ย้อนอดีตกลับมาเป็นคนรวย

“พวกคุณคงจะเห็นแล้วใช่มั้ย ในสิ่งที่ผมได้บอกก่อนหน้านี้ ว่ามันจะเป็นยังไง!” อณุชิตมองหน้าผู้บริหารที่อยู่ในห้องด้วยความขบขัน ตอนนั้นเขาได้คาดการณ์แล้วว่าเกม Devil Run จะเป็นยังไง แล้วก็เป็นจริงอย่างที่ว่า แม้แต่เกมของบริษัทนินโจยังตกอันดับ กลายเป็นที่สองของตลาดเกมมือถือ
ผู้บริหารนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวด พวกเขาไม่อาจเอ่ยคำใดๆ ได้ เพราะในก่อนหน้านี้พวกเขาได้พูดถึงประเด็นนั้นแล้ว แต่เป็นเพราะบริษัทไนต์แมร์เป็นแค่บริษัทขนาดเล็กที่เพิ่งก่อตั้งมาได้ไม่นาน จึงไม่เห็นอีกฝั่งอยู่ในสายตา
“ถ้ายังงั้นแล้วเราจะทำยังไงกันดี?”
“ซื้อกิจการพวกเขาเป็นไง มูลค่าของบริษัทเล็กๆ อย่างไนต์แมร์ ไม่เหลือบ่ากว่าแรงบริษัทเราหรอก”
ฟังผู้บริหารที่นั่งถกเถียงกันอยู่ อณุชิตพลันหัวเราะอยู่ในลำคอ สร้างความไม่พอใจให้ผู้บริหารท่านอื่นเป็นอย่างมาก
“คุณขำอะไรของคุณ หรือว่าคุณมีแผนดีๆ อะไรจะเสนอ?”
“แผนเหรอ...ไม่นี่ ผมไม่มีอะไรเลย”
“แล้วคุณจะขำเพื่อ? มันอยู่ในสถานการณ์น่าขันนักหรือไง!” ผู้บริหารไม่ตลกด้วย เส้นเลือดปูดโปนบนหน้าผาก จนดูเหมือนจะระเบิดออกมาได้ทุกเวลา
“เห้อ...การจะซื้อกิจการของบริษัทไนต์แมร์เป็นเเค่เรื่องเพ้อฝันเท่านั้นแหละ” อณุชิตเว้นช่วงเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อไป “ในเมื่อพวกคุณคิดแผนออก แล้วทำไมบริษัทนินโจจะคิดไม่ออก ผมว่าบริษัทนินโจคงเคลื่อนไหวแล้วล่ะ”
“อะไรนะ! เคลื่อนไหวแล้วเหรอ”
“แบบนี้แย่แน่ ถ้าหากพวกเขาเข้าควบคุมบริษัทไนต์แมร์ได้ล่ะก็ ตลาดเกมมือถือจะถูกผูกขาดในนามของนินโจแต่เพียงผู้เดียว และนั่นหมายถึงวิกฤติของบริษัทเรา!”
ผู้บริหารตกอยู่ในความตื่นตระหนก พวกเขาไม่คิดเลยว่าผลมันจะลงเอยแบบนี้ มันน่าเสียใจจริงๆ ถ้าหากฟังคำเเนะนำของอณุชิตตั้งแต่ตอนนั้นล่ะก็ บริษัทคงไม่รับผลกระทบมากถึงขนาดนี้หรอก
“ใจเย็นๆ ครับ ไม่ต้องกระโตกกระตากแบบนั้นก็ได้” อณุชิตพูดเหมือนไม่มีส่วนได้ส่วนเสียกับเรื่องนี้ ทำให้ผู้บริหารยิ่งอารมณ์คุกรุ่น
“จะให้ใจเย็นได้ยังไง ทุกคนเองก็ร้อนใจกันทั้งนั้น แต่ดูเหมือนคุณจะไม่ร้อนใจเลยนะ หรือว่าคุณมีหุ้นอยู่ในบริษัทนินโจ เลยไม่ได้รับผลกระทบที่ว่า...” ผู้บริหารบางคนคาดการณ์ไปต่างๆนาๆ บางทีมันอาจจะเป็นอย่างที่คิด ไม่งั้นแล้วทำไมอณุชิตถึงยังใจเย็นอยู่ล่ะเมื่อคิดตามสิ่งที่ผู้บริหารท่านนั้นกล่าว พวกเขาก็เริ่มมองอณุชิตด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป เห็นว่าเรื่องชักจะไปกันใหญ่ อณุชิตจึงพูดขึ้นว่า “เฮ้อให้ตายสิ ที่ผมใจเย็นเนี่ยไม่ได้มีหุ้นอยู่ในบริษัทนินโจสักหน่อย”
“ถ้างั้นแล้วทำไม...!”
“ในการคาดการณ์ของผม บริษัทไนต์แมร์จะต้องไม่รับข้อเสนอนั้นแน่!” อณุชิตพูดต่อไปว่า “บริษัทที่กำลังเติบโต เต็มไปด้วยคนรุ่นใหม่ไฟแรง พวกเขาคงฉลาดพอที่จะปฏิเสธข้อเสนอนั้น ทำให้บริษัทนินโจต้องล่าถอยไป กลับไปคิดกลยุทธ์ใหม่!”
“ถ้าเป็นอย่างที่คุณว่าจริง นี่คือเป็นโอกาสของพวกเราไม่ใช่เหรอ?” ผู้บริหารอีกคนเห็นว่าควรค่าแก่เวลา บางทีข้อเสนอในก่อนหน้านี้อาจจะยังใช้ได้
แต่อณุชิตกลับส่ายหน้า “ในเมื่อไม่รับข้อเสนอของบริษัทนินโจ แล้วทำไมพวกเขาถึงต้องรับข้อเสนอของเราด้วย มันเป็นการกระทำที่เสียเวลาเปล่า”
“ถ้าไม่ลองแล้วจะรู้เหรอ?”
“ใช่ บางทีพวกเขาแค่ต้องการหยั่งเชิงอยู่ก็ได้ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นบริษัทที่กำลังเติบโต แต่ผู้บริหารมีเหรอจะเคยจับเงินก้อนโต ด้วยเงินห้าล้านบาท ผมแน่ใจว่าบริษัทไนต์แมร์จะเป็นของเรา!”
“เป็นความคิดที่ดี ด้วยเงินห้าล้านบาท พวกเขาควรที่จะขอบคุณพวกเรานะ”
“ใช่ กลุ่มคนรุ่นใหม่ไฟแรงแล้วยังไง! สุดท้ายก็แค่เด็กน้อย พวกเขายังอ่อนหัด ไม่สามารถเทียบกับบริษัทเราได้เลย”
อณุชิตเอามือกุมขมับ พวกคนเหล่านี้ปัญญาอ่อนหรือไง ก็เพิ่งพูดไปหยกๆ แต่ดูเหมือนจะไม่เข้าใจอะไรเลย
“ถ้าหากพวกคุณอยากจะลองก็ตามสบาย แต่ตอนนี้พวกเราควรปล่อยตัวเกมได้เเล้วจริงมั้ย!”
หากปล่อยเวลาให้เลยผ่าน มีแต่เสียกับเสีย Devil Run จะแย่งผู้เล่นไปจนหมด อณุชิตได้สัมผัสตัวเกมแล้ว มันทำให้เขารู้ว่าเนี่ยคือเกมสูบเงิน!ลูกชายของเขาเติมไปเป็นสองหมื่น ห้ามยังไงก็ไม่ฟัง จนแล้วจนรอดได้แต่ปล่อยเลยตามเลย ด้วยเหตุนี้เองเกมของบริษัทที่พัฒนาตั้งแต่ปีก่อนจึงได้ฤกษ์เปิดตัว ถ้าหากยังมัวแต่แก้บัคแล้วสิ่งที่ตามมา คนคงหันไปเล่น Devil Run กันหมด
“นั่นสินะ เกมของเราควรที่จะปล่อยออกไปได้แล้ว!”
“ใช่ ด้วยเกมยิงปืนที่แปลกใหม่ จะต้องแย่งผู้เล่นของพวกเขามาได้อย่างแน่นอน”
อณุชิตไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างที่คิดมั้ย เพราะเกมทั้งสองอยู่ในกลุ่มผู้เล่นที่ต่างกัน Devil Run เข้าถึงคนทุกกลุ่ม ทุกเพศทุกวัย ในขณะที่เกมของบริษัทรุ่งอรุณแห่งวันใหม่จำกัดกลุ่มคนในหมู่ผู้ชาย เขาทำได้เพียงภาวนาเท่านั้น หวังว่ามันจะไปได้สวย.....ในช่วงพักเที่ยงของวัน ดิวออกมาทานข้าวไม่ไกลจากบริษัทนัก เป็นร้านข้าวแกงธรรมดาแห่งหนึ่ง ก็นะร้านอาหารตามสั่งธรรมดานั่นแหละ เป็นถึงประธานบริษัทแต่มานั่งกินข้าวราดแกงแบบนี้ คนรู้เข้าอาจจะไม่เชื่อ แต่มันคือเรื่องจริง เพราะถึงอย่างไรซะอาหารประเภทนี้นี่แหละ อร่อยที่สุด
“เอ่อ..ประธาน ผมขอถามหน่อยได้มั้ยครับ ว่าคนจากบริษัทนินโจมาทำไม” มอสถามในขณะที่กำลังกินข้าวผัดทะเลอยู่ เมื่อมอสเปิดประเด็น จะให้ข้าวปั้น ช้าง มิวมิว นั่งกินต่อไปได้ยังไง พวกเขาเงยหน้าขึ้นมา มองดิวที่กำลังกินก๋วยเตี๋ยวอย่างไม่ทุกข์ร้อน
เห็นว่าพวกเขาอยากรู้นัก ดิวก็ไม่คิดปิดบังอะไร จึงพูดความจริงออกมาว่า “บริษัทนินโจส่งคนมาเจรา พวกเขาอยากควบคุมบริษัทไนต์แมร์ ด้วยเงินสิบล้านบาท”
“สิบล้านบาท!” มอสที่กำลังกินข้าวอยู่ถึงกับสำลัก ก่อนจะรีบดื่มน้ำแล้วพูดออกไปว่า “สิบล้านบาท นั่นไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ เลยนะ”
“ใช่ แต่พวกเขากลับเดินเกมผิด ตอนนี้บริษัทไนต์แมร์กำลังเติบโตในอัตราที่รวดเร็ว เงินแค่สิบล้าน? พวกเขาคิดอะไรโง่ๆ ไปได้” ข้าวปั้นรู้ดีว่าเงินสิบล้านบาทมากขนาดไหน แต่สถานการณ์ของบริษัทไนต์แมร์ก็รู้ดีไม่แพ้กัน ว่ามีผลกำไรเท่าไหร่ เพราะงั้นการที่บริษัทนินโจเข้ามา มันจึงเป็นแค่เรื่องไร้สาระในสายตาของข้าวปั้นเท่านั้น
“แต่ว่าจากที่ฉันรู้ บริษัทนินโจคือบริษัทใหญ่ไม่ใช่เหรอ? แบบนี้พวกเขาจะไม่เล่นงานพวกเราใช่มั้ย” มินมินรู้สึกเป็นกังวล ซึ่งไม่แปลกที่เป็นอย่างนี้
อีกฝ่ายคือบริษัทใหญ่ ซึ่งพวกเขามีสิ่งที่บริษัทไนต์แมร์ไม่สามารถทำได้อีกเยอะ เพียงแค่บุคคลากร ทีมวิจัย ทีมพัฒนา ก็เหนือกว่าบริษัทไนต์แมร์ไปไม่รู้กี่เท่า รวมถึงในด้านเงินทุนหมุนเวียน บริษัทใหญ่แบบนั้นย่อมมีข้อได้เปรียบ
“ใหญ่แล้วยังไง?” ข้าวปั้นยิ้มเยาะ “หากเทียบกันแล้ว บริษัทของพวกเขามีเกมออนไลน์อะไรเจ๋งๆ บ้าง ไม่มีเลยแม้สักเกมเดียว พวกเขาเป็นแค่เสือแก่ ที่มีดีแค่ปริมาณเท่านั้น หากเทียบในด้านคุณภาพแล้ว เราถือว่ากินขาด!”
“จริงเหรอ แต่ฉันว่าเขาต้องกลับมาอีกแน่ บริษัทนินโจคงไม่ลามือง่ายๆ หรอก” มินมินไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับเรื่องนั้นนัก เธอเพียงคิดตามสิ่งที่เห็นอยู่เท่านั้น
“จะกลับมาอีกก็เปล่าประโยชน์ ผมว่าตอนนี้พวกเขาคงกำลังสร้างเกมอย่างพวกเรา...” ดิวไม่รู้ว่าบริษัทนินโจกำลังทำอะไร สิ่งที่พูดก็แค่คาดเดาเท่านั้น
”จะสร้างเกมแบบพวกเรา?” ข้างปั้นรู้สึกขบขัน “การจะทำแบบนั้นไม่ใช่เรื่องยาก ด้วยบุคลากรของพวกเขา รวมถึงทรัพยากรแล้วถือว่าเป็นแค่เรื่องกล้วยๆ แต่ว่า การจะทำให้เกมมีเอกลักษณ์แบบ Devil Run ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยนะ และอีกอย่างตอนนี้ Devil Run ได้คลุมตลาดเกมไว้แล้ว ถึงแม้ว่าเกมของพวกเขาจะเจ๋งจริง แต่จะมาแย่งส่วนแบ่งตลาดในตอนที่ติดลมบนแบบนี้ เห็นทีว่าคงไม่ทัน”
“เรื่องของบริษัทนินโจไม่ต้องกังวลหรอก ถ้าพวกเขาไม่เล่นในเกมผมก็มีวิธีเอาคืนเหมือนกัน ตอนนี้เราควรขยายแผนก รวมถึงบุคคลากรที่รับผิดชอบในด้านประชาสัมพันธ์ ตอนนี้ยุ่งหัวหมุนกันเลยนี่นา”
พูดถึงตรงนี้ก็รู้สึกปวดหัวจี๊ด เกม Devil Run ได้รับความนิยมมาก มีผู้ใช้งานราวสองล้านคน ทำให้พนักงานในบริษัทไนต์แมร์ที่มีเพียงสิบกว่าคนทำงานจนหัวหมุน ดิวต้องจ่ายค่าล่วงเวลาให้พนักงาน ไม่งั้นแล้วพวกเขาคงไม่ยอม และนั่นเองที่ทำให้ดิวคิดจะขยับขยายออฟฟิศ รวมถึงเปิดรับพนักงานใหม่ๆ เข้ามาร่วมงาน
“ถือว่าโชคยังเข้าข้างเราอยู่ ชั้นข้างบนเห็นว่ามีบริษัทเพิ่งจะเจ๊งมาหมาดๆ หากเราใช้ที่นั่นล่ะก็ ราคาก็จะไม่สูงนัก” ในที่สุดช้างที่เอาแต่กินก็พูดบ้างแล้ว
ในตอนนั้นเริ่มแรก ตึกที่เช่าอยู่มีชั้นว่างเพียงชั้นเดียว การจะไปเช่าที่อื่นก็ไม่สะดวกเท่าไหร่นัก พอดีกับที่บริษัทแห่งหนึ่งล้มละลายชั้นนั้นจึงว่างเปล่า ดิวสามารถย้ายเข้าไปอยู่ที่นั่นได้หลังจากเจรจาต่อรองราคาเสร็จ
“ผมยกหน้าที่นี้ให้คุณจัดการนะช้าง ส่วนเรื่องรับสมัครพนักงาน...” นัยน์ตาของดิววูบไหว และนั่นทำใจมอสลุกขึ้นยืน เสนอตัวเองโดยไม่ฟังความเห็นใคร
“ประธาน คุณเองก็เห็นแล้วเหมือนกันไม่ใช่เหรอครับ”
“เห็นอะไร?”
“ก็เซ้นส์ในการเลือกพนักงานของผมไง” พูดถึงตรงนี้ มอสก็เสยผมให้ตัวเองดูดี “ดูตอนนี้สิ บริษัทไนต์แมร์เติบโตในอัตราที่รวดเร็ว ส่วนหนึ่งเป็นเพราะพนักงานที่ผมเลือกเข้ามาทั้งนั้น หากพวกเธอทำงานไม่มีประสิทธิภาพ จะทำให้บริษัทเกิดการเติบโตได้อย่างไร เพราะงั้นครั้งนี้เองก็เหมือนกัน!”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่34 ไม่ต้องกังวลครับ ท่านประธาน

คล้ายกับเรื่องย้อนอดีตกลับมาเป็นคนรวย ที่คุณอ่าน

ย้อนอดีตกลับมาเป็นคนรวย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่34 ไม่ต้องกังวลครับ ท่านประธาน

คล้ายกับเรื่องย้อนอดีตกลับมาเป็นคนรวย ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้