั่งอ้าปากค้างอยู่กับที่ เมื่อเสียงคำรามร้องขึ้น กลิ่นคาวหึ่งก็คละคลุ้งไปทั่วจมูก รสชาติฝาดเค็มกระจายไปทั่วกระพุ่งแก้ม ลิ้นเรียวรับรสชาติความเป็ชายด้วยความฝืนทน...ความเข้มข้นและจำนวนมหาศาล...ถูกบังคับให้กลืนกินจนหมดไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว...
“แค่ก แค่ก แค่ก...”
“ซีดดดด เป็ไงรสชาติที่เธอเคยบอกว่าชอบนักชอบหนา”
“อึก…ท่านคะ....อึก”
“ทำความสะอาดซะ”
ดวงตากลมโตเงยหน้าขึ้นไปมองเ้านาย ก่อนจะคลานออกมาจากโต๊ะเพื่อกำจัดคราบเหนียวที่ติดอยู่ปลายหัว ลิ้นเรียวตวัดดูดกลืนรสชาติเข้มข้นลงคอจนหมด จากนั้นจึงเลียทำความสะอาดทั้งแต่โคนจรดปลาย ร่องด้านล่างที่สั่นกระสันชื้นเปียกเต็มพื้น...แม้ไม่อยากคิดว่าตัวเองมีอารมณ์ไปกับมัน...แต่เลขาสาวก็ปฏิเสธความคันกลางง่ามของตัวเองไม่ได้ เธอลากลิ้นเลียลำเอ็นแท่งโตอย่างเพลิดเพลินจนได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอดังขึ้น...
“หึหึ นี่สิ....ค่อยดูเป็เธอหน่อย”
“ม….ไม่ใช่นะคะ”
“จะผ่านมากี่ปี นิสัยของเธอก็ไม่เปลี่ยนไปหรอก”
“…..”
“ขืนเป็อย่างนี้ต่อไปจะแย่เอาเปล่าๆ ฉันจะช่วยดัดนิสัยเธอเอง”
หัวบานใหญ่ถูกจับถูไถไปบนริมฝีปากราวกับทาลิปสติก เ้าของลำเอ็นจับแท่งหนาฟาดไปที่ใบหน้าสวยหวานจนเธอร้องครางออกมา กรเก็บลำเอ็นที่แข็งขืนยัดลงไปใต้กางเกงด้วยความจำทน ก่อนจะก้มตัวลงไปควักของเล่นออกมาจากโพรงเพื่อปลดโทษให้เลขา
“อ๊างงงงง”
“ดูสิ แฉะจนนิ้วฉันเปียกไปหมด”
กรโชว์ไข่กลมจิ๋วพร้อมกับนิ้วที่ล้วงง่ามสวาทให้หญิงสาวได้ดูพร้อมรอยยิ้มพอใจ
“ฉันรู้ว่าเธออยากได้มากกว่านี้....ใช่มั้ย”
“……มะ……ไม่ค่ะ”
“จริงหรอ...เธอไม่คิดถึงแรงกระแทกฉันเลยหรือไง”
แอลลี่ส่ายหน้าสีแดงระเรื่อ เธอพยายามปฏิเสธ แต่อาการสั่นกระตุกและความชื้นแฉะกลางโหนกโกหกร่างสูงไม่ได้
“หนู….หนูเปลี่ยนไปแล้ว หนู....หนูไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว”
“หึ…..ฉันจะคอยดู”
ร่างสูงลุกขึ้น ก่อนจะจ้องมองลงมาด้วยสายตาคาดเดาไม่ได้
“รีบจัดการตัวเองซะ เธอยังต้องทำหน้าที่เลขาให้ฉันต่อ”
“ค่ะ…”
“และที่สำคัญ....วันนี้เราคงต้องช่วยกันเคลียร์เอกสารจนดึกเลยล่ะ”
“….”
ผู้บริหารยิ้มเ้าเล่ห์ ก่อนจะเดินออกไปจากห้องปล่อยทิ้งไว้เพียงเลขาสาวบนพื้น หัวใจของเธอเต้นระรัวอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน แถมร่องสวาทด้านล้างก็คันกระสันไม่หยุด ไม่เพียงเท่านั้นร่างทั้งร่างมันยังคขั้นเนื้อขั้นตัวจากเม็ดเหงื่อจนอยากจะอาบน้ำชำระราคะออกให้หมดแอลลี่รีบจัดการเสื้อผ้า...ก่อนจะเดินออกไปจากห้องประชุมเพื่อเตรียมรับบทลงโทษที่กำลังจะมาถึงด้วยความจำยอม...
395
![บันทึกสังเกตการณ์ของเฉ่าเหมย (บันทึกของเฉ่าเหมย เล่มต้น) [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1718861637_28566276.webp)
![ทะลุมิติไปเป็นพระชายาแพทย์ผู้มากพรสวรรค์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777289170_32656129.webp)
